Ένα βλέμμα σε μια αποβάθρα, μια χειρονομία, το άγχος που σε καταβάλλει και κυκλοφορείς με τα κλειδιά στο χέρι στο μετρό για παν ενδεχόμενο. Είναι όλα συναισθήματα που δύσκολα περιγράφονται, δύσκολα αποτυπώνονται στο χαρτί.
Ωστόσο, έχουν συζητηθεί σε παρέες, με φίλους συναδέλφους, οικείους μας. Ανταλλάσσοντας βιώματα, συνειδητοποιήσαμε γρήγορα πόσο απόλυτα κοινή είναι η εμπειρία της σεξουαλικής παρενόχλησης στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Είναι μια σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε οι περισσότερες, αλλά καταλήγει να μένει «εγκλωβισμένη».
Μέσα από αυτή την κοινή παραδοχή, γεννήθηκε λοιπόν ένα ερώτημα: «Πόσες από εμάς;»
Με αφορμή τη φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, αποφασίσαμε να μην αφήσουμε το ερώτημα αναπάντητο. Τρέχοντας ένα ερωτηματολόγιο για δέκα μέρες, προσπαθήσαμε να καταγράψουμε αυτό που μέχρι τώρα, δεν είχε αποτυπωθεί στα νούμερα.
Η έρευνα που ακολουθεί μετουσιώνει την σιωπή σε δεδομένα. Το 74% των γυναικών που απάντησαν στην έρευνα έχει δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στα ΜΜΜ, ενώ μόλις ένα 3,3% το έχει καταγγείλει.
Οι ιστορίες πίσω από τα ποσοστά
«Ήμουν ανήλικη σε αστικό με την αδερφή και τη μαμά μου. Κάποιος τριβόταν πάνω στο μπούτι μου και εγώ πάγωσα και ντρεπόμουν να το πω στη μαμά μου επιτόπου.
Για καιρό ένιωθα σαν να έχω κάτι στο πόδι εκείνο που με ενοχλεί σαν φαγούρα ή πόνο... Ήταν ξεκάθαρα ψυχολογικό».
-Γυναίκα, 25-34
«Ήμουν στον ηλεκτρικό, είχε συνωστισμό, κατάλαβα ότι κάποιος με κοιτούσε αλλά νόμιζα ότι ήταν το αφηρημένο κοίταγμα και μάλιστα κοίταξα από την άλλη για να μην νιώσει άσχημα. Όταν μπήκε κι άλλος κόσμος ήρθε δίπλα μου με αφορμή ότι γέμισε το βαγόνι. Ένιωσα στο εσωτερικό του μπουτιού μου ένα άγγιγμα. Νόμιζα ότι ήταν από κάτι χάρτινες σακούλες που κρατούσε. Το άγγιγμα ανέβηκε προς τα πάνω.
Γύρισα το κεφάλι μου να δω τί συμβαίνει και κατάλαβα ότι αυτό ήταν το δάχτυλό του. Τον κοίταξα σοκαρισμένα και ώσπου να προλάβω να αντιδράσω φτάσαμε στην επόμενη στάση και έτρεξε έξω.
Το σοκ μου με πάγωσε. Έκτοτε όποτε έχω βρεθεί μπροστά σε περιστατικό βίας, παρενόχλησης ή εν δυνάμει παρενόχλησης παίρνω θέση και προσπαθώ να προστατεύσω. Κατηγορούσα τον εαυτό μου που πάγωσε, δεν θέλω να ξαναπαγώσω».
-Γυναίκα, 25-34
«Όταν ήμουν 15 χρονών, υπήρχε συνωστισμός μέσα στο βαγόνι και ένας παππούς με "έπιανε" μπροστά. Πήρε αρκετή ώρα μέχρι να καταλάβω ότι το κάνει σκόπιμα και μετακινήθηκα. Το άλλο περιστατικό ήταν πάλι σε βαγόνι, όπου με κοιτούσαν επίμονα. Εκεί του φώναξα. Ήμουν 23».
-Γυναίκα, 18-24
«Στα τρόλεϊ της Κυψέλης η κατάσταση είναι τραγική. Το πιο τραγικό περιστατικό που μου έχει συμβεί ήταν παρότι καθόμουν, ένας να βγάλει τα γεννητικά του όργανα και να τα τρίβει πάνω μου. Επειδή ήμουν μικρή φοβήθηκα και δεν αντέδρασα.
Εξάλλου, η νοοτροπία «κοιτάω τη δουλειά μου και δεν ανακατεύομαι» είναι τόσο εμποτισμένη στη συνείδηση του κόσμου που ήξερα ότι κανείς δεν θα με βοηθήσει. Το γεγονός όμως αυτό με τραυμάτισε βαθιά».
-Γυναίκα, 45+
«Δεν ούρλιαξα, αν και θα ήθελα»
«Βρισκόμουν στο 608, στο οποίο υπήρχε πολύς συνωστισμός. Ένιωσα το μόριο του πίσω μου ατόμου να βγαίνει έξω και να τρίβεται στα οπίσθιά μου. Δεν ούρλιαξα, αν και θα ήθελα.
Κατέβηκα στην ακριβώς επόμενη στάση από την οποία το πήρα και περίμενα το επόμενο. Δεν με ακολούθησε ευτυχώς, γιατί ήταν χρήστης».
-Γυναίκα, 18-24
«Στα 18 μου σε τρόλεϊ (7 το απόγευμα) άντρας που καθόταν απέναντι μου άρχισε να αυνανίζεται και λόγω και της ηλικίας μου πάγωσα και απλά άλλαξα θέση. Κανενας δεν αντιλήφθηκε ή έκανε ότι δεν αντιλήφθηκε τι συνέβαινε.
Εξίσου σοβαρό είναι ότι όταν ανέφερα σε φίλους και γνωστούς τι συνέβη, οι άντρες χαζογελούσαν και οι γυναίκες είχαν μια παρόμοια εμπειρία».
-Γυναίκα, 25-34
«Με κοίταζε και αυνανιζόταν»
«Δύο φορές έχει κάτσει κάποιος δίπλα μου και με κοίταζε και αυνανιζόταν - την μια φορά που άρχισα να φωνάζω, ούτε εκείνος σταμάτησε, ούτε κάποιος γύρω μου αντέδρασε.
Τέλος, έχει τύχει να κάθεται απέναντι από εμένα και έναν φίλο μου, άντρας ο οποίος τον ρώτησε: «πόσα θέλει για να με δανείσει για ένα βράδυ» (το παιδί με το οποίο ήμουν μαζί, αντέδρασε, δεν είναι δεδομένο). Ως αποτέλεσμα μετά από τέτοια περιστατικά παρατήρησα ότι ξεκίνησα να φοράω φαρδιά ρούχα, πολλές φορές ανδρικά, ώστε να μην μου δίνουν σημασία».
-Γυναίκα, 25-34
«Η μητέρα μου πάντοτε αντιδρούσε όταν της συνέβαινε και μου έμαθε ότι δεν είναι ντροπή και άμα συμβεί να φωνάξω. Και όταν χρειάστηκε να το κάνω, να φωνάξω δηλαδή ότι ένας άντρας με χούφτωσε, μια κυρία είπε "μωρέ μήπως ήταν η ιδέα σου".
Αναγκάστηκα να γίνω χυδαία λέγοντας "ήταν η ιδέα μου ένα χέρι επάνω στον πισινό μου;". Απαίτησα ο οδηγός να τον κατεβάσει αμέσως από το λεωφορείο. Εκείνος το έκανε, όμως πιστεύω ότι έφταιγε και που ήταν αλλοδαπός και ο οδηγός είχε τατουάζ μολών λαβέ. Αλλιώς μπορεί και να μην είχε αποβιβαστεί».
-Γυναίκα, 25-34
«Μου είπε ψιθυριστά στο αυτί να σωπάσω και να είμαι καλό κορίτσι»
«Βρισκόμουν μέσα στο λεωφορείο μετά τη δουλειά μου. Υπήρχε πολύς συνωστισμός. Ένας άντρας άρχιζε να έρχεται πολύ κοντά από πίσω μου. Ένιωθα εγκλωβισμένη και πανικόβλητη. Του είπα να κάνει στην άκρη και μου είπε ψιθυριστά στο αυτί να σωπάσω και να είμαι καλό κορίτσι. Φοβήθηκα δεν ήξερα πως να αντιδράσω, πάγωσα».
-Γυναίκα, 25-34
*Οι παραπάνω μαρτυρίες αποτελούν ένα μικρό δείγμα από το πλήθος απαντήσεων που λάβαμε από τις συμμετέχουσες στην έρευνα. Η κάθε μια απάντηση, από τις προαναφερθείσες και μη, ήταν πολύ πιο σημαντική από στείρα ποσοστά και μας βοήθησαν πολύ στην ποιοτική ανάλυση της έρευνας.
Η χαρτογράφηση της παρενόχλησης: Τι έδειξαν οι αριθμοί
Το ερωτηματολόγιο του Reader είχε ένα κύκλο δέκα ερωτήσεων με θέμα την σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Σε διάστημα δεκαπέντε ημερών, λάβαμε 358 απαντήσεις με τα εξής πορίσματα:|
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι ερωτηθείσες χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ μερικές φορές την εβδομάδα ή σε καθημερινή βάση.
Στο ερωτηματολόγιο ανταποκρίθηκαν κυρίως γυναίκες ηλικίας 25 - 34 ετών.
Στο ερώτημα που θέσαμε στις γυναίκες για το αν έχουν δεχτεί κάποιου είδους σεξουαλική παρενόχληση στα ΜΜΜ, το 11,7% απάντησε «Δεν είμαι σίγουρη». Η επιλογή τέθηκε, δεδομένου ότι υπάρχει ελλιπής ενημέρωση στα ζητήματα σεξουαλικής παρενόχλησης και ο όρος παραμένει ασαφής. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων - το 74% - δήλωσε ότι έχει υπάρξει θύμα παρενοχλητικής συμπεριφοράς.
Το 87,7% των ατόμων που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο, απάντησε ότι γνωρίζει τουλάχιστον ένα περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης σε μέσο σταθερής τροχιάς με θύμα κάποια γυναίκα.
Η σεξουαλική παρενόχληση περιλαμβάνει μια ομπρέλα συμπεριφορών και πράξεων, από ένα βλέμμα μέχρι την επίδειξη γεννητικών οργάνων. Ωστόσο, ο ορισμός της παραμένει ασαφής.
Η πλειοψηφία των ερωτηθέντων απάντησε πως έχει βιώσει επίμονο κοίταγμα ή σεξουαλικά υπονοούμενα με το ποσοστό να αγγίζει το 69.4%. Πάνω από τις μισές έχουν έρθει αντιμέτωπες με «χούφτωμα» και «τρίψιμο», ενώ ακολουθεί το stalking και η επίδειξη γεννητικών οργάνων.
Σε περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στα ΜΜΜ, μόνο το 4,6% των μαρτύρων επενέβη και βοήθησε το θύμα, ενώ περίπου 7/10 επιβάτες δεν το αντιλήφθηκαν.
Ένα βίωμα ή ο φόβος ενός βιώματος μιας ανάρμοστης συμπεριφοράς έχει ωθήσει τις γυναίκες να βρουν δικούς τους τρόπους προστασίας, πολλές για την ακρίβεια αποφεύγουν τις νυχτερινές τους μετακινήσεις.
Μόνο το 3,3% κατήγγειλε το περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης στην αστυνομία ή σε υπάλληλο του μέσου.
Τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα αν δεχθεί παρενόχληση
Δεδομένου ότι μόνο το 3,3% των γυναικών έχει καταγγείλλει περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αλλά και σε συνδυασμό με το ότι η ενημέρωση αναφορικά με το τι μπορούμε να κάνουμε είναι ελλιπής, μιλήσαμε με τη δικηγόρο Έρικα Καζάνη, της ΜΚΟ «Διότιμα» που εξειδικεύεται σε ζητήματα φύλου και ισότητας και στην αντιμετώπιση της έμφυλης βίας.
Ποιος είναι ο νομικός ορισμός της σεξουαλικής παρενόχλησης;
Ο νομικός ορισμός της σεξουαλικής παρενόχλησης διαφοροποιείται ανάλογα με τον τομέα του δικαίου στον οποίο αναφερόμαστε.
Στο εργατικό δίκαιο, ως σεξουαλική παρενόχληση νοούνται οι ανεπιθύμητες συμπεριφορές με σεξουαλικό περιεχόμενο, οι οποίες έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας του προσώπου και τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού ή ταπεινωτικού περιβάλλοντος. Κεντρικό στοιχείο εδώ είναι ότι η συμπεριφορά είναι ανεπιθύμητη, δηλαδή η απουσία συναίνεσης.
Στο ποινικό δίκαιο, η σεξουαλική παρενόχληση τυποποιείται στο άρθρο 337 του Ποινικός Κώδικας. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, όποιος με χειρονομίες γενετήσιου χαρακτήρα, με προτάσεις που αφορούν γενετήσιες πράξεις, με γενετήσιες πράξεις που τελούνται ενώπιον άλλου ή με επίδειξη των γεννητικών του οργάνων προσβάλλει βάναυσα την τιμή άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή. Αν το θύμα είναι κάτω των 12 ετών, προβλέπεται αυστηρότερη ποινή (έως δύο έτη φυλάκιση).
Σημειώνεται ότι, κατά κανόνα, το αδίκημα διώκεται κατ’ έγκληση. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται μήνυση από το ίδιο το θύμα μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από το περιστατικό. Εάν όμως το θύμα είναι ανήλικο, η δίωξη είναι αυτεπάγγελτη.
Επιπλέον, στο άρθρο 353 του Ποινικός Κώδικας προβλέπεται το αδίκημα της προσβολής γενετήσιας ευπρέπειας, όταν κάποιος εν γνώσει προσβάλλει βάναυσα τη γενετήσια ευπρέπεια άλλου με πράξη γενετήσιου χαρακτήρα που ενεργείται ενώπιόν του, εδώ για παράδειγμα θα μπορούσε να ενταχθεί και η επίδειξη γεννητικών οργάνων.
Ποιες νομικές ενέργειες μπορεί να ακολουθήσει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης στα ΜΜΜ;
Ένα θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης σε λεωφορείο, μετρό ή άλλο Μέσο Μαζικής Μεταφοράς μπορεί:
- Να καλέσει άμεσα την αστυνομία (100) ή να ζητήσει να κληθεί από τον οδηγό ή άλλο υπάλληλο.
- Να υποβάλει μήνυση (έγκληση) στο οικείο Αστυνομικό Τμήμα, εντός τριών μηνών από το περιστατικό (όπου απαιτείται έγκληση).
- Να ζητήσει ιατροδικαστική εξέταση, εφόσον συντρέχει λόγος.
- Να διεκδικήσει χρηματική αποζημίωση για ηθική βλάβη.
Εφόσον υπάρχει ο χρόνος έιναι σημαντικό πριν την οποιαδήπτοε ενέργεια είναι σημαντικό να λάβει η επιζώσα νομική συμβουλευτική για τον καλύτερο χειρισμό της υπόθεσης και την ενδυνάμωσή της.
Σημαντικό είναι ότι, σύμφωνα με το άρθρο 53 του Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου για την υποβολή μήνυσης για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, ενδοοικογενειακής βίας, ρατσιστικών εγκλημάτων και παραβιάσεων της ίσης μεταχείρισης. Αυτό διευκολύνει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη.
Πόσο εύκολο είναι να αποδειχθεί μια πράξη παρενόχλησης; Μπορούν οι κάμερες στα ΜΜΜ να αξιοποιηθούν ή υπάρχει κώλυμα προσωπικών δεδομένων;
Τα αδικήματα έμφυλης βίας συχνά παρουσιάζουν αποδεικτικές δυσχέρειες, καθώς τελούνται συνήθως χωρίς την παρουσία μαρτύρων.
Μάλιστα ο φόβος ότι δεν θα αποδειχθεί η συγκεκριμένη παρενοχλητική συμπεριφορά συνιστά έναν από τους πιο συνήηθεις λόγους που οι επιζώσες δεν πορβαίνουν σε καταγγελία της παρενοχλητικής συμπεριφοράς, όπως μας λένε και τα πλέον πρόσφατα ευρήματα της έρευνας του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA, 2024).
Ωστόσο, μπορούν να αξιοποιηθούν:
- Μαρτυρικές καταθέσεις (αν υπάρχουν),
- Μηνύματα (SMS, social media),
- Βιντεοληπτικό υλικό,
- Ιατροδικαστικά ευρήματα,
- Κάθε άλλο στοιχείο που δημιουργεί ενδείξεις.
Το δικαστήριο αξιολογεί ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα και εξετάζει συνολικά τα πραγματικά περιστατικά, συμπεριλαμβανομένου του αν υπάρχει ή όχι κίνητρο ψευδούς καταγγελίας.
Όσον αφορά τις κάμερες στα ΜΜΜ: εφόσον το σύστημα βιντεοεπιτήρησης λειτουργεί νόμιμα και το υλικό συλλεχθεί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει ο νόμος (μέσω των αρμόδιων αρχών), μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό μέσο. Η προστασία προσωπικών δεδομένων δεν αποκλείει αυτομάτως τη χρήση του υλικού σε ποινική διαδικασία, όταν αυτό έχει αποκτηθεί νόμιμα και για θεμιτό σκοπό.
Έχετε εμπειρία από υποθέσεις σεξουαλικής παρενόχλησης σε δημόσιους χώρους; Πόσο πιθανό είναι να δικαιωθεί ένα θύμα;
Υπάρχει εμπειρία παροχής νομικής συμβουλευτικής σε θύματα παρενόχλησης σε δημόσιους χώρους. Σε περιπτώσεις όπου η υπόθεση οδηγήθηκε στο δικαστήριο και υπήρχαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, υπήρξε καταδίκη του δράστη.
Η πιθανότητα δικαίωσης εξαρτάται από τα πραγματικά περιστατικά και τη διαθεσιμότητα αποδείξεων. Η έγκαιρη καταγγελία και η άμεση κινητοποίηση των αρχών ενισχύουν σημαντικά τη θέση της επιζώσας.
Είναι σημαντική η ενδυνάμωση της επιζώσας, καθώς η νομική διαδικασία είναι δυναμική και με την κατάλληλη πλαισίωση της υπόθεσης δύναται να έχει επιτυχή έκβαση. Επιπλέον, η δικαίωση συχνά εξαρτάται από την υποκειμενική αντίληψη της επιζώσας, η οποία είναι και εκείνη τελικά που θα αποφασίσει πώς και αν θα κινηθεί για την προστασία της.
Αν μια γυναίκα καταγγείλει το περιστατικό σε υπάλληλο του μέσου μεταφοράς, ποιες είναι οι υποχρεώσεις του;
Ο υπάλληλος (οδηγός, ελεγκτής κ.λπ.) οφείλει να επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια, δηλαδή:
- Να διασφαλίσει, στο μέτρο του δυνατού, την ασφάλεια της καταγγέλλουσας.
- Να καλέσει την αστυνομία εφόσον ζητηθεί ή εφόσον διαπιστώνει τέλεση αξιόποινης πράξης.
- Να καταγράψει το περιστατικό σύμφωνα με τις εσωτερικές διαδικασίες του φορέα.
- Πλέον, υπάρχει και δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής αναφοράς από τον πολίτη μέσω σχετικής ιστοσελίδας. Αυτό είναι μάλλον χρήσιμο όταν η καταγγελία αφορά συμπεριφορά εργαζομένου του μέσου.
Η εκπαίδευση του προσωπικού των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς είναι κρίσιμη τόσο για την πρόληψη όσο και για την αποτελεσματική διαχείριση περιστατικών σεξουαλικής παρενόχλησης.
Οι οδηγοί, οι ελεγκτές και το λοιπό προσωπικό πρώτης γραμμής. Η κατάλληλη εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει:
- Να αναγνωρίζουν έγκαιρα ένα περιστατικό παρενόχλησης.
- Να παρεμβαίνουν με τρόπο που δεν θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια κανενός.
- Να στηρίζουν την επιζώσα με σεβασμό και χωρίς αμφισβήτηση ή ενοχοποίηση.
- Να γνωρίζουν ακριβώς ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί (κλήση αστυνομίας, καταγραφή περιστατικού, διατήρηση τυχόν οπτικού υλικού).
«Η σεξουαλική παρενόχληση στα ΜΜΜ δεν είναι περιστατικό, είναι αξιόπονη πράξη»
Η κυρία Καζάνη, συμπλήρωσε αναφορικά με τα πορίσματα της έρευνας του Reader, ότι η ύπαρξη σαφών πρωτοκόλλων και η συστηματική επιμόρφωση συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ασφαλέστερου περιβάλλοντος για όλους τους επιβάτες. Παράλληλα, ενισχύουν και τη νομική θωράκιση του φορέα μεταφορών, καθώς αποδεικνύουν ότι έχουν ληφθεί μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών.
«Η σεξουαλική παρενόχληση στα ΜΜΜ δεν είναι μόνο ζήτημα ατομικής ευθύνης του δράστη, αλλά και ζήτημα οργανωτικής ετοιμότητας και θεσμικής ευαισθησίας.
Η σεξουαλική παρενόχληση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δεν είναι «ήσσονος σημασίας» περιστατικό. Είναι αξιόποινη πράξη που προσβάλλει τη γενετήσια ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ατόμου.
Η έγκαιρη αντίδραση, η άμεση κλήση της αστυνομίας και η ενημέρωση των αρμόδιων αρχών ενισχύουν τόσο την ατομική προστασία όσο και τη συλλογική ασφάλεια».
Ας αρχίσουμε να απαιτούμε ασφάλεια
Τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης πλήττουν κόσμο καθημνερινά. Άνδρες, γυναίκες, θηλυκότητες. Η έρευνα μας ωστόσο, ήταν αποκλειστικά στραμμένη στις γυναίκες γιατί τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι γυναίκες βιώνουν περιστατικά σε δυσανάλογα μεγαλύτερο βαθμό.
Αυτό δεν οφείλεται σε κάποια εγγενή «αδυναμία», αλλά σε κοινωνικές συνθήκες που συχνά τις καθιστούν πιο εκτεθειμένες σε τέτοιες συμπεριφορές, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα με συνωστισμό ή περιορισμένη επιτήρηση.
Ως γυναίκες και εμείς, θεωρούμε ότι το να εξασφαλίσουμε ασφαλείς μετακινήσεις, είναι δικαίωμα και υποχρέωση. Μάλλον, ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να μετράμε απλώς περιστατικά μεταξύ μας και να αρχίσουμε να απαιτούμε ασφάλεια.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
