Το ριψοκίνδυνο οικονομικό «παιχνίδι της δειλίας» μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν με φόντο τον αποκλεισμό του Ορμούζ

Η διεθνής γεωπολιτική σκακιέρα θυμίζει πλέον μια παρτίδα πόκερ για πολύ δυνατούς παίκτες, καθώς η απόφαση του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό στο Στενό του Ορμούζ κλιμακώνει την ένταση με το Ιράν σε πρωτοφανή επίπεδα.

Η κίνηση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια στρατηγική πίεσης, αλλά ένα κλασικό «παιχνίδι δειλίας», όπου δύο πλευρές κατευθύνονται με ταχύτητα η μία πάνω στην άλλη, περιμένοντας να δουν ποιος θα υποχωρήσει πρώτος υπό το βάρος του οικονομικού και στρατιωτικού κόστους.

Η οικονομική σύγκρουση και ο αντίκτυπος στον καταναλωτή

Στην καρδιά της σύγκρουσης βρίσκεται μια σκληρή οικονομική πραγματικότητα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, βασιζόμενες στην πανίσχυρη οικονομία των 31 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, στοιχηματίζουν ότι μπορούν να προκαλέσουν στο Ιράν έναν «αμοιβαία εξασφαλισμένο πόνο», τον οποίο οι ίδιες θα αντέξουν ευκολότερα λόγω του μεγέθους τους.

Διαβάστε ακόμα: Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για δημοσίευμα του BBC περί μισθοφόρων και επαναπροωθήσεων

Ο αποκλεισμός στοχεύει να εκμηδενίσει τις ιρανικές εξαγωγές πετρελαίου, αποκόπτοντας την Τεχεράνη από τα έσοδα που συντηρούν το κράτος της. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική συνοδεύεται από ένα δίκοπο μαχαίρι: την αύξηση της τιμής των καυσίμων διεθνώς.

Καθώς το 2% της παγκόσμιας ζήτησης πετρελαίου απειλείται με εξαφάνιση, οι Αμερικανοί καταναλωτές έρχονται αντιμέτωποι με υψηλότερες τιμές στη βενζίνη, ένα γεγονός που ο ίδιος ο Τραμπ αναγνωρίζει ότι μπορεί να διαρκέσει μέχρι τις κρίσιμες εκλογές του Νοεμβρίου.

Το ρίσκο της στρατιωτικής κλιμάκωσης στα Στενά

Πέρα από τους αριθμούς, ο κίνδυνος γίνεται πλέον σωματικός και άμεσος. Η επιβολή ενός ναυτικού αποκλεισμού απαιτεί την ενεργή παρουσία του αμερικανικού ναυτικού, το οποίο καλείται να αναχαιτίζει και να ελέγχει πλοία σε επικίνδυνα, στενά ύδατα.

Αυτή η νέα φάση του πολέμου αυξάνει κατακόρυφα την πιθανότητα απωλειών για τα αμερικανικά στρατεύματα, καθώς η προσέγγιση εχθρικών σκαφών εγκυμονεί κινδύνους από νάρκες και drones.

Η Τεχεράνη έχει ήδη απαντήσει με σκληρή ρητορική, προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παρεμπόδισης των λιμανιών της θα αντιμετωπιστεί με στρατιωτικά μέσα, καθιστώντας σαφές ότι δεν πρόκειται για μια αδρανή απειλή.

Πόσο καιρό μπορεί να αντέξει το Ιράν;

Το Ιράν, από την πλευρά του, δεν φαίνεται διατεθειμένο να υποχωρήσει εύκολα από αυτή την «υπαρξιακή μάχη». Έχοντας επιβιώσει επί δεκαετίες υπό το καθεστώς σκληρών περιορισμών, η χώρα διαθέτει την εμπειρία και τα μέσα για να αντέξει την πίεση περισσότερο από όσο υπολογίζουν οι αναλυτές.

Με τεράστιες πλωτές αποθήκες που αγγίζουν τα 190 εκατομμύρια βαρέλια και δοκιμασμένες μεθόδους παράκαμψης των κυρώσεων, όπως το λαθρεμπόριο μέσω γειτονικών χωρών, η Τεχεράνη δείχνει να πιστεύει ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της.

Διαβάστε ακόμα: Bloomberg: Σκέψεις της Τεχεράνης για παύση μεταφορών μέσω του Ορμούζ για αποφυγή έντασης

Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι το Ιράν έχει μεγαλύτερη «ανοχή στον πόνο» σε σχέση με την πολιτική ανοχή των ΗΠΑ για έναν νέο πόλεμο ή για περαιτέρω ακρίβεια.

Ο κίνδυνος για μια γενικευμένη περιφερειακή ανάφλεξη

Το μεγάλο ερώτημα που παραμένει είναι αν αυτή η κόντρα θα περιοριστεί στο Στενό του Ορμούζ ή αν θα πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Υπάρχει έντονη ανησυχία ότι το Ιράν ενδέχεται να μεταφέρει τη σύγκρουση πέρα από τα σύνορά του, στοχεύοντας ενεργειακές υποδομές σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, ή ενεργοποιώντας συμμάχους του, όπως οι Χούθι, για να πλήξουν τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα.

Σε αυτό το σκληρό παιχνίδι αντοχής, το αποτέλεσμα παραμένει μετέωρο, με την παγκόσμια οικονομία και σταθερότητα να κρέμονται από τις επόμενες κινήσεις των δύο ηγετών.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.