Από μικρό παιδί πίστευα ότι το ποδόσφαιρο δεν θα ήταν τίποτα χωρίς τις ιστορίες του. Χωρίς τις ιστορίες που βγαίνουν μέσα από αυτή τη συλλογική και πανέμορφη παράνοια χιλιάδων ανθρώπων που παρακολουθούν 22 τύπους να δημιουργούν αδιανόητα συναισθήματα με το να κυνηγάνε μία μπάλα.
Οι ιστορίες αυτές συνήθως αφορούν τους ίδιους τους αθλητές και τους προπονητές τους. Αφορούν όμως και όσους ζουν γύρω από τις τέσσερις γραμμές του αγωνιστικού χώρου. Μία τέτοια πολύ όμορφη ιστορία είναι αυτή του Κώστα Παπαγεωργίου, ενός πολύ γνωστού stand-up κωμικού και ραδιοφωνικού παραγωγού που όμως είναι και η φωνή του Παναθηναϊκού.
Ήταν το φθινόπωρο του μακρινού 2001, όταν ο Κώστας Παπαγεωργίου εκφώνησε για πρώτη φορά τη σύνθεση του Παναθηναϊκού. Σήμερα, σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα μετά συνεχίζει να το κάνει έχοντας ζήσει από κοντά ένδοξες αλλά και πολύ δύσκολες στιγμές. «Έτσι δεν είναι το ποδόσφαιρο;» μου λέει χαμογελώντας.
Πριν δύο χρόνια, ο Κώστας Παπαγεωργίου χρειάστηκε να κάνει κάποιες επεμβάσεις λόγω ενός προβλήματος υγείας. Από τις επεμβάσεις αυτές έχασε τη μία του φωνητική χορδή. Αν για οποιονδήποτε αυτό φαντάζει μία δύσκολη συνθήκη, για έναν άνθρωπο που ζει από τη φωνή του μοιάζει ανυπέρβλητο.
Παρόλα αυτά το πάλεψε και κατάφερε να επιστρέψει -με λίγο πιο βραχνή φωνή σε αυτό που αγαπάει τόσο πολύ να κάνει: Nα εκφωνεί για την αγαπημένη του ομάδα. Αυτός, λοιπόν, είναι ο Κώστας Παπαγεωργίου και αυτή είναι η ιστορία του.
«Παναθηναϊκός από την κοιλιά της μάνας μου»
«Η πορεία μου στον Παναθηναϊκό ξεκίνησε από την κοιλιά της μάνας μου και αυτό γιατί γεννήθηκα τον Ιούλιο του 1971. Ως γνωστόν τον Ιούνιο ο Παναθηναϊκός έπαιξε στο Γουέμπλεϊ. Ο πατέρας μου και η μάνα μου, άρρωστοι Παναθηναϊκοί, βλέπανε τον τελικό από την τηλεόραση… κλωτσούσε το μωρό από μέσα. Λογικό ήταν να βγω Παναθηναϊκός.
Αγάπησα τον Παναθηναϊκό από μωρό παιδί, παίζοντας με αυτές τις πλαστικές μπάλες που έγραφαν ΠΑΟ - ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ και τις πούλαγαν στα περίπτερα. Μεγαλώνοντας έβλεπα τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, στο ΟΑΚΑ, στις μεγάλες του ευρωπαϊκές στιγμές, όπως στα ημιτελικά με τη Liverpool.
Η φωνή του Παναθηναϊκού έγινα το φθινόπωρο του 2001. Ο Παναθηναϊκός θα έπαιζε στους ομίλους του Champions League και η τότε διοίκηση ήθελε να εκσυγχρονίσει και να δημιουργήσει ένα καινούργιο κλίμα στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Να τονώσει το παναθηναϊκό φρόνημα.
Διαβάστε Επίσης: Αλεξία Κούβελα: «Παίρνουμε τη δύναμή μας πίσω εμείς οι χοντρές»
Δεν θα το ξεχάσω το πρώτο ματς, 24 Οκτωβρίου, Παναθηναϊκός - Σάλκε 2:0, τότε με γκολ του Ολιζαντέμπε και του Μιχάλη του Κωνσταντίνου. Η πρώτη ατάκα με την οποία συστήθηκα στον κόσμο του Παναθηναϊκού ήταν το “καλωσήρθατε στο δικό μας Θέατρο των Ονείρων”.
Δημιουργήσαμε ένα ωραίο κλίμα τότε. Βάζαμε τον ύμνο της ομάδας στα γκολ, που μέχρι τότε δεν έμπαινε. Φτιάξαμε και την ατάκα “σκόρερ για την ομάδα μας”, που δεν υπήρχε μέχρι τότε. Το κάναμε από εκείνο το βράδυ της 24ης Οκτωβρίου του 2001. Μέχρι σήμερα, 24 χρόνια μετά, ο κόσμος συνεχίζει να το ακούει».
Η καλύτερη και η χειρότερη στιγμή της φωνής του Παναθηναϊκού
«Η πιο ωραία στιγμή ήταν εκείνη η σεζόν 2001-2002. Ο Παναθηναϊκός είχε φτάσει στα προημιτελικά του Champions League. Kέρδισε ο Παναθηναϊκός 1-0 με ένα γκολ του Άγγελου του Μπασινά. Για λίγο, η ρημάδα η τύχη, τα ελάχιστα εκατοστά στο σουτ του Βλάοβιτς στη ρεβάνς μάς στέρησαν τη χαρά να δούμε την ομάδα στα ημιτελικά του Champions League.
Η χειρότερη είναι και λίγο τραγελαφική. Είχα την ευθύνη να πω τη σύνθεση του Παναθηναϊκού στο Σαντιάγο Μπερναμπέου τη σεζόν 2001-2002, φάση ομίλων, κόντρα στη Ρεάλ. Όταν, λοιπόν, έλεγα τη σύνθεση άφηνα λίγο κενό για να λένε οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού “όλε”. Το παίρνουν χαμπάρι οι Ισπανοί, με κόβουν γρήγορα-γρήγορα, οπότε πρόλαβα να πω μόνο 9 παίκτες από την αρχική ενδεκάδα.
Σε αυτά τα 25 χρόνια έχω φτιάξει μία σχέση μοναδική με τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Όλα αυτά τα χρόνια έχω ζήσει πολλές χαρές αλλά και πολλές λύπες. Άλλωστε, το σύνθημα του Παναθηναϊκού λέει “στις χαρές και στις λύπες μαζί”. Στο ποδόσφαιρο είναι όλα μέσα. Το θέμα είναι να εκφράζουμε το παναθηναϊκό φρόνημα και πιστεύω ότι και εγώ το εκφράζω με τον καλύτερο τρόπο».
Το πρόβλημα υγείας και η βραχνή φωνή
«Ένα πρόβλημα μεγάλο που με ταλαιπώρησε και με ταλαιπωρεί ακόμα με τις φωνητικές μου χορδές ξεκίνησε το 2023, όταν διαγνώστηκα με μία μορφή καρκίνου. Έκανα τρία χειρουργεία για την αποκατάσταση της υγείας μου. Πήγαν όλα καλά αλλά δεν έχουν τελειώσει ακόμα οι μάχες. Είναι διαρκείς αλλά νικηφόρες.
Αυτό που μου άφησε ένα παράπονο είναι ότι ναι μεν πήγαν όλα καλά αλλά έμεινε παράλυτη η μία μου φωνητική χορδή. Όταν συνειδητοποίησα το πρόβλημα, αγχώθηκα. Περιττό να πω ότι μετά το χειρουργείο η φωνή μου ακουγόταν σαν του Darth Vader στον Πόλεμο των Άστρων. Πώς θα πάω να εκφωνήσω για τον Παναθηναϊκό; Πώς θα κάνω στο θέατρο παράσταση;
Το παλέψαμε όμως με φωνοθεραπεία, με λογοθεραπεία. Με μία φωνητική χορδή που παίζει μπάλα και για τη δεύτερη. Δόξα τον Θεό είμαι στις επάλξεις με βραχνή βέβαια φωνή. Ο Παναθηναϊκός όμως με στήριξε. Έστω και με μία φωνητική χορδή, με αυτή τη βραχνή φωνή θα βγει μπροστά. Το λέω και συγκινούμαι γιατί δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο με μία φωνητική χορδή να μιλήσεις για τον Παναθηναϊκό. Εγώ όμως μίλησα με τη δύναμη της ψυχής μου».
Δύο όνειρα για τον Παναθηναϊκό
«Έχω δύο μεγάλα όνειρα ως εκφωνητής του Παναθηναϊκού. Το πρώτο είναι να εκφωνήσω τη σύνθεση και τους σκόρερ στο νέο γήπεδο του Βοτανικού. Το δεύτερο, να ανακοινώσω την ενδεκάδα της ομάδας σε έναν ευρωπαϊκό τελικό.
Για μένα, το να είμαι η φωνή του Παναθηναϊκού είναι ευθύνη και χαρά που δεν συγκρίνεται με τίποτα. Έχω χάσει θέατρα και επαγγελματικές ευκαιρίες γι’ αυτό, αλλά ποτέ δεν το μετάνιωσα. Πάνω απ’ όλα, είμαι εκφωνητής του Παναθηναϊκού».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
