Τι σημαίνει incel: Πρόκειται για συνένωση των λέξων involuntary celibate, δηλαδή αυτό το άτομο που δεν έχει σεξουαλικές επαφές, επειδή δεν μπορεί να βρει παρτενέρ, όχι κατ' επιλογή του.
Ο Σταύρος Χαλκιάς, ο ελληνικής καταγωγής κωμικός που παίζει στην ταινία του Γιώργου Λάνθιμου "Bugonia" και πρόκειται να τον δούμε και σε μια βιογραφική ταινία για τη ζωή του σεφ Άντονι Μπουρντέν, υπήρξε incel. Όχι μόνο δεν ντρέπεται γι' αυτό, αλλά είναι «ταγμένος» στο να μιλάει ανοικτά γι' αυτό, να απενοχοποιεί «γκρίζες» ζώνες του σύγχρονου ανδρισμού, μέσα από το κανάλι του στο YouTube, το "Stavy's World" και όχι μόνο.
Διαβάστε ακόμη: Τζέσι Πλέμονς: Η πιο παρανοϊκά αριστουργηματική περίπτωση του «λανθιμικού» σύμπαντος
Αυτό που έκανε γνωστό τον Σταύρο ήταν το podcast Cum Town, που παρουσίασε μαζί με τους Άνταμ Φρίντλαντ και Νικ Μάλεν, επίσης αρκετά διάσημες περσόνες στην «εναλλακτική» κωμική μυθοπλασία πλέον. Στο συγκεκριμένο podcast η παρέα των τριών αντρών μίλησε πολύ ανοικτά, πολύ «χύμα», χρησιμοποιώντας ακόμα και σκατολογικό χιούμορ, χωρίς όμως να μετακινηθεί ούτε εκατοστό από μια ιδεολογία πλήρους ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μίλησαν με ενσυναίσθηση και ειλικρίνειά για το τι σημαίνει να είσαι άντρας σήμερα.
Τώρα ίσως όλο αυτό να ακούγεται πολύ ακαδημαϊκό, αλλά στο παρακάτω κλιπ ο Σταύρος συμβουλεύει έναν θεατή του πως να διαχειριστεί το γεγονός ότι έκανε σεξ με την παράνυμφο της αδελφής του. Οι τύψεις τον τρώνε αλλά ο Χαλκιάς έχει μια ψύχραιμη λύση.
Το προσωπικό μου αγαπημένο, «πώς να φρενάρω τον πατέρα μου από το να λέει ρατσιστικά αστεία»
και αυτό που ομολογεί «ήμασταν proto-incels, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι περνούσαμε όταν ήμασταν 18 και δεν μπορούσαμε να βρούμε μια γκόμενα»
Αυτός είναι ο Χαλκιάς: ένας τύπος που αντί να μισήσει τον υπέρβαρο εαυτό του, τον αγάπησε λίγο παραπάνω. Σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στο GQ, όταν ρωτήθηκε για το αν έχει νιώσει πίεση να φερθεί πιο «αντρικά» στους γύρω του, απάντησε:
«Όχι, καθόλου. Το βρίσκω γελοίο όλο αυτό το θεατρικό γύρω από τη «μάτσο» συμπεριφορά. Δεν χρειάζεται να το παίζεις κυνηγός. Αν θέλεις να είσαι πιο ευαίσθητος, να είσαι. Εγώ είμαι και τα δύο: έχω ανταγωνιστικό πνεύμα, θέλω να προσφέρω, αλλά ταυτόχρονα είμαι απαλός, προσπαθώ να ελέγχω τον θυμό μου, να είμαι πιο συναισθηματικά ανοιχτός. Αυτό νομίζω είναι το ζητούμενο»
Αφού ολοκλήρωσε το podcast "Cum Town", ο Χαλκιάς πρωταγωνίστησε στην ταινία "Let’s Start a Cult" και πρωταγωνιστήσε στη σειρά του Netflix "Tires", σε παραγωγή του Σέιν Γκίλις. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο Γιώργος Λάνθιμος με το ρόλο του σερίφη στην "Bugonia" και είναι σαφές πια πως ο Ελληνοαμερικάνος κωμικός διανύει πορεία δημιουργικής εκτόξευσης.
Σε μια εποχή που οι κωμικοί δημιουργοί βιώνουν μια υπαρξιακή αναζήτηση ως προς το «τι μπορεί να κάνει τον κόσμο να γελάσει, χωρίς όμως να υπάρξει κίνδυνος να προσβληθεί κάποιος, ο Σταύρος βγάζει στο YouTube ιστορίες με τίτλους όπως «η κοπέλα ενός φίλου τον έπιασε μέσα στο Grindr (εφαρμογή γνωριμιών μεταξύ LGBTQI ατόμων)». Τον λες και θαρραλέο.
Τι σημαίνει για τον Χαλκιά όμως το να είσαι άντρας το 2025;
«Υπάρχουν βέβαια πράγματα στο να είσαι άντρας που μου αρέσουν. Μου αρέσει να κάνω παρέα με τους φίλους μου, να υπάρχει ομαδικό πνεύμα. Μεγάλωσα παίζοντας σπορ, έχω μόνο αδέρφια, ο πατέρας μου ήταν εργολάβος. Περνούσα τα καλοκαίρια μαζί του στις δουλειές και στα ελληνικά καφενεία, γεμάτα άντρες που φωνάζουν, παίζουν παράνομα, βλέπουν πορνό μαζί — όλα αυτά έχουν μια δική τους πλάκα».
Επίσης η άποψη του για τη «ματσίλα» είναι αρκετά ενδιαφέρουσα.
«Ναι, αλλά το βρίσκω και λίγο αστείο. Είναι ωραίο να γίνεσαι “γυμνασμένος”. Προσπαθώ κι εγώ. Μάλλον στα 50 μου θα είμαι από αυτούς που παίρνουν στεροειδή. Είναι γαμάτο. Το να είσαι «κουβαλητής» της οικογένειας είναι ωραίο, κι εγώ είμαι περήφανος που μεγάλωσα φτωχός αλλά τα κατάφερα. Αυτά τα «παραδοσιακά» πράγματα δεν είναι κακά από μόνα τους· κακό είναι να τα χρησιμοποιείς για να επιβληθείς. Δεν χάνουν οι άντρες κάτι αν απλώς χρησιμοποιήσουν τα θετικά στοιχεία του ανδρισμού τους για να βοηθήσουν και τους άλλους¬
«Από μικρός ήμουν χοντρός. Έφαγα όλη τη χλεύη της «παραδοσιακής ανδρικής εικόνας». Το μόνο που με έσωσε ήταν ότι ο «αστείος χοντρός» είναι αποδεκτό στερεότυπο. Ήμουν αυτός ο τύπος. Έπαιζα φούτμπολ, ήμουν δυνατός, αλλά και στην ουσία προσπαθούσα να ταιριάξω. Θυμάμαι στο γυμνάσιο, ήθελα να παίξω στο θεατρικό, αλλά δεν πήρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο και τότε είπα: «Το θέατρο είναι γκέι, δεν είναι για μένα». Ήταν καθαρά πληγωμένος εγωισμός. Αν είχα συνεχίσει τότε, ίσως να είχα βρει τον δρόμο μου πιο νωρίς»
Στην ίδια συνέντευξη στο GQ αναφέρει πως ως έφηβος βρήκε πρότυπα στον Ρόκι Μπαλμπόα, στον Τερμινέητορ, στις ταινίες δράσεις και στα αθλητικά φιλμ, ενώ παρακολουθούσε τον πατέρα του, τον θείο του κι άλλα ανδρικά πρότυπα να κάνουν επικές γκάφες και να προσγειώνονται ξανά στα πόδια τους, να χαρίζουν αγάπη στους γύρω τους αλλά να κάνουν και λάθη. Όπως τα περισσότερα millenial αγόρια της εποχής του, αγάπησε την μητέρα του γιατί ήταν η «σταθερά» της οικογένειας, που προσέφερε αγάπη δίχως όρια, σε αντίθεση με τη σκληράδα του πατέρα του.
Για τον Άντριου Τέητ, τον περιβόητο «ινφλούενσερ» του ανδρισμού: αν ήταν έφηβος σήμερα θα τον επηρεάζε;
«Εκατό τοις εκατό. Ήμουν ανασφαλής, παχουλός, αγχωμένος με τις γυναίκες. Αν τότε ερχόταν κάποιος και μου έλεγε «αν ελέγξεις τις γυναίκες, θα έχεις επιτυχία», ίσως τον πίστευα. Το μόνο που είχαμε τότε ήταν CD του Dane Cook και τα βιβλία του Tucker Max! Τώρα προσπαθώ, μέσω του podcast, να αποδομήσω αυτόν τον ριζοσπαστισμό των incels. Ήμουν κι εγώ ένας. Ξέρω τον δρόμο προς τα έξω: δεν είναι να κατηγορείς τις γυναίκες, είναι να αναλάβεις την ευθύνη σου».
Τα «άκυρα αστεία» και ο πραγματικός στόχος για incels και μη
Ο τρόπος που δίνει συμβουλές ο Χαλκιάς δεν είναι ασφυκτικός, δεν θέλει να σε πείσει ότι πρεσβεύει μια ανώτερη αλήθεια. Είναι απλά ένας τύπος που θέλει να σου μιλήσει ειλικρινά, σαν να σε συναντά στο μπάρ για μια μπύρα. Αναδημοσιεύουμε από το GQ
«Δύο πράγματα: Πρώτον, δεν είσαι κακός άνθρωπος επειδή γελάς με «άκυρα» αστεία, απλώς μην τα μεταφέρεις στην πραγματική ζωή. Δεύτερον, γίνε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Δεν μπορούμε όλοι να γίνουμε «φέτες» ή δισεκατομμυριούχοι. Αλλά μπορείς να είσαι η καλύτερη εκδοχή του δικού σου εαυτού. Κι ακόμη κι αν νιώθεις αποτυχημένος, πίστεψέ με, υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θα σε θελήσουν. Το να είσαι καλός, ανοιχτός, με ενσυναίσθηση, αυτό είναι που σε πάει μπροστά».
Ναι, αλλά είναι παχύς. Πώς το διαχειρίζεται;
«Στην αρχή ήθελα απλώς να πίνω, να τρώω, να κάνω σεξ. Ζούσα σαν να μην έχει σημασία τίποτα. Μετά όμως ήρθαν ανίψια, φίλοι με παιδιά, επιτυχία. Και είπα: «Ίσως θέλω να ζήσω λίγο παραπάνω. Άρχισα να περπατάω καθημερινά στις περιοδείες μου, έγινα «εκείνος ο μαλάκας που κάνει 20.000 βήματα». Κάνω βασικές ασκήσεις γυμναστικής, όχι να γίνω αδύνατος, αλλά πιο δυνατός. Σήμερα νομίζω πως “fat guy swag”. Ανήκω σε μια γενιά τύπων όπως ο Farley, ο John Candy, ο Jack Black. Κανείς δεν με βλέπει και λέει «αυτός είναι θηλυπρεπής». Απλώς θέλω να δείξω πως υπάρχει μια θέση και για εκείνους τους άντρες που δεν χωράνε στα «κουτάκια»
Τι ψάχνει σε μια σχέση;
«Μου αρέσουν οι φιλόδοξες γυναίκες, αυτές που έχουν όνειρα. Θέλω να μιλάμε για στόχους, να υπάρχει αμοιβαία έμπνευση. Αλλά ναι, υπάρχει και μια πλευρά μου που σκέφτεται: «Θα ήταν ωραίο να γυρνάω σπίτι και να είναι καθαρό, να έχει φαγητό». Μετά σκέφτομαι ότι μόλις ανακάλυψα... τον παραδοσιακό γάμο. Πάνω απ’ όλα, όμως, χρειάζεται χιούμορ. Και μια γυναίκα που να μπορεί να μου πει «σκάσε, είσαι μαλάκας» αλλά και να γελάσει μετά».
Και στους άντρες φίλους;
«Η φιλία, για μένα, είναι σαν να είσαι πάλι 12, να παίζεις videogames στο υπόγειο, να γελάς χωρίς λόγο. Αυτό είναι το πιο αγνό κομμάτι του ανδρισμού».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
