Αποχαιρέτησα τη Μαρινέλλα με τα μέτρια ηχεία του κινητού μου

Tα τραγούδια για τον χωρισμό, μοιάζουν με τα τραγούδια για τον θάνατο. Για παράδειγμα από το υπέροχο ντουέτο της Μαρινέλλας με τον Χατζή ακούς το παρακάτω:

Ξέρω πως δεν θα ‘ρθεις ξανά

Άλλη φορά δεν θα ‘σαι δω

Όμως για μένα είσαι εδώ

Είσαι παντού και πουθενά

Σκέφτεσαι όλους τους χωρισμούς που έχεις κάνει. Θυμάσαι όμως και τους δικούς σου ανθρώπους που έχεις χάσει. Θυμάσαι και τη Μαρινέλλα κι ας μην ήταν δικό σου άνθρωπος.

Από ιστορικά γεγονότα έχουμε ζήσει πολλά πράγματα. Πάρα πολλά. Από τότε που καθόμουν και έκανα κάτι ασκήσεις μαθηματικών με τη μάνα μου, 9 χρονών, και το δεύτερο αεροπλάνο έπεφτε στους Δίδυμους Πύργους σε λάιβ μετάδοση.

Μπορεί, λοιπόν, να μη θυμάμαι πού ήμουν όταν ανακοινώθηκε η πρώτη καραντίνα του κορονοϊού. Νομίζω όμως δεν θα ξεχάσω ποτέ πού ήμουν το βράδυ που η Μαρινέλλα κατέρρευσε στη σκηνή του Ηρωδείου. 

Millennials και Μαρινέλλα

Πριν κάποια χρόνια είχε γίνει meme το μεταλάδικο gatekeeping «φοράς μπλούζα των Μετάλικα, πες μου ένα τραγούδι τους». Αυτό το gatekeeping έχει περάσει πια στο λαϊκό τραγούδι. Κι αν ήταν μία φορά γελοίο για κάτι που θεωρητικά εκπροσωπεί μία underground κουλτούρα, γίνεται 150.000 φορές γελοιότερο, όταν αφορά το λαϊκό τραγούδι.

Ομολογώ ότι αν με ρώταγαν στην πόρτα τρεις ερωτήσεις για την πορεία της, σίγουρα θα κοβόμουν. Δεν υπήρξα ποτέ ο άνθρωπος που θα ακούσει τη δισκογραφία της. Αλλά πόση σημασία έχει αυτό;

Η Μαρινέλλα ήταν μία από τις τελευταίες εκπροσώπους μίας τεράστιας γενιάς του λαϊκού τραγουδιού. Μίας γενιάς που τη βρήκαμε έτοιμη από τους γονείς μας. Δεν ζήσαμε ποτέ τη Μαρινέλλα ως μεγάλη σταρ, τη ζήσαμε ως μύθο του λαϊκού τραγουδιού. 

Τα τραγούδια της που σιγοτραγουδάμε ξέροντας κάθε στίχο, περισσότερο και από τους στίχους της «μουσικής που ακούμε», βγήκαν πολύ πριν γεννηθούμε. Και αυτό θεωρητικά είναι ένας λόγος να νιώθεις μία απόσταση από εκείνη. Χρειάζεται όμως και η απόσταση.

Τώρα που οι μεγάλοι και οι μεγάλες pop stars, οι αθλητές, το Χόλιγουντ και όλα αυτά τα λαμπερά πράγματα δίνουν την ψευδαίσθηση οικειότητας, η Μαρινέλλα έμοιαζε στιβαρή σε ένα βάθρο πάνω από εμάς και πάνω από τα καθημερινά. 

Τα πιο κλισέ τραγούδια στα πιο μέτρια ηχεία

Όταν το μεσημέρι του Σαββάτου, λοιπόν, έμαθα ότι η Μαρινέλλα έφυγε από τη ζωή πήγα και έβαλα τα τραγούδια της. Τα έβαλα στο spotify από το μέτριο ηχείο του κινητού μου. Δεν έβαλα τίποτα ψαγμένο, έβαλα τα κλισέ. Αυτά που έχω ακούσει από το ραδιόφωνο του πατέρα μου, από τον Άγιο και τον Αρχάγγελο, από τους Δύο Ξένους.

Την έβαλα επίσης χωρίς να χρειαστεί να στήσω μία ολόκληρη θεωρητικούρα που μοιάζει με μέτρια εργασία μεταπτυχιακού πάνω στο λαϊκό τραγούδι. 

Έβαλα απλά μερικά από τα πιο κλισέ της τραγούδια, στην πιο κλισέ εφαρμογή, με μέτρια ηχεία και χωρίς καμία αναφορά στον Μπαρτ. Αποχαιρέτησα ένα σύμβολο σε μία εποχή που τα σύμβολα δεν σημαίνουν τίποτα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.