Το μακρινό 1988, ο Γιάννης Σμαραγδής προσπαθούσε να διαμορφώσει το κινηματογραφικό του όραμα σε μια εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος ζούσε στον αστερισμό της βιντεοκασέτας. Οι ταινίες αφορούσαν λίγους, τα ρεκόρ επισκεψιμότητας στις αίθουσες ήταν κατά κύριο λόγο αρνητικά και μόνο το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης λειτουργούσε κάπως σαν ένα «πατ-πάτ» στον ώμο των φιλόδοξων κινηματογραφιστών της εποχής.
Υπήρχαν βέβαια κάποιες παραγωγές αξιοπρόσεκτες που προβλήθηκαν εκείνη τη χρονιά στις αίθουσες της χώρας, όπως η «Φανέλα με το νούμερο 9» του Παντελή Βούλγαρη, οι «Ανίκητοι Εραστές» του Σταύρου Τσιώλη και το «Τοπίο Στην Ομίχλη» του Θέοδωρου Αγγελόπουλου». Αλλά και πάλι, μετρήσαμε μόλις τρεις ταινίες.
Σε εκείνη την άγονη εποχή, ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής αποκάλυπτε στις εφημερίδες το φιλόδοξο σχέδιο του. «ΘΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΩ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟ»
Μάλιστα, αν κρίνουμε και από το παρακάτω δημοσίευμά, ο Σμαραγδής είχε βρει και τον πρωταγωνιστή του στο πρόσωπο του Σοβιετικού ηθοποιού Ινοτσέντι Σμοκτουνόφσκι, ο οποίος εκείνη την εποχή βέβαια, ήταν ήδη σχεδόν 60 ετών. Τουλάχιστον, είχε παίξει Άμλετ («και ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν ένας άλλος Άμλετ»).
Ορκιζόταν πως η συγκεκριμένη ταινία θα αποτελούσε «υπερπαραγωγή ξένων εταιρειών» και έμοιαζε βέβαιος για το ξεκίνημα της παραγωγής της.
Τελικά;
Ο Γιάννης Σμαραγδής όντως, έλαβε μέρος στην παραγωγή της τηλεοπτικής σειράς «Σιγά, η Πατρίδα Κοιμάται» μαζί με τους Μιχαλακόπουλο, Μοσχίδη, Ξενίδη, σε μουσική Δ.Σαββόπουλο. Η ταινία για τον Μέγα Αλέξανδρο έμεινε στα χαρτιά.
- Επίθεση Παπαδόπουλου σε Λέκκα για την οσμή στην Αττική: «Θρυμματίστηκε κάθε έννοια επιστημοσύνης»
- «Γονατίζουν» τα νοικοκυριά: Ποιο είναι το φαγητό που γίνεται είδος πολυτελείας
- Το πικρό και μοναχικό «φινάλε» της Σαπφώς Νοταρά – Ήταν νεκρή δύο ημέρες όταν την βρήκαν
- Τι είναι η ανηδονία από την οποία δήλωσε ότι πάσχει ο Γιώργος Χρυσοστόμου
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
