Οι γιορτές δεν έχουν τελειώσει ακόμα και γι αυτό θεωρώ ότι μας αξίζει για το φινάλε αυτών των ημερών να καλομάθουμε τον εαυτό μας ή καλύτερα να τον γλυκάνουμε. Όσο και αν έχουμε φάει αυτές τις ημέρες πάντα υπάρχει χώρος για ένα κολαστικό γλυκό και πάντα υπάρχει η επόμενη Δευτέρα για να ξεκινήσουμε δίαιτα.
Με λίγα λόγια αν και οι περισσότεροι σκέφτονται και ετοιμάζουν θέματα για αποτοξίνωση εμείς πάμε κόντρα και κάνουμε το πιο γλυκό μας αφιέρωμα. Αφού κυκλοφορήσαμε στην πόλη σε κλασικά, viral και νεοαφιχθέντα εστιατόρια και δοκιμάσαμε με προσοχή τις επιδόρπιες προτάσεις τους σας ετοιμάσαμε ένα λιχούδικο top 15.
Δεν ήταν εύκολo να ξεχωρίσουμε τα best off και αυτό είναι πολύ ευχάριστο. Τα γλυκά των εστιατορίων τα τελευταία χρόνια έχουν ανεβάσει επίπεδο είτε φτάνοντας σε πολλές περιπτώσεις το σκορ των αλμυρών πρωταθλητών ενός μενού είτε ξεπερνώντας το σε λιγότερα αλλά υπαρκτά παραδείγματα.
Θυμάμαι στο σαφάρι των βραβείων πριν από δέκα χρόνια να παρατηρούμε συχνά την ανισότητα ανάμεσα σε ένα τεχνικά άρτιο και δημιουργικό μενού, με την ερασιτεχνική σχεδόν άνευρη και τυποποιημένη λίστα γλυκών.
Διαβάστε Επίσης: Αυτά είναι τα καλύτερα καλαμάκια σουβλάκια της Αθήνας
Σήμερα το επιστέγασμα της εμπειρίας σε ένα εστιατόριο παίζεται πραγματικά στην επιδόρπια σύνθεση εντοπίζοντας πολλές ευρηματικές εξτραβαγκάντζες που λειτουργούν ως έργα τέχνης και την ίδια στιγμή ως παραλήρημα απόλαυσης.
Τα γλυκά που σκοράρουν στην πρώτη εθνική
Atelier Παπαιωάννου για μπαμπά με ρούμι
Το Atelier Παπαιωάννου άλλαξε πόστο και η νέα του διεύθυνση στο Ψυχικό του πάει πάρα πολύ. Αέρινο, πάρα πολύ στιλάτο έχει δώσει φρέσκο και έξτρα premium χαρακτήρα στην περιοχή και έχει μεταφέρει εκεί στο έπακρον την υψηλή ψαροφαγεία του.
Με special καπετάνιο τον Κωνσταντίνο Παππά, ανιψιό του Γιώργου Παπαϊωάννου, γευόμαστε πιάτα που αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά την ιστορία και τη φήμη των εστιατορίων Παπαϊωάννου. Ο πολύ ταλαντούχος νέος σεφ μας τρατάρει ένα κεμπάπ τόνου του ονείρου και μια μαγειρεμένη σκορπίνα από τις καλύτερες στην πόλη και μας κρατάει σε υψηλό τέμπο και ενδιαφέρον μέχρι το κλείσιμο με τoν best of the best μπαμπά με ρούμι.
Πραγματικά το δοκίμασα πριν λίγες μέρες και θέλω να επιστρέψω ξανά να το απολαύσω στο βαθύ πιάτο. Είναι τόσο ισορροπημένος και σιροπιασμένος τόσο όσο. Το "σφουγγάρι" του είναι τελείως ανάλαφρο, καθόλου λασπωμένο και το σιρόπι από παλαιωμένο ρούμι είναι διακριτικό και απόλυτα δεμένο με την αφράτη σαντιγί και τις σταφίδες.
Fuckin fine για cheesecake
To νέο all day urban του κέντρου μας φτιάχνει την διάθεση με το καλημέρα και εννοώ με την χαλαρή και industiral αισθητική του. Εμένα μου άρεσε πολύ έχει κάτι αβίαστο, λιτό, ευρωπαικό που σε κάνει happy. Για την καλή συνέχει φροντίζει ο Σταμάτης Κυπραίος προτείνοντας πιάτα comfort και sexy σαν το burger με λαυράκι και το ραβιόλι με πανσέτα.
Η κορύφωση, ωστόσο, του παιχνιδιάρικου και του share μενού γίνεται με ένα καθαρόαιμο βασκικό cheescake. Εγώ θα το ομολογήσω έφαγα δυο κομμάτια. Η τυρένια κρέμα είναι βελούδινη και λιώνει στο στόμα, ενώ από πάνω η κρούστα είναι αριστοτεχνική. Η μαρμελάδα από τα κόκκινα φρούτα ρέει γενναιόδωρα και φέρνει σε ισορροπία το αλμυρό, όξινο και γλυκό στοιχείο του cheescake.
Kuchisabishi Sakaba για ψαράκι
Πάμε στο μαγαζί φαινόμενο της φετινής χρονιάς. Το Kuchisabishi δεν έχει φέρει μόνο το Τόκιο στο Κουκάκι άλλα έχει φέρει και όλη την Αθήνα σε ουρές στο Κουκάκι, θυμίζοντας παλιές καλές εποχές.
Ο Μπάμπης Ασκερίδης και ο Γιάννης Πέτρος Πετρής έστησαν ένα μαγαζί που είναι οι ίδιοι, ανθρώπινο, ζεστό, φιλόξενο, φωτεινό, φιλικό, με πολύ πολύ ευχάριστα και αληθινά vibes. Μέσα εκεί χώρεσαν τα δικά τους ταξίδια και τα πηγαινέλα στην Ιαπωνία και μας προσκάλεσαν και εμάς να μπούμε στον izakaya κόσμο και να δούμε ποια είναι η πραγματική γεύση αυτού του εξωτικού προορισμού.
Δεν θα μιλήσω εδώ αναλυτικά για τα δεκάδες πιάτα σαν το παναρισμένο κοτόπουλο, το ramen και το κότσι που είναι τελείως αλλού, αλλά θα σταθώ στο taiyaki, το γλυκό που θα βρεις στο δρόμο και τα παιδιά μας το συστήνουν στα καλύτερα του.
Η βάφλα σε σχήμα ψαριού είναι πολύ τραγανή και μέσα έχει φανταστική σοκολάτα. Η μπουκιά γεμίζει το στόμα και δροσίζεται με το παγωτό.
Solene για σουφλέ σοκολάτας
To Solene διατηρεί ψηλά την δημοφιλία της Δραγατσανίου μεταφέροντας στο κέντρο της πόλης ένα δυνατό Παριζιάνικο αέρα. Από νωρίς το πρωί ο κόσμος δημιουργεί ουρές για να διαλέξει κάτι από τα καλούδια της boulangerie, που φέρουν την πολύτιμη σφραγίδα του Αλέξανδρου Κούφα.
Ο Αλέξανδρος έχει δώσει ρεσιτάλ στις ζύμες και στα γαλλικά γλυκά με κορυφαίο το σουφλέ σοκολάτας που φιγουράρει στο μενού του εστιατορίου. Το σοκολατένιο ευτύχημα, όπως το ένιωσα εγώ, έχει μια μαγική αρμονία. Σε κάθε μπουκιά η ρευστή σοκολάτα κοντράρεται με την αλμύρα και το υγρό στοιχείο σπιντάρει με την τραγανότητα των ξηρών καρπών.
Fine mess για πουτίγκα
Στην πόλη ένα εστιατόριο εκπέμπει σήματα καπνού, όπως κανένα άλλο. Ο λόγος για το Fine Mess που παίρνει στα σοβαρά την έννοια του bbq και την εξελίσσει σε fine εμπειρία, που μοιράζεται και δεν περιορίζεται σε παιγμένα κλισέ. Με λίγα λόγια στο professional καπνιστήριο του κάνουν παρέλαση πέρα από τους συνήθεις υπόπτους τα πάντα από φρούτα και λαχανικά.
Κάπως έτσι πειράζεται ακόμα και η πουτίγκα με καμένο ρύζι, καπνισμένο miso καραμέλας, ποπ κόρν, σαντιγί με φύλλα συκιάς και παγωτό από καραμελωμένο ποπ κόρν. Η γεύση του είναι δυνατή όπως και η επίγευση του.
Ghost Sake για brownies
Μπορούν ακόμα να μας αιφνιδιάσουν μερικά μαγαζιά με την πρωτοτυπία τους; Η απάντηση είναι το ghost house που μας βάζει να το ψάξουμε σε μια αναπάντεχη περιοχή, να βάλουμε κωδικό, να κατέβουμε σκάλες και να μπούμε σε έναν άλλο china towm κόσμο, που πέρα από ευφάνταστος έχει και τα γευστικά πιάτα του Χρήστου Γλωσσίδη.
Ο γνωστός σεφ τα δίνει όλα σε πιάτα όπως το βαθύγευστο ramen, αλλά δεν αφήνει μας αφήνει καθόλου παραπονεμένους στην κατηγορία του γλυκού φινάλε. Το Brownies choco caramel με dulcey και namelaka γάλακτος, καραμελωμένο pop corn και butterscotch είναι κόλαση όσο και η περιγραφή του και όσοι αγαπάτε την σοκολάτα όπως και εγώ θα το ευχαριστηθείτε στο έπακρον.
Son για cheescake
To παλιό Geluk στην Ηλιούπολη έγινε Son και μας τράβηξε στην outsider γειτονιά για να γευτούμε τις λάτιν συνταγές του Δημήτρη Αφεντάκη. Ο σεφ έχει κλίση στην κουζίνα της Λατινικής Αμερικής και μας συστήνει μια αυθεντική πλευρά πέρα από τα τάκος και τις τορτίγιες περιτυλιγμένη με ωραίες μουσικές και πολύ τραβηχτικές μείξεις και οινικές επιλογές.
Μετά τις πληθωρικές σάλτσες και τα πλούσια κρέατα έρχεται το cheesecake με dulce de leche από κατσικίσιο τυρί και κάνει γκράν φινάλε. Στα συν του κάνω τικ στα πολλά επίπεδα γεύσης και στην μεγάλη επίγευση που δεν θέλεις να φύγει.
More feelings για curd
Το συγκεκριμένο μαγαζί έκανε μόδα τη διπολικότητα λειτουργώντας το πρωί ως microbakery με τη σφραγίδα του Αλέξανδρου Κονιάρη και το βράδυ ως bistro με comfort πιάτα που σέβονται την Ελληνικότητα τους και μέσα από το πρίσμα του Γιώργου Ζαχείλα την επαναδιατυπώνουν με πιο πιπεράτες, τσακπνίνικες και πληθωρικές πινελιές.
Στα των γλυκών ο Αλέξανδρος έχει τον πρώτο λόγο και πέρα από τα αφράτα κρουασάν και την φοβερή paris brest που σκάνε μύτη τα πρωινά, στο bistro ακολουθεί την λογική των πιο εστιατοριακών επιδορπίων με κορυφή του δόρατος για εμένα την άρτια curd λεμόνι και αμύγδαλο.
Πρόκειται για το ιδανικό γλυκό μετά από τα sexy και έντονα πιάτα για να φρεσκάρουμε τον ουρανίσκο μας και να νιώσουμε καλά. Μόλις την δοκιμάσετε θα σκάσουν τα εσπεριδοειδή και θα σας συνεπάρει μια δροσιά αλλά και μια βαθιά νοστιμιά.
Cookoovaya για τάρτα αχλάδι
Ο Περικλής Κοσκινάς, μια από τις μεγαλύτερες σταθερές της ελληνικής γαστρονομίας έχει καταφέρει να δημιουργήσει σχολή στην cookoovaya μαγειρεύοντας με οδηγό την πρώτη ύλη ακομπλεξάριστα χωρίς την ανάγκη εντυπωσιασμού.
Το αποτέλεσμα είναι πιάτα με μετρημένα υλικά, άρτια μαγειρική, καθαρότητα και ειλικρίνεια που έχουν γίνει θρύλος σαν το κλασικό bianco και την instagramική μπουγάτσα.
Μετά από ένα μενού γεμάτο γεύσεις και μνήμες αξίζει το κλείσιμο της αυλαίας με την επίσης viral τάρτα αχλαδιού. Τα μυστικά της είναι στα κομμάτια αχλαδιού, στην βουτυράτη σφολιάτα και στο παγωτό βανίλιας με σιρόπι καραμέλας.
Yphes για τιραμισού
Στις Υphes, το gastro speakeasy στέκι της Κτενά, ο Νίκος Ζερβός υφαίνει με συνέπεια και σταθερότητα πιάτα που προξενεύουν τις γεύσεις της Μεσογείου με τα μεθυστικά αρώματα της Ανατολής.
Στο διαδοχικό μενού τίποτα δεν παρεκλίνει από αυτή τη φιλοσοφία ούτε καν το γλυκό φινάλε, το πειραγμένο τιραμισού που κερδίζει τους πάντες. Έχει καλές αναλογίες, μια πολύ καλή κρέμα μασκαρπόνε, σαβαγιάρ εμποτισμένα σε espresso και μπόλικο τριμμένο φιστίκι.
Thirio για τουλουμπάκια
Το Thirio που εξαπόλυσε ο πολυσυζητημένος σεφ των τελευταίων χρόνων Θωμάς Μάτσας παίζει με τις γευστικές μνήμες μας. Σεριβίρει ταπεράκια με πίτα από την μαμά, λαχανοντολμάδες σε άλλη γευστική διάσταση και φυσικά για το τέλος πετυχαίνει το strike της νοσταλγίας με τα άχαστα τουλουμπάκια.
To ρουστίκ επιδορπιο σερβίρεται πάνω σε σοκολάτα γκανάζ και μπροστά στα μάτια μας περιχύνεται με ζεστή σοκολάτα, μέλι, κανέλα και γαρύφαλλο. Τώρα στην πράξη μόλις τα γευτείς από έξω είναι τραγανά και από μέσα τρελά ζουμερά. Δεν νομίζω ότι φτάνει μια μερίδα.
Μανάρι για τσουρέκι
Το Μανάρι του Άρη Βεζενε μπήκε στην ζωή μας για να μείνει φέρνοντας στην καρδιά της Αθήνας την updated κρεατοταβέρνα. Σε ανοιχτές φωτιές και σε μια καλλωπισμένη αισθητική με κεριά, μανουάλια και vintage φωτογραφίες, που δίνει το στίγμα του σήμερα απολαμβάνουμε απίθανα πρόβεια παιδάκια και την πιο καλή ορφανή μακαρονάδα του πλανήτη από τα χεράκια του Σταύρου Αβγού.
Στα γλυκά η βομβαρδιστική γεύση είναι εξίσου επιδραστική και έντονη με σημαία το talk of the town τσουρέκι. Αν δεν το έχετε δοκιμάσει μέχρι τώρα πρέπει. Δεν ξέρω πως να περιγράψω την μελένια και καραμελωμένη του αίσθηση που πάει εθιστικά με την πραλίνα φιστικιού. Αν και για εμένα το καλύτερο είναι το παγωτό γάλα που αναζωογονεί την γλύκα του.
Margi για κυνήγι τρούφας
Στο Margi, ο Παναγιώτης Γιακαλής κεντάει μια αλυσίδα από σκεπτόμενο και πολύ δημιουργικό fine dining και στη συνέχεια ο Μανώλης Στήθος, ο καλύτερος ζαχαροπλάστης για τους Χρυσούς Σκούφους, δένει με γλυκά που είναι σαν ζωντανά έργα τέχνης και μας προκαλούν σε ένα διαδραστικό παιχνίδι στο οποίο παίρνουν μέρος όλες οι αισθήσεις μας.
Ένα τέτοιο γλυκό είναι το «κυνήγι τρούφας», δηλαδή ένα εικονικό δάσος που περιέχει μια βελούδινη μους σοκολάτας σε σχήμα τρούφας, χώμα που και αυτό γίνεται με σοκολάτα και βρώσιμα στοιχεία που παραπέμπουν στο έδαφος. Ο σερβιτόρος μας φέρνει το γλυκό και μπροστά μας προσθέτει φρέσκια φρούτα.
Είναι μοναδικό πως οι γήινες νότες από την τρούφα μπλέκονται με την σοκολάτα και μας αφήνουν μια ξεχωριστή εμπειρία.
Nonnas για πανακότα
O Ηλίας Καζιόλι κατάφερε να μας γυρίσει στην Πλάκα με το Nonnas, ένα εστιατόριο που δεν μοιάζει με κανένα άλλο της περιοχής. Κάθε πιάτο του έχει ρίζες από την παράδοση, αλλά ο έμπειρος σεφ καταφέρνει με μικρά αγγίγματα να το φέρει στο σήμερα και να δημιουργήσει εμμονές, όπως η γίδα με τα σκιουφιχτά που έχουν κάτι από cacio pepe.
To ίδιο καταφέρνει με τα γλυκά, μόνο που εδώ μας εκπλήσσει πιο συχνά, γιατί δεν έχει ένα σταθερό dessert μενού, αλλά κάθε μέρα έχει και κάποιες νέες προτάσεις.
Ωστόσο από την στιγμή που άνοιξε το μαγαζί υπάρχει ένα γλυκό που δεν έχει σταματήσει να σερβίρεται. Ο λόγος για την πρωτότυπη πανακότα χαμομήλι, που έχει φοβερή καραμέλα μελιού και ακαταμάχητα ζαχαρωμένα καρύδια. Την τρως και σκάνε τα βότανα, με τους ξηρούς καρπούς, ενώ εναλλάσσονται στον ουρανίσκο και οι υφές.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
