Στο λεγόμενο «rebranding» του Αλέξη Τσίπρα, μεταξύ άλλων, ακούσαμε αρκετές ορολογίες, οι οποίες, εκτός από τον εννοιολογικό σκοπό που εξυπηρετούν, αποτελούν και ένα μέσο εντυπωσιασμού. Ανάμεσά στους όρους που ακούστηκαν ήταν η «ψηφιακή δημοκρατία», η «κυβερνώσα αριστερά» αλλά και η «αριστερά του κέντρου» - και όχι κεντροριστερά - κάτι που ακούγεται σαν το «οι κακές κριτικές είναι αντίθετες από τις καλές κριτικές», cult ατάκα γνωστού παίκτη ριάλιτι.
Ωστόσο, ο παλιός και ταυτόχρονα πολύ νέος όρος που λάνσαρε ο Αλέξης Τσίπρας, και τράβηξε αρκετά την προσοχή, ήταν αυτός της πολιτικής οικολογίας.
«Η σημερινή μας Διακήρυξη σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας για τη δημιουργία μιας μεγάλης Προοδευτικής Συμπαράταξης. Τη σύγκλιση των τριών ιστορικών ρευμάτων του προοδευτικού χώρου που αποτελούν έκφραση της σύγχρονης Αριστεράς: Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πολιτικής Οικολογίας. Αυτή είναι η κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τι είναι η πολιτική οικολογία
Όπως το λέει η λέξη, στην πολιτική οικολογία,το περιβάλλον είναι άρρκητα συνδεδεμένο με την οικονομία, την κοινωνία, και την πολιτική, κατ'επέκταση την κυβέρνηση και τους θεσμούς.Όυσιαστικά δηλαδή πολιτικοποιούνται τα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα για την πλήρη κατανόηση του όρου, είναι αυτό που δίνει το Interfaith Center for Sustainable Development, όπου εξηγεί ότι: «Μια ξηρασία σε μια χώρα μπορεί να οδηγήσει σε λιμό εάν δεν υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις αποθήκευσης τροφίμων, επειδή οι άνθρωποι έχουν εξαντλήσει τους πόρους τους σε άλλους τομείς, όπως η αποψίλωση των δασών.
Αυτό αφορά τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον τους. Εις βάθος εξετάζει πώς πρέπει να σκεφτόμαστε τους φυσικούς μας πόρους ως σύνολο, και όχι μόνο μεμονωμένα μέρη, προκειμένου να λαμβάνουμε καλύτερες αποφάσεις για τις μελλοντικές γενιές».
Ο «νονός» του όρου, ήταν ο δημοσιογράφος Frank Thone σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε το 1935. Λίγα χρόνια αργότερα το 1960 χρησιμοποιήθηκε και από Γάλλους ακαδημαϊκούς, ενώ «επαναστατικό έτος» για το εν λόγω θέμα, θεωρείται το 1972, ο ανθρωπολόγος Eric R. Wolfτον έφερε ξανά στο προσκήνιο, σε ένα άρθρο με τίτλο «Ιδιοκτησία και Πολιτική Οικολογία», στο οποίο συζητά πώς οι τοπικοί κανόνες ιδιοκτησίας και κληρονομιάς «μεσολαβούν μεταξύ των πιέσεων που προέρχονται από την ευρύτερη κοινωνία και των απαιτήσεων του τοπικού οικοσυστήματος».
Ο όρος εισέβαλε στην διεθνή πολιτική σκηνή με την έλευση των πρώτων πράσινων κομμάτων. Το Πράσινο Κόμμα της Δυτικής Γερμανίας (Die Grünen) έγινε το πρώτο σημαντικό περιβαλλοντικό κόμμα που εισήλθε σε εθνικό κοινοβούλιο, όταν εξασφάλισε 27 έδρες στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Δυτικής Γερμανίας τον Μάρτιο του 1983 και άνοιξε τις συζητήσεις της πολιτικής οικολογίας.
Ωστόσο, από την μετέπειτα mainstream πολιτική σκηνή, ο αρκετά σύγχρονος αυτός όρος δεν είχε ακουστεί. Σίγουρα το περιβάλλον υπήρχε πάντα στην ατζέντα αλλά ποτέ ως μια μορφή συνυφασμένη με την πολιτική και την κοινωνία.
Αναφορικά με την Ελλάδα, οι Οικολόγοι Πράσινοι, η Νέα Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μιλήσει κατά καιρούς για τέτοια ζητήματα.
Γιατί ένας όρος 50 ετών μπαίνει «τώρα» στην ατζέντα των κομμάτων
Η ορολογία είναι αρκετά επίκαιρη, και φυσικά αρχίζει να χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο από κόμματα και σχηματισμούς στην Ευρώπη, λόγω της κλιματικής κρίσης.
Το Green European Foundation το 2025, διοργάνωσε ευρωπαϊκά trainings νέων στελεχών όπου η «πολιτκή οικολογία» παρουσιάζεται ως κεντρικός άξονας της νέας πράσινης πολιτικής γενιάς.
Το 2026 το διεθνές πράσινο δίκτυο μίλησε ανοιχτά για το ότι η η πολιτική οικολογία περνά πλέον από το περιθώριο στον πυρήνα της ευρωπαϊκής πολιτικής.
Την ίδια στιγμή, πολιτικοί όπως η Marine Tondelier στη Γαλλία και ο Robert Habeck στη Γερμανία, επανέφεραν τη συζήτηση για την οικολογία ως συνολικό πολιτικό σχέδιο και όχι μόνο περιβαλλοντική πολιτική.
Η πολιτική οικολογία, ξαναμπαίνει στην ατζέντα γιατί ο πλανήτης μας βιώνει μια ταχεία και επικίνδυνη αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία οφείλεται κυρίως στις ανθρώπινες δραστηριότητες. βασικά αποθέματα όλο και μειώνονται, και η ενεργειακή κρίση, ήρθε για να μείνει απειλώντας τις οικονομίες παγκοσμίως.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
