Η πρόσφατη επιβλητική παρέλαση στην Κίνα είχε διάφορα νοήματα. Για την Κίνα, ήταν η προβολή της δύναμής της στον κόσμο. Η επιβεβαίωση ενός μπλοκ δυνάμεων που ερμηνεύουν την Ιστορία με τον δικό τους τρόπο. Γι’ αυτό άλλωστε, η παρέλαση αφορούσε τη νίκη επί της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια επέτειος που στην Ευρώπη μνημονεύεται ελάχιστα έως καθόλου.
Η ιστορία της Ταϊβάν
Για την Ταϊβάν όμως, αυτή η παρέλαση συμβολίζει κάτι πιο βαθύ. Μάλλον την επιβεβαίωση ενός ισχυρού φόβου, πως η πάνοπλη Κίνα μπορεί ανά πάσα στιγμή να εισβάλει και να πυροδοτήσει με αυτόν τον τρόπο μια παγκόσμια σύγκρουση. Είναι βάσιμος αυτός ο φόβος;
Η ιστορία αυτής της διαμάχης ανάμεσα στην Κίνα και την Ταϊβάν ξεκινάει με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην Κίνα μαινόταν ένας εμφύλιος σπαραγμός εδώ και χρόνια που, λόγω του πολέμου, σταμάτησε για λίγο. Από το 1945, άρχισε ξανά. Τα αντίπαλα στρατόπεδα ήταν οι κυβερνητικές δυνάμεις υπό τον εθνικιστή Τσιανγκ Κάι Σεκ και οι κομμουνιστές υπό τον Μάο Τσετούνγκ.
Το 1949, ύστερα από σκληρές μάχες, οι κομμουνιστές του Μάο θριάμβευσαν και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας γεννήθηκε. Η κυβέρνηση από τον Κάι Σεκ μετοίκησε στη νήσο Ταϊβάν που, ενώ ήταν αποικία της Ιαπωνίας, από το 1945 είχε περάσει στην επικράτεια της Κίνας. Οι εθνικιστές έβλεπαν την υποχώρηση αυτή ως παροδική.
Θεωρούσαν πως με την κατάλληλη στρατιωτική προετοιμασία, θα ανατρέψουν τα δεδομένα και θα επανέλθουν στην εξουσία ολόκληρης της Κίνας. Οι κομμουνιστές δεν έδωσαν ποτέ την αναγνώριση στους εθνικιστές και αντιστοίχως οι εθνικιστές στους κομμουνιστές. Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν δύο κράτη με το όνομα Κίνα. Η Λαϊκή Δημοκρατία και η Δημοκρατία της Κίνας στην Ταϊβάν. Υπογραμμίζοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες, δεν έχει υπογραφεί ποτέ συμφωνία ειρήνης μεταξύ τους, άρα είναι ακόμη σε πόλεμο.
Ποιοι στηρίζουν την Ταϊβάν
Από την δεκαετία του ‘50, τα περισσότερα δυτικά κράτη αναγνώριζαν ως «γνήσια Κίνα» το κράτος που είχε δημιουργηθεί στην Ταϊβάν. Αυτή ήταν και η θέση των Ηνωμένων Εθνών. Από την δεκαετία του ‘70 και ύστερα, και καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν τον διάλογο με την Κίνα, η σκακιέρα άλλαξε. Η κομμουνιστική Κίνα πήρε την θέση της Ταϊβάν στον ΟΗΕ κερδίζοντας την ανάλογη αναγνώριση.
Παρόλα αυτά, η Ταϊβάν είχε και συνεχίζει να έχει την αμερικανική υποστήριξη. Μια υποστήριξη που δηλώνει ξεκάθαρα πως θα υπάρξει απάντηση σε όποια επίθεση εναντίον του νησιού. Και φυσικά, ο μόνος «παίκτης» που έχει δηλώσει ξανά και ξανά πως η Ταϊβάν του ανήκει δικαιωματικά, είναι η Κίνα.
Η θάλασσα ανάμεσα στα δύο κράτη είναι το συχνό σκηνικό εντάσεων, με την παρουσία κινεζικών πλοίων να είναι καθημερινή. Η Κίνα δηλώνει σε όλους τους τόνους πως η Ταϊβάν είναι ένα κομμάτι της επικράτειάς της που έχει αποσχιστεί, και πρέπει να επιστρέψει στον δικό της έλεγχο. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει.
Η μόνη περίπτωση να γίνει είναι αν η Κίνα εισβάλει. Αυτό είναι το χειρότερο δυνατό σενάριο που σαν σπίθα θα πυροδοτήσει την έκρηξη ενός παγκοσμίου πολέμου. Όχι ιδιαίτερα ευχάριστο όταν το σκεφτόμαστε. Η Κίνα έχει δηλώσει τις προθέσεις της. Προθέσεις που δεν έχουν μετατραπεί σε πράξεις. Αμερικανικές πηγές πάντως αναφέρουν πως ο Κινέζος ηγέτης έχει θέσει σε συναγερμό τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μέχρι το 2027 για ενδεχόμενο χτύπημα στην Ταϊβάν.
Με αφορμή λοιπόν αυτή την επίδειξη ισχύος από τον Σι Τζινπίνγκ, η ηγεσία της Ταϊβάν έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για άλλη μια φορά στηλιτεύοντας την επιθετικότητα του ιστορικού αντιπάλου. Ανεξαρτήτως των προθέσεων της Κίνας, δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που σημειώνουν πως τα μαθήματα από την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν στο Πεκίνο.
Μια πολεμική επιχείρηση που θα οδηγούσε σε διεθνή απομόνωση όσο και σε ένα αδιέξοδο στο πεδίο της μάχης, είναι κάτι που σίγουρα δεν θέλουν οι Κινέζοι.
Ο Τζινπίνγκ δήλωσε κατά την διάρκεια της παρέλασης πως η Κίνα είναι ασταμάτητη. Θα φανεί στο άμεσο μέλλον αν αυτή η δήλωση θα γίνει χειροπιαστή πραγματικότητα.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
