Χριστούγεννα από τον Οκτώβριο - Το χρονικό μίας απελπισίας με λαμπιόνια

Πάντοτε σημειώνω στο μυαλό μου την πρώτη ημέρα που θα δω οποιοδήποτε χριστουγεννιάτικο στολίδι ως μία πρώτη ένδειξη της έναρξης της εορταστικής περιόδου. Φέτος αυτή η ημέρα αυτή ήρθε πριν καν μπει ο Νοέμβριος.

Αν υπάρχει μία επίσημη έναρξη της χριστουγεννιάτικης περιόδου, σε πιο θεσμικό τέλος πάντων επίπεδο, αυτή ομολογουμένως είναι η γιορτή του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου. Στις πιο παραδοσιακές οικογένειες, αυτή ήταν θεωρητικά και η στιγμή από την οποία και μετά άρχιζαν οι στολισμοί με τα δέντρα και τα λαμπιόνια.

Προφανώς αυτός είναι ένας πολύ γενικός κανόνας. Υπήρχαν και άλλοι που, όντας μεγαλωμένοι με τις αρχές της Μεταπολίτευσης, έβαζαν το όριο της αρχής των εορτασμών πολύ νωρίτερα αλλά πάντως σίγουρα μετά τη 17η Νοεμβρίου και το Πολυτεχνείο. Δεν ταιριάζει η επέτειος με το εορταστικό και μάλλον εμπορευματοποιημένο κλίμα των Χριστουγέννων.

Φέτος όμως όλα αυτά τα όρια μοιάζουν να σπάνε. Βρισκόμαστε πριν τα μέσα του Νοεμβρίου και ήδη έχουμε αρχίσει την αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα. Υπάρχουν ήδη στολισμένες βιτρίνες και σπίτια, ενώ έχουν κάνει την εμφάνισή τους και τα πρώτα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά σποτ. Στο μεταξύ, ο κόσμος έξω κυκλοφορεί με κοντομάνικο. 

Τα Χριστούγεννα είναι προφανώς μια λαμπερή και πολύ όμορφη περίοδος συνδεδεμένη, τουλάχιστον για τη χώρα μας, με τον χειμώνα. Κι ας μην είναι ο βαρύς χειμώνας που θα βρεις σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες οι οποίες επέβαλαν λίγο-πολύ και τον τρόπο που θα τα γιορτάζουμε.

Η περίοδος των Χριστουγέννων είναι μία από τις πιο όμορφες περιόδους του χρόνου. Τις περνάς με τους ανθρώπους που αγαπάς, έχουν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, χαρά, δώρα, τραγούδια και φαγητό. Συγκλονιστικά πολύ φαγητό. Σε κάθε περίπτωση, είναι μία περίοδος τελείως ξεχωριστή από όλες τις υπόλοιπες.

Χριστούγεννα από Οκτώβριο: Μία μικρή απελπισία

Αφού έκανα όλο αυτό το disclaimer από μία εσωτερική φοβία μη με πουν μίζερο, μπορώ πια ελεύθερα να γράψω πως το γεγονός ότι ξεκινάμε τόσο πρώιμα την εορταστική περίοδο ίσως είναι μία ένδειξη συλλογικής απόγνωσης και απελπισίας.

Γιατί; Πολύ απλά γιατί αποδεικνύει μία βαθύτερη ανάγκη να επεκτείνουμε την παρένθεση στην καθημερινότητά μας.  Tο να φοράς αγιοβασιλιάτικους σκούφους ενώ ακόμα το δέρμα μυρίζει αντηλιακό, μοιάζει με μία εσωτερική ανάγκη να βυθιστούμε σε έναν χαρούμενο κόσμο που είναι διαφορετικός από τον δικό μας.

Προφανώς, πίσω από αυτή την επέκταση της εορταστικής περιόδου υπάρχει και το εμπόριο. Η Black Friday, η Cyber Monday και όλος αυτός ο καταναλωτικός οργασμός της περιόδου επεκτείνεται αν στο πλάι των αγορών μας υπάρχουν χριστουγεννιάτικα μπάνερς. Δεν πιστεύω, ωστόσο, ότι ο πρώιμος εορτασμός των Χριστουγέννων συμβαίνει μόνο επειδή έτσι αποφασίστηκε.

Δείχνει μία βαθύτερη ανάγκη των ανθρώπων να μπουν όσο πιο γρήγορα γίνεται στο καταφύγιο της αναγκαστικής χαράς των Χριστουγέννων. Μίας χαράς που ούτως ή άλλως αφορά κυρίως το παρελθόν μας, τις ρίζες μας. Τότε βλέπουμε την οικογένειά μας, τότε ανταλλάσσουμε δώρα, τότε ερχόμαστε σε επαφή με την παιδικότητά μας.

Κάνουμε σχεδόν τα ίδια πράγματα που κάναμε τότε, ίσως απλά αλλάζουμε θέσεις στο τραπέζι. Σε κάθε περίπτωση φεύγουμε μακριά από το ανυπόφορο παρόν και από το πολύ αγχωτικό μέλλον. Και πλέον αυτό το escapism το ψάχνουμε από τις αρχές Νοεμβρίου.

Κάθε καλή δυστοπία έχει μέσα της ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο όλον τον χρόνο. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.