Δεν ήταν όνειρο. Είχαμε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης (σημερινό Champions League) στην Αθήνα, στο Ολυμπιακό Στάδιο και ήταν Μάιος του 1994, μια χρονιά που συνέβαιναν πράγματα που εκτιμήσαμε πολύ αργότερα. Ερχόταν στην Αθήνα η Μίλαν, ως αουτσάιντερ και θα έκανε τα πάντα για να αντέξει απέναντι στην επιθετική υπεροπλία της Μπαρτσελόνα. Φάμπιο Καπέλο εναντίον Γιόχαν Κρόιφ, με τιμωρημένους τους «ογκόλιθους» της ιταλικής άμυνας, Αλεσάντρο Κοστακούρτα και Φράνκο Μπαρέζι και την επιθετική γραμμή των Καταλανών, με Xρίστο Στόιτσκοφ και Ρομάριο, να τρομάζει.
H ομάδα του Φάμπιο Καπέλο όμως δεν έδειξε να τρομάζει. Με δύο γκολ του Ντανιέλε Μασάρο και ένα τρίτο του Ντεγιάν Σαβίτσεβιτς και με «αρματωμένη» την αμυντική της διάταξη για να αντέξει την πίεση των Καταλανών, έφτασε και σε ένα τέταρτο γκολ με τον Μαρσέλ Ντεσαγί, σε μια βραδιά - αποθέωση για το ποδόσφαιρο που ξεκινάει από την άμυνα και παίρνει νίκες, το γνωστό ως κατενάτσιο.
«Θα πάρω τρία πράγματα πίσω στο σπίτι», είπε ο Μασάρο μετά τον αγώνα. «Τα δύο γκολ και τη φανέλα του Χρίστο Στόιτσκοφ· είναι είδωλό μου».
Τι είχε προηγηθεί;
Ένα φθηνό εισιτήριο του αγώνα κόστιζε 3.000 ευρώ, που το λες και φθηνό, αν κρίνουμε από τα κόστη των εισιτηρίων της εποχής, για έναν αγώνα ελληνικού πρωταθλήματος. Όποιος προλάβαινε, μπορούσε να παρακολουθήσει ποδοσφαιρική πανδαισία. Ειδάλλως, θα συνέχιζε να ξεφυλλίζει τις αθλητικές εφημερίδες της εποχής, που προφήτευαν μεταγραφικές νίκες και συμφωνίες των ομάδων μας με μουντιαλικούς παίκτες, όπως ο Ρασίντ Γεκινί της Νιγηρίας.
Η διοργάνωση
Σε μια εποχή που η χώρα μας προσπαθούσε να προβάλλει ένα θετικό διεθνές προφίλ, διεκδικώντας και την Ολυμπιάδα του 1996, ενώ η προετοιμασία της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου ήταν σε εξέλιξη, με τις δύσκολές αναμετρήσεις με ομάδες όπως η Αγγλία (5-0), η ανάληψη της διοργάνωσης του τελικού του Κυπέλλου Πρωταθλητριών από την ΕΠΟ, ήταν ένα μεγάλο και σημαντικό στοίχημα. Πώς τα πήγαμε τελικά;
«Δεν πρόλαβαν να έρθουν»
Σε εκατοντάδες μετριούνταν τα τσάρτερ που προσγειώνονταν στον αθηναϊκό αεροδιάδρομο, όλα με φιλάθλους των ομάδων της Μίλαν και της Μπαρτσελόνα. Το προσωπικό του αεροδρομίου του Ελληνικού, χωρίς να έχει μάθει σε τόσο μεγάλη πίεση, προσπάθησε να εξυπηρετήσει κάθε πτήση όσο καλύτερα μπορούσε. Τελικά, οι καθυστερήσεις αφίξεων άγγιξαν και τις πέντε ώρες, με τον προϊστάμενο των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας να δηλώνει «βρισκόμαστε σε συναγερμό». Προβλήματα υπήρχαν και στη διαδικασία της αποβίβασης των επιβατών, με τις καθυστερήσεις να προκαλούν ακραία εξάντληση σε πολλούς εξ' αυτών.
Σε αντίστοιχο συναγερμό βρίσκονταν η αστυνομία, ο στρατός, η αεροπορική βάση Τανάγρας και το νοσοκομείο της Βούλης, καθώς η υπερφόρτωση του αεροδρομίου του Ελληνικού με πτήσεις, δημιουργούσε φόβους για ατύχημα. Πάντως, στο ίδιο ρεπορτάζ μαθαίνουμε πως οι περισσότεροι Καταλανοί φίλαθλοί είχαν έρθει δύο μέρες νωρίτερα από τους Ιταλούς
Σε πιο ανάλαφρα δημοσιεύματα της εποχής, διαβάζουμε για «διευκολύνσεις της τελευταίας στιγμής» που ζητούσαν οι δημοσιογράφοι για να παρακολουθήσουν τις συνεντεύξεις Τύπου, ενώ και με την ταξιθεσία των επισήμων δημιουργήθηκαν γκρίνιες με υπουργούς να κάνουν παράπονα πως βρέθηκαν σε «ακροτελεύτίες θέσεις» για να «θρονιαστεί στο κέντρο ο βουλευτής Μιλτιάδης Έβερτ».
Πολλή γκρίνια παιδιά, πολλή γκρίνια.
Το γλέντι
Όσοι κατάφεραν να φτάσουν έγκαιρα, βρέθηκαν αμέσως σε ταβέρνες στο κέντρο της Αθήνας και γλέντησαν με ελληνικά φαγητά, χορούς και άλλα τουριστικά φολκλόρ και δήλωσαν σε εκπομπή ιδιωτικού καναλιού πως θα επισκέπτονταν και τα νησιά μας το καλοκαίρι. Να που το Κύπελλο Πρωταθλητριών έδειξε και την τουριστική «φλέβα» της χώρας μας.
Υπάρχει κάποιο απομεινάρι από την ελληνική περιγραφή του αγώνα;
Κι όμως, υπάρχει. Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος μέσα από τη σελίδα του στο Instagram έχει ανεβάσει απόσπασμα του αγώνα της Αθήνας σε περιγραφή Μανώλη Μαυρομάτη. Υπάρχει κάτι πιο 90ς από αυτό;
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
