Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης γίνεται ο επικεφαλής της Φιλικής Εταιρείας - Η απόφαση και ο πρόωρος θάνατος

Γεννημένος τον Δεκέμβριο του 1792 στην Κωνσταντινούπολη, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που μπορούσε να του εξασφαλίσει μία πολύ υψηλού επιπέδου μόρφωση. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι φοίτησε στη Σχολή του Σώματος των Βασιλικών Ακολούθων στην Πετρούπολη.

Η μόρφωση του αλλά και οι αδιαμφισβήτητες ικανότητές του, τον οδήγησαν σύντομα στο τσαρικό περιβάλλον. Έτσι, σε ηλικία μόλις 18 ετών, κατατάχθηκε με τον βαθμό του ανθυπίλαρχου (αντίστοιχος του αθυπολοχαγού αλλά στο Ιππικό). Ήταν μάλιστα στο σώμα των έφιππων σωματοφυλάκων του Τσάρου Αλέξανδρου του Α’ της Ρωσίας.

Στους πολέμους εναντίον του Ναπολέοντα διακρίθηκε. Στη μάχη της Δρέσδης, που έγινε στις 27 Αυγούστου 1813 έχασε το δεξί του χέρι σε ηλικία μόλις 21 ετών. Χάρη στην αυτοθυσία του αλλά και την πολύ μεγάλη ικανότητά του στη μάχη, σύντομα προβιβάστηκε στον βαθμό του υποστράτηγου.

Πίσω στην προεπαναστατική Ελλάδα, η παρουσία του δεν πέρασε ποτέ απαρατήρητη. Ιδίως από τη στιγμή που ήταν πολύ γνωστά τα πατριωτικά του αισθήματα. Έτσι τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας, στην αφετηρία του σχεδίου για Επανάσταση στην Πελοπόννησο, αποφάσισαν ότι ο καταλληλότερος για την ηγεσία της οργάνωσης θα ήταν εκείνος.

Η ηγεσία της Φιλικής Εταιρείας

Έτσι, ο Εμμανουήλ Ξάνθος του πρόσφερε επίσημα την αρχηγία τον Μάρτιο του 1820. Εκείνος έθεσε κάποιους όρους και αμέσως μετά δέχτηκ μία μέρα σαν σήμερα, στις 12 Απριλίου του 1820. Πολύ γρήγορα κινητοποιήθηκε κινούμενος προς την Οδησσό.

Παράλληλα είχε αρχίσει να οργανώνει τη Φιλική Εταιρεία, να βρίσκει ικανά μέλη και να συγκεντρώνει μεγάλα χρηματικά ποσά από εκούσιες συνεισφορές των ομογενών. Τον Φεβρούαριο του 1821 ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στις παραδουνάβιες ηγεμονίες. 

Η ανταρσία του Αλή Πασά είχε δημιουργήσει ένα σημαντικό πρόβλημα για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, επομένως οι Έλληνες έβρισκαν έναν πολύ σημαντικό αντιπερισπασμό προκειμένου να ξεκινήσουν τις επαναστατικές διεργασίες. Η περιοχή των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών θεωρήθηκε ιδανική λόγω μυστικών διεργασιών που είχαν κάνει οι Φιλικοί.

Η επιλογή της Μολδαβίας και της Βλαχίας, θα πρέπει να συνδεθεί και με το γεγονός ότι στις περιοχές αυτές απαγορευόταν η παραμονή του τουρκικού στρατού, ενώ εκεί υπήρχε αρκετή επιρροή του ελληνικού στοιχείου που κατείχε σημαντικές θέσεις. 

Με περίπου 500 Έλληνες σπουδαστές, συγκροτείται υπό τον Υψηλάντη ο Ιερός Λόχος. Φτάνοντας στις 7 Ιουνίου του 1821, ο στρατός του Υψηλάντη υφίσταται μία τεράστια καταστροφή. Ο ίδιος ο Υψηλάντης είχε ήδη αφοριστεί από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’, κατόπιν πιέσεων της Υψηλής Πύλης.

Η παράδοση και ο θάνατος του Αλέξανδρου Υψηλάντη

Μετά τη συντριπτική του ήττα, ο Υψηλάντης παραδίδεται στους Αυστριακούς και φυλακίζεται. Θα παραμείνει στη φυλακή στα πιο κρίσιμα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης και τελικά θα απελευθερωθεί τον Νοέμβριο του 1827. Ούτε και τότε όμως θα μπορούσε να βοηθήσει λόγω της πολύ δύσκολης κατάστασης της υγείας του.

Από τη ζωή του και διάφορες πληροφορίες γι’ αυτό, φαίνεται μάλλον ότι έπασχε από μυοτονική δυστροφία, μία σπάνια κληρονομική νόσο που επηρεάζει κυρίως την καρδιά, τα μάτια και το ενδοκρινολογικό σύστημα που συνήθως οδηγεί σε πρόωρο θάνατο.

Ταλαιπωρημένος από τη φυλάκισή του αλλά και από την ασθένεια του, ο Υψηλάντης πέθανε στις 31 Ιανουαρίου του 1828, στη Βιέννη, μόλις δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του. Τελευταία του επιθυμία ήταν η καρδιά του να αποσπαστεί από το σώμα του και να σταλεί στην Ελλάδα.

Η ταριχευμένη καρδιά του αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας φυλάσσεται στο εκκλησάκι των Ταξιαρχών, επί της οδού Στησιχόρου, ως μια υπόμνηση της ένδοξης ιστορίας του

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.