Μόνη της η «δυτική αναγνώριση» του Κράτους της Παλαιστίνης δεν φέρνει την άνοιξη

Εν μέσω της εντεινόμενης επίθεσης του Ισραήλ στη Γάζα και την κλιμάκωση της βίας στη Δυτική Όχθη, τέσσερα κράτη, ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Μεγάλη Βρετανία και η Πορτογαλία ανακοίνωσαν μέσα σε μια ημέρα, πως αναγνωρίζουν επισήμως το κράτος της Παλαιστίνης, αλλάζοντας το διεθνές σκηνικό ως προς την επιτακτική ανάγκη της ανεύρεσης λύσης για την παύση του πολέμου.

Στην αντίπερα όχθη, ΗΠΑ και Ισραήλ αντιδρούν έντονα στις κινήσεις αυτές, ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα σε όσα θα συμβούν σήμερα (22/09) στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, την οποία συγκάλεσαν η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία, με στόχο να ασκηθούν πιέσεις για μια λύση δύο κρατών. 

Διπλωματικά, η συντονισμένη αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης από τα δυτικά κράτη (και από μέλη της G7) είναι πράγματι μια στιγμή ορόσημο, καθώς κατοχυρώνει αυτό που το ισραηλινό κράτος φαίνεται να έχει ορκιστεί να σβήσει μια για πάντα: Τη νόμιμη αξίωση των Παλαιστινίων στη δική τους γη. 

Είναι όμως η «δυτική αναγνώριση» αρκετή για το παλαιστινιακό ζήτημα και την οικοδόμηση ενός ειρηνικού μέλλοντος για το κράτος της Παλαιστίνης και το κράτος του Ισραήλ; Τι αποτελέσματα να περιμένουμε από εδώ και πέρα;

Τον δρόμο για την αναγνώριση της Παλαιστίνης ως ανεξάρτητο κράτος άνοιξαν στην Ευρώπη, Ισπανία, Νορβηγία, Ιρλανδία, ενώ η Γαλλία ετοιμάζεται να ακολουθήσει. Στη Νέα Ζηλανδία, η απόφαση αναμένεται τις επόμενες ημέρες. Αναλυτές απ' όλο τον κόσμο υποστηρίζουν πράγματι, ότι η συντονισμένη αναγνώριση της Παλαιστίνης από χώρες της Δύσης,  κινεί τα νήματα, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει την πραγματικότητα.

Η απουσία των ΗΠΑ και μεγάλου μέρους της Ε.Ε., αφήνει την Παλαιστίνη σε ένα καθεστώς «ημι-κρατικής υπόστασης» στη διεθνή σκηνή, με περιορισμένη επιρροή στις αποφάσεις των διεθνών οργανισμών. 

Σήμερα περίπου 150 από τα 193 κράτη-μέλη του ΟΗΕ την αναγνωρίζουν ως ανεξάρτητος κράτος, ωστόσο, η πλήρης ιδιότητα στον ΟΗΕ απαιτεί έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δικαίωμα βέτο.

Τα περισσότερα επίσης κράτη-μέλη της Ε.Ε. δεν έχουν αναγνωρίσει την Παλαιστίνη ως ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος. Ένα από αυτά είναι η Ελλάδα η οποία μπορεί να έχει δηλώσει πως στηρίζει τη λύση των δύο κρατών, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ωστόσο, απαντώντας σε σχετική ερώτηση στη ΔΕΘ, δήλωσε ότι «δεν έχει φτάσει η κατάλληλη στιγμή για επίσημη αναγνώριση», δεδομένης και της στρατηγικής συνεργασίας μας με το Ισραήλ.

Το ζήτημα είναι πως δράση και πολιτικές εξαγγελίες, δεν ζυγίζονται το ίδιο. Η αναγνώριση της Παλαιστίνης και η αλλαγή σκηνικού στη Δύση πρόκειται για σπουδαίο βήμα, αυτό φαίνεται να μοιάζει όμως μικρό, μπροστά σε όσα έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια.

Οι συμβολισμοί της αναγνώρισης έχουν σημασία καθώς από αυτήν προκύπτουν νομικές συνέπειες που επηρεάζουν τις υποχρεώσεις του κράτους βάσει του διεθνούς δικαίου (όπως σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας), πέρα από το ζήτημα όμως της κρατικής υπόστασης, θα πρέπει η διεθνής κοινότητα να λάβει μια σειρά από μέτρα για τα ειρηνευτικά σχέδια των δύο χωρών, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας επιβολής περιορισμών σε όσους προσπαθούν να τα υπονομεύσουν.

Και είναι σαφές πως ακόμη μέχρι σήμερα, δύο χρόνια μετά, δεν έχει εμποδίσει κάτι την ισραηλινή κυβέρνηση, ώστε να σταματήσει την παραβίαση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.