Όταν έφτασε στο στούντιο, φαινόταν αρκετά στρεσαρισμένη. Η έκθεση στην κάμερα, όπως είπε, είναι κάτι που την αγχώνει αρκετά. Για εκείνη, είναι δύσκολο να μιλάς για τις πιο ενδόμυχες σκέψεις σου ανοιχτά, αληθινά, χωρίς φίλτρα και τσιτάτα, με το βλέμμα στραμμένο σε ένα φακό.
Βέβαια, η δουλειά της εμπεριέχει πολλά κομμάτια έκθεσης, αφού όταν ανεβαίνει στο stage στους αγώνες, κρίνεται από το σώμα που έχει χτίσει καθόλη τη διάρκεια της προετοιμασίας και συγκρίνεται με αθλήτριες απ' όλο τον κόσμο.
Σε ένα άθλημα που στην Ελλάδα είναι βουτηγμένο στα στερεότυπα, και ειδικά όσον αφορά τις γυναίκες, εκείνη είναι η πρώτη ελληνίδα που έχει καταφέρει να πάρει διεθνή πρόκριση στον σημαντικότερο διαγωνισμό bodybuilding που υπάρχει αυτή τη στιγμή - το Mr Olympia.
Η Ελένη Ζαβιτσάνου, μίλησε στην κάμερα του Normal Πίπολ για το πως ξεκίνησε να ασχολείται με το bodybuilding, για τις ανασφάλειες, τους φόβους, τις θυσίες που κάνει καθημερινά και για την πειθαρχία που απαιτεί ένα από τα πιο σκληρά αθλήματα που υπάρχουν. Γιατί το bodybuilding μπορεί φαινομενικά να έχει να κάνει με το σώμα, αλλά κυρίως «παίζει» με το μυαλό.
Δείτε τη συνέντευξη:
Με δικά της λόγια:
«Η πρώτη παιδική ανάμνηση που έχω είναι να κάνω μπαλέτο. Ήταν η πρώτη μου επαφή με την πειθαρχία που χρειάζεται ο αθλητισμός. Την απόφαση να ασχοληθώ με το bodybuilding την πήρα μέσω του συντρόφου μου, ο οποίος ξεκίνησε πρώτος να ασχολείται με τη σωματική διάπλαση. Άρχισα να τον ακολουθώ και εγώ στο γυμναστήριο σιγά-σιγά. Στην αρχή είχα λίγο θέμα με τη διατροφή, δηλαδή δυσκολευόμουν να την ακολουθήσω. Όταν είχε ξεκινήσει εκείνος την προετοιμασία του, είπα να το πάρω σαν challenge και να ξεκινήσω και εγώ δίαιτα μαζί του, να δω τι θα γίνει».
«Η μεγαλύτερή μου ανασφάλεια όταν ξεκίνησα την καριέρα μου, ήταν περισσότερο η άποψη του κόσμου. Επειδή υπάρχει πολλή προκατάληψη στην Ελλάδα με το bodybuilding και ειδικότερα στις γυναίκες. Φοβόμουν ότι ίσως παρεξηγηθώ, ότι ίσως μπω σε ένα "κουτάκι". Αλλά επειδή το ξεκίνησα για εμένα και δεν είχα σκοπό να το κάνω επαγγελματικά, είπα πως θα το κάνω και ο κόσμος ας νομίζει ό,τι θέλει».
«Το Mr. Olympia ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Ξεκινάς από πανελλήνιο ερασιτεχνικό επίπεδο, αφού διακριθείς πας σε παγκόσμιο ερασιτεχνικό. Αν κερδίσεις, αποκτάς την επαγγελματική ιδιότητα και διαγωνίζεσαι σε ακόμη πιο υψηλό επίπεδο, με όλους τους υπόλοιπους που έχουν κερδίσει παγκόσμια τις προηγούμενες χρονιές. Σε αυτό το επίπεδο, γίνονται αγώνες μεταξύ παγκόσμιων πρωταθλητών και ο νικητής καταλήγει στο Mr. Olympia. Αυτό είναι που κατάφερα φέτος. Είμαι η πρώτη ελληνίδα σε αυτή την κατηγορία που κατάφερε να πάει στο Olympia και ήταν πολύ μεγάλη τιμή να ανέβω σε αυτή τη σκηνή με τις καλύτερες στον κόσμο».
«Το πιο δύσκολο κομμάτι της προετοιμασίας δε θα πω ότι είναι η πείνα, γιατί αν το κάνεις αυτό συνειδητά ξέρεις ότι θα πεινάσεις και είναι μέρος της διαδικασίας. Όμως όσο ανεβαίνει το επίπεδο ανεβαίνει και η πίεση που βάζεις εσύ στον εαυτό σου και οι γύρω σου σε εσένα. Και επειδή διαγωνίζεσαι και συγκρίνεσαι με άλλους, μεγαλύτερη σημασία έχει η δική σου εξέλιξη. Για μένα είναι αυτό που με δυσκολεύει - η πίεση των άλλων σε αντίθεση με την πίεση που βάζω στον εαυτό μου».
«Αυτό που έχω μάθει για τον εαυτό μου και αυτός είναι ο λόγος που αγάπησα το bodybuilding, είναι ότι με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο δυνατή είμαι. Όταν ξεκίνησα είχα αρκετές ανασφάλειες για το σώμα μου και για εμένα ως χαρακτήρα και μέσω του bodybuilding κατάφερα να δίνω συνέχεια υποσχέσεις στον εαυτό μου και να γίνομαι καλύτερη. Οπότε αυτό είναι που με κέρδισε και με έκανε να συνεχίσω να το κυνηγάω και τελικά να καταλήξω να γίνω επαγγελματίας. Αυτή η πειθαρχία μου έδωσε αυτοπεποίθηση όχι για το πως δείχνω, αλλά για το τι μπορώ να καταφέρω».
«Είναι δύσκολο να διαχειριστείς μέρες που "δε βγαίνει", αλλά αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να έχεις ρουτίνες στην καθημερινότητά σου. Δεν υπάρχει κανένας αθλητής που έχει κάθε μέρα το κίνητρο να πάει προπόνηση. Αυτό όμως που τον κάνει να πάει, είναι να έχει στάνταρ ρουτίνες και να πηγαίνει παρόλα αυτά».
«Υπάρχει η πίεση των social media ειδικά στο bodybuilding που είναι ένα άθλημα συγκρίσεως, αλλά θεωρώ ότι κάθε αθλητής πρέπει να το ξεπεράσει αυτό και να μην κοιτάει τους γύρω του, αλλά τη δική του πρόοδο».
«Σίγουρα πρέπει να γίνουν πολλές θυσίες για να επιτύχεις όσον αφορά τον πρωταθλητισμό. Χάνεις εξόδους, χάνεις οικογενειακές στιγμές.. Υπάρχουν πολλές χρονιές που μπορεί να μη φάω το Πάσχα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε θα είμαι παρών με την οικογένειά μου κλπ. Οπότε θεωρώ ότι ναι μεν κάνεις κάποιες θυσίες, αλλά ο κόσμος που σου ανοίγεται - ο πρωταθλητισμός, τα ταξίδια, οι άνθρωποι που γνωρίζεις - σου το δίνουν πίσω».
«Θεωρώ ότι στην Ελλάδα υπάρχει ακόμα περισσότερο στίγμα από το εξωτερικό και ιδιαίτερα στο bodybuilding γυναικών. Το μεγαλύτερο στερεότυπο που υπάρχει για τις γυναίκες που κάνουμε bodybuilding είναι ότι μοιάζουμε με άντρες. Αυτό θεωρώ ότι είναι και θέμα προκατάληψης και θέμα κοινωνίας γενικά. Δεν υπάρχει ένα πρότυπο εικόνας ειδικά στη σημερινή εποχή, οπότε θεωρώ ότι αν κάποιος έχει επιλέξει να το κάνει αυτό, καλό είναι να το σεβαστούμε και να προχωρήσουμε παρακάτω».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
