Μενού
as perimenoun oi ginaikes
  • Α-
  • Α+

Πρόσφατα, έκανα ένα podcast για τις ταινίες του Σταύρου Τσιώλη και του Νίκου Γραμματικού. Το podcast αγαπήθηκε από το κοινό, έγινε viral και συνεχίζει να ακούγεται φανατικά. Αυτό έγινε η καλύτερη αφορμή για να δημιουργηθεί το παρακάτω κείμενο, με τις ταινίες που στην εποχή τους δεν εκτιμήθηκαν ιδιαίτερα, όμως το κοινό των social media τις βοήθησε να βρουν ένα νέο, φανατικό κοινό. 

Φτηνά Τσιγάρα (2000)

Η ταινία κυκλοφόρησε το 2000, παρουσιάζοντας μια Αθήνα που σήμερα δείχνει αγνώριστη: πιο μοναχική, πιο ρομαντική, χωρίς το απότομο gentrification που στις μέρες μας τη μετατρέπει σε ένα ατέλειωτο τουριστικό χωριό.

Τα Φτηνά Τσιγάρα έγιναν ένα ατέλειωτο meme, έδωσαν νέο λεξιλόγιο στους ρομαντικούς φασαίους μιλένιαλς, και γέμισαν από κόσμο σε προβολές θερινών σινεμά, που είναι κάτι σαν θεσμός πια. Η ταινία σήμερα ζει την αποδόμηση της, από την Gen Z, που βλέπει μόνο boomer νοοτροπίες στους ήρωες της.

Η Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά (2000)

Καλτ διαμάντι του Πάνου Κούτρα, φοβερή ταινία που συνδυάζει την παρωδία και την επιστημονική φαντασία. Η «Επίθεση» βρήκε το κοινό της μετά από την τεράστια επιτυχία του "Χenia" (2014) και πλέον προβάλλεται από το Cinobo.

Τσίου (2005)

Αν ο Δρ. Τζέκιλ των ταινιών του 15Αύγουστου είναι τα Φτηνά Τσιγάρα, τότε ο Μίστερ Χάϊντ είναι σίγουρα το Τσίου. Η ταινία που ταυτίστηκε με τους κουλ, εναλλακτικούς τύπους, που καπνίζουν στριφτά και ακούν τα τελευταία των Χατζηφραγκέτα, ενώ ετοιμάζονται να αγοράσουν τα καινούρια τους σανδάλια Μπίρκενστοκ. Το γεγονός ότι μεταφέρθηκε και στο θέατρο, μάλλον αποτελεί μια παρενέργεια του hype, που κανείς δεν θυμάται ιδιαίτερα ότι συνέβη.

Ας Περιμένουν οι Γυναίκες (1998)

«Ο ορισμός του πέναλτι», «οι άνθρωποι δεν συγχωρούν αυτούς που από έρωτα εκπέσανε» και ένα σωρό άλλες ατάκες της ταινίας, τις οποίες το Twitter κατά βάση, μετέτρεψε σε memes. Και αυτή η ταινία έγινε -κάτι σαν- παράσταση από το συγκρότημα του Μπάμπη Μπατμανίδη, προβλήθηκε ένα σωρό φορές σε διάφορες επετειακές ρετροσπεκτίβες, και βοήθησε τον δημιουργό Σταύρο Τσιώλη να βρει νέο κοινό, ίσως και να του έδωσε μια έξτρα ώθηση στο να γυρίσει το κύκνειο άσμα του, την ταινία «Γυναίκες που Περάσατε από Δω».

Φτάσαμεεε (2004)

Οι πιο μυημένοι «Τσιωλικοί», ξέρουν και τον Μάκη Κοντιζά, φίλο και συνοδοιπόρο του Σταύρου Τσιώλη, που δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας σε αυτή την ταινία, μαζί με το συγκρότημα του θρυλικού Μάκη Μπέκου, την Κωνσταντίνα, τον Παύλο Κοντογιαννίδη, τον Πάνο Σκουρολιάκο, την Ταμίλα Κουλίεβα και τόσους ακόμα σπουδαίους ηθοποιούς. 

Απόντες (1996)

Μια υπέροχη ταινία για το πώς ο χρόνος κάνει τις ανθρώπινες σχέσεις, και τους ίδιους τους ανθρώπους κατά μόνας, αγνώριστους. Το νέο ελληνικό σινεμά, στα καλύτερα του, από τον Νίκο Γραμματικό. Όχι τυχαίο το καστ, με τους Βαγγέλη Μουρίκη, Τάσο Νούσια, Αιμίλιο Χειλάκη, Νίκο Γεωργάκη, Αντώνη Αντωνίου, Βιβή Κρόκα.

Ο Βασιλιάς (2002)

Άλλο ένα αριστούργημα του Γραμματικού, με τον Βαγγέλη Μουρίκη στο ρόλο ενός «αντικοινωνικού στοιχείου», ενός ανθρώπου που θέλει να ζήσει ξανά, μετά τη φυλακή, στον τόπο καταγωγής του. Λογαριάζει χωρίς τους συντοπίτες του.

Τα Κουρέλια Τραγουδάνε Ακόμα (1979)

Ο Νίκος Νικολαΐδης ήταν μια κατηγορία μόνος του στο νέο ελληνικό σινεμά. Επιχείρησε να εκφράσει τους εφήβους της γενιάς του '50, αυτούς που έζησαν επικίνδυνα, με rock n' roll, γρήγορα αμάξια, όμορφα κορίτσια και άφθονο μπονβιβερισμό, λίγο πριν την επέλαση της βιομηχανικής επανάστασης.

Τα «Κουρέλια», η «Γλυκιά Συμμορία», η «Πρωινή Περίπολος», ο «Χαμένος τα Παίρνει Όλα», είναι ταινίες «καταδικασμένες» να βρίσκουν νέο κοινό, σε κάθε εποχή.

Google News

Ακολουθήστε το Reader.gr στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις από την Ελλάδα και τον κόσμο.

BEST OF LIQUID MEDIA