Εδώ θα πούμε αλήθειες. Το Pluribus το περίμενα όπως περιμένει κανείς τον ντελιβερά. Ή όπως περιμένει ένας Παναθηναϊκός να πάρει ξανά τη Super League. Με λαχτάρα και βαθιά ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Την πρώτη μέρα που θα έβγαινε ο πιλότος είχα βάλει ξυπνητήρι στο κινητό μου. Έπειτα, ήξερα τις ημέρες που βγαίνει κάθε φορά καινούριο επεισόδιο, έκανα συνεχώς refresh μέχρι να εμφανιστεί και το έβλεπα όχι μία, αλλά δύο φορές. Η πρώτη σεζόν ολοκληρώθηκε και αυτό είναι ένα review όσων είδαμε. *ακολουθούν spoilers*
Μπορεί να αγαπήσαμε όλοι το Breaking Bad και το Better Caul Saul αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα μας ταίριαζε το Pluribus. Ομολογώ πως και τα δικά μου συναισθήματα στα πρώτα δύο επεισόδια ήταν ανάμεικτα. Φυσικά δεν καταλάβαινα τα ενθουσιώδη και διθυραμβικά πρώτα reviews που κυκλοφόρησαν μόλις βγήκε το πρώτο επεισόδιο, καθώς δεν βρίσκω νόημα στο να ενθουσιαστούμε λες και πήραμε το Final 4 με μια τόσο φρέσκια σειρά. Ωστόσο, άφησα το Pluribus να μου δείξει τι θέλει να πει και εν τέλει, μετά το τελευταίο επεισόδιο, μου άφησε την καλύτερη γεύση και… αυτή τη δυσβάσταχτη ανυπομονησία για την επόμενη σεζόν.
Η σειρά λοιπόν, ξεκινά με την Κάρολ, μια συγγραφέα βιβλίων φαντασίας που ζει στην γνωστή μας Αλμπουκέρκι με την σύντροφό της, Έλεν. Ξαφνικά, ένας μυστηριώδης ιός που βασίζεται σε εξωγήινο σήμα μετατρέπει σχεδόν ολόκληρη την ανθρωπότητα σε μια συλλογική συνείδηση. Έτσι οι άνθρωποι συνενώνονται σε μια ενιαία συνείδηση. Ωστόσο, 13 άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη (ανάμεσά τους η Κάρολ) δεν ήταν εφικτό να συνδεθούν και κάπως έτσι ξεκινά αυτή η ιστορία.
Από τα πρώτα επεισόδια γίνεται σαφές ότι ο Γκίλιγκαν δεν κυνηγά εύκολες κορυφώσεις. Η πλοκή προχωρά με υπομονή, χτίζοντας βήμα-βήμα ένα μυστήριο που δεν αφορά μόνο το τι συνέβη στον κόσμο, αλλά και το πώς αντιδρά ένας άνθρωπος όταν συνειδητοποιεί ότι όλοι γύρω του σκέφτονται, νιώθουν και δρουν με τον ίδιο τρόπο. Η σειρά αξιοποιεί την κεντρική της ιδέα για να μας βάλει σταδιακά στη θέση της πρωταγωνίστριας, η οποία παλεύει να διατηρήσει κάτι τόσο απλό και θεμελιώδες όπως η ατομικότητα.
Αυτή η αφηγηματική προσέγγιση λειτουργεί εξαιρετικά, καθώς επιτρέπει στον θεατή να παρακολουθήσει μια sci‑fi ιστορία που βασίζεται σε ένα συναίσθημα που όλοι μπορούμε να αναγνωρίσουμε: τον φόβο να χαθεί η προσωπική μας ταυτότητα μέσα σε ένα σύστημα που τα ισοπεδώνει όλα.
Ρέα Σίχορν, εσύ Σούπερσταρ
Η Κάρολ λοιπόν, γνωστή σε όσους έχουν δει το Better Caul Saul, είναι για εμένα το δυνατότερο χαρτί της σειράς. Η Ρέα Σίχορν είναι μια σπουδαία ηθοποιός που ο Γκίλιχαν έγραψε πάνω της τον χαρακτήρα και αυτό σημαίνει πως κουβαλά στις πλάτες της ολόκληρο το Pluribus. Μέσα από μόνο ένα βλέμμα η Σίχορν κατάφερε να μας μεταφέρει το πένθος και τον πόνο για την απώλεια της συντρόφου της, τον φόβο, την μοναξιά αλλά και την αποφασιστικότητα.
Η παρουσία της Σίχορν στο Pluribus μετατρέπει έναν φαινομενικά αντιηρωικό χαρακτήρα σε συμβολική φωνή της αντίστασης ενάντια στην ομοφωνία, μια απάντηση στην απώλεια της ατομικής σκέψης και ταυτότητας που αποτελεί την καρδιά της σειράς.
Τα προβλήματα
Υπάρχουν μερικά στοιχεία στη σειρά, που αφορούν το πώς ακριβώς λειτουργεί το Hive Mind που θα ήθελαν λίγο περισσότερη εξήγηση. Το hivemind δεν μπορεί να μαζέψει φρούτα επειδή "βλάπτει" τα φυτά; Το μάζεμα ενός μούρου ή ενός μήλου ή αχλαδιού δεν βλάπτει καθόλου το φυτό. Μήπως το hivemind δεν βγάζει και πολύ νόημα, ή απλά κράτησαν κρυφές πολλές πληροφορίες προκειμένου να μας τις αποκαλύψουν στην επόμενη σεζον; Ακόμη και η αποκάλυψη ότι χρησιμοποιούν παγωμένα ανθρώπινα σώματα ως "τροφή" φάνηκε εντελώς προβλέψιμη και σίγουρα δεν είχε τη δραματική ένταση του cliffhanger που η σειρά φαινόταν να επιδιώκει.
Εν ολίγοις, το πρόβλημα που έχει η σειρά είναι στο ίδιο το lore της, το οποίο θα μπορούσε να είχε δοθεί πιο πειστικά, πιο λεπτομερώς ώστε να δούμε με τι εχθρό έχουμε να κάνουμε στην πραγματικότητα. Καθώς, αν δεν εμφανιζόταν ποτέ ο Μανούσο, αμφιβάλλω αν η Κάρολ κατάφερνε ποτέ να αντιστρέψει την κατάσταση.
Το μεγάλο στοίχημα θα είναι η δεύτερη σεζόν
*ακολουθούν spoilers*
Μετά από αυτά τα 9 επεισόδια λοιπόν, νιώθω ότι η πρώτη σεζόν ήταν μια εισαγωγή σε αυτό τον νέο θαυμαστό κόσμο του κύριου Vince. Το πραγματικό στοίχημα είναι η δεύτερη, όπου θα κριθούν όλα για την Κάρολ, τον Μανούσο και εμάς. Η πρώτη σεζόν κλείνει με την Κάρολ να αντιλαμβάνεται πως οι "Others" χρησιμοποίησαν τη Ζόσια ως αντιπερισπασμό για να κερδίσουν χρόνο, μέχρι να καταφέρουν να "συνδέσουν" την Κάρολ στο hive mind χωρίς τη συναίνεσή της. Και έτσι, η Κάρολ παίρνει τη βόμβα της και μαζί με τον Μανούσο θα ξεκινήσουν αυτόν το δύσκολο αγώνα ενάντια στην "Ένωση".
Επομένως, περιμένουμε δράση, περιπέτεια και μια δυνατή "μάχη" μεταξύ των δυο στρατοπέδων.
Εν τέλει, η πρώτη σεζόν του Pluribus μας παρέδωσε ένα sci‑fi θρίλερ με μια ανατριχιαστική ιστορία για το τί σημαίνει να παραμένεις ο εαυτός σου, όταν όλοι γύρω σου έχουν γίνει «ένα». Και μετράμε αντίστροφα για την επόμενη σεζόν.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
