Μπόνι και Κλάιντ: Οι ληστείες-πρωτοσέλιδα, η ενέδρα με τις 130 σφαίρες και η ταινία που άφησε ιστορία

Το διαβόητο ζευγάρι ληστών Μπόνι και Κλάιντ έδρασε για λιγότερο από δύο χρόνια στις αρχές της δεκαετίας του '30 στις ΗΠΑ, αλλά οι έντονες συγκρούσεις τους με την αστυνομία και ο τρόπος που παρουσιάστηκαν από τον Τύπο της εποχής δημιούργησε έναν μύθο γύρω από το όνομά τους.

Η εγκληματική τους δράση περιλαμβάνει ληστείες σε βενζινάδικα, σε εστιατόρια και σε μικρές επαρχιακές τράπεζες με κέρδη που δεν ξεπερνούσαν ποτέ τα 1500 δολάρια, αλλά και τους θανάτους πολλών αστυνομικών σε συμπλοκές, όπως και μερικών πολιτών.

Το γεγονός ότι συνέπεσε με το αποκορύφωμα της Μεγάλης Ύφεσης, η οποία έπληξε ιδιαίτερα πολιτείες όπως η Οκλαχόμα συνέβαλε στη φήμη που απέκτησαν, καθώς εκείνη την περίοδο αρκετοί ληστές τραπεζών θεωρούνταν κάτι σαν τον «Ρομπέν των Δασών», αφού θεωρούνταν ότι χτυπάνε το σύστημα.

Ήταν νέοι, ερωτευμένοι, ταξίδευαν συνεχώς μαζί και διέφευγαν από την αστυνομία. Η ιστορία των Μπόνι και Κλάιντ είχε ήδη κάτι κινηματογραφικό πριν να τους ενσαρκώσουν στη μεγάλη οθόνη ο Γουόρεν Μπίτι και η Φέι Ντάναγουεϊ στην ομώνυμη ταινία του 1967 που σκηνοθέτησε ο Άρθουρ Πεν.

Η ιστορία των πραγματικών Μπόνι και Κλάιντ 

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει η σελίδα του FBI, η Μπόνι και ο Κλάιντ γνωρίστηκαν στο Τέξας τον Ιανουάριο του 1930 μέσω κοινού τους φίλου. Η Μπόνι Ελίζαμπεθ Πάρκερ ήταν τότε 19 ετών και ήδη παντρεμένη με έναν φυλακισμένο δολοφόνο, τον Ρόι Θόρτον.

Λέγεται μάλιστα ότι από τότε που ο Θόρτον μπήκε στη φυλακή δεν ειδώθηκαν ποτέ ξανά, αλλά κατά τον θάνατό της φορούσε ακόμα τη βέρα του.

Ο Κλάιντ Τσέσνατ Μπάροου ήταν 21 ετών, ανύπαντρος και είχε ήδη αντιμετωπίσει προβλήματα με τον νόμο, για ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο που δεν επέστρεψε, για κατοχή κλεμμένων γαλοπούλων και έπειτα για κλοπές αυτοκινήτων, χρηματοκιβωτίων και καταστημάτων.

Βρισκόταν στις φυλακές της κομητείας ΜακΛέναν στο Γουάκο του Τέξας όταν η Μπόνι πέρασε ένα όπλο σε επίσκεψή της και εκείνος κατάφερε να δραπετεύσει. Συνελήφθη ξανά και στάλθηκε πίσω στη φυλακή. Ο Κλάιντ αφέθηκε ελεύθερος υπό όρους τον Φεβρουάριο του 1932, επανήλθε στην Μπόνι και συνέχισαν μαζί την εγκληματική τους δράση.

Συνεργάστηκαν μάλιστα και με άλλα πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένου του αδελφού του Μπάροου, Μπακ, και της συζύγου του Μπακ, Μπλανς, καθώς και με τον Ρέι Χάμιλτον και τον Γου. Ντ. Τζόουνς

Αυτή η συμμορία ξεκίνησε μια σειρά από τολμηρές ληστείες που έγιναν πρωτοσέλιδα σε όλη τη χώρα και κατάφερναν να διαφύγουν των συλλήψεων κάνοντας τις προσπάθειες από την πλευρά των Αρχών εντονότερες.

Κατά τη διάρκεια μιας ανταλλαγής πυροβολισμών με την αστυνομία στην Αϊόβα στις 29 Ιουλίου 1933, ο Μπακ Μπάροου τραυματίστηκε θανάσιμα και η Μπλανς συνελήφθη. Ο Τζόουνς συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1933 στο Χιούστον του Τέξας και η Μπόνι και ο Κλάιντ συνέχισαν μαζί. 

Ο αιματηρός θάνατος στις 23 Μαΐου του 1934

Στις 13 Απριλίου 1934, ένας πράκτορας του FBI έλαβε πληροφορίες που τοποθετούσαν τους Μπόνι και Κλάιντ σε μια απομονωμένη περιοχή κοντά στο σπίτι της οικογένειας Μέθβιν, ενώ είχαν την πληροφορία ότι ταξίδευαν συχνά συνοδευόμενοι από τον Χένρι Μέθβιν.

Έμαθαν ακόμα ότι οι δυο τους, μαζί με ορισμένα μέλη της οικογένειας Μέθβιν, είχαν οργανώσει ένα γλέντι στη λίμνη Μπλακ Λέικ της Λουιζιάνα τη νύχτα της 21ης Μαΐου 1934 και ότι επρόκειτο να επιστρέψουν στην περιοχή δύο ημέρες αργότερα.

Στις 23 Μαΐου 1934, αστυνομικοί από τη Λουιζιάνα και το Τέξας κρύφτηκαν μέσα σε θάμνους κατά μήκος του δρόμου κοντά στο Σέιλς της Λουιζιάνα. Με το πρώτο φως της ημέρας, εμφανίστηκαν οι Μπόνι και Κλάιντ με το αυτοκίνητό τους και καθώς προσπάθησαν να διαφύγουν οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ.

Οι Μπόνι και Κλάιντ σκοτώθηκαν ακαριαία και λέγεται ότι στο σημείο έπεσαν τουλάχιστον 130 σφαίρες.

Μετά τον θάνατο τους, τόσο οι εικόνες από το σημείο της ενέδρας, όσο και οι φωτογραφίες των σορών των κακοποιών έγιναν πηγή νοσηρής γοητείας για το αμερικανικό κοινό.

Η ιστορία τους ως μέρος της ποπ κουλτούρας

Οι πρώτες ταινίες που εμπνεύστηκαν από τη Μπόνι Πάρκερ και τον Κλάιντ Μπάροου περιλαμβάνουν το You Only Live Once (1937), με πρωταγωνιστές τον Χένρι Φόντα και τη Σίλβια Σίντνεϊ· το Gun Crazy (1949), με τους Τζον Ντολ και Πέγκι Κάμινς· και το The Bonnie Parker Story (1958), με τη Ντόροθι Προβίν και τον Τζακ Χόγκαν. Η ιστορία ενέπνευσε επίσης το μυθιστόρημα του Έντουαρντ Άντερσον Thieves Like Us, το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1949 ως They Live by Night, με τους Φάρλεϊ Γκρέιντζερ και Κάθι Ο’Ντόνελ, και ξαναγυρίστηκε από τον Ρόμπερτ Όλτμαν το 1974, με τον αρχικό του τίτλο, με τους Κιθ Καραντάιν και Σίλλεϊ Ντιβάλ.

Η ταινία Bonnie and Clyde του 1967 σε σκηνοθεσία Άρθουρ Πεν θεωρείται σημείο ορόσημο για τον αμερικανικό κινηματογράφο. Σημείωσε σημαντική εμπορική επιτυχία, ήταν υποψήγια για 10 βραβεία Όσκαρ και έσπασε πολλά κινηματογραφικά ταμπού.

Η επιτυχία της ώθησε άλλους σκηνοθέτες να είναι πιο ανοιχτοί στην παρουσίαση του σεξ και της βίας στις ταινίες τους. 

Το τέλος της ταινίας έγινε διάσημο ως «μία από τις πιο αιματηρές σκηνές θανάτου στην κινηματογραφική ιστορία».

Το 1992, επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.