Μενού
ekloges
Κάλπη, εκλογές | Eurokinissi
  • Α-
  • Α+

Οι εκλογές πλησιάζουν. Είτε γίνουν τους πρώτους μήνες του χρόνου, είτε την άνοιξη που δείχνει ως η πιθανότερη επιλογή, είτε το καλοκαίρι, έχουμε ήδη μπει στην προεκλογική περίοδο. Οι πολιτικοί αρχηγοί έχουν ξεκινήσει τις περιοδείες τους, οι εκλογικές λίστες είναι σχεδόν έτοιμες και τα διλήμματα έχουν λίγο πολύ αποτυπωθεί. Λίγους μήνες πριν την κάλπη βρισκόμαστε εν μέσω μιας πρωτοφανούς ενεργειακής κρίσης, ενός σαρωτικού κύματος ακρίβειας και μιας γεωπολιτικής αναστάτωσης που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία και η αστάθεια στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Η λογική λέει πως η οικονομία θα κρίνει και την ψήφο μας. Ή μήπως όχι; 

Δεν προσπαθώ να αποδομήσω τις βασικές αρχές της πολιτικής επιστήμης ούτε διδάγματα χιλιάδων εκλογικών αναμετρήσεων στον δυτικό κόσμο τα τελευταία εκατό χρόνια. Αυτό όμως που ακούγεται ως θέσφατο, ότι οι εκλογές κρίνονται στο πεδίο της οικονομίας έχει αρχίσει ξαφνικά να χάνει τη σημασία του. Προφανώς, η οικονομική κατάσταση στο νοικοκυριό ορίζει ένα μέρος της εκλογικής του συμπεριφοράς. Όμως αυτό δεν αφορά όλη την εκλογική βάση. Υπάρχει ένα κομμάτι των νέων που αξιολογεί σημαντικά τις επιδόσεις στο πεδίο των κοινωνικών δικαιωμάτων αλλά και των περιβαλλοντικών. Έπειτα υπάρχει και το γυναικείο κοινό που που εξακολουθεί να αναζητά σύγχρονες πολιτικές που εξισορροπούν κατεστημένες νοοτροπίες στην κοινωνία. Για ένα κομμάτι των ψηφοφόρων τα εθνικά θέματα παίζουν ισχυρό -αν όχι τον ισχυρότερο- ρόλο στην κομματική επιλογή.

Κάποτε είχα ρωτήσει έναν δημοσκόπο να απαντήσει στο ερώτημα, «με τι κριτήρια επιλέγει κανείς τι θα ψηφίσει» και η απάντησή του ήταν «με βάση τον χαρακτήρα του». Ότι δηλαδή ο μέσος άνθρωπος αναζητά το σύνολο εκείνων των λογικών επιχειρημάτων και των συναισθηματικών χαρακτηριστικών που συγκροτούν ένα ενιαίο κομματικό αφήγημα που ταιριάζει στο σύνολο του αξιακού του συστήματος και με αυτό οδηγείται στην κάλπη. Μου ακούγεται λογικό. Δεν τα κρίνει λοιπόν όλα η οικονομία. Είναι η εμπιστοσύνη που σου εμπνέει και η ταύτιση που σου προκαλεί αυτός που θα κληθεί να χειριστεί τα οικονομικά, την άμυνα, την κοινωνική ειρήνη και την εθνική παιδεία την επόμενη τετραετία. Και αυτή η εμπιστοσύνη κουβαλάει περισσότερα συναισθηματικά χαρακτηριστικά και λιγότερα ποσοτικά δεδομένα και αριθμούς.