Το παιχνίδι υψηλού ρίσκου του Ισραήλ απέναντι στη Χεζμπολάχ και ο κίνδυνος που κρύβεται

Ο Λίβανος μετράει τις πιο αιματοβαμμένες ημέρες από την εποχή του εμφυλίου πολέμου, με εκατόμβες νεκρών και τραυματιών, ενώ το Ισραήλ σφυροκοπά τη χώρα της Μέσης Ανατολής παίζοντας ένα παιχνίδι υψηλού κινδύνου με τη νέα στρατηγική του απέναντι στη Χεζμπολάχ.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει σε ανάλυσή του το CNN, την τελευταία εβδομάδα το Ισραήλ αποφάσισε να κιλμακώσει τις επιθέσεις του εναντίον της ισλαμιστικής οργάνωσης, υποστηρίζοντας ότι επιδιώκει «κλιμάκωση για να αποκλιμακώσει», για να εξωθήσει τον αντίπαλό του σε μια διπλωματική λύση.

Σύμφωνα με το αμερικανικό μέσο, πρόκειται για ένα άκρως επικίνδυνο και πιθανότατα λανθασμένο σχέδιο που ίσως έχει καταστρωθεί για να ξεγελάσει τις ΗΠΑ, ώστε να πιστέψουν ότι η διπλωματική λύση εξακολουθεί να είναι και ο στόχος του Ισραήλ.

Ωστόσο χερσαίος πόλεμος πλήρους κλίμακας μεταξύ ενός κουρασμένου, διχασμένου ισραηλινού στρατού και μιας έμπειρης, οργισμένης Χεζμπολάχ μέσα στο νότιο Λίβανο θα ήταν πιθανότατα καταστροφικός για το Ισραήλ. Είναι όμως ακριβώς αυτό που η Χεζμπολάχ αναμένει.

Χάος στη Χεζμπολάχ από τις εκρήξεις βομβητών και ασυρμάτων

Η περασμένη εβδομάδα κατέδειξε το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ των δύο αντιπάλων. Κάποιος πρέπει να καταφύγει σε ξεπερασμένη τεχνολογία δύο δεκαετιών για να αποφύγει το ισραηλινό spyware και την παρακολούθηση.

Ο άλλος είναι σε θέση να διεισδύσει στην περιορισμένη αλυσίδα εφοδιασμού αυτής ακριβώς της συσκευής - χιλιάδες βομβητές ταϊβανέζικου σχεδιασμού - και να εμφυτεύσει εκρηκτικά που ακρωτηριάζουν ταυτόχρονα εκατοντάδες ανώτερους μαχητές της Χεζμπολάχ, ενώ σκοτώνουν παιδιά και τραυματίζουν χιλιάδες άλλους.

Στον πανικό που ακολούθησε, το Ισραήλ φαίνεται ότι κατάφερε να εντοπίσει τα μέλη της Χεζμπολάχ να κάνουν αρκετά λάθη ώστε πάνω από δώδεκα ανώτερα στελέχη και ένας πολύ ανώτερος διοικητής, ο Ιμπραήμ Ακίλ, να δολοφονηθούν ταυτόχρονα σε μια τεράστια έκρηξη στη νότια Βηρυτό την Παρασκευή.

Και καθ' όλη τη διάρκεια όλων αυτών, θέσεις της Χεζμπολάχ χτυπήθηκαν στο νότιο Λίβανο από επανειλημμένες αεροπορικές επιδρομές. Υπήρξαν σημαντικές ζημιές στη διοίκηση, τον έλεγχο, το ηθικό και τον εξοπλισμό, και όλα αυτά χωρίς ούτε μια ισραηλινή μπότα στο έδαφος.

Είναι σημαντικό να μην απορρίψουμε τον ψυχολογικό και επιχειρησιακό αντίκτυπο που θα είχε σε οποιονδήποτε αντίπαλο μια επίθεση όπως αυτή με τους βομβητές.

Τα μέλη της Χεζμπολάχ πιθανότατα δεν ξέρουν ποιος έχει απομείνει για να επικοινωνήσουν ή πώς θα διασκορπιστούν και θα αναζητήσουν μια κατεύθυνση, ίσως αποτύχουν να καταλήξουν σε μια ενιαία απάντηση- ίσως χάσουν και λίγο χρόνο σε διαδοχικές εσωτερικές μάχες. Με τον καιρό μπορεί να αντεπιτεθούν σκληρά, αλλά προς το παρόν το Ισραήλ εκμεταλλεύεται στο έπακρο το αρχικό χάος.

Η επιδίωξη του Ισραήλ για αποκλιμάκωση

Πού κολλάει η «αποκλιμάκωση»; Οι ελπίδες που τρέφει το Ισραήλ είναι προφανώς ότι η Χεζμπολάχ αισθάνεται λαβωμένη και φοβάται πολύ την περαιτέρω ζημιά στους αμάχους του Λιβάνου, ώστε να συμφωνήσει να αποσυρθεί βόρεια του ποταμού Λιτάνι και να υποκύψει στις απαιτήσεις του αντιπάλου της με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτραπεί στους ισραηλινούς αμάχους να επιστρέψουν στα σπίτια τους στα βόρεια της χώρας τους.

Θα ήταν δύσκολο για τον Χασάν Νασράλα να προβάλλει τέτοια αδυναμία μετά την περασμένη εβδομάδα. Μπορεί να είναι σε θέση να πουλήσει μια τέτοια στρατηγική από ανάγκη, να υποδηλώσει ότι αυτή είναι η μόνη τους επιλογή για να σώσουν τον Λίβανο και ότι μπορεί αργότερα να ζήσουν για να πολεμήσουν μια άλλη μέρα, αλλά θα ήταν δύσκολο.

Οι Ισραηλινοί, οι οποίοι φαίνεται να έχουν διεισδύσει σε βάθος στις επικοινωνίες της Χεζμπολάχ, πιθανότατα έχουν καλύτερη γνώση των εσωτερικών διαβουλεύσεων των μαχητών από ό,τι δηλώνουν δημοσίως.

Μπορεί να έχουν εκτιμήσει ότι ο Νασράλα πρέπει τελικά να υποχωρήσει, καθώς η οργάνωσή του έχει αποκαλυφθεί ως αποδυναμωμένη μετά την εξάντληση τόσων έμπειρων μαχητών στον εμφύλιο της Συρίας.

Αντίθετα, μπορεί να υπολόγισαν ότι ο Νασράλα έχει πραγματικά στριμωχτεί στη γωνία και θα πρέπει να ξεσπάσει με συνεχή πυρά ρουκετών εναντίον ισραηλινών πόλεων.

Στρατιωτικά, η περασμένη εβδομάδα ήταν μια καταστροφή για τη Χεζμπολάχ. Με βάση τα στοιχεία τις τελευταίες ημέρες, το Ισραήλ μπορεί να αισθάνεται σίγουρο ότι μπορεί να συνεχίσει να την χτυπάει σκληρά - ότι ο εχθρός του δεν είναι πραγματικά σε θέση να ανταποδώσει ουσιαστικά.

Ο μελλοντικός κίνδυνος για το Ισραήλ

Η Χεζμπολάχ μπορεί να εκτοξεύσει καλύτερους πυραύλους, σίγουρα, αλλά πολλοί αναχαιτίζονται, και δεν έχει ανεξάντλητο απόθεμα. Μήπως ο Νασράλα πιστεύει ότι αυτή είναι η στιγμή για να ρίξει το μεγάλο μπαράζ; Ή μήπως οι σύμμαχοί του στο Ιράν θα προτιμούσαν να περιμένει για μια άλλη στιγμή;

Αν η Χεζμπολάχ αποχωρήσει οικειοθελώς ή αν αρνηθεί και η βία συνεχιστεί το Ισραήλ μπορεί να χτυπήσει τον ένα στόχο μετά τον άλλο με μια ανώτερη αεροπορία, χωρίς να ανησυχεί, προς το παρόν, ότι η Χεζμπολάχ μπορεί να ζητήσει πολύ μεγάλο τίμημα στα δικά της πληθυσμιακά κέντρα.

Το Ισραήλ έχει δείξει στη Γάζα ότι αδιαφορεί για τις παράπλευρες απώλειες των αμάχων. Ο αντίκτυπος που έχει η όποια αυξημένη βία στους απλούς Λιβανέζους θα είναι δίκοπο μαχαίρι: θα ελαφρύνει το ήδη αναπτυγμένο μίσος για τον νότιο γείτονά τους, αλλά και θα υποδαυλίσει την εχθρότητα απέναντι στη ζημιά και το χάος που έχουν επιφέρει οι επιθέσεις της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Ίσως ο Νετανιάχου πιστεύει ότι μπορεί να βομβαρδίσει τη Χεζμπολάχ μέχρι να καταστεί άνευ σημασίας. Το Ισραήλ μπορεί, ενδεχομένως, να προκαλέσει τόση ζημιά που να επιφέρει μια ποιοτική αλλαγή ως προς το τι μπορεί να κάνει η Χεζμπολάχ. Αλλά οι πόλεμοι δεν σταματούν ποτέ εκεί.

Η Χεζμπολάχ θα ξαναχτιστεί, καθώς ο σκοπός της βασίζεται σε έναν συγκεκριμένο τόπο και λαό - τον Λίβανο και τους σιίτες του. Το μάθημα που πήρε σιγά σιγά το ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν θα ήταν σοφό να ληφθεί υπόψη εδώ - ότι σκοτώνοντας ατελείωτους διοικητές μεσαίου επιπέδου σε ωριαίες νυχτερινές επιδρομές, αντί γι' αυτό σου μένουν μόνο οι θυμωμένοι, ριζοσπαστικοποιημένοι γιοι τους για να μιλήσεις όταν θέλεις να διαπραγματευτείς.

Το Ισραήλ επιδεικνύει τη μαεστρία του στον πόλεμο και είναι σε θέση να κλείνει τα μάτια στις απώλειες αμάχων. Ωστόσο, ο δρόμος που βλέπει μπροστά του δεν είναι ξεκάθαρος.

Μπορεί να έχει λιγότερη σημασία για το πολεμικό υπουργικό συμβούλιο του Νετανιάχου αν η Χεζμπολάχ επιλέξει να υποχωρήσει ή αν βομβαρδιστεί. Αλλά το μάθημα της βίας σε αυτή την περιοχή είναι ότι έχει τη συνήθεια να αντηχεί, συχνά με απροσδόκητους και πιο άγριους τρόπους, πίσω στους δράστες τις επόμενες δεκαετίες.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.