Η μοναδική γυναίκα μέλος της ιαπωνικής Γιακούζα: Η «ειδική στο κόψιμο δαχτύλων» και η μαφιόζικη ζωή της

H Nishimura Mako είναι μία μικροκαμωμένη γυναίκα στα 50α, με κυματιστά μαλλιά και λεπτό πρόσωπο. Αλλά, το σώμα της προδίδει πως δεν είναι μία τυπική μεσήλικη Γιαπωνέζα. Είναι καλυμμένη από τατουάζ και της λείπει το μισό από το μικρό δάχτυλο του ενός χεριού, αποτέλεσμα του περάσματός της από μία από τις πιο διαβόητες συμμορίες όλου του κόσμου, τη Γιακούζα. 

Το ιαπωνικό συνδικάτο εγκλήματος είναι καθόλα ανδροκρατούμενο, με τις γυναίκες να έχουν μόνο άτυπους ρόλους. Συνήθως, εμπλέκονται με τη Γιακούζα ως «Ανεσάν», η σύζυγος δηλαδή ενός αφεντικού, που φροντίζει τους νεαρούς συνεργάτες του και μεσολαβεί στη μεταξύ τους σχέση.

Οι σύζυγοι και οι σύντροφοι των μελών υποστηρίζουν την ομάδα με περιφερειακό τρόπο. Κάποιες αναλαμβάνουν τη διοίκηση κέντρων διασκέδασης-βιτρινών της οργάνωσης ή κάνουν διακίνηση ναρκωτικών, χαμηλού ρίσκου. 

Αλλά, η Nishimura είναι η εξαίρεση καθώς αποτελεί, ίσως, τη μόνη γυναίκα που αναγνωρίστηκε, επίσημα, ως μέλος της Γιακούζα.

Η εμπλοκή της άρχισε από τα 20 της χρόνια. Στην αρχή δεν διέφερε σε τίποτα από τα άλλα μέλη του ιδίου φύλου, μέχρι που έλαβε μέρος στην επίσημη τελετή sakazuki, μία μέρα που άλλαξε για πάντα τη ζωή της. 

Η κόρη των κυβερνητικών υπαλλήλων με τις κακές παρέες

Γεννημένη σε μία οικογένεια κυβερνητικών υπαλλήλων, η Nishimura είχε αυστηρά παιδικά χρόνια. Οι μνήμες της από τότε αφορούν κυρίως τον δογματικό πατέρα της και τα ξύλα μπαμπού που χρησιμοποιούσε για να την πειθαρχήσει. 

Στο Λύκειο, αισθάνθηκε την επιθυμία να δραπετεύσει από το αποπνικτικό περιβάλλον της. Έκανε φιλίες με ατίθασους συμμαθητές της και, στη συνέχεια, μέλη συμμοριών (γνωστές ως bōsozoku), που τις χάρισαν πολύτιμα μαθήματα και της δίδαξαν πώς να παλεύει. 

Τελικώς, γνωρίστηκε με ένα μέλος της Γιακούζα που την πήρε υπό την προστασία του και τής έδωσε τον πρώτο της ρόλο εντός της οργάνωσης. Έμαθε πώς να συλλέγει χρήματα, να επιλύει διαφορές αλλά και να κάνει εκβιασμούς και να εντοπίζει νεαρά κορίτσια που προορίζονταν για σωματεμπορία. 

Το τηλεφώνημα που της άλλαξε τη ζωή

Μία νύχτα δέχθηκε ένα τηλεφώνημα που έμελλε να αλλάξει για πάντα τη ζωή της: ένας φίλος της είχε μπλέξει σε καυγά και χρειαζόταν βοήθεια. Έτρεξε να τον σώσει και χρησιμοποιώντας ένα κοντάρι, αιματοκύλησε την περιοχή. Η επίθεση τράβηξε την προσοχή του επικεφαλής μίας εκ των φατριών της Γιακούζα, ο οποίος την κάλεσε στο γραφείο του για συνάντηση. 

Θυμάται, αυτολεξεί, εκείνα που της είχε πει εκείνη την ημέρα: «Ακόμα κι αν είσαι γυναίκα, πρέπει να γίνεις Γιακούζα». 

Μέχρι τότε, είχε μπει αρκετές φορές σε αναμορφωτήρια και η οικογένειά της είχε χάσει κάθε ελπίδα για να μπει στον ίδιο δρόμο. Ελλείψει κινήτρων για μία καλύτερη ζωή, είπε το ναι. Μπήκε, ολοκληρωτικά πλέον, στην παρανομία και έγινε εκπαιδευόμενη της μαφίας. 

Έφτασε μέχρι στην τελετή sakazuki, όπου αναγνωρίστηκε ως μέλος της οργάνωσης, φορώντας ένα κιμονό και ορκίστηκε αιώνια πίστη στη Γιακούζα. 

Ο ρόλος της είχε να κάνει, κυρίως, με τις επιχειρήσεις πορνείας και ναρκωτικών. Συνέλλεγε χρέη και μεσολαβούσε στις διαμάχες με αντίπαλες συμμορίες. Όταν έκοψε το μικρό της δάχτυλο  - στη τελετή που είναι γνωστή ως yubitsume -  ως απολογία για ένα συλλογικό λάθος, κατάλαβε ότι είχε κλίση σε αυτή τη μορφή βίας - αν μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς έτσι.

Μέλη που δεν μπορούσαν να προχωρήσουν μόνοι τους στον ακρωτηριασμό, την καλούσαν να το κάνει εκείνη. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, έλαβε το ψευδώνυμο «η ειδική στο κόψιμο των δαχτύλων». 

Η εγκυμοσύνη που της άλλαξε τα δεδομένα

Αλλά, με το πέρασμα των ετών, η απογοήτευση πρόλαβε το ταχύ της βήμα. Όντας πλέον 30ά και καθώς ο εθισμός της στη μεθαμφεταμίνη - κύριο προϊόν εμπορίου της ομάδας - είχε φτάσει σε ανησυχητικά στάδια, αποφάσισε να τραβήξει άλλο δρόμο. Όχι, όμως, για να σωφρονιστεί, αλλά για να ανοίξει τις δικές της δουλειές. Αποτέλεσμα ήταν να αποκλειστεί από το συνδικάτο. 

Σε αυτό το στάδιο της ζωής της, σύναψε σχέση με ένα μέλος της συμμορίας και έμεινε έγκυος, γεγονός που την έπεισε για την αναγκαιότητα να ξεκόψει μία και για πάντα, ώστε να μεγαλώσει το παιδί της ήσυχα. 

Αλλά, οι αμαρτίες του παρελθόντος, που ήταν χαραγμένες σε όλο της το σώμα με τη μορφή τατουάζ, δεν της επέτρεπαν να βρει μία κανονική δουλειά. Παντρεύτηκε τον πατέρα του μωρού, ο οποίος είχε πλέον γίνει αρχηγός της Γιακούζα, και επέστρεψε στα παλιά της λημέρια.

Μετά τη δεύτερη εγκυμοσύνη, οι καυγάδες με τον σύζυγό της έγιναν όλο και πιο βίαιοι - σε βαθμό που χρειαζόταν η επέμβαση της αστυνομίας - και πήραν διαζύγιο. Εκείνος πήρε την επιμέλεια των δύο γιων τους. 

Γύρισε στην παλιά της ομάδα, αλλά τα ναρκωτικά είχαν αλλάξει πρόσωπα και καταστάσεις, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει - για τα καλά, αυτή τη φορά. 

Η ζωή μετά το έγκλημα

Η Nishimura έζησε σαν αρσενικό μέλος της Γιακούζα και «συνταξιοδοτήθηκε» ως τέτοιο. Βρήκε μία δουλειά σε επιχείρηση κατεδαφίσεων και μένει σε ένα απλό σπίτι, μόνη. Η ζωή της είναι ήρεμη, προσπαθεί να γίνει αποδεκτή από την κοινότητα και να βοηθάει τους άλλους. 

Με τη βοήθεια ενός άλλου πρώην μέλους της μαφίας, διαχειρίζεται φιλανθρωπική οργάνωση η οποία παρέχει στέγη σε πρώην μαφιόζους, αποφυλακισμένους και χρήστες ουσιών. 

Κάθε βράδυ, συγκεντρώνονται στις δομές, θυμούνται τις παλιές μέρες, μιλάνε για τις σύγχρονες δυσκολίες και φροντίζουν ο ένας τον άλλο. Παραμένει η μόνη γυναίκα γύρω τους. 

Επιμένει, όμως, πως απολαμβάνει του σεβασμού όλων. «Ήμουν καταπληκτική στους καυγάδες, δεν έχασα ποτέ από κανέναν άνδρα». 

Αλλά, δεν θέλει να θεωρείται φεμινιστικό πρότυπο: δεν ήταν πρόθεσή της να σπάσει τα στεγανά στον κόσμο του εγκλήματος και να γίνει η μοναδική γυναίκα Γιακούζα. 

Έχουν υπάρξει κι άλλες, όπως η Taoka Fumiko, χήρα αφεντικού της μαφίας η οποία άφησε το δικό της αποτύπωμα στην οργάνωση, αλλά καμία άλλη δεν αναγνωρίστηκε επίσημα και έχει το κομμένο δάχτυλο για να το αποδείξει. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.