Όταν ξεκίνησα την προετοιμασία για τη συζήτηση που θα έκανα με τον Κωνσταντίνου Χριστοφόρου είδα προς μεγάλη μου έκπληξη ότι η διάρκεια της ζωής των ONE, του τόσο επιτυχημένου boy band των '00ς ήταν μόλις τέσσερα χρόνια. Για την ακρίβεια ήταν τέσσερα με τον Kωνσταντίνο και άλλους 2 περίπου χωρίς εκείνον.
Οι ONE ήταν ένα project που οραματίστηκε ο Γιώργος Θεοφάνους, πάνω ακριβώς στην ακμή των boy bands τα οποία για ένα χρονικό διάστημα από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι τις αρχές του 2000, κυριάρχησαν στην pop μουσική. Στη βραχύβια πορεία τους, οι ONE κατάφεραν να βγάλουν αμέτρητα hits που ακούγονται μέχρι σήμερα.
Παρά την επιτυχία, ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου πήρε την απόφαση να αποχωρήσει από την ομάδα, από σωματική και ψυχική εξάντληση όπως μου λέει. Συνέχισε όμως μία σόλο καριέρα που συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία μέχρι σήμερα. Σε όλη αυτή την πορεία χρειάστηκε πολλές φορές να αποδείξει ποιος είναι, να αποποιηθεί ταμπέλες που του έβαζαν και να προχωρήσει κάνοντας αυτό για το οποίο νιώθει ότι γεννήθηκε, να τραγουδά.
Η ποπ της δεκαετίας του 1990 και του 2000 είναι η μουσική στην οποία καταφεύγουμε διαρκώς. Σαν μία τελευταία νησίδα στον χρόνο, πάνω στην οποία βρισκόμαστε ξανά μεταξύ μας ανεξάρτητα από το πώς εξελίχθηκαν τελικά τα γούστα μας. Ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου, έχοντας ζήσει όλα αυτά τα χρόνια στο επίκεντρο, είναι ένας από τους καταλληλότερους ανθρώπους για να μας αφηγηθεί την εποχή εκείνη μέσα από την προσωπική του ιστορία.
«Ασχολιόμουν με τη μουσική από την κοιλιά της μάνας μου»
«Είμαι πεπεισμένος ότι με τη μουσική ασχολιόμουν μέσα από την κοιλιά της μάνας μου».
«Στα 3,5 μου χρόνια, ο θείος μου παντρεύεται, ήταν 1979 καλοκαίρι. Σηκώθηκα και τραγούδησα, έκανα κανονικό πρόγραμμα. Στη φωτογραφία κάτω είμαι τόσος δα και λέω το “Τέρμα τα παράπονα, τέρμα οι καημοί”, της αγαπημένης Λίτσας Διαμάντη».
«Ο πατέρας μου ήταν ένας εξαιρετικός λαϊκός τραγουδιστής. Δεν ήταν όμως δογματικός. Δεν μου έλεγε “εσύ θα ακούς μόνο Πάριο και Στράτο Διονυσίου”, που ήταν ο αγαπημένος του. Είχαμε την ευλογία σαν σπίτι να ακούγονται όλα τα είδη μουσικής. Από εκεί μου έμεινε και ακούω τα πάντα, ασχέτως αν θα υπάρξει ένα είδος που θα με χαρακτηρίσει πιο πολύ».
«Θυμάμαι πρόβες με τους φίλους του τους μουσικούς και εκατοντάδες βινύλια. Από τον Πάριο και τον Νταλάρα, στον Καζαντζίδη, στον Πάνο Γαβαλά αλλά συνάμα έβλεπες στο σπίτι και Bee Gees, Def Leppard, Led Zeppelin ακόμα και George Michael και Michael Jackson».
«Στο σχολείο ήμουν αρκετά δημοφιλής, ήμουν ουσιαστικά ο τραγουδιστής του σχολείου. Σκέψου, με άφηναν να κάνω εγώ τις σχολικές γιορτές. Επειδή βαριόμουν τα ίδια και τα ίδια, σε έναν εορτασμό της 25ης Μαρτίου, έβαλα μία τεράστια χορωδία συμμαθητών μου να πει το “Μία Ελλάδα Φως” της Κωνσταντίνας».
«Ήμουν πάντως πολύ ώριμο παιδί μουσικά. Άκουγα Χατζηδάκι, άκουγα Μίκη. Μελετούσα Πόλυ Πάνου, Μοσχολιού, Πάριο και άκουγα Αλεξίου και ένιωθα τη φωνή της Ελλάδας. Ωστόσο, άκουγα και Βίσση και πήγαινα στα ουράνια».
«Εκεί που είχα τρελή αδυναμία ήταν η Αλέξια, η Μαντώ, ο Δάντης, και λίγο αργότερα η Ευρυδίκη. Ήμουν γενικά και πιο πολύ φαν των γυναικείων φωνών, ίσως επειδή είμαι πιο τενόρος και πιάνω πιο ψηλές νότες. Μετά ήταν και η Μαντόνα, οι Κουίν, ο Φιλ Κόλινς κτλ. Μεγάλωσα με μία πολύ ωραία ποπ μουσική που με διαμόρφωσε».
«Λάτρευα και την Ελένη Δήμου που έχει μία τρομερή και πολύ συγκροτημένη δισκογραφία που ακούγεται μέχρι σήμερα».
«Και γενικά ήμουν πολύ ώριμο παιδί. Καμία φορά σκέφτομαι μακάρι να είχα τα μυαλά που είχα ως έφηβος στις ηλικίες από 20 ως 35 χρονών».
Η αρχή της καριέρας ξεκίνησε από μία συναυλία του Θάνου Καλλίρη
«Κάποια στιγμή, πάω σε μία συναυλία του Καλλίρη με την παρέα μου. Ήταν μαζί και η Ναταλία Γερμανού. Περιττό να πω ότι για εμάς στην Κύπρο ήταν μεγάλη υπόθεση να βλέπουμε τους σταρ που πρωταγωνιστούσαν στην Ελλάδα».
«Ο Καλλίρης, λοιπόν, σε εκείνο το πρόγραμμα σήκωνε κάποιον από το κοινό να πει μαζί του ένα κομμάτι. Έτσι, για την πλάκα. Με σπρώχνουν οι φίλοι μου να πάω να το πω εγώ. Ο Καλλίρης προφανώς θα περίμενε κάποιον να πάει να το πει φάλτσα… Ακούει όμως έναν κανονικό τραγουδιστή, όπως ήμουν εγώ τότε».
Διαβάστε Επίσης: Τάμτα: «Παλαιότερα επιλέχθηκε να παρουσιαστώ ως ένα γλυκό κορίτσι. Είμαι, αλλά δεν είμαι μόνο αυτό»
«Έχω ακόμα ένα αυτόγραφο της Ναταλίας Γερμανού που είχε γράψει: “εσύ θα γίνεις μεγάλος σταρ κάποτε, να το θυμηθείς”».
«Με βλέπει εκεί και ένας σημαντικός ραδιοφωνικός παραγωγός, ο Στράτος Κρυσταλλάκης και με καλεί να με ακούσει κάποιος. Πάω εγώ με τη μάνα μου -σκέψου αθώες εποχές- εκεί που μου λένε. Με υποδέχτηκε ο Αρίστος Μοσχοβάκης που του άρεσα πολύ και μου πρόσφερε δουλειά στο μαγαζί του. Ήμουν σε ένα τελείως προστατευμένο περιβάλλον, με πρόσεχαν σαν να είμαι μικρός αδερφός».
«Η Κύπρος γενικά ακούει περίπου ό,τι ακούγεται και στην Ελλάδα. Λέω όμως τότε κάποια τραγούδια που κάνουν τρομερή επιτυχία εκεί που συναγωνίζονται τα είδωλά μου στην Ελλάδα. Προκύπτει και ένας δίσκος που συνεχίζει μέχρι σήμερα να είναι ο πιο πετυχημένος στην Κύπρο».
«Με το που τελειώνω το σχολείο, έρχεται και η πρώτη συμμετοχή στη Eurovision με το “Mόνο για Μας”. Τα πήγα καλά, βγήκα 8ος. Είχα χαρεί πολύ το δωδεκάρι από τη Μεγάλη Βρετανία, την πατρίδα της ποπ μουσικής».
«Εκεί με είδε η Άννα Βίσση και με κάλεσε στην Αθήνα για να με γνωρίσει και να δουλέψω μαζί της. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη μας συνάντηση. Να εμφανίζεται μπροστά μου σαν να κατέβηκε κάποια θεά από τον ουρανό».
«Με την Άννα έκατσα 3 χρόνια. Την πέτυχα σε μία από τις καλύτερες στιγμές της καρίερας της. Η Άννα ήταν και είναι πολύ βασικό πρόσωπο για την πορεία μου, ήταν βασικά το πανεπιστήμιο που πήγα. Άλλοι πήγαν στην Οξφόρδη, άλλοι στο Μπέρκλεϊ. Εγώ πήγα στην Άννα Βίσση».
«Έχω να σου πω ότι τον αμανέ στο “Αντίδοτο”, πριν μπει το ρεφρέν, το έλεγα εγώ. Είχε παραλείψει τότε η δισκογραφική να με αναφέρει στον δίσκο και είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ. Ήταν όλος μου ο καημός αυτός. Το έλεγα συνέχεια στους φίλους μου με τεράστια πίκρα».
«Μία συμβουλή που έχω πάρει μαζί μου και το κουβαλάω ήταν “να είμαι περήφανος γι’ αυτά που λέω και γι’ αυτά που κάνω και να επιμένω”. Να σου το λέει αυτό η Βίσση… Αυτό το σκεπτικό είναι, πιστεύω, που την έκανε Αυτοκράτειρα της ελληνικής μουσικής σκηνής δεκαετίες τώρα».
Οι ONE
«Μία από τις μεγάλες αποφάσεις της ζωής μου την πήρα το 1999, όταν προέκυψε ο Γιώργος Θεοφάνους που ήθελε να φτιάξει τους ONE. Είχα έτοιμο τότε έναν δίσκο με τον Νίκο Καρβέλα που τον άφησα, γιατί είχε πάει στο Λονδίνο εκείνος, έλειπε και η Βίσση. Δεν είχα καμία άκρη και από τη SONY Music. Δεν τον ήθελαν τον δίσκο, δεν ξέρω γιατί».
«Ο Γιώργος είχε έτοιμο όλο το πλάνο, έψαχνε πρώτα όμως τον lead singer. Βρήκε εμένα, βρήκε και τον Φίλιππο και έκανε οντισιόν για τους άλλους τρεις. Εκεί ξεκινάνε οι ONE. Ήταν τότε στα φόρτε τους πολλά boy bands. Οι Τake That, οι Five, οι Backstreet Boys, οι NCYNC. Tεράστια όνοματα ήδη. Με βάση αυτούς, αποφάσισα να μπω στο group».
Διαβάστε Επίσης: Ναταλία Γερμανού: «Με λένε καμάρι ή ντροπή του πατέρα μου, ανάλογα με το τι έκανα εκείνη τη μέρα»
«Η πορεία που είχαν οι ONE δεν ήταν γραμμική ως προς τον χρόνο. Ήταν ασύλληπτη η επιτυχία τους και φαίνεται σαν να πορευτήκαμε 14 χρόνια και όχι 4, όπως συνέβη στην πραγματικότητα. Νομίζω ότι πρόκειται για μία μοναδική περίπτωση στην ελληνική δισκογραφία. Τόσο πολλές επιτυχίες σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα».
«Ναι, είναι άδικο να λέμε ότι τραγουδούσα μόνο εγώ στους ONE. Τραγουδούσαν και τα παιδιά που έκαναν τα φωνητικά, γι’ αυτό ήταν και συγκρότημα αυτό που είχαμε. Ο καθένας βέβαια είχε τον δικό του ρόλο. Ο Γιώργος ο Θεοφάνους ήθελε έναν lead singer, δεν επιθυμούσε και δεύτερο και τρίτο lead. Ήταν δική του επιλογή. Με βόλευε; Μπορεί και να με βόλευε αλλά ήταν εξαρχής δική του η επιλογή. Εξάλλου αυτό συνέβαινε συνήθως και στα άλλα boy bands».
«H αλήθεια να λέγεται, είχα άλλη εμπειρία από τα παιδιά και ίσως άλλες ικανότητες. Από την πλευρά μου ποτέ δεν εισέπραξα ανταγωνισμό από τους υπόλοιπους. Δεν ξέρω τώρα τι είχαν στο μυαλό τους, μπορεί να είχε περάσει κάτι τέτοιο, αλλά ποτέ δεν το ένιωσα. Ακόμα και να υπήρχε, θα ήταν κάτι ενδόμυχο».
«Το θέμα είναι ούτως ή άλλως ότι ένα boy band δεν είναι μόνο το τραγούδι, είναι και ο χορός που ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι. Τώρα πια δεν χορεύουμε προφανώς, κάνουμε κινησεολογία, γιατί θα ήταν λίγο αστείο να βλέπεις ανθρώπους που πλησιάζουν τα 50 να κάνουν αυτά που κάναμε τότε».
«Θυμάμαι αυτή την περίοδο με πολλή αγάπη αλλά ήταν και μία περίοδος πολύ δύσκολη. Για να πετύχεις αυτά που πέτυχαν οι ONE χρειαζόταν στρατιωτική πειθαρχία. Σαφώς χρειαζόταν να κάνουμε συνεχώς πρόβες, χρειαζόταν να έχουμε και άψογη φυσική κατάσταση για να τραγουδάμε και να χορεύουμε έτσι. Όλοι μας γυμναζόμασταν από πριν αλλά σε αυτό έπρεπε να επιμείνουμε. Δεν ήταν για το σώμα και τους κοιλιακούς, ήταν και για το performance μας στη σκηνή».
«Δεν είχαμε σπίτι. Ήταν κανονικά στρατιωτική σχολή με μεγάλη αυστηρότητα από τον Γιώργο. Μεγάλη αυστηρότητα σε πράγματα που μπορεί να τα ακούει κάποιος τώρα και να τον έλεγε υπερβολικό. Στον πρωταθλητισμό όμως μετράει και το εκατοστό του δευτερολέπτου. Επομένως, καθόλου υπερβολικός δεν ήταν ο Γιώργος».
«Σταμάτησα με τους ONE, όταν σταμάτησα να περνάω καλά με τους ONE»
«Σταμάτησα με τους ONE, όταν σταμάτησα να περνάω καλά με τους ONE. Πολύ βασικός παράγοντας γι’ αυτό ήταν η κόπωση. Έφτασα σε σημεία ψυχολογικής εξάντλησης. Άρχισα να μην αντέχω και αυτό φέρνει μαζί του εντάσεις και διαφωνίες. Είχα πολλές διαφωνίες με τον Γιώργο κιόλας για κάποια θέματα».
«Μην κρύβομαι, υπήρχε και η προσωπική φιλοδοξία. Θα μπορούσα να περιμένω λίγα χρόνια ακόμα αλλά δεν το έχω μετανιώσει καθόλου που έφυγα. Το είχα δει κιόλας ότι η εποχή των boy bands τελείωνε».
«Τα παιδιά δεν μου κράτησαν ποτέ κακία. Κράτησαν πικρία. Υπήρξαν κάποιες παρεξηγήσεις ως προς τους λόγους της αποχώρησής μου. Ο χρόνος όμως τα γιατρεύει όλα. Τα συζητήσαμε και τα βρήκαμε».
«Τώρα έχουμε καλύτερη σχέση από αυτή που είχαμε τότε. Γνωριζόμασταν, δεν είχαμε αναπτύξει σχέσεις αλλά η αγάπη είτε ξεθωριάζει με τον χρόνο είτε δένει πιο πολύ με αυτόν. Σε εμάς συνέβη με το δεύτερο».
«Με πεισμώνει η αμφισβήτηση»
«Κοίταξε να δεις… Ήμουν τυχερός που ο πρώτος μου σόλο δίσκος, αφού έφυγα από τους ONE, πήγε πολύ καλά και έβγαλε πολλά τραγούδια. Είχα τα γερά θεμέλια. Βοήθησε και ότι στους ONE έκανα πολλά deals, έγραφα τα παιδιά στο στούντιο κτλ. Με είχε εμπιστευτεί ο Γιώργος».
«Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι ήταν γενναιόδωροι. Κάποιοι μου έκλεισαν τις πόρτες, κάποιοι άλλοι βρήκαν αφορμή να πουν “έλα μωρέ, ο Χριστοφόρου τώρα…τι πάει να κάνει μόνος του”. Ποτέ δεν το βάζω κάτω όμως. Για εμένα αυτό είναι κίνητρο, με πεισμώνει η αμφισβήτηση».
«Βγαίνει ας πούμε το “Μόλις Χώρισα”, πάω και στη Eurovision ξανά. Ήταν μία εποχή με μεγάλη προβολή για εμένα. Παρόλα αυτά, αυτό με τους ONE με κυνηγούσε λίγο. Κυρίως γιατί όλοι θεωρούσαν ότι κάνω ποπ και έπρεπε κάθε φορά να τους εξηγώ ότι δεν είμαι ελέφαντας. Πέρασα και μεγάλη καμπή μετά. Έπρεπε να φτάσω στο 2016 και να κάνω και ένα ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο, κάτι που ήταν τρομερά τιμητικό. Πολύ σπάνια κάνει ο Πάριος ντουέτα με αντρικές φωνές».
«Έφτασα τώρα και στο ντουέτο μου με την Έλενα Παπαρίζου νομίζω έφτασε στο καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ δισκογραφικά. Είναι και η αρχή για έναν μεγάλο προσωπικό δίσκο που είναι στα σκαριά».
«Την αμφισβήτηση όμως τη βρίσκω ακόμα κάποιες φορές. Την έζησα και πέρσι στη Eurovision που πήγα με τον Καραφώτη. Μου έλεγαν “τι πας να κάνεις τώρα στη Eurovision”. Ποιος λέει ότι στη Eurovision δεν μπορούν να πάνε άνθρωποι πάνω από 25; Κάθε φορά που με ρώταγαν γιατί πάω, απαντούσα “γιατί μπορώ”. Ήμασταν οι μόνοι που πήγαμε εκεί να ανταγωνιστούμε νέα παιδιά, δεν το φοβηθήκαμε. Να σου πω την αλήθεια, υπήρχαν και πάρα πολλοί φανς της Eurovision που το καταχάρηκαν».
«Όσα έχω κάνει στη ζωή μου είναι παράγωγα σκληρής δουλειάς. Δεν έχω πάει πάσο ακόμα με οτιδήποτε ονειρεύομαι. Κι ας με αμφισβητούν».
«Το ακούω και για μένα ότι είμαι αδικημένος. Όσο σου το λένε, ότι είσαι αδικημένος, τόσο πιο πολύ να χαίρεσαι γιατί είναι σαν να ζητάνε περισσότερα από εσένα. Τα πράγματα πρέπει να τα πάρουμε τούμπα και να μη στεναχωριόμαστε. Όταν ακούω να με λένε “αδικημένο”, λοιπόν, χαίρομαι γιατί νιώθω ότι ακόμα δεν έχω κάνει τίποτα, ότι είμαι στην αρχή».
«Μια ατάκα που ταιριάζει στην πορεία μου; “Σήκω πάνω, έχεις δουλειά. Τώρα ξεκινάμε”».
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
