Η ιστορία με τον Tommy The Butcher ξεκινάει κάπως έτσι: Κάποια στιγμή πήγα να ψωνίσω κρέατα για το σπίτι. Τον είδα πίσω από τον πάγκο, τον χαιρέτησα και ευγενέστατα ανταπέδωσε. Παρατήρησα τα (πολλά) τατουάζ του, τον τρόπο που επικοινωνούσε με τους πελάτες, τις κινήσεις του και από μέσα μου σκέφτηκα πως ο τυπάκος είναι ο... Πετρετζίκης των κρεοπωλών.
Μου έδωσε αυτά που είχα παραγγείλει, τον πλήρωσα, είπαμε ένα τυπικό «καλό μεσημέρι» και έφυγα.
Λίγο καιρό αργότερα το σκηνικό επαναλήφθηκε αλλά αυτή τη φορά είχα μαζί μου τα παιδιά μου. Είδα ότι τον κοίταζαν και κάτι έλεγαν μεταξύ τους σχεδόν συνωμοτικά. Όταν ψωνίσαμε και βγήκαμε από το μαγαζί ήμουν έτοιμος να τα ρωτήσω τι ήταν αυτό που τους έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση και σχολίαζαν (και καλά) κρυφά τον άνθρωπο.
Πριν προλάβω να τα ρωτήσω, ωστόσο, με πρόλαβαν εκείνα και μου έλυσαν την απορία. «Καλά ρε μπαμπά... Δεν ξέρεις ποιος είναι αυτός»; Αισθάνθηκα λίγο boomer, προσπάθησα να το σώσω για να μη φανώ ανενημέρωτος αλλά μάταια. Δεν!
«Είναι ο Tommy The Butcher! Έλεος» μου είπαν. Τους είπα ένα «ο ποιος» που ξεχείλιζε από άγνοια και άρχισαν να μου εξηγούν πως έχει λογαριασμό στο TikTok, πως κάνει φοβερά βιντεάκια, πως γίνεται διαρκώς viral κλπ κλπ. Νεολαία...
Και αφού πιάστηκα αδιάβαστος αποφάσισα να σαλπίσω αντεπίθεση. Την επόμενη φορά που πήγα στο κρεοπωλείο, του έπιασα την κουβέντα, έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις, του είπα ποιος είμαι και που δουλεύω, μου είπε πως διαβάζει Reader.gr (φαίνεται, άλλωστε, άνθρωπος με γούστο), πήρα την «πάσα» όπως κάνει ο Ελ Κααμπί από τον Μουζακίτη και «σκόραρα» κλείνοντας συνέντευξη με αφορμή το Πάσχα.
Διότι αν δε μας δώσει συμβουλές για καλό κρέας ο Tommy The Butcher, τότε ποιος θα το κάνει ρε bro;
Tommy The Butcher κατά κόσμον Θωμάς Τσεκούρας
Χασάπης ή κρεοπώλης;
«Το Χασάπης είναι μία λέξη με τουρκική ρίζα. Κρεοπώλης είναι μία σύνθετη ελληνική λέξη. Έχει να κάνει με το κρέας. Την ίδια σημασία έχουν και τα δύο. Το κρεοπώλης είναι πιο... glamorous! Το χασάπης είναι πιο λαϊκό. Εμένα μου αρέσει να είμαι λαϊκός τύπος, οπότε το χασάπης έχει την πλάκα του. Tommy The Butcher στο TikTok. Για να είμαστε πιο... global και international».
Ένας κρεοπώλης μικρός σε ηλικία.
«Ναι. Μικρός. Είμαι 27 και μετά το Πάσχα θα γίνω 28».
Και πόσα χρόνια είσαι στη δουλειά;
«Στη δουλειά είμαι από μικρό παιδί Ο πατέρας μου είναι κρεοπώλης από τα 13 του, απ' όταν ήρθε στην Αθήνα από την Αμφιλοχία. Όταν ήρθε εδώ, ξεκίνησε τη δουλειά σε έναν θείο του ο οποίος ήταν κρεοπώλης στο Γαλάτσι. Έτσι μπήκε στη δουλειά. Συνέχισε για όλη του τη ζωή μέχρι και σήμερα. Οπότε από μικρή ηλικία βρέθηκα και εγώ μέσα στη δουλειά. Είμαι κρεοπώλης δεύτερης γενιάς».
Για να καταλάβω, όταν, δηλαδή, ήσουν πιτσιρικάς εκεί που τα υπόλοιπα παιδάκια έλεγαν εγώ θέλω να γίνω αστροναύτης ή ποδοσφαιριστής, εσύ έλεγες ''εγώ θέλω να γίνω κρεοπώλης'';
«Ακριβώς! Από την εποχή που ακόμα ήμουν στο δημοτικό, πήγαινα στο μαγαζί του πατέρα μου, καθόμουν στο ταμείο, έφτιαχνα τα κοτόπουλα. Είχα μία επαφή και μου άρεσε. Είχε την πλάκα του. Μεγαλώνοντας, κάπου εκεί στο γυμνάσιο, είπα πως αυτό θέλω να κάνω. Μου άρεσε το marketing και έλεγα πως θα διαβάσω, θα δώσω πανελλήνιες. Κατάλαβα πως αυτά τα δύο μπορώ να τα συνδυάσω. Μου έδινε ένα επιπλέον κίνητρο.
Μου άρεσε και η επαφή με τους πελάτες - ψοφάω για αυτό – και έτσι έγινε. Από την πρώτη λυκείου και έπειτα, δηλαδή από τα 15 μου μέχρι και σήμερα, δουλεύω ασταμάτητα. Δεν επιχείρησα να κάνω κάτι άλλο. Τελείωνα το σχολείο και ''καρφί'' πήγαινα στο μαγαζί του πατέρα μου για να δουλεύω μέχρι το βράδυ. Κάθε ημέρα. Οπότε όταν τελείωσα το λύκειο είχα φουλ εφόδια πάνω στη δουλειά και ασχολήθηκα με αυτή.
» Ξεκίνησα να μαθαίνω από την αρχή πώς ξεκοκαλίζεις ένα μοσχάρι, ποια είναι τα κομμάτια του και όλα αυτά που είναι απαραίτητα στη δουλειά μας. Παράλληλα, με την τρίτη λυκείου είχα πάει ήδη στη σχολή κρεοπωλών – και παίζει να ήμουν και ο πιο μικρός που έχει πάει ποτέ στη σχολή κρεοπωλών - τελείωσα τη σχολή, τελείωσα και το λύκειο, πήγα στρατό και όταν απολύθηκα έπεσε η ιδέα στο τραπέζι να κάνω το δικό μου μαγαζί. Ιδέα του πατέρα μου ήταν ο οποίος μου είπε πως ''αν κάτσεις μαζί μου θα λουφάρεις, οπότε πρέπει να ανοίξεις το δικό σου μαγαζί''. Ψήθηκα. Δεν κώλωσα. Περνώντας τα χρόνια μου φάνηκε μεγάλη απόφαση, στα 19 μου, να ανοίξω δικό μου μαγαζί».
Και έτσι βρέθηκες εδώ; Σε αυτό το μαγαζί;
«Ναι. Εδώ στον σταθμό του Αγίου Ελευθερίου, στα Πατήσια. Το 2000 ο πατέρας μου είχε το δικό του μαγαζί λίγα στενά πιο μακριά από εδώ. Στη συνέχεια το πούλησε για να ανοίξει αυτό που έχει σήμερα στον Περισσό αλλά όταν ψάχναμε για το δικό μου μαγαζί, μου είπε να κοιτάξουμε σε αυτή τη γειτονιά που μας ήξερε και ο κόσμος. Εγώ το άνοιξα το μαγαζί εδώ το 2017 και από τότε συνεχίζουμε».
Πώς είναι σαν δουλειά;
«Η δουλειά του κρεοπώλη έχει πάντα πρωινό ξύπνημα, έχει πάντα κρύο, έχει πάντα μεγάλο αγώνα γιατί δουλεύεις έξι ημέρες την εβδομάδα, 2-3 ημέρες μέσα στην εβδομάδα θα δουλεύεις πάνω από 12-15 ώρες οπότε είναι μία σκληρή δουλειά. Αλλά έτσι είναι όταν έχεις μία επιχείρηση και θέλεις να πετύχεις. Επενδύεις πάνω στον κόπο σου και τον χρόνο σου. Εκείνα τα πρώτα μου βήματα στη δουλειά ήταν καθοριστικά, όμως. Μπήκα μέσα στο χώρο και κατάφερα και εξελίχθηκα. Σήμερα πια νιώθω πως είμαι σε πλεονεκτική θέση γιατί και μικρός είμαι και έχω ήδη δέκα χρόνια στη δουλειά. Πολύ σημαντικό στοιχείο αυτό».
Το TikTok ως εργαλείο της δουλειάς
Η επαφή με τον κόσμο; Τους πελάτες;
«Το καλύτερο μου. Εντάξει πάντα θα πέσεις στον περίεργο ή σε αυτόν που δεν έχει καλή ημέρα. Αλλά κανείς δεν μπορεί να μου μεταδώσει την κακή του μέρα. Δε θα μου συμβεί. Όσο ''σπασμένος'' και αν είναι ο πελάτης, δε θα κοντραριστούμε. Πάντα οι πιο δύσκολοι πελάτες είναι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Αλλά και αυτό αλλάζει. Όσο περνάνε τα χρόνια ακόμα και αυτοί οι πελάτες γίνονται λιγότερο καχύποπτοι. Οι γιαγιάδες, ας πούμε, με έβλεπαν περίεργα με όλα αυτά τα τατουάζ – τώρα έχω πάνω από 100 – αλλά τις κέρδισα γιατί ξέρουν, πλέον, πως μπορούν να με εμπιστευτούν για το κρέας που θα βάλουν στο σπίτι τους. Ξέρουν με ποιον έχουν να κάνουν. Δεν είμαι κάτι απρόσωπο όπως ένα σούπερ μάρκετ που αν θες να παραπονεθείς... τρέχα γύρευε. Εδώ θα έρθεις σε εμένα. Εγώ είμαι ο υπεύθυνος. Εγώ εγγυώμαι πως αυτό που θα πάρεις είναι το καλύτερο. Αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα για εμάς».
Εσύ, λοιπόν, είσαι ένας νεαρός τύπος που κάνει μία παραδοσιακή δουλειά αλλά είσαι και μοντέρνος και χρησιμοποιείς σαν ''όπλο'' για τη δουλειά σου το TikTok
«Ναι. Ο κάθε επιχειρηματίας έχει σαν εργαλείο σήμερα, όπως ποτέ άλλοτε, την προβολή του και το marketing και τη διαφήμισή του από τον ίδιο του τον εαυτό. Το να κάνεις, για παράδειγμα, διαφήμιση στην τηλεόραση έχει εξωπραγματικό κόστος. Δεν είχαν όλοι τη δυνατότητα να το κάνουν. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερό σου όπλο για να διαφημιστείς είσαι εσύ. Πρέπει εσύ να βάλεις τη φαντασία σου να δουλέψει για να βρεις τον τρόπο με τον οποίο θα μιλήσεις στον κόσμο για το προϊόν σου.
» Πέρα από το κατάστημα που είναι ο φυσικός σου χώρος, υπάρχει και το internet που μπορείς να πουλήσεις τα πάντα».
Σε προβληματίζει ότι χρησιμοποιείς σαν περιβάλλον διαφήμισης κάτι που απευθύνεται σε νέους ανθρώπους ενώ στη συντριπτική τους πλειονότητα αυτοί που θα έρθουν να ψωνίσουν είναι πιθανόν άνθρωποι μεγαλύτεροι σε ηλικία που δεν έχουν TikTok;
«Δεν ισχύει αυτό. Αυτό έχει αλλάξει. Για παράδειγμα, ναι, τα πρωινά θα έρθουν πελάτες μεγαλύτεροι σε ηλικία που δεν έχουν TikTok. Μαμάδες, γιαγιάδες κλπ. Από το μεσημέρι και μετά, όμως, έχεις ανθρώπους νέους που εκείνη την ώρα σχολάνε από τη δουλειά τους και έρχονται να ψωνίσουν. Και οι περισσότεροι από αυτούς σίγουρα χρησιμοποιούν το internet και τα social media.
Έχεις, δηλαδή, πελάτες μεγαλύτερους σε ηλικία που σε έμαθαν από το TikTok;
«Πάρα πολλοί! Και βασικά με σταματάνε ακόμα και στο δρόμο και μου λένε ''α εσύ είσαι ο κρεοπώλης''. Ακόμα και γιαγιάδες. Έρχονται εδώ στο μαγαζί και μου λένε πως μένουν σε άλλες περιοχές, πολύ πιο μακριά και μου λένε πως είδαν το τάδε προϊόν μέσα από κάποιο βίντεό μου που τους άρεσε και ήρθαν για να το αγοράσουν ή για να τους δώσω συμβουλές από κοντά. Κάπως έτσι γίνονται οι νέοι πελάτες. Γιατί ο άλλος με βλέπει και μέσα στο σπίτι του. Βλέπει πως δουλεύω και τι κάνω».
Το TikTok θα το έκανες ούτως ή άλλως και σαν Θωμάς ή το κάνεις μόνο και μόνο επειδή είναι ένα ''εργαλείο'' της δουλειάς;
«Το δυνατό μου σημείο είναι η επικοινωνία. Οπότε ήταν σημαντικό το να επενδύσω στον εαυτό μου με το πως μπορώ να επικοινωνώ με περισσότερο κόσμο και να τους δείχνω τη δουλειά μου. Μου ταιριάζει το TikTok και τα social media. Θα το έκανα όποια δουλειά και αν έκανα αλλά εδώ μπόρεσα και το συνδύασα με τη δουλειά μου.
» Και βασικά αυτός είναι και ο στόχος μου για το μέλλον. Να το εκμεταλλευτώ ακόμα περισσότερο. Ετοιμάζω ένα e-shop κρεάτων. Να μπορούμε να πουλάμε σε όλη την Αττική. Θα ξεκινήσει μετά το Πάσχα και θα κάνουμε διανομή καθημερινά και αυθημερόν σε όλη την γκάμα των προϊόντων. Και αυτό θα το συνδυάσω πάλι με βίντεο όπου για κάθε προϊόν που θα υπάρχει στην πλατφόρμα εγώ θα του δίνω και μία συνταγή για το πώς θα το μαγειρέψει στο σπίτι του. Θα το πάμε μέχρι τέλους (γέλιο). Σίγουρα έχουμε πολλά περιθώρια να αναπτυχθούμε ακόμα περισσότερο».
Η συμβουλή του Tommy The Butcher για το πασχαλινό τραπέζι
Πάμε τώρα και στα πασχαλινά; Βρισκόμαστε μία ανάσα πριν το πασχαλινό τραπέζι. Τι τιμές «παίζουν» φέτος; Τι πρέπει να προσέξουμε;
«Το Πάσχα είναι μία γιορτή στην οποία ο πελάτης παραπλανάται και μπαίνει σε μία διαδικασία εντελώς διαφορετική από τον υπόλοιπο χρόνο. Τα σούπερ μάρκετ μπαίνουν στο παιχνίδι με στοιχεία αθέμιτου ανταγωνισμού. Εξαπατούν τον πελάτη με ''όπλο'' την τιμή. Του πετάνε την τιμή για να τον δελεάσουν και του κρύβουν όλα τα υπόλοιπα που είναι πιο σημαντικά.
Παίζει σημαντικό ρόλο το τι επιλέγεις, το πόσα κιλά είναι το ζώο, τι ποιότητας είναι το ζώο, ποιος το πουλάει, πώς θα σου το κόψει. Είναι πολλά. Πάρα πολλά που είναι πιο σημαντικά από την τιμή. Και αυτό στο δίνουν τα συνοικιακά κρεοπωλεία.
Σε ότι αφορά τις τιμές τώρα, κάθε χρόνο που θυμάμαι, απ' όταν ήμουν παιδάκι, αυξάνονταν. Λίγες φορές θυμάμαι να λέμε πως πέφτουν οι τιμές. Έχει συμβεί και ελπίζω να ξανασυμβεί αλλά αυτό δε θα συμβεί φέτος. Είναι αυξημένες οι τιμές. Προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο. Εμείς φέρνουμε από την Αμφιλοχία τα κρέατά μας και κρατάμε σταθερή την ποιότητά μας».
Άρα αυτό που πρέπει να προσέξει ο καταναλωτής είναι η σχέση ποιότητας – τιμής;
«Ακριβώς. Αρνί λένε όλοι. Βάζεις μία ταμπέλα και ορίστε. Αρνί. Υπάρχει, όμως, αρνί 7 κιλά, υπάρχει και αρνί 15 κιλά. Υπάρχει το ελληνικό αρνί, υπάρχει και το εισαγόμενο το οποίο στο πουλάνε για ελληνικό. Πρέπει οι καταναλωτές να ελέγχουν τις λεπτομέρειες και κυρίως να εμπιστεύονται τον άνθρωπο από τον οποίο θα αγοράσουν το κρέας».
Όταν λες λεπτομέρειες, τι εννοείς;
«Όταν πηγαίνεις για να αγοράσεις το κρέας και ρωτάς για την τιμή του κιλού πρέπει να ρωτάς τι ζώο θα πάρω σε αυτή την τιμή. Όπως είπα ένα ζώο που είναι 15 κιλά δεν είναι το ίδιο με ένα ζώο που είναι επτά κιλά. Είναι διπλάσια κιλά. Η νοστιμιά του δε θα είναι ίδια. Δε θα είναι αρνί γάλακτος. Και αυτό ισχύει και για τα μοσχάρια. Δεν είναι το ίδιο προϊόν. Αλλά όλοι στέκουν στην τιμή το Πάσχα. Αυτή την πληροφορία έχουν στο κεφάλι τους. Στην πραγματικότητα, εφόσον ο πελάτης ψωνίζει συστηματικά από ένα συνοικιακό κρεοπωλείο, σίγουρα θα είναι ευχαριστημένος από την ποιότητα και σίγουρα θα πάει εκεί και το Πάσχα».
Ωραία. Και το πήραμε το καλύτερο κρέας, καμία συμβουλή για το ψήσιμο της Κυριακής;
«Λοιπόν. Σημαντικότερη συμβολή για την Κυριακή του Πάσχα: Αν βγείτε το Σάββατο το βράδυ μετά την Ανάσταση να οργανωθείτε για να ξυπνήσει κάποιος το πρωί να βάλει το αρνί στη φωτιά (γέλια)! Τα κάρβουνα πρέπει να μπουν νωρίς, να κάνουν τη φωτιά και μετά θα πρέπει να φροντίζουμε να βρίσκεται το κρέας πάντα στο σωστό ύψος.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση, ωστόσο, είναι πως όσο περνάνε τα χρόνια όλο και λιγότεροι σουβλίζουν. Πιστεύω ότι σε 20 χρόνια θα με ρωτάνε όλοι γύρω μου πώς να σουβλίζουν γιατί δε θα ξέρει κανένας. Αλλάζουν τα πράγματα. Αλλάζουν και τα έθιμα».
Γιατί πιστεύεις ότι γίνεται αυτό; Έχει να κάνει με το οικονομικό ή με το ότι δεν ασχολούνται οι νέοι;
«Όχι με το οικονομικό. Σίγουρα όχι με το οικονομικό. Ο κόσμος ψωνίζει πιο ακριβά πράγματα. Οι νέοι ειδικά κοιτάνε την ποιότητα. Αυτό είναι το βασικό τους κριτήριο. Οι περισσότεροι στην ηλικία μου ψωνίζουν Premium κοπές. Παλαιότερα δε συνέβαινε κάτι τέτοιο. Αυτό που θεωρώ ότι αλλάζει είναι πως το internet σε κάνει κάπως αδρανή και δεν ασχολείσαι με πράγματα που θα έκανες σε διαφορετική περίπτωση. Το σούβλισμα στην εξοχή, καλή παρέα, κρασί. Πάσχα ελληνικό, δηλαδή».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
