Τζίμι Κίμελ: Η ελευθερία του λόγου καταργείται από όσους ούρλιαζαν για τη woke κουλτούρα

Στην αρχή της καμπάνιας του για τις προεδρικές εκλογές του 2016, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε παίξει τα ρέστα του πάνω στον μπαμπούλα που είχαν κατασκευάσει οι κάπως πιο μετριοπαθείς προκάτοχοί του στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.

Ήταν η πολιτική ορθότητα που σκλάβωνε λευκές στρέιτ ζωές και αντιμετωπιζόταν ως κατάλοιπο κομμουνιστικών και ανελεύθερων καθεστώτων. Μετά την είπαν woke ατζέντα και διάφοροι τσίμπησαν ότι σε όλο αυτό το χάος που ζούμε, το πρόβλημα είναι η πολιτική ορθότητα.

Το point του Τραμπ και των οπαδών του ήταν ότι με τη ρύθμιση της γλώσσας επιταχυνόταν μία διαδικασία εκμαυλισμού της βασικής δημοκρατικής αρχής που είναι η ελευθερία του λόγου. Πίσω από αυτά τα συνθήματα φυσικά κρυβόταν η επιθυμία μίας ισχυρής κάστας (και της ανίσχυρης κουστωδίας της) να μπορεί να λέει ό,τι θέλει για όποιον θέλει χωρίς να είναι υπόλογη για τίποτα.

Η ιστορία κινείται γρήγορα αλλά δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Σήμερα το πρωί, λοιπόν, ξυπνήσαμε με την είδηση ότι η εκπομπή του πασίγνωστου Τζίμι Κίμελ, του Γρηγόρη Αρναούτογλου της αμερικανικής τηλεόρασης για να κάνουμε τις άβολες αναλογίες, κόπηκε.

Ο λόγος ήταν ότι στο εισαγωγικό σχόλιο της εκπομπής κατηγόρησε την αμερικανική δεξιά ότι προσπαθεί να καρπωθεί πολιτικό όφελος από τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι «η συμμορία της MAGA (σ.σ. Των οπαδών του Τραμπ) προσπαθούν απεγνωσμένα να μας πείσουν ότι το παιδί που σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ ήταν απλά ένας από αυτούς. Κάνουν τα πάντα για να κερδίσουν πόντους από αυτό».

Ως απάντηση σε αυτό, η FCC (το αντίστοιχο ΕΣΡ ή ακριβέστερα το ΕΕΤΤτων ΗΠΑ, για να συνεχίσουμε τις χοντροκομμένες αναλογίες) υποστήριξε μέσω του διορισμένου από τον Τραμπ επικεφαλής της ότι η υπηρεσία του θα έχει «μπόλικη δουλειά» αν το δίκτυο στο οποίο δούλευε ο Κίμελ δεν λάμβανε μέτρα. Λίγες ώρες μετά την απειλή αυτή, η εκπομπή του Κίμελ κόπηκε.

Κι αυτό, σε αντίθεση με το δικαίωμά σου να μη σε κράζει κανείς για σεξιστικά ή ομοφοβικά σχόλια, είναι κάτι που μοιάζει με πραγματική λογοκρισία και με πραγματικό πλήγμα στη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου. Είναι επίσης κάτι που πράγματι θυμίζει ολοκληρωτικά και ανελεύθερα καθεστώτα.

Λίγες ώρες πριν, σε ένα νέο κρεσέντο δημοκρατίας των υπερασπιστών της ελευθερίας του λόγου, ο Μαρκ Ρούμπιο απείλουσε λίγο-πολύ ότι όποιος έκανε αστείο για τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ θα απελαθεί: «Ετοιμαστείτε για απέλαση όσοι ξένοι πανηγυρίσατε τη δολοφονία του Κερκ»

Αυτή η δήλωση θα έμοιαζε πριν από λίγα χρόνια με μία σκληρή δυστοπία αλλά δεν χρειάζεται πλέον να βλέπουμε τα πράγματα ως μυθοπλασία. Το να το κάνεις αυτό εξάλλου υποδηλώνει και ένα προνόμιο που ολοένα και θολώνει. Δεν βλέπουμε την κατάρρευση της δημοκρατίας στη Δύση από μακριά. Τη βλέπουμε μπροστά μας. Δράστες συνήθως είναι οι πρώην φανατικοί της ελευθερίας του λόγου.

Πριν λίγο καιρό, ο κωμικός Μπίλι Μπερ είχε κάνει ένα σχόλιο για τον Ίλον Μασκ, άλλον μεγάλο υποστηρικτή της ελευθερίας του να χαιρετάς με ναζιστικό τρόπο. Λίγες ώρες μετά του ήρθε μέιλ ότι το προφίλ του στο τουίτερ περιορίστηκε. Σύμφωνα με τον ίδιο, είχε χρόνια να το χρησιμοποιήσει. 

Βέβαια ο Κίμελ δεν είναι ο πρώτος ούτε φυσικά θα είναι ο τελευταίος που θα πληρώσει αυτόν τον τερατώδη μηχανισμό λογοκρισίας που στήνεται στις ΗΠΑ. Στο τέλος, όπως έγραψε και κάποιος, η δημοκρατία θα πεθάνει οριστικά όταν δεν θα υπάρχει πλέον κανείς να μιλάει για τον θάνατό της.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.