Grand Hotel vs. Τιμωρός: Ίδιο θεματικό τρίπτυχο, εντελώς διαφορετικό είδος μυθοπλασίας

Οι δύο μεγάλες πρεμιέρες των σειρών, που από πριν την έναρξη τους θεωρούνταν ως δυνατά χαρτιά της μυθοπλασίας για τη νέα τηλεοπτική περίοδο, ικανοποίησαν το τηλεοπτικό κοινό και μοιράστηκαν σε ένα βαθμό τις εντυπώσεις και τα trends στα social media. Κάποιοι ψήφισαν υπέρ της φινετσάτης και κομψής ατμόσφαιρα εποχής του Grand Hotel, άλλοι εντυπωσιάστηκαν με την περιπετειώδη πλοκή και τα εξωτικά πλάνα Μαροκινής ερήμου του Τιμωρού. 
                                                                                
Σε γενικές γραμμές, οι δύο σειρές δεν επιδέχονται σύγκρισης, καθώς η κάθε μία έρχεται από τελείως διαφορετικό είδος μυθοπλασίας, ωστόσο, με τον τρόπο της η κάθε μια, προσεγγίζουν το ίδιο τρίπτυχο (έρωτας - μυστήριο - προδοσία), οπότε πάνω σε αυτό, μπορούμε να επιχειρήσουμε ένα πρώτο «crash test» εντυπώσεων.

Υπόθεση - Πλοκή

Οι δύο σειρές απέχουν αρκετά στις προσεγγίσεις τους, αν και στο κέντρο και των δύο βρίσκονται τα βασικά στοιχεία του έρωτα, της ίντριγκας – προδοσίας και του μυστηρίου. Από τη μια, όμως, έχουμε περιπέτεια με εκδίκηση και φόνους, από την άλλη ένα κομψό δράμα εποχής, με μυστήριο και κρυφά πάθη, άρα καταρχάς θέμα γούστου η τελική επιλογή.

Στο Grand Hotel, το μυστήριο χτίζεται σταδιακά και με λεπτομέρεια, με ματιές, μια στριγγλιά, μια εξαφάνιση κι ένα χαραγμένο στο ξύλο γυναικείο όνομα. Τα κρυφά πάθη και οι προδοσίες έδωσαν ήδη μια πρώτη γεύση στην πρεμιέρα, αλλά πάντα μυστικά και χαμηλόφωνα, πίσω από κλειστές πόρτες δωματίων ξενοδοχείου.

Στον Τιμωρό, η ιστορία εξελίσσεται με γοργά βήματα και πολλά φλας μπακ, που καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου επεισοδίου. Κι αν στο Grand Hotel, μετά το πρώτο επεισόδιο είχαμε μόλις μια εξαφάνιση, στον Τιμωρό σε ένα επεισόδιο είδαμε πολλαπλά μαχαιρώματα, φωτιές, δύο δολοφονίες (η μία παρά λίγο), μία αυτοκτονία και μία απόπειρα αυτοκτονίας. Αυτά γα αρχή κι αύριο είναι μια καινούρια μέρα...

Δείτε επίσης: Τηλεθέαση: Σαρωτική πρεμιέρα για την «Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα»

Ήρωες - χαρακτήρες

Κοινό σημείο των δύο σειρών ότι και στις δύο, υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί ήρωες, με τους μεν κακούς, τους δε πολύ καλύτερους αλλά βασανισμένους.  Βέβαια, οι πλούσιοι του Grand Hotel, είναι κομψοί κι αριστοκράτες και πλέκουν ίντριγκες μόνο χαμηλόφωνα, χορεύοντας και χαμογελώντας σε πάρτι αρραβώνων -κι ενίοτε πέφτουν και στα κρεβάτια με τους υπηρέτες.

Στον Τιμωρό οι πλούσιοι είναι απροκάλυπτα έως φωναχτά κακοί και δολοφόνοι -οι περισσότεροι. Στερεοτυπικά κακοί και πλούσιοι, απομακρύνονται σε πάρτι γενεθλίων για να πουν ο ένας στον άλλο ότι ο τάδε πρέπει να φύγει από τη μέση και μήπως να βγάλουν κι άλλον ένα από τη μέση ή μήπως «να στείλω ένα από τα καλόπαιδά μας να του βάλουν μυαλό ή να τον βγάλουν από τη μέση;» -για να μην ξεχνιόμαστε.

Επίσης, υπάρχει ένας στερεοτυπικά ρουφιάνος και ένας στερεοτυπικά προδότης – φίλος. Και βέβαια ένας στερεοτυπικά εκδικητής, που λέει ατάκες τύπου «ο θάνατος είναι λύτρωση, η δική σας τιμωρία θα είναι αργή και βασανιστική» ή «δεν γύρισα για απαντήσεις, για εκδίκηση γύρισα».

ΟΚ, μας πειράζουν τα στερεότυπα; Όχι απαραίτητα, εφόσον η πλοκή εξελιχθεί κι ανακαλύψουμε κι άλλες πλευρές των χαρακτήρων. Για αρχή, πάντως, η δόση τους ήταν ανησυχητικά αυξημένη.

Έρωτας και πάθος

Το αίσθημα φαίνεται πως βρίσκεται στο κέντρο -ή στην αρχή- των πάντων και στις δύο νέες σειρές. Στο Grand Hotel περισσότερο υπονοείται, αν και είδαμε μια αναπάντεχα παθιασμένη ερωτική σκηνή στο τέλος του πρώτου επεισοδίου.

Τις εντυπώσεις, ωστόσο, έκλεψε μια άλλη σκηνή, στο μπαλκόνι ανάμεσα στην Καλλιόπη Χάσκα (Αλίκη) και τον Γιάννη Κουκουράκη (Πέτρο), όπου απλώς μιλάνε, καπνίζοντας και φλερτάροντας κυρίως με υπαινικτικές ματιές.

Στον Τιμωρό, το αίσθημα ξεχείλισε ιδίως στα φλας μπακ της αρχής του πρώτου επεισοδίου, όπου μέσα στο πρώτο 15λεπτο το ερωτευμένο ζευγάρι είχε δύο ερωτικές σκηνές. Μετά άρχισαν οι φόνοι, οπότε ο έρωτας έμεινε λίγο στην άκρη -να σιγοκαίει…

Ατμόσφαιρα και σκηνικό

Ως σειρά που τοποθετείται στην Κηφισιά το 1925, το Grand Hotel καταφέρνει με τα σκηνικά και τα κοστούμια του να μεταφέρει τον θεατή σε μια άλλη εποχή. Επίσης, καταφέρνει να δείξει την αντίθεση ανάμεσα στους λιγοστούς πλούσιους της εποχής, που κινούνται σε μια χλιδή μάλλον υπερβολική σε σχέση με την πραγματικότητα, με την καθημερινότητα των προσφύγων, που ζουν δίπλα τους. 

Ο Τιμωρός εξελίσσεται σε ρομαντικές παραλίες και πλούσια σπίτια με κήπους, πισίνες και μαρμάρινες σκάλες ή στο Μαρόκο, στην εξωτική αγορά, στην έρημο αλλά και σε ένα σκοτεινό και ανήλιαγο κελί. Κι εδώ τα στερεότυπα έχουν τον πρώτο λόγο, όμως η εναλλαγή εικόνων και η ατμόσφαιρα αντιθέσεων που δημιουργείται, ανήκει σίγουρα στα συν της σειράς.

Μικρή λεπτομέρεια: τα πλάνα πόλης από drone για τη μεταφορά από τη μια σκηνή στην άλλη έχουν πια χρησιμοποιηθεί τόσο πολύ, που θυμίζουν «Οικογενειακές ιστορίες». 

Δείτε επίσης: 7.500 βήματα με τον Χάρη Δούκα: Ακολουθήσαμε τον δήμαρχο Αθηνών ένα 24ωρο στην πόλη του

Οι ερμηνείες

Για τελευταίο, αφήσαμε το καλύτερο, τις πολύ καλές ερμηνείες των Ελλήνων ηθοποιών, πολλούς από τους οποίους χάρις στην τηλεόραση ανακαλύψαμε. Ξεκινώντας από τον Τιμωρό, όπου ο κεντρικός πρωταγωνιστής, Δημήτρης Λάλος, απουσίαζε από το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου επεισοδίου -λόγω των φλας μπακ. Και πάλι, όμως, στο λίγο που τον είδαμε, κατάφερε να δώσει μια προσωπική, ξεχωριστή χροιά, στον «χιλιοφορεμένο» χαρακτήρα που υποδύεται.

Από εκεί και πέρα, αυτοί που ξεχώρισαν στα πρώτα επεισόδια ήταν ο αρχι-κακός Λάζαρος Γεωργακόπουλος, ο ένας εκ των κεντρικών πρωταγωνιστών των φλας μπακ Κώστας Νικούλι, η πάντα ξεχωριστή Γιώτα Φέστα και ίσως αυτός που έκανε τη μεγαλύτερη αίσθηση, ο Αλέξανδρος Σταύρου.

Η επιστροφή του στην τηλεόραση χαιρετίστηκε θερμά -spoiler alert!- κι ας ήταν σύντομη, με αποτέλεσμα να κυκλοφορήσει στα social το σχόλιο: «Σκοτώνετε τον Αλέξανδρο Σταύρου από το πρώτο επεισόδιο; Εμείς θα πάρουμε εκδίκηση όχι ο Λάλος». Ευελπιστούμε σε φλας μπακ που να τον περιλαμβάνουν. 

Τις καλύτερες εντυπώσεις άφησαν και οι ερμηνείες μικρών και μεγάλων ρόλων στο Grand Hotel, με πρώτη, να κλέβει την παράσταση στο ρόλο της ιδιοκτήτριας του ξενοδοχείου, τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη. Απολύτως διαφορετική από τη μητέρα του κυρίου που δουλεύει σε εταιρία ενέργειας της διαφήμισης, υποδύεται την αφοσιωμένη στο ξενοδοχείο κι αδίστακτη ιδιοκτήτρια, με αριστοκρατική φινέτσα και υφέρπουσα κακία και δολοπλοκία. 

Οι προερχόμενοι από τις «Άγριες Μέλισσες» Γιάννης Κουκουράκης και Γιώργος Γεροντιδάκης, δεν θύμισαν σε τίποτα προηγούμενους ρόλους τους, με τον πρώτο να δημιουργεί μια πολύ ωραία χημεία, με την επίσης πολύ καλή, Καλλιόπη Χάσκα και τον δεύτερο να στέκεται ως αρμόζει σε ένα ρόλο που έχει υποδυθεί στην ισπανική εκδοχή της σειράς ο Πέδρο Αλόνσο (γνωστός και ως Berlin). Από εκεί και πέρα, ηθοποιοί όπως ο Τάσος Νούσιας ή η Κόρα Καρβούνη απέδωσαν για άλλη μια φορά με εντυπωσιακή ακρίβεια τους χαρακτήρες τους.

Στο δια ταύτα, φαίνεται πως το Grand Hotel έχει όλα τα φόντα, για να εξελιχθεί σε μια σειρά που θα πρωταγωνιστήσει και θα χαρίσει ευχάριστες στιγμές τη νέα σεζόν. Είναι προσεγμένο στη λεπτομέρεια, με δουλεμένο σενάριο, έχει ατμόσφαιρα, μυστήριο, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και αύρα εποχής που σε ταξιδεύει.

Ο Τιμωρός έχει επίσης τα φόντα για να ικανοποιήσει τους φαν του είδους (περιπέτεια, προδοσία, φόνοι, εκρήξεις) και με το παραπάνω. Τα έχει όλα στην υπερβολή τους, μένει να φανεί πώς και αν θα τα αξιοποιήσει ή θα περιοριστεί στα στερεότυπα.

Δείτε επίσης: Δεν πρόλαβε να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση στον Τροχό της Τύχης: «Το έχω λύσει»

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.