Η νοσταλγία είναι μια ισχυρή δύναμη. Και όταν συνδέεται με την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη, σπάει το κοντέρ. Το Μουντιάλ του 2026 φτάνει στο τέλος του. Για τους παίκτες, θα είναι ένα ορόσημο της καριέρας τους ανεξαρτήτως κατάληξης.
Για όσους το παρακολούθησαν διά ζώσης, θα είναι μια όμορφη ανάμνηση. Το ίδιο και για όσους από εμάς που το παρακολουθήσαμε τηλεοπτικά.
Διαβάστε επίσης: Γιατί όλοι είναι έξαλλοι με το ημίχρονο του τελικού του Μουντιάλ
Το Μουντιάλ λειτουργεί σαν ένα ορόσημο κάθε τέσσερα χρόνια και στην Ιστορία του έχει διοργανώσεις αδιάφορες και άλλες όχι τόσο αδιάφορες. Σίγουρα όμως, όλοι μας θυμόμαστε την πρώτη φορά που παρακολουθήσαμε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, θυμόμαστε τις στιγμές, θυμόμαστε τη μοναδική αίσθηση που μας άφησε. Για μένα, ήταν το (πλέον) μακρινό 2002. Μια πρώτη συλλογή από αυτοκόλλητα Panini ήταν ο μεγαλύτερος θησαυρός για ένα παιδί του Δημοτικού.
Τα αυτοκόλλητα ήταν ένα είδος συναλλάγματος στο διάλειμμα. Τα παράξενα στάδια της Ιαπωνίας και της Νοτίου Κορέας έχουν χαρακτεί στη μνήμη μου. Όπως και οι αντιδράσεις του τιτάνα της Εθνικής Γερμανίας, Όλιβερ Καν μετά τα δύο γκολ της Βραζιλίας. Ήταν η πρώτη επαφή με έναν καινούριο κόσμο, γεμάτο συναίσθημα.
Στο ίδιο μήκος κύματος και με μπόλικη νοσταλγία, μιλήσαμε με ανθρώπους της καθημερινότητας για να δούμε ποιο είναι το πρώτο Μουντιάλ που παρακολούθησαν ποτέ και γιατί το θυμούνται μέχρι σήμερα.
Ζιντάν, Μπάτζιο και ο Πάουλ το χταπόδι
«Μουντιάλ 1994, χαμός. Με σπουδαίους παίκτες, με μία υπέροχη Ιταλία και τη Βραζιλία που μου έμεινε αξέχαστη. Δεν ήξερα ποιον να υποστηρίξω. Λόγω μεγάλης αγάπης στη Γιουβέντους όμως, στήριξα Ιταλία. Στεναχωρήθηκα πολύ με το χαμένο πέναλτι του Μπάτζιο. Δεν θα ξεχάσω πώς παγώσαμε όλοι, κανείς δεν πίστευε αυτό που έγινε». Λία, Yπάλληλος Πωλήσεων
«Το πρώτο Μουντιάλ που θυμάμαι καθαρά ήταν αυτό του 1998. Αυτό που θυμάμαι ακόμα πιο έντονα, όμως, ήταν οι φαλάκρες των Τιτάνων, Ζιντάν και Μπαρτέζ. Αναρωτιόμουν τότε αν όλοι οι φαλακροί είναι καλοί ποδοσφαιριστές, οπότε ρώτησα τον πατέρα μου (φαλακρός και αυτός) αν ισχύει κάτι τέτοιο. Μου το επιβεβαίωσε, αν και ο ίδιος οριακά μπορεί να κλωτσήσει μπάλα». Τόλης, Digital Marketing
«Μεγαλωμένη στο Μόναχο, θυμάμαι το καλοκαίρι του 2010 να γεμίζει με σημαίες και κόσμο σε πλατείες και μπιραρίες, κάνοντάς τες σημείο συνάντησης για κάθε αγώνα. Οι βουβουζέλες που έγιναν το «σήμα κατατεθέν» της διοργάνωσης και φυσικά ο Πάουλ (το χταπόδι που δεν έχανε καμία πρόβλεψη) παραμένουν στιγμές αξέχαστες». Ελένη, Content Editor
«Νομίζω αυτό που θυμάμαι περισσότερο είναι το Μουντιάλ του 2006, τον τελικό πιο συγκεκριμένα με το γνωστό κουτουλίδι του Ζιντάν. Ήταν καλοκαίρι στην Κέρκυρα και εκνευρίστηκα πολύ γιατί το πήρε η Ιταλία. Αχαρακτήριστος Ματεράτσι και το ασύλληπτο πέναλτι του Ζιζού». Μιχάλης, IT Administrator
Ο αξέχαστος τελικός του 1998 και η Ελλάδα του 2014
«Η πρώτη μου (καθαρή) ανάμνηση από Μουντιάλ ήταν στα 21 μου το 2018. Κι αυτό γιατί ο άνθρωπός μου τυχαίνει να είναι ο μεγαλύτερος ποδοσφαιρόφιλος που ξέρω και ζει για το Μουντιάλ. Το έζησα κι εγώ μαζί του και δεν θα ξεχάσω τους πανηγυρισμούς για την ισοπαλία της Ελβετίας με την Κόστα Ρίκα και την πρόκριση στους 16». Τατιάνα, Δημοσιογράφος
«Το πρώτο Μουντιάλ που θυμάμαι και μακράν το κορυφαίο ήταν εκείνο του 1998. Ένας τελικός που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Τρομεροί παικταράδες και ένας Ζιντάν που έγραψε Ιστορία. Αυτό το Μουντιάλ είναι σαν μια υπενθύμιση για το πόσο πολύ άλλαξε το ποδόσφαιρο τις τελευταίες δεκαετίες». Γιάννης, Κομμωτής
«Πιο έντονα θυμάμαι το Μουντιάλ του 2010 στη Νότια Αφρική. Ο ήχος από τις βουβουζέλες, εξαιρετικά ενοχλητικός, είναι κάτι που υπάρχει ακόμη σαν βόμβος στ' αυτιά μου. Θυμάμαι όμως και το Μουντιάλ του 2014 με την παρουσία της χώρας μας και το τρομερό ματς απέναντι στην Κόστα Ρίκα». Γιώργος, Ασφαλιστής
«Το πρώτο Μουντιάλ που θυμάμαι είναι του 2010. Είχαμε βγάλει την τηλεόραση στη βεράντα για να δούμε τον τελικό, είχαμε μαζευτεί οικογενειακώς. Είδα όλη τη διοργάνωση μαζί με τον μπαμπά μου επειδή μου άρεσε πολύ το ποδόσφαιρο αλλά αν μπορώ να πω ένα γκολ που χαράχτηκε στη μνήμη μου είναι αυτό του Ινιέστα στον τελικό με την Ολλανδία. Σε όλο αυτό να προσθέσω ότι χορεύα όλη μέρα το Waka Waka της Σακίρα και ακόμη και σήμερα αυτό το τραγούδι με πάει πίσω στα παιδικά μου χρόνια». Βασιλική, Αθλητικογράφος
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
