Ο Τσάρλι Κερκ δεν έδινε δικαιώματα

Το ξύπνημα της Πέμπτης ξινό στον ουρανίσκο. Είχα αφήσει τον Τσάρλι Κερκ την Τετάρτη με ένα διαμπερές τραύμα στον λαιμό, για να μάθω απότομα ότι κατέληξε.

Υπάρχει στη βιβλιογραφία ο όρος χολινεργικό πένθος; Δεν πειράζει, σημειώνω ότι θα μου λείψει να μου προκαλεί φλύκταινες ο Τσάρλι με τα «hot takes» του για τις μεικτές τουαλέτες, τη γυναικεία κολύμβηση και το IQ των μαύρων Αμερικανών.

Στο ιδεολογικό του στρατόπεδο, που στεγάζει πολλούς πάγκους, ακροδεξιούς, συντηρητικούς, ναζιστικούς, η ερώτηση που σκίζει τον αέρα και προδιαθέτει την απάντηση, πνιγμένη σε ζουλιγμένα δάκρυα, είναι «Γιατί τον σκότωσαν;»

Γιατί ήταν καλό παιδί, λένε κάποιοι. Γιατί «συνομιλούσε» με τους ιδεατούς του εχθρούς με λογισμό και σύνεση, υποβιβάζοντας αυτά που οι κοινωνικές επιστήμες έχουν μαλλιάσει να αποδεικνύουν, σε ιδεολογικές σφαίρες ενός κοινωνικού ρεύματος που θέλει τάχα να εκριζώσει τις διαχρονικές αμερικανικές αξίες.

Αυτές που έβγαλαν Top Hits όπως τα σκλαβοπάζαρα, η γυναικεία καταπίεση, τα ρατσιστικά πογκρόμ και το Απάρτχαϊντ.

Πέραν του ότι η δεξιά -και η εγχώρια- δεν βλέπει την ώρα να επαληθεύσει τη βιασύνη της να μπει ακόμα πιο βαθιά στο culture war που άλλοτε επιστρατεύει και άλλοτε προσποιείται πως αντιμάχεται, ταυτοποιώντας άγουρα τον δράστη της δολοφονίας ως Αριστερό (ρητά ή μη, υποθέτοντάς τον ιδεολογικά αντικείμενο), δεν πρέπει να μας διαφύγει πως το ίδιο το ερώτημα του «Ποιος σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ;» είναι συντελεστικό.

Και θέλει να μας δώσει την εντύπωση ότι ο Τσάρλι Κερκ δεν έβαλε τα χεράκια του για να βγάλει τα ματάκια του.

Για όσους εύλογα δεν γνωρίζουν τον Τσάρλι Κερκ, ας του αναγνωρίσουμε επιγραμματικά πως ήταν πράγματι ένας από τους πιο γνωστούς και επιφανείς αγορητές του συντηρητικού χώρου στις ΗΠΑ, με την ολόδική του μιντιακή οργάνωση, και την παρουσία του πάντα επιθυμητή σε δεξιούς ιδεολογικούς κύκλους. 

Το CV του προκαταλαμβάνει λοιπόν ένα άτομο ικανό να συνδιαλέγεται και να διαφωνεί με τον αντίλογο σε αυτή τη λεπτή γραμμή που περπατά κάθε δεξιός ανάμεσα στη μητροπολιτική ευπρέπεια και στην παραδοχή ότι θέλει να καταργήσει τα δικαιώματα των περισσότερων κοινωνικών τάξεων, πάντα με προσοχή να μην τον καταπιεί ο ψυχικός φόρτος αυτού του ζογκλερικού.

Ο Μίλο Γιαννόπουλος φερ' ειπείν, άρχισε να περιθωριοποιείται από τους δικούς του, όσο περισσότερο γινόταν διαυγές πως οι εκλογικεύσεις και το δηλητήριό του για την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα προέρχονταν από ένα άπατο μίσος για το δικό του queerness και όσα αντίξοα βίωσε λόγω της ταυτότητάς του.

Ο Νικ Φουέντες, κατ' αρχάς δηλωμένος ναζιστής, δεν μπορεί να αρθρώσει δύο προτάσεις χωρίς να βάλει κάποια παρένθεση για τη "λευκή υπεροχή".

Ο Κερκ σε αντιδιαστολή άκρως ευπρεπής, πάντα «σιδερωμένος», κοστουμάτος και ψύχραιμος απέναντι σε υστερικούς, ροζομάλληδες «Αριστερούς», που τον διέκοπταν οι αγενείς, και τον έκαναν να κοκκινίζει σαν παντζάρι, φρόντιζε να κρατά χαμηλούς τόνους, τις φορές που υποστήριζε πως:

• «Πρέπει να απαγορεύσουμε την επιβεβαιωτική φροντίδα για τα τρανς άτομα σε όλη τη χώρα»
• «Πιστεύω πως ο μονογαμικός, ετερόφυλος γάμος πρέπει να είναι προϋπόθεση για την υιοθεσία παιδιών»
• «Συμβαίνει συνεχώς στην αστική Αμερική, θηρευτές μαύροι τριγυρνούν και στοχοποιούν λευκούς ανθρώπους για την πλάκα τους»
• «Αν δω έναν μαύρο πιλότο, θα σκεφτώ, ρε φίλε, ελπίζω να έχει διαπιστευτήρια»
• «Πρέπει να κάνουμε δίκες τύπου Νυρεμβέργης για γιατρούς που προσφέρουν τρανς φροντίδα»
• Απαντώντας σε ερώτηση για το αν θα ήθελε η 10χρονη κόρη του να φέρει εις πέρας μία εγκυμοσύνη από βιασμό, είχε απαντήσει το 2024 πως «Ναι, το μωρό θα γεννιόταν»
• «Πιστεύω ότι αξίζει να μας επιβαρύνει ένα κόστος μερικών θανάτων από όπλα κάθε χρόνο, για να κρατήσουμε τη Δεύτερη Τροπολογία και να προστατεύουμε τα δικαιώματά μας. Είναι μία φρόνιμη συνθήκη».

Κοινά συστατικά στους καταρράκτες κλαυθμών που χύθηκαν για να πείσουν ότι ο Τσάρλι Κερκ αξίζει τη συμπόνοια μας τις τελευταίες ώρες, ήταν δύο πράγματα: Συμμετείχε σε αυτό που θεωρούν οι υποστηρικτές του «πολιτισμένο διάλογο», και είχε γυναίκα και παιδιά.

Το δεύτερο ας το κάψουμε με το καλημέρα. Γιατί αν ο μόνος λόγος για να σε θυμάται τρυφερά κάποιος, είναι ότι είχες γυναίκα και παιδιά, τότε φίλε μου, η ιστορία δεν θα σε κολακεύσει.

Το πολιτισμένος είναι μία λέξη σχετική από την άλλη. Καλύτερα να ανατρέξουμε σε μερικά ομόρριζα. Έκανε αδιαμφισβήτητα πολιτικοποιημένο διάλογο, και μέρος της πολιτικής του ήταν οι νύξεις για την κοινωνική κατωτερότητα των έγχρωμων, η οπισθοδρόμηση των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων και η ανωτερότητα της χριστιανικής ηθικής.

Ίσως αντί για πολιτισμένο, μπορούμε να περιγράψουμε το διαλεκτικό του στυλ ως «εκπολιτισμένο», μία εκφορά με βίαιο και απειλητικό, για όσους έθιγε, περιεχόμενο,  βερνικωμένο με τη χροιά του πολιτισμένου διαλόγου.

«Δεν αντέχω τη λέξη ¨ενσυναίσθηση". Είναι ένας πλαστός νεολογισμός που έχει κάνει μεγάλη ζημιά». Ξεκάθαρα, ο Τσάρλι Κερκ δεν μπορούσε να βάλει τον εαυτό του στη θέση όσων στοχοποιούσε.

Ο Τσάρλι Κερκ δεν έδινε δικαιώματα. Δεν ήθελε δικαιώματα, και πέθανε στην αγκαλιά του αγγελικά πλασμένου κόσμου του.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.