Deliverance: Ένας κινηματογραφικός εφιάλτης που δεν θα σβήσει ποτέ

Όλοι ξέρουμε το μοτίβο: Παρέα εξερευνητών, φεύγει από την πόλη για να ανακαλύψει παρθένα εδάφη στην αμερικανική επαρχία. Στη διάρκεια του ταξιδιού, διαπιστώνει πως οι ντόπιοι δεν είναι και τόσο φιλικοί και δεν επιθυμούν περίεργους επισκέπτες στα εδάφη τους. Η ταινία Deliverance, που έκανε πρεμιέρα το 1972, ήταν η πρώτη που πήρε αυτές τις ιστορίες από τη λογοτεχνία (βασίζεται σε νουβέλα του Τζέιμς Ντίκι) και τις έφερε στη μεγάλη οθόνη.

Ας θυμηθούμε τι συνέβη σε αυτή την ταινία και γιατί θεωρείται διαχρονική.

Η παραγωγή

Η ταινία Deliverance (1972) αποτελεί όπως είπαμε παραπάνω, μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος, με τον ίδιο τον Τζέιμς Ντίκι στο σενάριο. Αρχικά για τη σκηνοθεσία της, είχε ακουστεί το όνομα του Σαμ Πέκινπα, και για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Μάρλον Μπράντο και Τζακ Νίκολσον, στην πορεία όμως η εταιρεία παραγωγής διαπίστωσε πως αυτό το (ονειρεμένο) καστ ανέβαζε το κόστος της ταινίας σε δυσθεώρητα ύψη.

Τελικά, είδαμε τους Μπαρτ Ρέινονλτς, Νεντ Μπίτι, Τζον Βόιτ, Ρόνι Κοξ, στους ρόλους των τεσσάρων φίλων - εξερευνητών, και τον Τζον Μπόρμαν στη σκηνοθεσία της ταινίας.

Η υπόθεση

Παρακολουθούμε την ιστορία τεσσάρων φίλων από την πόλη (Λιούις, Εντ, Μπόμπι, Ντρου) που αποφασίζουν να κάνουν ένα ταξίδι με κανό σε έναν απομονωμένο ποταμό στα βουνά της Τζόρτζια, προτού ο ποταμός εξαφανιστεί λόγω της κατασκευής ενός φράγματος. Οι φίλοι είναι αρματωμένοι σαν Τζι Άϊ Τζο, και δεν διστάζουν να στοχεύσουν με τα όπλα τους ακόμα και αθώα ζωάκια. 

Αρχικά, το ταξίδι τους φαίνεται σαν μια περιπέτεια στη φύση, αλλά η κατάσταση γρήγορα ξεφεύγει από τον έλεγχο όταν συναντούν δύο ντόπιους, που δεν έρχονται με φιλικές διαθέσεις. Οι τέσσερις φίλοι θα παλέψουν για τη ζωή τους, κόντρα σε μια εχθρική φύση, αλλά κυρίως, κόντρα στους ντόπιους, που έχουν έλειμμα μπροστινών δοντιών, αλλά περίσσευμα σαδιστικού μίσους προς κάθε «πρωτευουσιάνο».

«Είπα στη μαμά μου να μην το δει»: Μιλήσαμε με 3 ανθρώπους που είδαν το θρίλερ της χρονιάς

Το casting και οι επικίνδυνες σκηνές

Αν οι «χωριάτες» της ταινίας προκαλούν έναν κάποιο τρόμο με την εμφάνιση τους και μόνο, είναι επειδή οι περισσότεροι δεν είναι ηθοποιοί, αλλά κάτοικοι από χωριά της Τζόρτζια που επιλέχθησαν να συμμετάσχουν στην ταινία. 

Επιπλέον, αξίζει να τονίσουμε ότι στην ταινία δεν υπήρχε κανένας κασκαντέρ, και η παραμικρή υποψία ειδικών εφέ. Οι πρωταγωνιστές κάνουν καγιάκ σε ποταμό ο οποίος είναι ακατάλληλος για τέτοιες δραστηριότητες, σκαρφαλώνουν σε βουνά, παλεύουν με τα ίδια τους τα χέρια, σε μια ιστορία όπου ο ρεαλισμός είναι ο μεγάλος νικητής.

Δεν έλειψαν βέβαια τα ατυχήματα, με τον Μπαρτ Ρέινολντς και τον Νεντ Μπίτι να πέφτουν από το κανό και να ανασύρονται από τον ποταμό με σοβαρά κατάγματα στην πλάτη. 

Εκείνες οι δύο σκηνές

Η μαγεία στο Deliverance έγκειται στο γεγονός ότι ο τρόμος υπονοείται σε σκηνές όπως εκείνη όπου ένα παιδί μέσα στο δάσος παίζει μπάντζο, και ένας εκ των επισκεπτών, αποφασίζει πως οκ, ξέρει το κομμάτι άρα θα τον σιγοντάρει. Όταν τελειώνει το κομμάτι, πλησιάζει το παιδί για να του πει «μπράβο» και του δίνει το χέρι του.

Το παιδί δεν δίνει το χέρι του πίσω, δεν λέει κουβέντα. Υπάρχει όμως και αυτή η σκηνή για την οποία η ταινία συζητιέται ανελέητα μέχρι σήμερα, όπου ο τρόμος είναι εκεί, με σάρκα και οστά, όταν ένας από την παρέα των τεσσάρων φίλων «τιμωρείται» από τους ντόπιους με βιασμό. Καθώς δέχεται αυτή τη σαδιστική πράξη, υποχρεούται να μιμείται τον ήχο ενός γουρουνιού.

Squeal Like A Pig είναι ο τίτλος του video που ξεδιπλώνεται η σκηνή σε όλο της το βίαιο μεγαλείο. Θα σας συνιστούσα να βεβαιωθείτε ότι είστε ψυχικά έτοιμοι για να δείτε κάτι τέτοιο, και αν ναι, τότε να την γκουγκλάρετε.

«Θα μου καταστρέψει την καριέρα»

Αυτή φημολογείται πως ήταν η πρώτη σκέψη του Μπαρτ Ρέινολντς, πριν το ρισκάρει, και δεχτεί να παίξει στην ταινία. Παρόμοιους ενδοιασμούς είχαν και αρκετοί εκ των υπόλοιπων συμμετεχόντων, αφού διάβασαν το σενάριο με την επίμαχη σκηνή του βιασμού σε πλήρη ανάλυση. Τελικά, το "Deliverance" ήταν η 5η καλύτερη ταινία του 1972 σε εισπράξεις, και αποτέλεσε αφορμή για την εκτόξευση της καριέρας του Μπαρτ Ρέινολντς, αλλά και των υπόλοιπων πρωταγωνιστών. Ο Τζέιμς Ντίκι δεν κατάφερε να γράψει ξανά κάτι εξίσου επιτυχημένο, η γραφή του ταυτίστηκε απόλυτα με τα αποτροπιαστικά στοιχεία του "Deliverance". Αξίζει επίσης να τονίσουμε ότι η ταινία διαγωνίστηκε και στα Όσκαρ, χάνοντας το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, από το «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Η αξία της ταινίας σήμερα

Από το Friday The 13th, το Cabin in the Woods και όλο το είδος του «κατασκηνωτικού τρόμου» συνολικά, μέχρι το Blair Witch Project και κάθε ταινία που αναζητά τον τρόμο μέσα από αλληγορίες πάνω στην επιβίωση και την ύπαρξη συνολικά, το Deliverance χάρισε κάτι απλόχερα.

«Κάποιες φορές πρέπει να χάσεις τον εαυτό σου, πριν ανακαλύψεις οτιδήποτε καινούριο» ήταν ένα σλόγκαν της ταινίας. Δεν είχε άδικο. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.