Η τραγωδία Μαροκινής αθλήτριας που προσπαθούσε να φτάσει στην Θέουτα: Πνίγηκε τη μέρα που βγήκε η βίζα της

Το ποδόσφαιρο ήταν η ζωή που ήθελε η Φάτεν Μπεν Ομάρ Ελ Αζίζι. Έπαιζε για καιρό στο περιφερειακό πρωτάθλημα του Μαρόκου για την Μογρέμπ Ατλέτικο Τετουάν, της οποίας η εντυπωσιακή εμφάνιση μιμείται τα χρώματα της διάσημης ισπανικής ομάδας Ατλέτικο Μαδρίτης.

Και με την πιο σκληρή ειρωνεία, την ημέρα που πνίγηκε τον περασμένο μήνα, μία από τους σχεδόν 150 ανθρώπους που πέθαναν στην παράνομη μαζική διέλευση στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, η μητέρα της ενημερώθηκε ότι η κόρη της μόλις είχε λάβει βίζα για να πάει στην Ισπανία, αναφέρει ο Guardian.

Η Ελ Αζίζι λάτρευε την προπόνηση, λέει ο προπονητής της: Τρίτες στο γήπεδο και Πέμπτες στην παραλία, κοντά στην πόλη Τετουάν στο βόρειο Μαρόκο, όπου η 26χρονη ζούσε με τη μητέρα της και την υπόλοιπη οικογένειά της.

Αλλά το να βγάζει τα προς το ζην παίζοντας σε ένα γυναικείο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στο Μαρόκο είχε αποδειχθεί αδύνατο για την Ελ Αζίζι. Έλαβε μόνο μια μικρή πληρωμή περίπου 260 ντιρχάμ (21 λίρες) όταν η ομάδα της κέρδιζε και τίποτα όταν έχανε - όχι αρκετά για να στηρίξει τη μητέρα της, τα δύο αδέρφια της και άλλους συγγενείς. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν 12 ετών.

Παράλληλα με το ποδόσφαιρο, εργαζόταν στο παλαιότερο νεκροταφείο του Τετουάν, καθαρίζοντας τάφους και πουλώντας στους πενθούντες τσαμπιά ραγχάν (βασιλικό), το οποίο συνδέεται με ευλογίες στις μουσουλμανικές ταφικές παραδόσεις.

«Ονειρευόταν να φτάσει στην Ευρώπη μέσω του ποδοσφαίρου», λέει η μητέρα της, Τζαμίγια. Αντ' αυτού, η Ελ Αζίζι είναι τώρα θαμμένη στο νεκροταφείο στο οποίο εργαζόταν κάποτε αφού πνίγηκε στις 30 Ιουλίου ενώ προσπαθούσε να κολυμπήσει από το Μαρόκο στη Θέουτα, τον ισπανικό θύλακα κοντά στο Τετουάν.

Μια από τους 141 που πέθαναν στον δρόμο για τη Θέουτα

Ήταν μεταξύ τουλάχιστον 141 ανθρώπων που πέθαναν κατά τη διάρκεια της ασυνήθιστα μαζικής διέλευσης προς το ισπανικό έδαφος στη βόρεια Αφρική τον περασμένο μήνα, σύμφωνα με την ομάδα υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μεταναστών Caminando Fronteras. Πιστεύεται ότι οι περισσότεροι από αυτούς που πέθαναν - πνιγμένοι ή συνθλιμμένοι στα χερσαία σύνορα - ήταν κάτω των 35 ετών.

Οι θάνατοί τους ήρθαν λιγότερο από ένα χρόνο μετά από ένα κύμα διαδηλώσεων υπό την ηγεσία των νέων που σάρωσε το Μαρόκο - το μεγαλύτερο από την Αραβική Άνοιξη του 2011. Οι διαδηλωτές είχαν επικρίνει την υποχρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης και της εκπαίδευσης εν μέσω δαπανών για ακριβά στάδια, καθώς η χώρα ετοιμάζεται να συνδιοργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 με την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Για το Μαρόκο, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2030 έχει γίνει σύμβολο εθνικής φιλοδοξίας, αν και έχει επίσης οξύνει τη συζήτηση για τις δημόσιες προτεραιότητες. Σχεδόν το 40% των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών ήταν άνεργοι στο Μαρόκο πέρυσι, ενώ για όσους βρίσκουν εργασία, οι μισθοί μπορεί να είναι χαμηλοί - ο ακαθάριστος κατώτατος μισθός του Μαρόκου στον μη γεωργικό ιδιωτικό τομέα είναι περίπου 270 λίρες το μήνα.

Ο 20χρονος Σίμο, ο οποίος επέστρεψε πρόσφατα στο Μαρόκο μετά τη μαζική διέλευση στη Θέουτα τον περασμένο μήνα, λέει: «Όπως η Φάτεν, έτσι και πολλοί φίλοι μου κι εγώ δεν μπορούμε να βρούμε δουλειά στη χώρα μας. Είναι δύσκολο να χτίσουμε ένα μέλλον εδώ».

Η Τζαμίγια λέει ότι η κόρη της ονειρευόταν να προπονηθεί και να εξελιχθεί ως παίκτρια, αλλά η οικογένεια δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να τη βοηθήσει.

Το πρωί της 30ής Ιουλίου, η Τζαμίγια λέει ότι έλαβε ένα τηλεφώνημα από κάποιον που ζήτησε να μιλήσει με τη Φάτεν. «Όχι, είμαι η μητέρα της», απάντησε η Τζαμίγια. Ένας αξιωματούχος της είπε στη συνέχεια ότι η ισπανική βίζα της κόρης της είχε εγκριθεί και ότι η Φάτεν έπρεπε να ταξιδέψει στο προξενείο στην Ταγγέρη με την ταυτότητά της για να την παραλάβει.

Η μητέρα της πιστεύει ότι η Φάτεν είχε κάνει αίτηση για βίζα ανεπίσημα και δεν περίμενε να της εγκριθεί. Δεν ξέρει τι είδους βίζα ήταν ή πού σκόπευε να ταξιδέψει η κόρη της.
Τις τελευταίες εβδομάδες, λέει, η κόρη της είχε γίνει ασυνήθιστα ήσυχη, λυπημένη και απόμακρη. «Έμοιαζε κλειστή», λέει η Τζαμίγια.

Μετά την εξαφάνιση της Faten, η οικογένειά της λέει ότι έψαξαν όλη τη νύχτα. Ένας νεαρός άνδρας ήρθε τελικά στο σπίτι και τη ρώτησε αν φορούσε αθλητική φόρμα. Είπε ότι είχε χτυπήσει το κεφάλι της κατά τη διάρκεια της διέλευσης.

Η Τζαμίγια λέει ότι δεν μπόρεσε να μπει στο δωμάτιο όπου φυλάσσονταν τα πτώματα εκείνων που πέθαναν. «Δεν ήθελα αυτή η εικόνα να μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου», λέει. Αντίθετα, η αδερφή της μπήκε για να αναγνωρίσει το πτώμα.

Για την Τζαμίγια, ο πόνος στην καρδιά συνεχίζεται. Αφού έμαθε ότι η Φάτεν είχε κάνει το πέρασμα, ανακάλυψε ότι είχαν φύγει και τα άλλα δύο παιδιά της.

Ο μεγαλύτερος γιος της έφτασε στη Θέουτα και της τηλεφώνησε, αλλά η Jamilla εξακολουθεί να περιμένει νέα για τη 14χρονη κόρη της, η οποία επίσης πιστεύεται ότι έφτασε στη Θέουτα. «Τώρα είμαι μόνη χωρίς τα παιδιά μου», λέει.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.