Δέκα χρόνια από τη... δεύτερη φορά αριστερά: Μόνο ο Κουτσούμπας στη θέση του!

Τον Σεπτέμβριο του 2015 στήθηκαν κάλπες για δεύτερη φορά μέσα στην ίδια χρονιά, σε μία περίοδο ταραγμένη πολιτικά και ενώ οι κινήσεις Τσίπρα μέσα στο καλοκαίρι είχαν κλονίσει τον ενθουσιασμό του «πρώτη φορά αριστερά».

Η υπογραφή του μνημονίου τον Αύγουστο 2015, μετά από το δημοψήφισμα, προκάλεσε διάσπαση στο ΣΥΡΙΖΑ με περίπου 40 βουλευτές (η λεγόμενη «Αριστερή Πλατφόρμα» με επικεφαλής τον Παναγιώτη Λαφαζάνη) να αρνείται να στηρίξει τις συμφωνίες στη Βουλή, με τον Αλέξη Τσίπρα να χάνει την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία.

Στις 20 Αυγούστου 2015 υπέβαλε την παραίτησή του, ζητώντας ανανέωση της λαϊκής εντολής. Ακολούθως ορίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση υπό τη Βασιλική Θάνου, πρόεδρο του Αρείου Πάγου, με σκοπό να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.

Την ίδια στιγμή η Νέα Δημοκρατία είχε μεταβατικό αρχηγό τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, μετά την παραίτηση Σαμαρά τον Ιούλιο. Εμφανιζόταν πιο συναινετικός, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την απογοήτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το Ποτάμι, οι ΑΝΕΛ και το ΠΑΣΟΚ (που κατέβηκε μαζί με τη ΔΗΜΑΡ ως «Δημοκρατική Συμπαράταξη») προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι παραμένουν πολιτικά χρήσιμα.

Κι όλα αυτά με την κοινωνία διχασμένη, ιδιαίτερα τους ψηφοφόρους που είχαν οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην προηγούμενη εκλογική νίκη. Οι μεν έβλεπαν τον Τσίπρα σαν τον μόνο που μπορούσε να διαχειριστεί τη δύσκολη συμφωνία, και τους δε ένιωθαν προδομένοι επειδή υποχώρησε στο μνημόνιο μετά το «Όχι» του δημοψηφίσματος.

2015-2025: Μόνο ο Κουτσούμπας στη θέση του!

Είχε προηγηθεί, λοιπόν, εκείνο το εκρηκτικό καλοκαίρι με το δημοψήφισμα, την οριακή διαπραγμάτευση και την υπογραφή του νέου μνημονίου. Η κάλπη εκείνης της μέρας σφράγισε μια περίοδο που φαινόταν τότε κομβική για το μέλλον της χώρας.

Δέκα χρόνια μετά, η εικόνα μοιάζει σχεδόν σουρεαλιστική. Από τους πολιτικούς αρχηγούς που μπήκαν τότε στη Βουλή, μόνο ένας παραμένει στη θέση του: ο Δημήτρης Κουτσούμπας του ΚΚΕ. Όλοι οι υπόλοιποι έχουν αποχωρήσει από την ηγεσία, παραμεριστεί από το εκλογικό σώμα ή οδηγηθεί σε πλήρη πολιτική αφάνεια.

ΣΥΡΙΖΑ και Αλέξης Τσίπρας

Ο Αλέξης Τσίπρας κέρδισε τότε με 35,5%, εν μέσω σφοδρής κριτικής για την «κωλοτούμπα» του μνημονίου. Παρά τις απώλειες, βγήκε κυρίαρχος και σχημάτισε ξανά κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ. Το 2015 φαινόταν αδιανόητο ότι μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατέρρεε εκλογικά, θα έχανε τη θέση του αξιωματικής αντιπολίτευσης και θα βυθιζόταν σε διαρκείς εσωτερικές διασπάσεις. Η παραίτηση Τσίπρα το 2023 επισφράγισε το τέλος μιας εποχής, με το άλλοτε κυβερνητικό κόμμα να μην μπορεί να βρει τον βηματισμό του. Ο Αλέξης Τσίπρας, δε, πρωταγωνιστεί σε σενάρια δημιουργίας νέου κόμματος.

Νέα Δημοκρατία και Βαγγέλης Μεϊμαράκης

Η ΝΔ μπήκε στην κάλπη με υπηρεσιακή ηγεσία Βαγγέλη Μεϊμαράκη και ποσοστό 28%. Μέσα σε λίγους μήνες ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε τα ηνία, σηματοδοτώντας στροφή στην ανανέωση και τη φιλελεύθερη ατζέντα. Το κόμμα κατέγραψε τρεις συνεχόμενες εκλογικές νίκες, παγιώνοντας την κυριαρχία του. Ωστόσο, η εσωτερική συζήτηση για τη «μεταμητσοτακική» εποχή δείχνει ότι καμία ισορροπία δεν είναι δεδομένη. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης πλέον είναι ευρωβουλευτής.

Χρυσή Αυγή και Νίκος Μιχαλολιάκος

Το 2015, η Χρυσή Αυγή αναδείχθηκε τρίτη πολιτική δύναμη με 7%. Δέκα χρόνια μετά, η ηγεσία της έχει καταδικαστεί για εγκληματική οργάνωση και τα στελέχη της βρίσκονται στη φυλακή. Η πολιτική της παρουσία έχει διαγραφεί οριστικά, αν και ο χώρος της ακροδεξιάς εκφράζεται πια από νέα μορφώματα.

Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ – ΔΗΜΑΡ) και Φώφη Γεννηματά

Η Φώφη Γεννηματά οδήγησε τη Δημοκρατική Συμπαράταξη σε ποσοστό 6,3%. Η μάχη για την ανασύσταση του χώρου της Κεντροαριστεράς κράτησε μια δεκαετία, με εναλλαγές ονομάτων και συμμαχιών. Ο θάνατος της Γεννηματά άνοιξε τον δρόμο για την ηγεσία Ανδρουλάκη, αλλά το κόμμα δεν έχει βρει ακόμη σταθερή εκλογική δυναμική.

Το Ποτάμι και Σταύρος Θεοδωράκης

Με 4% και 11 έδρες, ο Σταύρος Θεοδωράκης έμοιαζε να εκφράζει το «νέο» που ζητούσε η κοινωνία. Η αδυναμία όμως να χαράξει καθαρή ιδεολογική γραμμή, οι αντιφάσεις και η έλλειψη ριζών οδήγησαν το Ποτάμι σε εξαφάνιση. Σήμερα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της ελληνικής πολιτικής αστάθειας.

ΑΝΕΛ και Πάνος Καμμένος

Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου συγκυβερνούσαν το 2015 με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα που γεννήθηκε από τη μνημονιακή κρίση κατέρρευσε γρήγορα, χάνοντας εντελώς την κοινοβουλευτική του παρουσία. Η πορεία τους από τα υπουργικά έδρανα στην πολιτική αφάνεια είναι ίσως η πιο απότομη της δεκαετίας.

Ένωση Κεντρώων και Βασίλης Λεβεντης

Ήταν από τα «παράδοξα» των εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015: για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες ο Βασίλης Λεβέντης έμπαινε στη Βουλή, κάτι που τότε είχε αντιμετωπιστεί και με ειρωνεία και με περιέργεια. Αξίζει ξεχωριστή αναφορά, γιατί η πορεία της είναι χαρακτηριστική για το πώς τα κόμματα-στιγμιαία αναλαμπή εξαφανίζονται.

Η μοναδική σταθερά: ΚΚΕ και Δημήτρης Κουτσούμπας

Μέσα σε αυτό το πολιτικό τοπίο, μόνο ο Δημήτρης Κουτσούμπας παρέμεινε στη θέση του. Από το 2013 Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, πέρασε τη δεκαετία χωρίς αλλαγές, χωρίς εσωτερικές ρήξεις και χωρίς ανατροπές. Η σταθερότητα του ΚΚΕ μοιάζει... μονότονη για τους αντιπάλους του, αλλά αποδείχθηκε η πιο ανθεκτική στρατηγική σε ένα περιβάλλον όπου τα προσωποπαγή σχήματα κατέρρευσαν και οι μεγάλοι παίκτες άλλαξαν πρόσωπο.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.