Καλοκαίρι στην Αθήνα. Πολλοί τουρίστες πληρώνουν για να το ζήσουν, ενώ εμείς μάλλον και να μας πλήρωναν, θα προτιμούσαμε κάποιον εξοχικό προορισμό δίπλα στη θάλασσα κατά προτίμηση.
Λίγο η ζέστη που γίνεται ανυπόφορη από τα τσιμέντα που βράζουν, λίγο τα Μέσα Μεταφοράς που πολλά δεν έχουν κλιματισμό και σου «προσφέρουν» δωρεάν χαμάμ σε συνθήκες ασφυξίας, λίγο η κίνηση που γίνεται πιο κουραστική λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, λίγο που για να δεις δέντρο το ψάχνεις με το κυάλι, ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος να πει «εγώ βρίσκομαι εδώ πέρα;».
Πόσο μάλιστα όταν «βομβαρδίζεται» από απανωτά ηλιόλουστα, γαλαζοπράσινα και clubάτα posts και stories στα social media, τραβηγμένα σε οποιοδήποτε νησί ή εξοχή, live ή και «κονσέρβα» που σου δίνει την εντύπωση ότι ο άλλος έκανε έναν μήνα διακοπές.
Από το 1 έως το 5, πόσο σιχτιρίζεις όταν βλέπεις τέτοια stories;
Και πώς είναι τελικά να εργάζεσαι όταν λείπει η μισή Αθήνα;
Έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ τη δουλειά ως δικαιολογία για να αποφύγεις κάτι που δεν ψηνόσουν να κάνεις;
Έχεις αντιπαρατεθεί ποτέ με συνάδελφο για την άδεια; Και ποια είναι η πιο κουλή δικαιολογία που σου έχουν πει για να σου «φάνε» την άδεια;
Ένιωσες ποτέ ότι όσο είσαι Αθήνα και δουλεύεις, πάλι πρέπει ντε και καλά να περάσεις και εσύ καλά, επειδή όλοι περνάνε καλά στις διακοπές; Κάτι αντίστοιχο με τα Χριστούγεννα που πρέπει να ναι όλοι χαρούμενοι...
Εμείς ρωτήσαμε και να δούμε τι μας απάντησαν...
«Είναι σαν να είσαι ερημίτης»
«Είναι σαν να είσαι ερημίτης μέσα στην πόλη. Σαν να έχεις αποκλειστεί και όλοι οι άλλοι έχουν βρει τρόπο διαφυγής. Αλλά πιστεύω ότι εργασιακά, είναι πολύ πιο χαλαρά τα πράγματα. Ακριβώς επειδή λείπει ο μισός πληθυσμός, δεν υπάρχουν τόσες εκκρεμότητες, τόση πίεση, τόσα πράγματα να διευθετηθούν. Άρα πιστεύω ότι λίγο βρίσκεις έναν πιο ανθρώπινο ρυθμό.
Η αλήθεια είναι, ότι με τα stories των άλλων δεν σιχτιρίζω πολύ. Είναι ωραίο να ανοίγεις και να βλέπεις τις διακοπές ενός άλλου προσώπου γιατί σου θυμίζει ότι ''έρχεται'', ότι πλησιάζει και η δική σου ώρα για διακοπές - αν πας. Τώρα αν δεν πας, θεωρώ αποκτάς ανοσία γιατί το ανεβάζουν όλοι και το συνηθίζεις.
Δεν έχω έρθει πάλι καλά σε αντιπαράθεση με συναδέλφους για την άδεια μου, γιατί δούλευα πάντα σε επιχειρήσεις που έκλειναν για όλους τους εργαζομένους συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Έχω χρησιμοποιήσει τη δουλειά ως δικαιολογία και μάλιστα για να αποφύγω καλοκαιρινή έξοδο. Το είπε είναι κάπως στενάχωρο αν σκεφτείς την ηλικία μας. Αλλά μετά αυτή η δικαιολογία έρχεται και σε «εκδικείται», και μπορεί η δουλειά μετά να σου χαλάσει τα πλάνα όταν κανονίζεις κάτι.
Δεχόμαστε απίσευτη πίεση γενικά με αυτό το να δείξουμε ότι περνάμε καλά στις διακοπές. Νομίζω ότι έχουν συμβάλλει στο μέγιστο τα social media. Ότι πρέπει οι διακοπές μας να έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και να πληρούν συκγεκριμένες προϋποθέσεις για να θεωρηθούν οι διακοπές καλές. Είτε αυτό αφορά προορισμούς, είτε αυτό αφορά τη σύνθεση της παρέας», - Μυρτώ, δικηγόρος 25 ετών.
«Προσπαθώ να βρω στην Αθήνα spot που παραπέμπει πιο πολύ σε νησί»
«Νιώθω πολύ ήρεμη και πιο παραγωγική γιατί δεν μου αρέσει ο συνωστισμός και η ένταση του κόσμου. Γιατί καλώς ή κακώς, όταν ξεκινάς για δουλειά πάντα νιώθεις την ένταση και το άγχος.
Όταν βλέπω stories λέω στον εαυτό μου, ''εγώ γιατί βρίσκομαι εδώ πέρα'' και ''πώς γίνεται οι άλλοι να είναι σχεδόν όλο τον Αύγουστο διακοπές;''. Αλλά τι να κάνουμε, αυτή είναι η ζωή. Συμβιβάζομαι.
Έχει τύχει να έχω θέμα με τις άδειες. Είχα πει εγώ συγκεκριμένες ημερομηνίες και η συνάδελφός μου που θα συννενοούμασταν μαζί, μού είπε να δηλώσω τις ημερομηνίες που θέλω γιατί εκείνη δεν είχε κανονίσει ακόμη κάτι. Την επόμενη μέρα ωστόσο, δήλωσε ακριβώς τις ίδιες μέρες με εμένα. Οπότε αναγκάστηκα να αλλάξω εγώ τις μέρες μου για να υπάρχει αντικαταστάτης.
Εννοείται ότι αισθάνομαι ότι ''πρέπει'' να περάσω καλά επειδή είναι καλοκαίρι και είναι όλοι διακοπές. Προσπαθώ να βρω στην Αθήνα spot που παραπέμπει πιο πολύ σε νησί και διακοπές» - Στεφανία, social media manager 25 ετών
«Μου βγαίνει πιο εύκολα το καλοκαίρι να είμαι δραστήρια»
«Εμένα μου αρέσει να εργάζομαι όταν λείπουν όλοι, γιατί η Αθήνα αδειάζει. Λιγότερη κίνηση στους δρόμους, λιγότερα άτομα στα μέσα. Λιγότερος κόσμος στο δικό μου επάγγελμα, γιατί είμαι pilates instructor, και κάπως παρόλο που από τη μία θες να πας φουλ διακοπές, από την άλλη θέλεις αυτή την ηρεμία.
Το αρνητικό είναι ότι στην Αθήνα έχει συνήθως 50 βαθμούς, οπότε παρόλο που χαλαρώνεις ταλαιπωρείσαι με άλλα πράγματα.
Όταν βλέπω post και stories, από το ένα ως το πέντε θα πω ότι σιχτιρίζω ένα ''4''. Ανυπομονείς να πας και εσύ σε μια παραλία και να φύγεις από την πόλη.
Παραδόξως δεν έχει τύχει να αντιπαρατεθώ για άδεια. Συνήθως όποτε ζητούσα γινότανε. Σίγουρα έχω βρεθεί όμως σε μειονεκτική σχέση συγκριτικά με άλλους συναδέλφους από την άποψη ότι έπαιρνα λιγότερες μέρες από αυτούς, ίσως λόγω προϋπηρεσίας. Πάντα υπάρχει αυτό με την παλαιότητα.
Νομίζω όλοι μας έχουμε χρησιμοποιήσει τη δουλειά ως δικαιολογία για να αποφύγουμε κάτι το καλοκαίρι. Αλλά το κάνω επειδή δουλεύω σπαστό ωράριο και όντως είτε είμαι κουρασμένη για κάποια έξοδο πχ. είτε δεν μπορώ να συντονιστώ λόγω προγράμματος με άλλους ανθρώπους. Οπότε το ''έχω δουλειά'' είναι λίγο δικαιολογία ναι...
Δεν νιώθω εγώ ότι ντε και καλά πρέπει να περάσω καλά. Αλλά το καλοκαίρι πάντα σε βάζει σε μια άλλη διάθεση συγκριτικά με τον χειμώνα. Και λόγω καιρού, και λόγω του ότι χαλαρώνουν οι ρυθμοί στις δουλειές. Και εγώ μπορεί να κάνω περισσότερα πράγματα και μετά τη δουλειά. Να έχω πιο δραστήρια εβδομάδα, ακόμα και τις καθημερινές. Αλλά όχι ψυχαναγκαστικά, επειδή περνάνε οι άλλοι καλά, απλά εμένα μου βγαίνει πολύ πιο εύκολα» - Κωνσταντίνα, pilates instructor 27 ετών.
«Ένιωθα ότι το καλοκαίρι θα με βρει με δύο μπάνια, κούραση και πολλή δουλειά»
«Τα τελευταία 3 χρόνια έχω μείνει Αθήνα μέχρι και 13 Αυγούστου για δουλειά. Η αλήθεια είναι πως την πρώτη χρονιά θυμάμαι μου είχε κακοφανεί αρκετά. Είχε ζέστη, πήγαινα στο γραφείο και ένιωθα ότι το καλοκαίρι τελείωνει και θα με βρει με 2 μπάνια και κούραση από τη δουλειά. Από την επόμενη χρονιά όμως, κάπως άρχισα να το βλέπω διαφορετικά και πια παίρνω συνειδητά άδεια τέλη Αυγούστου και μετά.
Μ' αρέσουν αυτοί οι πιο χαλαροί ρυθμοί της πόλης το καλοκαίρι. Μπορεί η δουλειά να μην σταματάει, αλλά μου είναι πολύ πιο ευχάριστο να δουλεύω και μετά να πηγαίνω βόλτες κλπ στην καλοκαιρινή πόλη. Επίσης, τα τελευταία χρόνια η Αθήνα δεν αδειάζει και τόσο πολύ(!).
Πια δεν με ενοχλεί καθόλου να βλέπω stories στα κοινωνικά δίκτυα από διακοπές.
Ξέρω ότι σε μερικές ημέρες θα είμαι και εγώ έτσι. Και όλοι οι άλλοι θα έχουν γυρίσει πίσω», - Έλενα, δημοσιογράφος 27 ετών.
«Μου λείπουν τα '80s που δεν υπήρχαν stories να βλέπω "πλαστικές" και "φουσκωτούς" να φλεξάρουν»
«Το να εργάζεσαι όταν "λείπει" η μισή Αθήνα είναι "Όνειρο Ζω, μη με ξυπνάτε", περνάω τέλεια…
Για τα posts και stories από παραλίες και διακοπές, απλά θα πω ότι μου λείπουν τα '80s που δεν υπήρχαν όλα αυτά και δεν είχα να δω "πλαστικές" και "φουσκωτούς" να φλεξάρουν στις παραλίες.
Δεν έχω αντιπαρατεθεί άσχημα με συνάδελφο για την άδεια, αλλά μου είχαν πει "Πρέπει να πάω την πεθερά μου… για λασπόλουτρα". Δεν την άντεχε ούτε πέντε λεπτά. Αυτό και no comment.
Εννοείται, έχω χρησιμοποιήσει τη δουλειά ως δικαιολογία για να αποφύγω κάτι που δεν ψηνόμουν να κάνει. Ας βγει και κάτι καλό από τόση ταλαιπωρία.
Όταν δουλεύεις στην Αθήνα όσο λείπουν, μια χαρά ζάχαρη περνάς γιατί έχει φύγει όλη η πλέμπα και έχουν μείνει αυτοί που πρέπει. Πας και παντού, όπου θες, σε 20 λεπτά και όλα καλά», - Ηρώ, φαρμακοποιός 42 ετών.
«Βγάζουν φωτογραφίες από κότερα και μετά τρώνε σουβλάκια για να τη βγάλουν»
«Στον κλάδο μου δεν έχει πολλή δουλειά αυτή την περίοδο, οπότε το να εργάζεσαι όταν λείπει η μισή Αθήνα είναι απλά τέλειο. Λείπει ο κόσμος και δεν χρειάζεται ανεφοδιασμός των τροφίμων στα ράφια.
Όταν βλέπω stories από διακοπές, δεν σιχτιρίζω γιατί όταν αυτοί θα γυρίσουν και θα γεμίσει η Αθήνα, εγώ θα κάνω διακοπές σαν άνθρωπος και δεν θα πήζω με τον κάθε μ@@@κα.
Πολλές φορές έχει υπάρξει αντιπαράθεση με συνάδελφο για την άδεια και οι πιο συχνές δικαιολογίες είναι το «τι θα κάνω το παιδί αφού κλείνουν τα σχολεία;», λες και κλείνουν για δύο εβδομάδες και αυτό θα σε σώσει και το «έχω κλείσει ξενοδοχεία και εισιτήρια γιατί ΝΌΜΙΖΑ ότι θα πάρεις πιο μετά».
Εννοείται, έχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές τη δουλειά ως δικαιολογία για να αποφύγω κάτι. Όλοι το κάνουν, ακόμα και οι… άνεργοι.
Δεν έχω νιώσει να επηρεάζομαι και ότι πρέπει ντε και καλά επειδή είμαι στην Αθήνα να περάσω καλά, επειδή απλά οι περισσότεροι που πάνε διακοπές δεν περνάνε καλά αφού σκυλοπεινάνε.
Βγάζουν φωτογραφίες από κότερα και μετά τρώνε σουβλάκια για να την βγάλουν. Περισσότερο είναι όλα αυτά για το φαίνεσθαι, παρά πραγματικότητα», - Βαγγέλης, υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ ετών 41.
«Υπέροχα στην τοποθεσία τσιμέντο - 40άρια, στάζει το κορμί κι εσύ κρατάς τις Θερμοπύλες»
«Το πρόβλημα δεν είναι ότι λείπει μόνο η μισή Αθήνα, αλλά και το μισό γραφείο ή μάλλον για να ακριβολογούμε σχεδόν όλο το γραφείο... 40άρια, στάζει το κορμί κι εσύ να κρατάς τις Θερμοπύλες...» Με ταβάνι το 5 σιχτιρίζω 10... Και το αποκορύφωμα είναι όταν παίρνουν φίλοι και γνωστοί για "καλημέρα" και με ενημερώνουν για "το πόσο ωραία είναι η θάλασσα", "τι ωραίο νησί", "κρίμα που δεν μπόρεσες να έρθεις" για να καταλήξουν να ρωτούν "πώς είναι στην Αθήνα;"... Και από μέσα σου εσύ σκέφτεσαι: "Υπέροχα στην τοποθεσία τσιμέντο"!
Κουλή δικαιολογία δε θα έλεγα ότι έχω ακούσει, κοινότυπη σίγουρα: "Προηγούνται οι μαμάδες"... Γιατί; Γιατί έτσι...
Μαζί φυσικά με όλα τα άλλα κορυφαία τύπου: "Έκλεισα εισιτήρια σε προσφορά, δεν γινόταν να μην τα προλάβω", "έχω κλείσει συναυλία στην... Τουρκία", "δεν μπορώ να μπω στη θάλασσα πριν γίνουν παχιές οι μύγες".
Αν και θα ήθελα να μπορώ να χρησιμοποιήσω τη δουλειά ως δικαιολογία, δεν μπορώ γιατί όλοι ξέρουν ότι δεν δουλεύω αργίες και ΣΚ, οπότε καταλαβαίνεις…
Βέβαια, το προτιμώ που δεν χρειάζεται να εργάζομαι ΣΚ ή αργίες κι από δικαιολογίες, αν χρειαστεί, όλο και κάτι θα βρεθεί. Να μια καλή: "Με απήγαγαν εξωγήινοι".
Το να δουλεύω στην Αθήνα όταν όλοι είναι διακοπές το βλέπω σαν ευκαιρία να χαλαρώσω και να ρίξω ρυθμούς. Αφού όλοι λείπουν, το τηλέφωνο σταματά να χτυπά.
Εκτός κι αν μιλάμε για εκείνες τις σεζόν που είναι "στο κόκκινο" με γάμους και βαφτίσεις οπότε κάνεις αγώνα δρόμου για να βρεθείς από Γλυφάδα - Κάλαμο, προκειμένου να χωρέσεις δύο μυστήρια σε μια ημέρα», - Δήμητρα, δημόσια υπάλληλος ετών 39.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
