Από πολύ μικρή είχε έντονη φαντασία και ανάγκη να δημιουργεί για να ζει. Περνούσε ώρες μόνη της, μαγειρεύοντας, ζωγραφίζοντας και φτιάχνοντας ιστορίες για να κρατά συντροφιά στον εαυτό της και να τον προστατεύτει.
Πλέον στα 36 της χρόνια, η Μαριλού ζει και δημιουργεί στην Καβάλα, στο μέρος που γεννήθηκε και μεγάλωσε, με την ιδιότητα της plant based chef, ή όπως λέει η ίδια, ως ένας μαγνήτης μυρωδιών-δημιουργός γευστικών αναμνήσεων και χρωμάτων.
Όπως εξηγεί μιλώντας στο reader, σπούδασε Κοινωνική Εργασία και Γαστρονομία και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην σχολή Plant Based Academy στην Ιρλανδία. Έκτοτε, εργάστηκε σε διάφορες επαγγελματικές κουζίνες, στην Ελλάδα και στο Δουβλίνο.
Δημιουργώντας σε ένα χωριό 25 κατοίκων
«Κάποια στιγμή ένιωσα ότι ο ρυθμός της πόλης δεν μου ταίριαζε πια· ήθελα να ακούω τη γη, όχι το ρολόι. Έτσι αποφάσισα να φύγω και να ζήσω αλλιώς, πιο ήσυχα, πιο κοντά σε εμένα», εξηγεί η Μαριλού.
Ήταν μια σκέψη που μέσα της ωρίμαζε για χρόνια, αλλά η απόφαση πάρθηκε μέσα σε μια στιγμή. «Ήρθα για διακοπές και απλώς δεν έφυγα ποτέ. Όταν κάτι μέσα σου λέει “μείνε”, δεν χρειάζεται περισσότερη λογική, μόνο εμπιστοσύνη. Από τότε ζω στις Κορυφές, ένα μικρό ορεινό χωριό στην Καβάλα. Είμαστε περίπου εικοσιπέντε μόνιμοι κάτοικοι. Ησυχία, καθαρός αέρας, αργοί ρυθμοί, μια καθημερινότητα που με επαναφέρει».
Σε αυτή της την απόφαση, το φιλικό και οικογενειακό της περιβάλλον αντέδρασε με έκπληξη, ίσως και αμφιβολία. Ωστόσο, τα αγαπημένα της άτομα «έδωσαν το πράσινο φως και για εμένα ήταν ένα μεγάλο μπουστάρισμα για να πω το “ναι” στην καινούρια μου ζωή. “Αν είσαι καλά εκεί, μείνε”. Τελικά, όσοι ήρθαν να με επισκεφθούν κατάλαβαν ακριβώς το γιατί».
Μαζί με αυτό το βήμα, η Μαριλού αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες του σπιτιού της και να δημιουργήσει το δικό της home restaurant, με vegan μενού. «Στην αρχή υπήρχε δισταγμός. Vegan κουζίνα στο βουνό δεν είναι κάτι που ακούγεται συνηθισμένο. Όταν όμως οι άνθρωποι δοκίμασαν, είδαν πως πίσω από τα πιάτα υπάρχει φροντίδα και σεβασμός στη γη».
Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε, ήταν κυρίως πρακτικές: προμήθειες, καιρικές συνθήκες, αποστάσεις. «Αλλά κάθε δυσκολία γίνεται μάθημα, ειδικά όταν βλέπεις τα πιάτα να επιστρέφουν άδεια», επισημαίνει. Το μενού της αλλάζει με τις εποχές.
«Το καλοκαίρι φτιάχνω ταρτάρ με εσπεριδοειδή και κροκέτες καλαμποκιού, τον χειμώνα γκιόζα με άγρια χόρτα και σάλτσα με τουρσί κόκκινης ντομάτας mirin και πέστο καρυδιού. Μου αρέσουν οι γεύσεις που είναι απλές, αλλά έχουν ψυχή και χαρακτήρα — φαγητό που αγκαλιάζει, όχι που εντυπωσιάζει».
«Μαθαίνεις να ζεις με λιγότερα και να τα εκτιμάς περισσότερο»
Αφήνοντας πίσω τους ρυθμούς της πόλης, έχει καταφέρει να συναντήσει την εσωτερική γαλήνη. «Ξυπνάω νωρίς, ταΐζω τα ζωάκια μας -το Βουνό, το Τζεράκη, την Τσομπάνα και την Κύκλωπα- φροντίζω τον κήπο, ετοιμάζω ψωμί, δοκιμάζω συνταγές. Αν έχω επισκέπτες, στρώνω το τραπέζι και μαγειρεύω με μουσική και κρασί. Η ζωή εδώ κυλά πιο αργά και πιο ουσιαστικά. Δεν υπάρχει βιασύνη, μόνο ροή».
Οι χειμώνες μπορεί για πολλούς να μοιάζουν άγριοι σε απομονωμένα ορεινά χωριά, ωστόσο η ίδια βρίσκει στη φύση το ησυχαστήριό της. «Οι χειμώνες είναι πιο ήσυχοι και εσωτερικοί με τους ήχους της φωτιάς πλάι στο τζάκι. Διαβάζω, ζωγραφίζω, γράφω, πειραματίζομαι στην κουζίνα. Μου λείπει καμιά φορά η κοινωνικότητα της πόλης, αλλά η ησυχία έχει τη δική της σοφία. Άλλωστε εγώ θέλω να ζω στο βουνό και να επισκέπτομαι την πόλη!».
Όπως προσθέτει, «αν μπορούσα να ξεχωρίσω κάτι θετικό στη ζωή μου εδώ, είναι η αίσθηση του χρόνου. Εδώ ο χρόνος δεν σε προσπερνά, σε συνοδεύει. Από την άλλη, το αρνητικό είναι οι αποστάσεις και η έλλειψη άμεσης πρόσβασης σε πράγματα που θεωρούσα δεδομένα. Αλλά μαθαίνεις να ζεις με λιγότερα και να τα εκτιμάς περισσότερο».
Πολλοί θα εντοπίσουν στον εαυτό τους ένα μπούχτισμα με τη ζωή της πόλης, πολλοί μπορεί να αναζητούν αλλού την εσωτερική τους ηρεμία ή να μην αντέχουν άλλο το καθημερινό μποτιλιάρισμα και τους ήχους της. Σε αυτούς που θέλουν να κάνουν το δικό τους βήμα απελευθέρωσης, η ίδια λέει εμφατικά «Να το κάνουν. Όχι για να “φύγουν”, αλλά για να έρθουν πιο κοντά στον εαυτό τους. Η αλλαγή δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά είναι λυτρωτική. Αν είναι να αλλάξουν, ας αλλάζουν όπως οι εποχές, χωρίς να χάνουν την ψυχή τους».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
