Dogville: Η εμβληματική ταινία του σύγχρονου κινηματογράφου παρουσιάζεται στο θέατρο σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη

Η αριστουργηματική ταινία Dogville του Δανού σκηνοθέτη Λαρς Φον Τρίερ, θα ανέβει τον Νοέμβριο στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη, ο οποίος επιλέγει να φέρει το κοινό σε επαφή με τη δυναμική και τα επίκαιρα θέματα που πραγματεύεται η ταινία.

Η πολύ ιδιαίτερη περίπτωση ταινίας - κινηματογραφικής αλληγορίας η οποία καταγράφει την ηθική κατάρρευση της μικρής κοινωνίας του Dogville, διασκευάζεται και παρουσιάζεται επί σκηνής, σαν ένας ζωντανός μηχανισμός ελέγχου, με τον θεατή να τοποθετείται μέσα σε ένα φορτισμένο πεδίο, όπου η πίεση κλιμακώνεται αδιάκοπα και γίνεται αισθητηριακά παρούσα.

Γιάννης Αναστασάκης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μαντώ Γιαννίκου, Μυρτώ Γκόνη, Αλεξάνδρα Καζάζου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Μάριος Παναγιώτου, Φώτης Στρατηγός, Γιώργος Συμεωνίδης, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Πηνελόπη Τσιλίκα απαρτίζουν τον πολυδιάστατο θίασο. Εκτός από τη σκηνοθεσία, ο Άρης Μπινιάρης υπογράφει και τη θεατρική διασκευή ενώ τη μετάφραση, ο Αντώνης Γαλέος. 

Το Dogville έχει ανέβει ξανά στο παρελθόν, συγκεκριμένα το 2022 σε σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ στο θέατρο Νέος Ακάδημος με τους Έλλη Τρίγγου, Στέλιο Μάινα, Θοδωρή Κατσαφάδο, Νικολέτα Βλαβιανού, Βαγγέλη Αλεξανδρή, Ανδρέα Νάτσιο, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Αλέξανδρο Μαυρόπουλο, Πάρη Λεόντιο και Νίνα Έππα και το 2015 σε σκηνοθεσία Έφης Γούση στο θέατρο Ακροπόλ, με τους Ευθύμη Ζησάκη, Μιχάλη Λεβεντογιάννη, Ρομάνα Λόμπατς, Γιώργο Νούση, Δημήτρη Πασσά, Γιούλικα Σκαφιδά και Πηνελόπη Τσιλίκα.

«Οι κάτοικοι του Dogville είναι καλοί και τίμιοι άνθρωποι» 

Στην ταινία που προβλήθηκε πρώτη φορά το 2003, παρακολουθούμε την ιστορία της Grace (Νικόλ Κίντμαν), η οποία έχει διαφύγει από εγκληματίες και η οποία φτάνει στην μικρή πόλη Dogville, όπου της παρέχεται άσυλο, με αντάλλαγμα όμως να προσφέρει βοήθεια στους κατοίκους, κάνοντας καθημερινές δουλειές. Πρόκειται για μια ταινία - αντιπαραβολή για τα κατώτερα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης, παίζοντας με τα δίπολα θύμα-θύτης, καλό-κακό. 

Το πολύ ενδιαφέρον με το Dogville είναι η ιδέα πίσω από τη σύνθεσή του. Η ταινία είναι γυρισμένη μέσα σε ένα τεράστιο ηχητικό σκηνικό, σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου σαν μινιμαλιστικό θέατρο μαύρου κουτιού, με γυμνά δάπεδα, κτίρια σχεδιασμένα με κιμωλία και μπρεχτικές θεατρικές τεχνικές. Στην ταινία χρησιμοποιείται το φαινόμενο της αποξένωσης (Verfremdungseffekt) ως βασική δομική της τεχνική.

Αφαιρώντας τα ρεαλιστικά σκηνικά και γυρίζοντας σ' ένα γυμνό μαύρο ηχητικό σκηνικό με περιγράμματα, ο Λαρς Φον Τρίερ εμποδίζει τον θεατή να εμπλακεί· παραμένει παρατηρητής. Παρόλα αυτά, εξακολουθώντας να γνωρίζει πως αυτό που βλέπει είναι μια κατασκευή, κάτι το σκηνοθετημένο, συνεχίζει να σαγηνεύεται από αυτήν τη ψευδαίσθηση. Και αυτή είναι η δύναμη της ψευδαίσθησης στην τέχνη, να πλάθει μια πραγματικότητα που επηρεάζει βαθιά τα συναισθήματά μας, ανάγοντάς την σε μια ανώτερη αλήθεια. 

Το Dogville ήταν υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2003 και συγκαταλέγεται στη λίστα του Guardian με τις 10 καλύτερες ταινίες του μιλένιουμ.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία- Διασκευή: Άρης Μπινιάρης
Δραματουργία: Έρι Κύργια
Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Ρέγκλης 
Σκηνικά: Αγγελίνα Παπαχατζάκη
Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη
Κίνηση: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος
Σχεδιασμός φωτισμών: Στέφανος Δρουσιώτης
Επικοινωνία - Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη 
Social Media - Διαφήμιση: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας
Διεύθυνση Παραγωγής: Έφη Πανουργιά
Συμπαραγωγή: Τεχνηχώρος Θεατρικές Παραγωγές
 
Παίζουν (Με αλφαβητική σειρά)

Γιάννης Αναστασάκης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μαντώ Γιαννίκου, Μυρτώ Γκόνη, Αλεξάνδρα Καζάζου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Μάριος Παναγιώτου, Φώτης Στρατηγός, Γιώργος Συμεωνίδης, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Πηνελόπη Τσιλίκα κ.ά.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.