Στην ιαπωνική κουλτούρα και ιστορία, έχει δεσπόζοντα ρόλο ο Αύγουστος. Είναι ο μήνας που η Ιαπωνία λύγισε μπροστά στην υπεροπλία των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 6 Αυγούστου 1945, ένα πολεμικό αεροσκάφος εμφανίστηκε τον ουρανό πάνω από την πόλη της Χιροσίμα. Οι ανυποψίαστοι κάτοικοι ήταν αρκετά εκπαιδευμένοι μετά από τόσα χρόνια πολέμου ώστε να καταλάβουν ότι ο εχθρός ήταν πάνω από τα κεφάλια τους. Η συνέχεια ήταν τρομακτικά διαφορετική και θα άλλαζε για πάντα τις ζωές και την Ιστορία της χώρας τους.
«Μια εκτυφλωτική λάμψη κάλυψε τα πάντα»
Μετά από αρκετά χρόνια πολέμου, η Ιαπωνία στεκόταν ακόμη κραταιή μπροστά στους εχθρούς της. Έχοντας παλέψει με νύχια και με δόντια ενάντια στους Αμερικανούς, οι Ιάπωνες είχαν περιοριστεί στο νησιωτικό σύμπλεγμα που αποτελεί την πατρίδα τους. Ο εχθρός είχε έναν άσσο στο μανίκι. Στις 6 Αυγούστου, ένα πολεμικό αεροσκάφος με το όνομα «Ενόλα Γκέι» έφτασε πάνω από την πόλη της Χιροσίμα.
Ο Φούτζιο Τορικόσι ήταν τότε 14 χρονών και βρισκόταν περίπου 2 χιλιόμετρα μακριά από αυτό που θα γινόταν το σημείο μηδέν, το σημείο ρίψης της πρώτης πυρηνικής βόμβας στην ιστορία της ανθρωπότητας. «Τρώγαμε πρωινό με τη μητέρα μου όταν άκουσα τη μηχανή του αεροπλάνου πάνω από τα κεφάλια μας. Ήξερα ότι πρόκειται για ένα B-29. Βγήκα έξω και δεν είδα αεροπλάνα παρά μόνο ένα μικρό, μαύρο στίγμα στον ουρανό. Εξερράγη μέσα σε μια εκτυφλωτική λάμψη που κάλυψε τα πάντα» περιγράφει ο ίδιος.
«Ένα κύμα καυτού αέρα με χτύπησε στο πρόσωπο. Ένιωσα μια καυτή αίσθηση στο πρόσωπο και τα χέρια μου. Προσπάθησα να ρίξω το σώμα μου στο νερό αλλά το έκανε χειρότερο. Το πρόσωπό μου είχε πρηστεί τόσο που δεν μπορούσα να ανοίξω πλέον τα μάτια μου». Ο Τορικόσι κατάφερε να επιβιώσει. Δεν γνώριζε ακόμη τι ήταν αυτό που είχε μόλις συμβεί. Πέρασε τις επόμενες μέρες στο νοσοκομείο, καλυμμένος σε όλο του το σώμα με επιδέσμους. Η διάγνωση των γιατρών ήταν τρομακτική: δεν θα ζούσε πέρα από τα 20. Είχε ακόμη 6 χρόνια ζωής.
Η επιβίωση και ο αγώνας για την ειρήνη
Στην ιαπωνική κουλτούρα, υπάρχει ένας όρος για όσους κατάφεραν να επιβιώσουν σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι. Τους αποκαλούν «hibakusha». Οι επιζήσαντες έχουν μια ξεχωριστή θέση μέσα στην Ιαπωνία, είναι τα ξεχωριστά και ζωντανά θύματα της πιο τραγικής στιγμής στην ιστορία της χώρας τους. Ο Τορικόσι, όπως κι αρκετοί άλλοι, κατάφερε να επιζήσει. Γιατροί και νοσοκόμοι περιποιήθηκαν τις πληγές τους μέσα σε λίγο χρόνο μετά την έκρηξη.
Οι περισσότεροι όμως, δεν είχαν την ίδια τύχη. Το κέντρο της Χιροσίμα εξαλείφθηκε από τον χάρτη. Η ανθρώπινη σάρκα και οτιδήποτε ζωντανό υπήρχε κάτω από το σημείο ρίψης εξαϋλώθηκε. Οι μαρτυρίες περιγράφουν ορδές ανθρώπων με εγκαύματα που προσπαθούσαν να πέσουν στο νερό για να σωθούν. Καμία εικόνα δεν έχει καταφέρει να φτάσει σε φρίκη αυτό που συνέβη στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μετά τη βόμβα.
Οι άνθρωποι όμως βρήκαν τη δύναμη να συνεχίσουν και να προχωρήσουν. Ο Τορικόσι έγινε μάρτυρας για την ειρήνη. Εκείνος, όπως και άλλοι επιζώντες, μιλούσαν και μιλούν κατά του πολέμου. «Θα ήθελα απλώς να τα ξεχάσω όλα αλλά η ουλή που υπάρχει στον λαιμό μου είναι μια καθημερινή υπενθύμιση για την πυρηνική βόμβα. Δεν μπορούμε να θυσιάζουμε ζωές για χάρη του πολέμου. Το μόνο που κάνω είναι να προσεύχομαι, ειλικρινά, ασταμάτητα, για την παγκόσμια ειρήνη» είχε πει ο Τορικόσι. Οι γιατροί εν τέλει αποδείχθηκαν ψεύτες καθώς έζησε για πολλά χρόνια ακόμη.
Η δύναμη της ψυχής του αποδείχθηκε ισχυρότερη από την πυρηνική βόμβα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
