Το γραφικό χωριό της Χαλκιδικής που μοιάζει με έργο τέχνης με γλυπτά και ζωγραφιές

Ένας παραδοσιακός οικισμός με πέτρινα σπίτια και καλντερίμια που ξεχωρίζει για ένα ακόμα στοιχείο, την ιδιαίτερη θέση που είναι χτισμένο πάνω στον βράχο είναι η Άφυτος της Χαλκιδικής.

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου μιας ώρας από τη Θεσσαλονίκη, στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής και οι επισκέπτες της δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να αγναντέυσουν το μπλε της θάλασσας από το λεγόμενο «μπαλκόνι του Αιγαίου». Το όμορφο χωριό είναι χτισμένο σε ύψωμα πάνω από την ακτή και έχει θέα στον Τορωναίο Κόλπο.

Διαβάστε ακόμα: Το πιο όμορφο χωριό στον κόσμο: Κι όμως κάποιοι δεν χαίρονται για αυτό

Η ιστορία της Αφύτου

Η περιοχή κατοικούνταν ήδη από το 3000 π.Χ. ενώ κατά τους κλασικούς χρόνους ήταν μέλος της Αθηναϊκής συμμαχίας. Το 348 π.Χ καταστράφηκε ολοσχερώς από τον βασιλιά Φίλιππο τον Β και ξανακατοικήθηκε μετέπειτα. Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας γνώρισε μια δεύτερη μεγάλη ανάπτυξη πιθανότατα εξαιτίας του μνημείου του Άμμων Ζευς.

Ένα χωριό με χρώμα γεμάτο Τέχνη

Πέρα από τη γεωγραφική της θέση η Άφυτος εντυπωσιάζει και για την αρχιτεκτονική της, αφού τα σπίτια είναι χτισμένα από ντόπιο πωρόλιθο, ενώ τα πλακόστρωτα σοκάκια προσθέτουν στην ομορφιά του τόπου.

Οι παρεμβάσεις των κατοίκων έχουν δώσει επίσης το δικό τους χρώμα στον τόπο. Μοναδικά γλυπτά από τον καλλιτέχνη Βασίλη Παυλή έχουν μετατρέψει την Άφυτο σε ένα εικαστικό υπερθέαμα μου μαγνητίζει τα βλέμματα, ενώ η τέχνη υπάρχει σε κάθε γωνιά της. Οι παλιές πόρτες των σπιτιών έχουν επίσης φιλοτεχνηθεί από καλλιτέχνες.

Ακόμα και οι τενεκεδένιες γλάστρες έχουν να προσθέσουν στην εικόνα του χωριού και πρόσωπα της τέχνης και πίνακες να έχουν ζωγραφιστεί πάνω σε αυτές.

Η Άφυτος, με τα πέτρινα σπίτια, τα παραδοσιακά σοκάκια και τα όμορφα χρώματά της, παραμένει ένας ξεχωριστός προορισμός που κρατά τη δική της μοναδική γοητεία, ενώ σε κοντινή απόσταση από το χωριό που μπορεί κανείς να απολαύσει βουτιές στις παραλίες Βάρκες, Πούντα, Μουδουνού και Λιόση.

Ένας αυτοτελής αγροτικός οικισμός με παραδοσιακή ή σύγχρονη συγκέντρωση, τουλάχιστον δέκα κανονικών κατοικιών.