Η ζωή χωρίς smartphone, για πολλούς μπορεί να φάνταζε ιδανική, καθώς εμπεριέχει κομμάτια απελευθέρωσης, μακριά από άσχημες ειδήσεις, συνεχείς ειδοποιήσεις, στρες, social media. Άλλοι, ωστόσο, στην ιδέα και μόνο μιας ζωής χωρίς κινητό, μπορεί να αισθανθούν τρομοκρατημένοι ή αγχωμένοι.
Υπάρχουν στιγμές που το κινητό για πολλούς από εμάς, γίνεται η προέκταση του χεριού μας. Κυριολεκτικά. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, που το κινητό μπορεί να αντικαταστήσει ακόμα και ένα λάπτοπ, αφού όλες οι δουλειές γίνονται στη μικρή οθόνη, η προσκόλληση σε αυτό είναι εντονότερη. Τόσο έντονη, που, πολλές φορές, χάνουμε την αίσθηση του κόσμου, χάνουμε στιγμές, χάνουμε την επαφή με τους ανθρώπους γύρω μας. Είμαστε μέσα σε ένα κόσμο διαφορετικό, αναζητούμε εκεί όσα δεν μπορεί η ίδια η ζωή να μας προσφέρει. Σ
Για μερικούς ανθρώπους, το να μην έχουν τα τηλέφωνά τους επειδή μπορεί να τα έχουν ξεχάσει ή να έχουν μείνει από μπαταρία, ή ακόμα και να χάσουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, μπορεί να αυξήσει το άγχος τους πέρα από τα φυσιολογικά επίπεδα. Έχει τύχει πολλές φορές να ψάχνουμε στην τσάντα μας το κινητό, και, η στιγμή εκείνη που δεν καταφέρνουμε να το εντοπίσουμε, να μας δημιουργεί αμέσως έντονες ταχυκαρδίες.
Αυτό έχει όνομα: νομοφοβία. Είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το άγχος που βιώνει ένα άτομο όταν δεν έχει πρόσβαση στο κινητό του τηλέφωνο. Με λίγα λόγια, νομοφοβικοί ονομάζονται εκείνοι που εκδηλώνουν κάποιου είδους εθισμό στο κινητό.
Σίγουρα πολλοί - ίσως οι περισσότεροι από εμάς- κάποια στιγμή το έχουμε βιώσει. Το κινητό είναι μια τόσο μικρή συσκευή, που, στο μυαλό μας, μας προσφέρει τόσο μεγάλη ασφάλεια. Μπορεί να είναι επίπλαστη, μπορεί και πραγματική -ως ένα βαθμό. Όμως, σίγουρα δεν είναι λογικό να μην μπορούμε να πάμε ούτε μέχρι το περίπτερο εάν δεν έχουμε ανά χείρας το κινητό.
Μάλιστα, τα συμπτώματα της νομοφοβίας, μπορεί να είναι πολύ παρόμοια με εκείνα που έχει κάποια αγχώδης διαταρραχή – από άγχος, τρέμουλο, εφίδρωση, διέγερση και αναπνευστικές δυσκολίες μέχρι και ταχυπαλμία.
Oι έφηβοι είναι εκείνοι που είναι περισσότερο προσκολημμένοι στα κινητά τους τηλέφωνα, αλλά αυτή η εξάρτηση δεν σχετίζεται απαραίτητα με την ηλικία, αφού μπορεί να το βιώσει οποιοδήποτε. Υπάρχουν κάποιοι που είναι πιο επιρρεπείς να πάθουν νομοφοβία, και είναι κατά κύριο λόγο εκείνοι που πάσχουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση, που έχουν μεγαλύτερα επίπεδα άγχους, συναισθηματική ανασφάλεια και έλλειψη διαπροσωπικών σχέσεων.
Σύμφωνα με μια μελέτη , η οποία είχε ως στόχο την ανασκόπηση παγκόσμιων στατιστικών για τις προεκτάσεις αυτής της φοβίας, περίπου το 21% του ενήλικου πληθυσμού πάσχει από σοβαρή νομοφοβία και περίπου το 71% του πληθυσμού έχει μέτρια νομοφοβία. Οι ερευνητές αποκάλυψαν ότι οι φοιτητές κολεγίου και πανεπιστημίου φαίνεται να επηρεάζονται περισσότερο από τη διαταραχή, σε ποσοστό που αγγίζει το 25%.
Η αντιμετώπιση της νομοφοβίας μπορεί να είναι απίστευτα δύσκολη, εξαιτίας και του ρόλου που έχουν τα smartphones στη σύγχρονη ζωή. Η συνεχής συνδεσιμότητα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, οπότε ο αποχωρισμός από αυτά είναι πηγή έντονου άγχους για πολλούς. Αυτή η φοβία, πέρα από την άμεση συναισθηματική δυσφορία, μπορεί να συμβάλει σε μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη συνολική ευημερία.
Μερικές από τις προτάσεις για την μείωση της εξάρτησης από τα κινητά, είναι σύμφωνα με ψυχολόγους, να δώσουμε στον εαυτό μας χρόνο να χαλαρώσει χωρίς το τηλέφωνο κατά τη διάρκεια του διαλείμματος από τη δουλειά, να μείνουμε σκόπιμα μακριά από το τηλέφωνό μας για μία ώρα τη φορά, ενώ καλό θα ήταν ακόμα και να το απενεργοποιήσουμε εάν αυτό είναι χρήσιμο. Παράλληλα, μια ακόμα συμβουλή θα ήταν να αφήσουμε το τηλέφωνο στο σπίτι όταν πηγαίνουμε για ψώνια π.χ., ενώ μπορούμε να αγοράσουμε ένα ρολόι για να τσεκάρουμε την ώρα, αντί να βασιζόμαστε στο κινητό.
Αντίστοιχα, για να μην ξεχνάμε σημαντικά γεγονότα -που κατά κύριο λόγο αποθηκεύουμε στο κινητό- καλό θα ήταν να τα γράφουμε σε ένα σημειωματάριο ή ημερολόγιο. Επίσης, για να μειώσουμε την έκθεση στο κινητό, κατά τη διάρκεια του ελεύθερού μας χρόνου, καλό θα ήταν να κάνουμε άλλα πράγματα, να ασχοληθούμε με διαφορετικές δραστηριότητες και όχι να τον σπαταλήσουμε ανούσια στα social media. Εάν το να αφήνουμε το κινητό στο σπίτι μας προκαλεί φόβο και ανασφάλεια, θα πρέπει να επιδιώκουμε να το κάνουμε, για να έρθουμε αντιμέτωποι με το φόβο και σιγά -σιγά να τον απομυθοποιήσουμε, ώστε να καταφέρουμε να τον ισοπεδώσουμε.
Όλο αυτό το άγχος συσσωρεύεται και μας δημιουργεί τόσο έντονα δυσφορικά αισθήματα, τα οποία θα μπορούσαν ίσως να μειωθούν με κάποιας μορφής διαλογισμό ή ασκήσεις αναπνοής. Ωστόσο, σε πολύ ακραίες περιπτώσεις όπου μπορεί να νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο και η φοβία ή το άγχος ολοένα και αυξάνονται, καλό θα ήταν να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
