Μενού
  • Α-
  • Α+

Εντάξει. Τραγουδιστές μπορεί να μην ήταν. Δεκτό. Οι τύποι, όμως, ήταν φοβεροί ηθοποιοί και αυτό έπρεπε με κάποιο τρόπο να τους αναγνωριστεί. Αλλά αυτοί είμαστε. Μη δούμε έναν άνθρωπο να μην μπορεί να τραγουδήσει. Αμέσως να πούμε πως δεν είναι τραγουδιστής. Οι Milli Vanilli ήταν ένα μουσικό φαινόμενο στην εποχή τους. Σάρωναν τα πάντα στο πέρασμά τους. Κέρδισαν μέχρι και βραβείο Grammy. Σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Μπορεί βέβαια να μην τραγουδούσαν οι ίδιοι αλλά... εντάξει. Λεπτομέρειες. Τις οποίες ξεπέρασε ο Frank Farian.

Από την αφάνεια στη δόξα

Και τώρα θα ρωτήσετε (και με το δίκιο σας, δηλαδή) ποιος είναι ο Frank Farian. Ο κύριος αυτός, λοιπόν, ήταν ένας από τους καλύτερους μουσικούς παραγωγούς της δεκαετίας του 1980. Στα τέλη εκείνης της δεκαετίας θέλει να δώσει συνέχεια στη μεγάλη επιτυχία που έκανε με τους Boney M. και ψάχνει με μανία το επόμενο μεγάλο project του. Ο Farian ακούει διάφορα demos αλλά τίποτα δεν τον ικανοποιεί πλήρως. Μέχρι που ακούει δυο τύπους που τραγουδάνε πολύ καλά και σίγουρα τα τραγούδια τους μπορούν να γίνουν επιτυχίες. Δεν έχουν, ωστόσο, το «πακέτο» που θέλει ο Farian. Δεν θα γίνουν ποτέ pop stars. Την ίδια εποχή γνωρίζει τους Fab Morvan και Rob Pilatus. Εντυπωσιακές παρουσίες αμφότεροι. Γυμνασμένα κορμιά, ωραίες φάτσες με πορεία τόσο στον χορό όσο και στο μόντελινγκ. Αυτοί, μάλιστα. Αυτοί είχαν το «πακέτο», που έψαχνε ο Farian. Και εδώ, ωστόσο, υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα. Οι δυο όμορφοι νεαροί ήταν ωραίοι μέχρι ν’ ανοίξουν το στόμα τους! Με τέτοιες φωνές δεν πάνε πουθενά.

Ο δαιμόνιος Farian, ωστόσο, δε θα άφηνε τέτοιες μικρές λεπτομέρειες να του χαλάσουν τη δουλειά. Το 1988 αποφασίζει να πάρει τις φωνές και να τις ενώσει με το «πακέτο». Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν, στη Γερμανία, οι Milli Vanilli. Μέσα στα επόμενα χρόνια η καριέρα τους εκτοξεύεται. Πουλάνε πολλά εκατομμύρια δίσκους, κάνουν τεράστιες επιτυχίες και όπου εμφανίζονται γίνεται πραγματικά χαμός. Κερδίζουν τη νεολαία και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού όπου δίνουν συναυλίες, παίζοντας ποπ με στοιχεία RnB, μέσα σε γεμάτα από παραληρούντες οπαδούς γήπεδα.

Οι ίδιοι οι Milli Vanilli είχαν μπει πλέον τόσο πολύ στο πετσί του ρόλου τους που έφτασαν στο σημείο να αυτοανακηρυχθούν σε νέους… Beatles ή όπως είχε πει ο Pilatus για τον εαυτό του ο… νέος Έλβις! Και πώς να μη νιώθουν έτσι αφού έφτασαν να κερδίσουν το Grammy για το καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη καθώς και τρία βραβεία AMA. «Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό», είχε πει ο Αβράαμ Λίνκολν και η ημέρα που η απάτη που είχε σκαρφιστεί ο Farian δεν άργησε να έρθει.

Από τη δόξα στην αφάνεια

Οι δημοσιογράφοι που κάλυπταν το φαινόμενο Milli Vanilli είχαν διαπιστώσει πως κάτι δεν πήγαινε καλά, όταν τα δυο μέλη του συγκροτήματος έδιναν συνεντεύξεις. Αυτοί που όταν τραγουδούσαν είχαν άψογη αγγλική προφορά, στις συνεντεύξεις που έδιναν δεν έπαιρναν ούτε Lower! Μέσα στον πανικό και την υστερία, ωστόσο, κανείς δεν ρίσκαρε να πάει ενάντια στο ρεύμα και να εκτεθεί. Απλά περίμεναν να «κάτσει η στραβή», εμπιστευόμενοι τα λόγια του Λίνκολν. Στις 21 Ιουλίου 1989, ξεκινάει το πάρτι. Οι Milli Vanilli δίνουν μια συναυλία μέσα σε ένα στάδιο με 80.000 θαυμαστές τους η οποία, μάλιστα, μεταδίδεται ζωντανά από το Mtv. Όλα κυλούσαν ομαλά μέχρι που στο ρεφραίν του «Girl You Know It’s True» η… βελόνα κόλλησε. Κυριολεκτικά. Και οι δυο εγκαταλείπουν τη σκηνή πανικόβλητοι μέχρι να διορθωθεί το πρόβλημα. Επιστρέφουν μετά από λίγο. Οι οπαδοί τους δεν έδωσαν σημασία. Δεν έγινε το ίδιο και με τους δημοσιογράφους, ωστόσο, οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία που έψαχναν.

Οι ψίθυροι έγιναν κραυγές αλλά και πάλι έλειπε το βασικότερο κομμάτι του παζλ. Τον Δεκεμβρίου του 1989 εμφανίζεται ο Charles Shaw ένας άσημος τραγουδιστής που άκουγε τη φωνή του να κάνει επιτυχία αλλά ο ίδιος να αμείβεται με μόλις 6.000 δολάρια όταν οι άλλοι είχαν στήσει πάρτι εκατομμυρίων άρχισε να μιλάει. Βλέπετε ο Charles Shaw μαζί με τον Brad Howell ήταν οι φωνές πίσω από τους Milli Vanilli. Αρχικά τους είχαν πει πως θα ηχογραφήσουν ως δεύτερες φωνές αλλά στο τελικό αποτέλεσμα αυτοί ήταν και οι… πρώτες και οι δεύτερες! Για να του κλείσουν το στόμα η δισκογραφική εταιρεία του δίνει 150.000 δολάρια αλλά, χολωμένος ο Charles Shaw αρχίζει και διασπείρει τη φήμη στα δημοσιογραφικά γραφεία.

Στις 12 Νοεμβρίου 1990, οι Milli Vanilli και ο μάνατζέρ τους Sergio Vendero, αναγκάζονται και παραδέχονται δημόσια πως ουδέποτε τραγούδησαν οι ίδιοι και πως όλο αυτό ήταν μια απάτη στην οποία παγιδεύτηκαν από τον Frank Farian. Φυσικά, και δεν πείθουν κανέναν. Λίγα 24ωρα μετά, μια ημέρα σαν σήμερα, για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, θα τους αφαιρεθεί και το Grammy και θα ξεκινήσει μια πορεία στην κατηφόρα, δίχως φρένα.

Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα οι Milli Vanilli, ο μάνατζέρ τους Sergio Vendero και βέβαια ο μουσικός παραγωγός Frank Farian δέχονται 27 διαφορετικές μηνύσεις και αγωγές. Το παραμύθι έλαβε τέλος. Το συγκρότημα επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε σχεδόν τρία χρόνια νωρίτερα. Στην αφάνεια. Ο Fab Morvan προσπάθησε να κάνει σόλο καριέρα (με την πραγματική του φωνή) αλλά απέτυχε παταγωδώς. Ο Rob Pilatus έπεσε σε κατάθλιψη, έμπλεξε με τα ναρκωτικά και μπαινόβγαινε στις φυλακές. Στις 2 Απριλίου 1998, σε ηλικία 33 ετών, βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στη Φρανκφούρτη. Το ιατροδικαστικό πόρισμα έκανε λόγο για θανατηφόρο κοκτέιλ χαπιών και αλκοόλ!