Από τον Βώσακο του 2007 στη σημερινή τραγωδία: Η ημέρα που η Κρήτη έχασε ξανά πυροσβέστες

Η τραγωδία στο  Ρέθυμνο, με την απώλεια δύο πυροσβεστών στην Κρύα Βρύση την ώρα του καθήκοντος, αποτελεί μαχαιριά στη συλλογική μνήμη.

Η Κρήτη βλέπει το παρόν να αντιγράφει μακάβρια το παρελθόν. Τα τηλέφωνα της υπηρεσίας «έσπασαν» από αγωνιώδεις συγγενείς, ενώ οι συνάδελφοί τους, με ραγισμένες καρδιές, συνέχισαν την άνιση μάχη με τις φλόγες, καταρρέοντας εσωτερικά αλλά παραμένοντας στην πρώτη γραμμή του πύρινου μετώπου.

Η μαύρη σελίδα του Βώσακου

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ εποχής της εφημερίδας «Νέα Κρήτη», η 11η Ιουλίου 2007 παραμένει η πιο σκοτεινή μέρα για την Πυροσβεστική. Κοντά στη Μονή Βώσσακου, τρεις εποχικοί δασοπυροσβέστες -ο Νικήτας, ο Στέλιος και ο Ηρακλής- εγκλωβίστηκαν όταν ο άνεμος άλλαξε βίαια φορά. Η στενότητα της χαράδρας και οι καπνοί μετέτρεψαν το τοπίο σε πύρινο καμίνι.

Οι σπαρακτικές εκκλήσεις τους στον ασύρματο έσβησαν απότομα σε μια ανατριχιαστική, νεκρική σιγή. Ο τέταρτος της ομάδας επέζησε πολυεγκαυματίας, βρίσκοντας πρόσκαιρο καταφύγιο σε ένα κοίλωμα βράχου. Οι συνάδελφοί τους βίωσαν την απόλυτη φρίκη, βλέποντάς τους να χάνονται ανήμποροι να τους σώσουν, πριν κληθούν να ανασύρουν τις σορούς τους.

Στην κατάθεση του στην ανακρίτρια Ρεθύμνου ο μοναδικός επιζώντας, είχε περιγράψει: «Οι άλλοι τρεις βρίσκονταν σε απόσταση 20-30 μέτρων από μένα, πιο κοντά στο νέο μέτωπο της φωτιάς. Αρχίσαμε να τρέχουμε για να γλιτώσουμε, αλλά η φωτιά επεκτάθηκε με ταχύτητα και μας πρόλαβε.

Διαβάστε ακόμα: Πύρινη παγίδα θανάτου στο Ρέθυμνο: Το 4x4 της Πυροσβεστικής που εγκλωβίστηκε στις φλόγες

Είδα τη στιγμή που η φωτιά πρόλαβε τους συναδέλφους μου, οι οποίοι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και να προφυλαχτούν. Εγώ βρήκα ένα κοίλωμα βράχου όπου προσπάθησα να καλυφθώ καθιστός, βάζοντας τα χέρια στο πρόσωπο για να προστατευθώ όσο το δυνατόν περισσότερο.

Η φωτιά πέρασε από πάνω μου, από τα αριστερά προς τα δεξιά, και μου προκάλεσε σοβαρότατα εγκαύματα, κυρίως στο αριστερό τμήμα του σώματός μου. Δεν έχασα τις αισθήσεις μου και άρχισα να φωνάζω και έτσι με βρήκε ο Λ. (εποχικός πυροσβέστης)».

Παρά την καταδίκη των επιχειρησιακά υπευθύνων το 2013, ο πόνος δεν έσβησε ποτέ. Στο μνημείο πεσόντων του Βώσσακου, η μνήμη παραμένει σκληρή και αμείλικτη.

Σήμερα, η φρικτή θυσία αυτών των δύο νέων ανθρώπων ξυπνά ξανά τον ίδιο ακριβώς εφιάλτη, βυθίζοντας ένα ολόκληρο σώμα και την κοινωνία στην απόλυτη συντριβή.

Το Reader σας ενημερώνει ζωντανά για την εξέλιξη της φωτιάς. Ακολουθήστε το Reader.gr στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.