Το κρυφό όπλο του Χίτλερ και πώς «φυγαδεύτηκε» από τα σύνορα: Ένα κερδισμένο στοίχημα του πολέμου

Στη μυθοπλασία, ένα σενάριο που τρομάζει όσο και εξάπτει τη φαντασία, είναι η υποθετική για τη μοίρα του μεταπολεμικού κόσμου, σε περίπτωση που ο Χίτλερ είχε κερδίσει το «στοίχημά» του.

Τι θα γινόταν αν είχε πέσει το Στάλινγραντ, τι θα γινόταν αν η Νορμανδία έληγε με αποτυχία; Αλλά όσο εξετάζει κανείς τα λιγότερο φωτεινά σημεία του Β' Παγκοσμίου, θα δει ότι ουκ ολίγες φορές φτάσαμε κοντά στο να πραγματοποιηθούν αυτά τα εφιαλτικά σενάρια.

Ένα από αυτά είχε αποφευχθεί ήδη στις 6 Αυγούστου 1944, όταν ο Σοβιετικός Στρατός έφτασε στο χωριό Μπλίζνα, βορειοδυτικά του Ρζεσζόφ στην Πολωνία, απελευθερώνοντάς το από τη ναζιστική κατοχή, όπως γράφει το BBC.

Η «απόλυτη εκδίκηση» του Χίτλερ

Ως απομακρυσμένος αγροτικός οικισμός, περιτριγυρισμένος από γεωργικά χωράφια και πυκνό πευκοδάσος, μπορεί να φαινόταν μικρής στρατιωτικής σημασίας. Ωστόσο, βαθείς κρατήρες κρυμμένοι ανάμεσα στα δέντρα, μεταλλικά συντρίμμια και ψεύτικες αγροικίες υπαινίσσονταν τον μυστικό σκοπό του. 

Πριν από την υποχώρηση των Ναζί λίγες μέρες πριν, η Μπλίζνα ήταν το σημείο δοκιμών εκτόξευσης ενός νέου όπλου, ενός όπλου που ο Αδόλφος Χίτλερ ήλπιζε ότι θα άλλαζε την πορεία του πολέμου εναντίον των Δυτικών Συμμάχων.

Γνωστός στους Γερμανούς ως Vergeltungswaffe (Όπλο Εκδίκησης) 2, ο πύραυλος V2 ήταν το πρώτο σύγχρονο βαλλιστικό όπλο στον κόσμο.

Σχεδιασμένος από τον μηχανικό Βέρνερ φον Μπράουν, με βεληνεκές περίπου 280 χλμ. και κεφαλή βάρους ενός τόνου, η υπερηχητική ταχύτητα και το μεγάλο υψόμετρο πτήσης του πυραύλου τον καθιστούσαν ένα «θαυματουργό όπλο», ικανό να πλήξει χωρίς προειδοποίηση στις πόλεις που στόχευε.

«Ψίθυροι» για τον V2

Αλλά το καλοκαίρι του 1944, τμήματα του V2 μεταφέρθηκαν λαθραία από την Πολωνία στη Βρετανία σε μια από τις πιο τολμηρές μυστικές αποστολές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι Ναζί άρχισαν να αναπτύσσουν τον V2 το 1936. Ωστόσο, οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες δεν γνώριζαν την ύπαρξη του πυραύλου μέχρι τις αρχές του 1943, όπως δήλωσαν ειδικοί στο BBC στο ντοκιμαντέρ του 1977, The Secret War.

«Υπήρχαν λίγες πληροφορίες πριν από το 1939 ότι οι Γερμανοί μπορεί να ανέπτυσσαν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς», δήλωσε ο Δρ. RV Jones, επικεφαλής της Επιστημονικής Υπηρεσίας Αεροπορικών Πληροφοριών.

Διαβάστε ακόμα: Από την «κορυφή μέχρι τα νύχια» οι έλεγχοι της ICE: Έβαλαν συσκευές παρακολούθησης στα πόδια μεταναστών

«Έπειτα, δεν ακούσαμε τίποτα περισσότερο μέχρι τον Δεκέμβριο του 1942, όταν ένας νέος πράκτορας, ο οποίος αποδείχθηκε ότι ήταν Δανός χημικός μηχανικός, μας είπε ότι είχε ακούσει μια συζήτηση στο Βερολίνο μεταξύ δύο μηχανικών που είπαν ότι ένα νέο όπλο αναπτύσσονταν και δοκιμαζόταν στις ακτές της Βαλτικής». 

Το σημείο καμπής ήρθε το 1943, όταν δύο Γερμανοί στρατηγοί που είχαν συλληφθεί ξεχωριστά μεταφέρθηκαν στη Βρετανία για ανάκριση, και στη συνέχεια τους επετράπη να μιλήσουν δήθεν μόνοι τους, χωρίς να υποψιάζονται ότι στο δωμάτιο ήταν τοποθετημένοι κοριοί.

Συζήτησαν γιατί οι πύραυλοι δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ακόμη, λέγοντας ότι κάτι πρέπει να πήγε στραβά επειδή τους είχαν πει περισσότερο από ένα χρόνο νωρίτερα ότι τα όπλα θα ήταν έτοιμα σε λίγους μόνο μήνες. Σύμφωνα με τον Τζόουνς, ένας από αυτούς είπε: «Λοιπόν, είμαστε κάπου κοντά στο Λονδίνο και δεν έχουμε ακούσει κανέναν κρότο, οπότε δεν μπορεί να έχει συμβεί τίποτα». 

Πώς φυγαδεύτηκε το «απόλυτο όπλο» του Χίτλερ

Οι Βρετανοί ανακάλυψαν το μυστικό ερευνητικό κέντρο V2 των Ναζί στο Πένεμιντε, σε ένα νησί κοντά στις ακτές της Βαλτικής, και το βομβάρδισαν τον Αύγουστο του 1943.

Μετά την αεροπορική επιδρομή, οι Ναζί μετέφεραν το σημείο δοκιμών, εκπαίδευσης και εκτόξευσης του πυραύλου  μακριά από τη Γερμανία. Επέλεξαν μια τοποθεσία ανατολικότερα στην Πολωνία, περίπου 240 χιλιόμετρα νότια της Βαρσοβίας, προστατευμένη από δασική κάλυψη. Η Μπλίζνα θεωρούνταν τόσο στρατηγικά σημαντική που την επισκέφτηκαν τους επόμενους μήνες τόσο ο Χίτλερ όσο και ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος, Χάινριχ Χίμλερ. 

Ωστόσο, υπήρχε ένα ελάττωμα στα δοκιμαστικά όπλα V2 που επρόκειτο να καθυστερήσει την ανάπτυξή τους κατά σχεδόν ένα χρόνο. Τα περισσότερα από αυτά διαλύθηκαν στον αέρα, λίγο πριν τον στόχο τους, σε απόσταση 200 μιλίων (320 χιλιομέτρων), κοντά στον ποταμό Μπουγκ στην Ανατολική Πολωνία.

Το κύριο μειονέκτημα αυτής της νέας τοποθεσίας ήταν ότι ο τοπικός άμαχος πληθυσμός δεν ήταν και πολύ «φίλος» των γερμανικών χτυπημάτων που υφίσταντο. Το πολωνικό κίνημα αντίστασης τους είχε ζητήσει να προσπαθήσουν να μαζεύουν τα συντρίμμια πριν να τα βρίσκουν οι Γερμανοί.

Τον Μάιο του 1944, ένας πύραυλος V2 συνετρίβη στις ελώδεις όχθες του ποταμού Μπουγκ. Οι ντόπιοι χωρικοί τον κάλυψαν με καλάμια και κάλεσαν έναν Πολωνό ηγέτη της αντίστασης, τον Υπολοχαγό Ταντέους Γιακόμπσκι.

«Εδώ προσγειώθηκε ο πύραυλος χωρίς να εκραγεί», είπε στο BBC από το σημείο 33 χρόνια αργότερα. «Οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να τον βρουν και μετά από λίγες μέρες σταμάτησαν εντελώς να ψάχνουν. Στη συνέχεια, τραβήξαμε τον πύραυλο στην όχθη και η ομάδα ειδικών ήρθε από τη Βαρσοβία για να τον αποσυναρμολογήσει». 

Τα εξαρτήματα φορτώθηκαν σε σάκους, οι οποίοι κρύφτηκαν κάτω από λαχανικά και μεταφέρθηκαν με κάρα στη Βαρσοβία μέσω των ερημωμένων επαρχιακών δρόμων.

Παρά τους συνεχείς ελέγχους ασφαλείας στην πολωνική πρωτεύουσα, τα θραύσματα του πυραύλου εισήχθησαν με επιτυχία λαθραία στην πόλη, και οι επιστήμονες που είχαν αναλάβει την ανάλυση ηλεκτρονικών εξαρτημάτων περιλάμβαναν τον φυσικό, καθηγητή Γιάνους Γκρόσκοφσκι.

Με φόβους ότι το εργαστήριό του στο πανεπιστήμιο θα μπορούσε να ερευνηθεί από την Γκεστάπο, η αντίσταση αποφάσισε ότι ένα ιδιωτικό διαμέρισμα θα ήταν πιο κατάλληλο για την εργασία του - το διαμέρισμα ενός ανυποψίαστου Γερμανού αξιωματικού.

Ο V2 περνά τα σύνορα

Οι ηλεκτρονικές μονάδες ήταν κρυμμένες τη νύχτα σε μία από τις βαλίτσες του ίδιου του αξιωματικού. «Πριν από την επίσκεψή μου, αυτή η υπόθεση μεταφέρθηκε από το δωμάτιο των αξιωματικών στο ειδικό δωμάτιο που είχε προετοιμαστεί για να κάνω την έρευνά μου», δήλωσε ο Γκροσκόφσκι στο BBC. Εργαζόταν για ώρες κάθε φορά στο μικρό δωμάτιο, με τον συνεχή κίνδυνο να επιστρέψει απροσδόκητα ο αξιωματικός.

Το τέχνασμα στη Βαρσοβία ακολουθήθηκε από μια άκρως απόρρητη επιχείρηση για την εξαγωγή των εξαρτημάτων, με την κωδική ονομασία Wildhorn III (ή Επιχείρηση Most III).

Τη νύχτα της 25ης Ιουλίου, ένα μεταγωγικό αεροπλάνο της RAF Dakota, εξοπλισμένο με πρόσθετες δεξαμενές καυσίμων για να επιτρέψει χρόνο πτήσης 18 ωρών, προσγειώθηκε σε ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο κοντά στο πολωνικό χωριό Βαλ-Ρούντα, σε έδαφος που περιβαλλόταν από γερμανικές στρατιωτικές μονάδες.

Επρόκειτο να φορτωθεί με 19 βαλίτσες που περιείχαν θραύσματα του V2, τεχνικά σχέδια και επιστημονικές εκθέσεις.

Διαβάστε ακόμα: Ο Τραμπ κρατά ακόμα την «κάνουλα» της ακρίβειας στα καύσιμα: Τι θα γίνει όταν του ξεφύγει

Ωστόσο, μόλις φορτώθηκε το φορτίο, το αεροπλάνο δεν μπόρεσε να απογειωθεί, καθώς οι τροχοί του είχαν κολλήσει στο λασπωμένο έδαφος. Δύο φορές ξεφορτώθηκαν τα πάντα και έγιναν προσπάθειες να σφηνωθούν άχυρα και σανίδες κάτω από τους τροχούς για να αυξηθεί η πρόσφυση, με ορισμένους αντάρτες να σκάβουν τη λάσπη από τους τροχούς με γυμνά χέρια.

Σε κάποιο σημείο, οι διοικητές της επιχείρησης πίστεψαν ότι θα έπρεπε να εκκενώσουν οι επιβάτες και να κάψουν το αεροσκάφος. Το πλήρωμα μάλιστα έριξε βενζίνη στο σύστημα προσγείωσης. Αλλά το αεροπλάνο τελικά κατάφερε να απογειωθεί.

Η τολμηρή αερομεταφορά των Συμμάχων είχε επιτρέψει σε ένα από τα πιο τρομακτικά όπλα του Τρίτου Ράιχ να μεταφερθεί από την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, ακριβώς κάτω από τη μύτη του γερμανικού στρατού. Ο πύραυλος V2 έφτασε με ασφάλεια στο Λονδίνο στις 28 Ιουλίου 1944 και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες άρχισαν να αναλύουν το «θαυματουργό όπλο» του Χίτλερ.

«Η μετακίνηση ολόκληρου του πυραύλου ήταν περιττή και αδύνατη – οι V2 ζύγιζαν περίπου 12,5 τόνους και είχαν μήκος 14 μέτρα – αλλά οι Πολωνοί τον αποσυναρμολόγησαν σχολαστικά, έτσι ώστε όλα τα απαραίτητα εξαρτήματα να συμπεριληφθούν στην πτήση της επιστροφής στη Βρετανία», λέει στο BBC ο Guy Walters, ιστορικός και συγγραφέας του βιβλίου « Κλέβοντας τον Πύραυλο του Χίτλερ» .

«Αυτά τα κομμάτια ήταν απολύτως ζωτικής σημασίας, επειδή για πρώτη φορά οι Βρετανοί επιστήμονες μπόρεσαν να πάρουν στα χέρια τους μέρη που δεν είχαν καταστραφεί εν μέρει».

Η μυστική αποστολή είχε παράσχει κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με ένα τρομοκρατικό όπλο που επρόκειτο να χτυπήσει το Λονδίνο για πρώτη φορά λιγότερο από έξι εβδομάδες αργότερα.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.