Σε αυτόν τον δρόμο μπήκε το πρώτο φανάρι στην Ελλάδα: Το πράσινο διαρκούσε για 20''

Σήμερα, ένα οδικού δικτύου «γυμνού» από φωτεινούς σηματοδότες, περισσότερο φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Οι σηματοδότες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση της κυκλοφορίας και την αποφυγή των τροχαίων ατυχημάτων. 

Κι όμως, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '30, η λέξη «φανάρι» δεν είχε θέση στο λεξιλόγιο των ελάχιστων οδηγών εκείνης της εποχής. 

Το καλοκαίρι του 1936, η πρωτοβουλία του τότε διοικητού της Τροχαίας στην Αθήνα, Αλέξανδρου Θεοφανίδη, ο οποίος είχε απογοητευτεί από το κλίμα ανομίας που επικρατούσε στους δρόμους της πρωτεύουσας, ήταν καθοριστική για το μέλλον του οδικού δικτύου στη χώρα. 

Το μέγεθος του προβλήματος αποτυπώνουν ανάγλυφα και οι αριθμοί που είχε παρουσιάσει παλαιότερα η ιστοσελίδα taathinaika.gr. Το 1935 είχαν σημειωθεί 949 τροχαία δυστυχήματα, ενώ ο αριθμός των κυκλοφορούντων οχημάτων περιοριζόταν σε 29.063.

Ο Αλέξανδρος Θεοφανίδης δεν άργησε να εισηγηθεί την τοποθέτηση φωτεινών σηματοδοτών, οι οποίοι ήδη έπαιρναν θέση σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. 

Το πρώτο φανάρι στην Ελλάδα

Η τοποθέτηση του πρώτου φαναριού επί ελληνικού εδάφους έγινε τον Ιούλιο του 1936 στη συμβολή των οδών Σταδίου και Πεσματζόγλου, προκαλώντας την έκπληξη των περαστικών που κοιτούσαν αποσβολωμένοι τα ηλεκτροφόρα σύρματα του φωτισμού.

Το πρώτο φανάρι αγοράστηκε 70.000 δραχμές από το Βερολίνο και λειτουργούσε 14 ώρες την ημέρα, από τις 8.00 το πρωί, μέχρι τις 10.00 το βράδυ. Όταν έφτανε η ώρα να σβήσει, αυτό γινόταν μέσω ενός διακόπτη που ήταν τοποθετημένος στην απέναντι γωνία.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της τότε εποχής, το πράσινο διαρκούσε 20 δευτερόλεπτα, το κίτρινο 5 δευτερόλεπτα και το κόκκινο 10 δευτερόλεπτα. Λίγο αργότερα τοποθετήθηκε και το δεύτερο φανάρι στη συμβολή των οδών Σταδίου και Αιόλου, για να ακολουθήσουν ύστερα περισσότερα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.