Μενού
  • Α-
  • Α+

Μια άλλη, διαφορετική από αυτή που γνώριζαν οι πολίτες, «Κιβωτό του Κόσμου» αποκαλύπτεται μέσα από τις πάρα πολλές καταγγελίες που έχουν γίνει για τον τρόπο που λειτουργούσε η ΜΚΟ και δρούσαν οι επικεφαλής της. Συνεχώς δημιουργούνται και νέα ερωτήματα σχετικά με το τι γινόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Τελευταίο παράδειγμα, ο εντοπισμός δωματίου με ηχομόνωση, στη δομή του Πειραιά, που φιλοξενούσε μόνο κορίτσια.Το δωμάτιο περιείχε ένα κρεβάτι και οι τοίχοι είχαν επενδυθεί με ειδικό υλικό, σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο Alpha. Εργαζόμενος στη δομή, μιλώντας, στον τηλεοπτικό σταθμό, επιβεβαίωσε την ύπαρξη του δωματίου, αλλά υποστήριξε το χρησιμοποιούν οι παιδαγωγοί. Παράλληλα, ανέφερε ότι η κατασκευή του δωματίου, μάλλον, προηγείται τις παραχώρησης του στην «Κιβωτό».

Ο Alpha, ωστόσο, επικοινώνησε με τον δωρητή, ο οποίος ανέφερε πως «δεν υπήρχε τίποτα, κάνανε μετατροπές από την «Κιβωτό». Βάλανε μηχανικούς… Κράτησε πολύ, περίπου 8 με 10 μήνες οι μετατροπές». Το συγκεκριμένο δωμάτιο με την ηχομόνωση και το μονό κρεβάτι φαίνεται πως ταιριάζει με τις καταγγελίες και τις  για την απομόνωση, στην οποία έμπαιναν τα παιδιά τιμωρία.

«Δεν πηγαίνουμε σχολείο γιατί δουλεύουμε»

Επιπλέον, αυξάνονται οι καταγγελίες και παιδική εργασία, την οποία οι υπεύθυνοι της «Κιβωτού» χαρακτήριζαν «εργασιοθεραπεία»! Αδήλωτη, άμισθη εργασία μιας και αφορούσε ανηλίκους και ήταν ιδιαίτερα σκληρή. «Από τις 06.00 να αρμέξω τις αγελάδες. Να τα καθαρίσω όλα τα ζώα, να τα βγάλω έξω. Αυτό μέχρι τις 15.00. Μετά τρώγαμε για μισή ώρα και μετά έκανα αποθήκη». Γι’ αυτήν την εργασία ο 17χρονος τότε Γιάννης πληρωνόταν με 500 ευρώ τον μήνα. Μαύρα χρήματα τα οποία εξανεμίζονταν μέσα σε λίγα λεπτά, καθώς από αυτά του ζητούσαν πίσω τα 450 για ενοίκιο, δηλαδή έμενε με 50 ευρώ στην τσέπη.

«Μου έλεγαν ότι 500 ευρώ είναι ο μισθός μου και μου ζητούσαν 450. Για να μένω στη δομή μέσα. Ναι, κι ήμουν 17 χρονών φανταστείτε. Δεν είχα κλείσει τα 18». Ξεκινούσε από τις 06.00 το πρωί με άρμεγμα αγελάδων, μετά καθάριζε όλα τα ζώα από ακαθαρσίες, τα έβγαζε έξω από το στάβλο. Σταματούσε στις 15.00 για μισή ώρα διάλειμμα και μετά ξεκινούσε το κουβάλημα στην αποθήκη. «(Μας έλεγαν) θα πηγαίνετε κάτω στην αποθήκη να βοηθάτε όπως σας βοηθάει η ‘Κιβωτός’. Έβαζαν εμάς να κάνουμε τις δικές τους αγγαρείες και τις δουλειές τους και σηκώναμε ψυγεία, σηκώναμε ντουλάπες».

Δουλειά, σχολείο, φαΐ. Αυτό ήταν το πρόγραμμα για τον έφηβο Νίκο αλλά και τον Παΐσιο και μόνο όταν δεν ήταν τιμωρία. Γιατί όταν έπεφτε «συνέπεια», όπως την έλεγαν, κοβόταν και το σχολείο. «Με βγάζανε μόνο να δουλέψω από το πρωί μέχρι τις 15.00 και με κλειδώνανε μέσα. Μου έφερναν το φαγητό μόνο αν το θυμόντουσαν. Σχολείο δεν πήγαινα. 9 μήνες μόνο μέσα για δουλειά. Μας σταμάτησαν από το σχολείο και μας έβαζαν να δουλεύουμε από τις 09.00 μέχρι τις 16.00 για 10 λεπτά την ώρα».

Δούλευε για 7 ώρες και μάζευε 70 λεπτά του ευρώ. Τσουβάλιαζε κοπριά, καθάριζε αποθήκες και ο μισθός του δεν έφτανε ούτε για γαριδάκια από το κυλικείο της δομής. «Δουλεύαν για να έχουν χαρτζιλίκι και οι απειλές του ότι αν δεν, στην Πωγωνιανή κυρίως ακουγόταν αυτό, ''αν δεν κάνεις αυτό θα πληρώσεις για να μείνεις''». Αυτές οι απειλές ενίοτε γίνονταν πράξη όπως αποκαλύπτει στο LIVE NEWS πρώην τρόφιμος της «Κιβωτού». «Άμα έβγαζα εγώ 5 ευρώ την ημέρα, μου αφαιρούσαν 3 ευρώ. Μου αφαιρούσαν 3 ευρώ για το σπίτι, για το φαγητό, για να μας το κάνουν ντε και καλά ότι έξω έτσι είναι. ''Σου κρατάμε το ρεύμα και το φαγητό και το σπίτι που μένουμε''».