Κάτι συμβαίνει με τα καφενεία φέτος (μαζί με τα κουτούκια βέβαια) και συνεχώς ξεπετάγονται σε διάφορες περιοχές της Αθήνας. Μάλλον έχουμε μια ανάγκη να γυρίσουμε σε πιάτα και καταστάσεις πασπαλισμένες με μπόλικη νοσταλγία. Ωστόσο θα ήθελα να καταθέσω ότι πολλές από τις εν λόγο αφίξεις αν και διατηρούν την αισθητική πατίνα με τις κλασικές ξύλινες καρέκλες και τα τετράγωνο τραπέζια, παίζουν με τόσους νεωτερισμούς στην κουζίνα που κάπως χάνουν το στοίχημα στην εκμαίευση της γευστικής μνήμης.
H Γοργόνα που ξεμύτησε πρόσφατα σε μια δημοφιλή γωνιά του Παγκρατίου, στην πλατεία Προφήτη Ηλία, δεν ανήκει στην παραπάνω κατηγορία, καθώς πατάει στιβαρά στην αυθεντική φόρμα του αθηναϊκού καφενείου και δεν μπλέκει με μαγειρικές υπερβολές και άσκοπες μοντερνιές.
Καταρχήν ο χώρος πετυχαίνει τον σκοπό του και έτσι από τη μια μας βάζει σε συνθήκη χρονοκάψουλας και από την άλλη μας κάνει να χαλαρώσουμε και να βυθιστούμε σε κλίμα παρέας και αποσυμπίεσης. Ειδικά το σήμα κατατεθέν το αγαπημένο μυθικό πλάσμα της θάλασσας, η καλλίγραμμη γοργόνα προσθέτει με κάποιο τρόπο μια έξτρα δυναμική στο ταξίδι με την χρονομηχανή.
Μπορεί δηλαδή να στολίζει το λευκό πλακάκι που φαίνεται εξωτερικά αλλά εμάς κάπως μας μαγνητίζει και μας ιντριγκάρει να μπούμε σε διάθεση νοσταλγίας και να υμνήσουμε όλα τα παραδοσιακά καλοκαίρια. Σε αυτή την τροχιά τη σιγοντάρουν βέβαια οι ξύλινες προσθήκες από τις καρέκλες, το μπαρ μέχρι την κάβα και τα σεμεδάκια, αλλά και τα τραπέζια και οι πλαστικές καρέκλες του εξωτερικού χώρου.
Σε αυτό εδώ το σημείο να πω ότι το συγκεκριμένο πάντρεμα του έξω με το μέσα τα σπάει. Οι άνθρωποι του νέου καφενείου έχουν πάρει τον λιλιπούτειο χώρο και βάζοντας μόνο τζαμαρίες που ανοίγουν τελείως τον έχουν ενώσει πλήρως με το πεζοδρόμιο. Το μέρος έτσι είναι σαν ένα, σαν μια συνέχεια που ανοίγει ανοιχτόκαρδα και μας καλωσορίζει σε μια αυτοσχέδια "παλιά γειτονιά" για να ακούσουμε Δάκη, Τζένη Βάνου και Μητροπάνο, μαζί με Αλέξια και Κανελίδου ή Μελίνα Κανά και Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Εντάξει βέβαια δεν είναι τυχαίο που το παραπάνω μείγμα έχει ισορροπήσει τόσο καλά. Η παρέα που βρίσκεται πίσω από την Γοργόνα έχει αποδείξει την ευστροφία της στην εστίαση. Μιλάμε για ομάδα που έχει δημιουργήσει viral project, σαν τον Προφήτη και τον Τράγο ( Τάσος Φαναριώτης και ο Κωνσταντίνος Μπλέτσας), το Yucatan και τη Στοά ( Μάνο Σικινιώτη, Γιώργο Πανόπουλο και Frankie LLuc), το Odori, enkelt και Nelipo ( Μανώλης Λυκιαρδόπουλος),
Τα spritz με κρητικά βότανα και το negroni με δίκταμο
Τον Μανώλη τον γνωρίζω χρόνια από τα πρώτα του βήματα σε έναν διαγωνισμό τελικού του Disaronno στη Σικελία και την τρελή επιτυχία του στο World class. Από τότε έχει κάνει τόσα πολλά στην Αθήνα και στα Κουφονήσια που απλώς επιβεβαιώνουν το ταλέντο και την συνεχή δημιουργική ανησυχία του ως μαέστρο των μείξεων, των βερμούτ και των must μαγαζιών.
Εννοείται ότι στην Γοργόνα υπογράφει την λίστα με τα spirits και τα cocktails και μου κάνει πολύ καλή εντύπωση που έχει παραμείνει φειδωλός χωρίς εξτραβαγκάντζες. Λίγες και στοχευμένες επιλογές σε τσίπουρο, ούζο και κρασιά και μετρημένες και to the point μείξεις που σμιλεύουν τις κλασικές συνταγές με ωραία ελληνικά υλικά.
Για παράδειγμα το Old Fashion πλέκεται εξαιρετικά με χαρούπι και το Negroni με δίκταμο. Πολύ καλά και summer είναι η Φράουλα με βότκα, βασιλικό, φράουλα, μαστίχα και μαύρο πιπέρι και το Αγγούρι που συνοδεύεται από τζιν, πράσινο μήλο, τσάι του βουνού και ούζο. Αν θέλετε κάτι ακόμα πιο ελαφρύ αξίζει να δοκιμάζεται την λευκή και κόκκινη σαγκρία με διάφορα βότανα.
Τα πιάτα με τηγανόψωμο, ντάκο και κεφτεδάκια
Η ίδια φιλοσοφία λίγα και καλά διέπει και την κουζίνα. H Αμάντα Κοντογιώργου Ιακωβίδη με πολύπλευρη και πολυκοσμική εμπειρία σε εστιατόρια από το Λονδίνο και την Νέα Υόρκη, μέχρι το Ντουμπάι και το Τόκιο έχει καταφέρει κάτι που πολύ λίγοι καταφέρνουν, χωρίς έπαρση, εγωισμό και τάσεις αυτοπροβολής, να κρατήσει ένα μενού στέρεο, αληθινό που δεν ντρέπεται να βγάλει προς τα έξω την απλότητα, την αλήθεια και την παράδοση.
Τα πιάτα της λοιπόν έχουν καθαρότητα, ειλικρίνεια, νοστιμιά, μαστόρικο μαγείρεμα, σπιρτόζικες πινελιές και παραπέμπουν επιτέλους σε καφενείο παλιάς κοπής με κάποιες βελτιωτικές ενέσεις του σήμερα.
Την ημέρα που πήγαμε ήρθε να μας χαιρετήσει και μαζί με τον Μανώλη και να μας πουν ότι θα φάμε πιάτα καφενείου και ελληνικής κουζίνας και χαίρομαι γιατί ακριβώς αυτό γευτήκαμε.
Συγκεκριμένα κάτσαμε έξω ανάμεσα σε γεμάτα τραπέζια -αν και Τρίτη- με ανθρώπους κάθε ηλικίας που έδειχναν να αφομοιώνουν τα καλά vibes.
Ξεκινήσαμε όπως αρμόζει στην περίσταση με μια εξαιρετική τυροκαυτερή και μια εξίσου καλή αγιορείτικη μελιτζανοσαλάτα. Και οι δυο να τονίσω σε άψογες αναλογίες. Η Κρητική σαλάτα μου άρεσε πολύ και για το χαρούπι και για την μαριναρισμένη ντομάτα που μοσχοβολάει και η ποικιλία με πήγε πίσω σε φοιτητικές εξόδους. Εδώ βέβαια έχει μοναδικό σαλάμι Λευκάδας και καλά δουλεμένα τουρσιά.
Μετά το σαγανάκι είναι αριστοτεχνικό δεν είναι σαν κάποια που βρίσκουμε μέσα στο λάδι ή σκληρά. Εδώ η Αμάντα έχει καταφέρει να δημιουργήσει μια χρυσοκίτρινη τραγανή κρούστα και από μέσα ρέει το τυρί και παντρεύεται με μια πρωτότυπη μαρμελάδα σύκο.
Επειδή δοκιμάσαμε το σαγανάκι, πήγαμε στη συνέχεια και στο τηγανόψωμο που επίσης αποδεικνύει την μαεστρία στο τηγάνι. Σας το βάζω λοιπόν στα οπωσδήποτε είναι αφράτο, δεν είναι καθόλου βαρύ και έχει μούρλια τριμμένη φέτα από πάνω.
Μιας και είμαστε στην κατηγορία με τα οπωσδήποτε βάλτε στη λίστα τα μπαμπάτσικα κεφτεδάκια με δυόσμο- αν και ακανόνιστα σε σχήμα- είναι από τα καλύτερα της πόλης και την τηγανιά κοτόπουλου με την outsider πρωτείνη να έχει πάρει τα γευστικά πάνω της.
Αν σας αρέσουν οι μπρουσκέτες στην Γοργόνα κάθε μέρα υπάρχουν νέες παραλλαγές, εμείς ήμασταν τυχεροί γιατί πετύχαμε την τούρμπο με μπόλικο καγιανά και χωριάτικο λουκάνικο. Κάθε μπουκιά είναι πληθωρική και το κατάλληλο preview για το best seller πιάτο τις all time classic πατάτες τηγανιτές, με αυγά και μπόλικη φέτα. Το μαμαδίστικο πιάτο φτιάχνεται από την σεφ με όλη την φροντίδα και είναι κολαστικό.
Δυστυχώς την ημέρα που πήγαμε ήταν sold out τα ντολμαδάκια και οι μαρινάτες σαρδέλες, άκουσα όμως τόσο καλά λόγια που θα επιστρέψω να δοκιμάσω και αυτές.
Σας συμβουλεύω να αφήσετε χώρο για τα γλυκά γιατί με την ίδια λογική τιμούν επάξια την παράδοση. Μιλάμε για φοβερή πορτοκαλόπιτα και καρυδόπιτα και έξτρα μπόνους το νοσταλγικό υποβρύχιο.
Τι άλλο πρέπει να γνωρίζετε για την Γοργόνα;
Οι μερίδες είναι πολύ καλές, θα έλεγα γενναιόδωρες και σίγουρα στημένες για μοίρασμα. Πέρα από αυτό μια λειτουργική πληροφορία είναι ότι το μαγαζί έχει τη λογική του allday μπορείτε λοιπόν να πάτε από το πρωί και να γευτείτε ένα σωστό ελληνικό brunch με διάφορες παραλλαγές στα αυγά, όπως ομελέτα με λουκάνικα ή καγιανά. Τέλος το πιο σημαντικό για εμένα είναι η value for money λογική του. Έχει τιμές που αντιστοιχούν σε πραγματικό καφενείο.
Ευφράνορος 35, Παγκράτι
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
