Ο 30χρονος Γιώργος δουλεύει ασταμάτητα: Ο λόγος που αρνείται να νοικιάσει δικό του σπίτι κρύβει μια σκληρή αλήθεια

Για τον Γιώργο, η καθημερινότητα είναι ένας διαρκής, εξαντλητικός αγώνας δρόμου. Στα 30 του χρόνια, εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος, αλλά οι ώρες στο γραφείο σπάνια είναι αρκετές. Δεν είναι λίγες οι φορές που αναγκάζεται να κάνει και δεύτερη δουλειά απλώς για να «βγει» ο μήνας. Όμως, παρά τις ατέλειωτες ώρες εργασίας, όταν η μέρα τελειώνει, δεν ξεκλειδώνει την πόρτα του δικού του σπιτιού. Επιστρέφει στο πατρικό του.

«Αυτήν την στιγμή μένω με την οικογένειά μου, διότι δεν μπορώ οικονομικά να πάω να μείνω κάπου μόνος μου», εξομολογείται. Η φράση του συμπυκνώνει τη σκληρή πραγματικότητα –και τον βουβό θυμό– μιας ολόκληρης γενιάς.

Τα υπέρογκα ενοίκια, το ανεξέλεγκτο κύμα ακρίβειας που σαρώνει τα ράφια των σούπερ μάρκετ και οι καθηλωμένοι μισθοί έχουν μετατρέψει την αυτόνομη ζωή σε ένα σχεδόν πολυτελές προνόμιο. Για χιλιάδες νέους, το πατρικό σπίτι έχει πάψει να είναι απλώς μια αφετηρία. Έχει μετατραπεί στη μοναδική, οικονομικά βιώσιμη λύση επιβίωσης.

Τα νούμερα της Eurostat έρχονται να επιβεβαιώσουν τη ζοφερή εικόνα, αποκαλύπτοντας το χάσμα ανάμεσα στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη:

Ελλάδα: Το 56,3% των νέων ηλικίας 25 έως 34 ετών ζουν ακόμη με τους γονείς τους.

Ευρωπαϊκός Μέσος Όρος: Στο 30,1%.

Η απογοήτευση μεγαλώνει όταν η σύγκριση γίνεται με χώρες που έχουν επενδύσει στο κοινωνικό τους κράτος. Οι νέοι του Βορρά βιώνουν μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: Στη Δανία μόλις το 3,9% των νέων παραμένει στο σπίτι των γονιών του, στη Φινλανδία το 4% και στη Σουηδία το 7%.

Για την ώρα, ο Γιώργος και χιλιάδες συνομήλικοί του συνεχίζουν να παλεύουν, αναζητώντας τη διέξοδο που θα τους επιτρέψει να κάνουν επιτέλους το επόμενο, αυτονόητο βήμα στη ζωή τους.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.