Πλέον υπάρχουν καφέ για όλα τα γούστα. Gentrified, καφενεία, κυριλέ, «φραπεδομάγαζα», κλασσικά καφέ που μπορείς να τα βρεις σε κάθε γωνιά της Αθήνας και της χώρας. Όμως υπάρχει ένα καφέ που μπορείς να το βρεις μόνο στην ορεινή Αρκαδία και έχει ένα πολύ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό - κάνεις τον καφέ σου μόνος σου.
Στην ορεινή Αρκαδία, στο χωριό Λάστα οι κάτοικοι είναι ελάχιστοι, ενώ υπάρχουν ένα καφενείο, κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που μοιάζει σαν να έχει βγει από ελληνική ταινία.
Αυτό το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο, δεν έχει καφετζή, αλλά όλοι κάνουν τον καφέ τους μόνοι τους. Στον χώρο υπάρχουν όλα τα απαραίτητα σύνεργα και υλικά. Ωστόσο βασική υποχρέωση είναι να παραμείνει ο χώρος καθαρός και όπως ήταν τακτοποιημένος.
Το χωριό Λάστα είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.072 μέτρων στις καταπράσινες πλαγιές του Μαινάλου, και ενώ παλιά είχε πληθυσμό χιλιάδων κατοίκων, πλέον αριθμεί 10 μόλις 10 μόνιμους κατοίκους.
Η σημερινή Λάστα δεν διαθέτει υποδομές για «βιομηχανικό τουρισμό» ή ταβέρνες, ωστόσο όποιος επιθυμεί να μείνει, μπορεί, καθώς λειτουργεί ο ξενώνας της κοινότητας που στεγάζεται στο παλιό Δημοτικό Σχολείο.
Το τοπίο είναι μαγικό, με άφθονο πράσινο, σπίτια φτιαγμένα από πέτρα, βρύσες και τρεχούμενα νερά, ενώ η θέα προς τη Βυτίνα αφήνει τους επισκέπτες άναυδους.
Πέραν της φύσης όμως, κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια θα βρεις το παραδοσιακό καφενείο «Ο Άη-Γιώργης», όπου μπορεί κάποιος να δοκιμάσει λουκούμια, να παίξει επιτραπέζια και τάβλι, ή να δει την ιστορία που είναι κρεμασμένη στους τοίχους του καφενείου.
Δίπλα στον πάγκο της κουζίνας υπάρχει ένας κουμπαράς όπου μία ταμπέλα γράφει «ταμείο» και όποιος θέλει μπορεί να αφήσει κάτι για την συντήρηση αυτού του ιστορικού καφενείου.
Εναλλακτικός τουρισμός απέναντι στα προκάτ καφέ
Η Λάστα Αρκαδίας αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα ενός εναλλακτικού μοντέλου τουρισμού. Εκεί μπορεί κανείς να συναντήσει ένα μοντέλο πέρα από τα όρια της τουριστικής κατανάλωσης και όντως να βιώσει μερικές μέρες «πέρα και έξω από τα όρια της Αθήνας». Σε αυτή τη μετατόπιση ο επισκέπτης καλείται να συμμετάσχει και να δημιουργήσει μια σχέση με τον χώρο του καφενείου και τον τόπο.
Διαβάστε ακόμα: Το επίθετο που «κουβαλάει» τη μεγαλύτερη ιστορία καφετζήδων στην Ελλάδα
Το να φτιάξει κανείς μόνος του τον καφέ του, να χρησιμοποιήσει τα αντικείμενα ενός παλιού καφενείου, να αφήσει μια μικρή οικονομική συνεισφορά και να φροντίσει τον χώρο ώστε να τον βρει ο επόμενος, είναι μια απλή πράξη, αλλά ταυτόχρονα έχει έναν συμβολικό χαρακτήρα. Ο επισκέπτης δεν είναι αποκλειστικά καταναλωτής, για λίγο γίνεται μέρος της λειτουργίας του τόπου.
Ο πολιτισμός ενός τόπου δεν βρίσκεται μόνο στα μουσεία, στα μνημεία ή στα επίσημα αξιοθέατα. Βρίσκεται επίσης στις καθημερινές πρακτικές, στα πανηγύρια, στα καφενεία, στις αφηγήσεις των κατοίκων, στα αντικείμενα που διασώζονται και στις μορφές συλλογικής ζωής που επιμένουν παρά τη δημογραφική συρρίκνωση της υπαίθρου.
Το καφενείο της Λάστας, με τις παλιές φωτογραφίες, τα αντικείμενα, τα παιχνίδια και το ραδιόφωνο, λειτουργεί ακριβώς σαν ένας μικρός άτυπος τόπος πολιτιστικής μνήμης. Δεν χρειάζεται να έχει την τυπική μορφή ενός μουσείου για να αφηγείται την ιστορία του χωριού, η ίδια η διατήρηση του χώρου αποτελεί αφήγηση.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
