Οι 5 πιο καλοπληρωμένοι ηγέτες του πλανήτη: Ποιος κυβερνά… με χρυσό μισθό;

Σε έναν κόσμο όπου οι κοινωνικές ανισότητες βαθαίνουν, οι μισθοί των κυβερνητικών ηγετών συνεχίζουν να προκαλούν.

Το 2025, πέντε χώρες ξεχωρίζουν όχι για την κοινωνική τους πολιτική, ούτε για την αναδιανομή του πλούτου, αλλά για το πόσο ακριβά κοστολογούν την ίδια την εξουσία. 

Ας δούμε λοιπόν ποιοι βρίσκονται στην κορυφή της λίστας, σύμφωνα με την έρευνα του worldpopulationreview.com και τι σημαίνει αυτό πολιτικά και οικονομικά.

1. Σιγκαπούρη: Ο πρωθυπουργός των 1,61 εκατ. δολαρίων

Η Σιγκαπούρη δεν κρύβει τίποτα: ο πρωθυπουργός της είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος δημόσιος υπάλληλος στον κόσμο. Με μισθό 1,61 εκατομμύρια δολάρια, ο Lee Hsien Loong αμείβεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ηγέτη.

Η επίσημη δικαιολογία; Ότι ο υψηλός μισθός «προσελκύει ταλέντο» και «μειώνει τη διαφθορά».

Η πραγματικότητα; Ότι η Σιγκαπούρη λειτουργεί σαν μια υπερ-αποτελεσματική εταιρεία όπου η πολιτική ηγεσία πληρώνεται με όρους αγοράς.

Ταυτόχρονα, η χώρα ανήκει στις πλουσιότερες του κόσμου σε κατά κεφαλήν εισόδημα και λειτουργεί ως υπερ-ανεπτυγμένη, χρηματοοικονομικά και υπηρεσιοκεντρική οικονομία–κράτος, με χαμηλή ανεργία και ισχυρό ρόλο του κράτους ως «μάνατζερ» της ανάπτυξης.

Αυτό το υβρίδιο αγοράς και αυστηρά ελεγχόμενης πολιτικής ζωής τροφοδοτεί το αφήγημα ότι οι μισθοί των ηγετών «τιμολογούνται» με λογική ιδιωτικής εταιρείας και όχι κλασικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

2. Χονγκ Κονγκ: 568.400 δολάρια για τον Γενικό Διευθυντή

Το Χονγκ Κονγκ, με τον τίτλο «Chief Executive» αντί για πρωθυπουργό, πληρώνει τον ηγέτη του 568.400 δολάρια. Σε μια πόλη όπου το κόστος ζωής είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο και η κοινωνική ανισότητα έχει εκτοξευθεί, ο μισθός αυτός μοιάζει περισσότερο με σύμβολο μιας ελίτ που έχει αποκοπεί πλήρως από την καθημερινότητα των πολιτών.

Η πόλη καταγράφεται ως μία από τις πλέον άνισες κοινωνίες παγκοσμίως: το μερίδιο εισοδήματος του κορυφαίου 1% έχει αυξηθεί διαχρονικά, ενώ το μερίδιο του κατώτερου 50% έχει υποχωρήσει θεαματικά, αποτυπώνοντας μια οικονομία όπου τα κέρδη κεφαλαίου υπερτερούν σαφώς της εργασίας.

Η σύζευξη υπερ-αμοιβόμενης πολιτικής ηγεσίας με μια κοινωνία σε οξύτατη ανισότητα ενισχύει την εικόνα ενός καθεστώτος στενά συνδεδεμένου με επιχειρηματικές ελίτ και περιορισμένη αναδιανομή.

3. Ελβετία: 495.000 δολάρια για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο

Η Ελβετία, η χώρα που συχνά παρουσιάζεται ως πρότυπο δημοκρατίας, πληρώνει τα μέλη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου περίπου 495.000 δολάρια.

Εδώ, τουλάχιστον, υπάρχει μια συνέπεια: υψηλοί μισθοί σε μια χώρα με υψηλό βιοτικό επίπεδο και ισχυρή οικονομία.

Παρά το υψηλό βιοτικό επίπεδο, τα επίσημα στατιστικά για την κατανομή εισοδήματος δείχνουν υπαρκτή ανισότητα, με το ελβετικό κοινό να θεωρεί σε μεγάλο ποσοστό ότι το χάσμα πλούσιων–φτωχών είναι υπερβολικό.

Έτσι, οι γενναίες αποζημιώσεις της κορυφής «κουμπώνουν» σε μια εύπορη αλλά όχι ομοιόμορφα δίκαιη κοινωνία, όπου η συζήτηση για τον πλούτο και την αναδιανομή παραμένει ενεργή.

4. Η.Π.Α: 400.000 δολάρια για τον Πρόεδρο

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ λαμβάνει 400.000 δολάρια ετησίως. Σε μια χώρα όπου ο κατώτατος μισθός παραμένει στάσιμος εδώ και χρόνια και εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν με δύο και τρεις δουλειές, το ποσό αυτό μοιάζει σχεδόν «λογικό» σε σχέση με τα υπόλοιπα της λίστας - αλλά μόνο σε σύγκριση.

Η πολιτική ειρωνεία; Ο αρχηγός της χώρας που παράγει δισεκατομμυριούχους με ρυθμό εργοστασίου, πληρώνεται λιγότερο από αυτούς.

Ωστόσο, η αμερικανική οικονομία χαρακτηρίζεται από μακροχρόνια στασιμότητα μισθών για τους χαμηλόμισθους και διευρυνόμενη ανισότητα εισοδήματος, όπως δείχνουν αναλυτικές μελέτες και στατιστικά για την εξέλιξη των μισθών και των μισθολογικών ανισοτήτων.

Η πολιτική αντίφαση είναι εμφανής: σε μια χώρα όπου η ομοσπονδιακή κατώτατη αμοιβή και τα εισοδήματα της εργατικής τάξης δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με το κόστος ζωής, ο μισθός του προέδρου μπορεί να φαίνεται «λογικός» μόνο σε σύγκριση με τους υπέρογκους ιδιωτικούς πλούτους.

5. Αυστραλία: 392.811 δολάρια για τον Πρωθυπουργό

Η Αυστραλία κλείνει την πεντάδα με 392.811 δολάρια. Μια χώρα με ισχυρή οικονομία, αλλά και με αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις, στεγαστική κρίση και ανισότητες που βαθαίνουν.

Ο μισθός του πρωθυπουργού είναι υψηλός, αλλά όχι εξωφρενικός σε σχέση με τα διεθνή δεδομένα.

Παρ’ όλα αυτά, η πολιτική συζήτηση παραμένει: Πόσο δίκαιο είναι να αυξάνονται οι μισθοί των ηγετών όταν οι πολίτες δυσκολεύονται να πληρώσουν το ενοίκιο;

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια οξυμένη στεγαστική κρίση, με επίσημες αναλύσεις να κάνουν λόγο για «ιστορική υποεπένδυση» στη στέγη και σοβαρή υστέρηση προσφοράς κατοικιών, ενώ ερευνητικά ινστιτούτα και ακαδημαϊκές μελέτες συνδέουν την κρίση στέγης με τη διεύρυνση της ανισότητας πλούτου και το γενικευμένο «cost of living crisis»(The Australia Institute+3).

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, οι υψηλές απολαβές της πολιτικής ηγεσίας λειτουργούν ως πυροδότης συζήτησης για το κατά πόσο η πολιτική τάξη συμμερίζεται την πίεση που βιώνουν τα νοικοκυριά σε ενοίκια, δάνεια και βασικά έξοδα διαβίωσης.

Τι δείχνει τελικά αυτή η λίστα;

Αν κάτι αποκαλύπτουν οι μισθοί των ηγετών το 2025, είναι ότι:

• Η εξουσία παραμένει προνόμιο των λίγων.

• Οι κυβερνήσεις συχνά λειτουργούν με λογική αγοράς και όχι κοινωνίας.

• Η οικονομική ανισότητα δεν είναι «παράπλευρη απώλεια» - είναι δομικό χαρακτηριστικό του συστήματος.

Και κάπως έτσι, η πολιτική μετατρέπεται σε επάγγελμα υψηλής αμοιβής, ενώ η κοινωνία καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.