Ο «φτωχός και μόνος καουμπόη» Λουκιανός Κηλαηδόνης και το «πάρτι στη Βουλιαγμένη»

Με ένα χαμόγελο μισό ειρωνικό και μισό τρυφερό, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης έστησε έναν (μουσικό) κόσμο όπου η καθημερινότητα γίνεται τραγούδι και το τραγούδι επιστρέφει στη ζωή, για να τη φωτίσει αλλιώς.

Η μουσική του, λιτή και παιγνιώδης, κουβαλά κάτι από τζαζ ανεμελιά και κάτι από λαϊκή σοφία. Σαν να σου ψιθυρίζει ότι η ζωή δεν χρειάζεται πάντα μεγάλες κορώνες, αλλά μια «χαμηλή πτήση», λίγο χιούμορ και μια καλή παρέα. Οι στίχοι του αφήνουν χώρο στον ακροατή να χωρέσει τη δική του ιστορία. Εκεί βρίσκεται και η δύναμή του: Σε κάνει να νιώθεις πως αυτό το τραγούδι γράφτηκε για σένα.

Εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Έκανε την επανάσταση του εν μέσω της δικτατορίας όταν κυκλοφόρησε τα εμβληματικά «Μικροαστικά» σε... κόκκινο βινύλιο. Ήταν από τους λίγους που σε έκαναν να γελάς και ταυτόχρονα να προβληματίζεσαι.

«Έντυσε» με την υπέροχη μουσική του, τον «Θίασο» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Του άρεσε να αυτοαποκαλείται «φτωχός και μόνος καουμπόη» αν και ήταν αυτός που διοργάνωσε το λεγόμενο και ελληνικό Γούντστοκ, μια ανεπανάληπτη συναυλία στη Βουλιαγμένη.

Πέρασαν κιόλας εννέα χρόνια από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο «φτωχός και μόνος καουμπόη». 

Ένας «καουμπόη» γεννημένος μουσικός

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1943 στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Από μικρός τόσο αυτός όσο και η οικογένεια του αντιλήφθηκαν την αγάπη που είχε στη μουσική. Στα 5 του χρόνια ξεκινάει πιάνο. Και αν κάποιος νομίζει πως από τότε η ζωή του μπήκε σε ένα... ρυθμός, τότε κάνει μεγάλο λάθος. Ο Κηλαηδόνης δεν πήρε ποτέ πτυχίο στη μουσική.

Αντίθετα, πήρε πτυχίο Αρχιτεκτονικής από το ΕΜΠ. Αλλά δεν έγινε αρχιτέκτονας γιατί... αγαπούσε τη μουσική! Ποτέ δεν εξάσκησε το επάγγελμα του αρχιτέκτονα. Έγινε μουσικός και αφοσιώθηκε στην τέχνη του!

Πριν καν γίνει 30 χρονών έχει συνεργαστεί με τη Βίκυ Μοσχολιού, τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Μανώλη Μητσιά, έχει γράψει μουσική για θεατρικές παραστάσεις ενώ έχει μελοποιήσει ποιήματα του Νίκου Γκάτσου.

Το έργο, όμως, που καθιερώνει τον Κηλαηδόνη ως σπουδαίο τραγουδοποιό και κάνουν τα τραγούδια του σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς είναι τα «Μικροαστικά» σε στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη που κυκλοφόρησαν το 1973, πριν ακόμα πέσει η δικτατορία, σε... κόκκινο βινύλιο. Αξίζει να σημειωθεί πως ο συγκεκριμένος δίσκος κυκλοφορούσε παράνομα χέρι με χέρι πολύ πριν την επίσημη κυκλοφορία του.

Ο δίσκος του «Είμαι ένας φτωχός και μόνος καουμπόη» (1978) είναι ο πρώτος στον οποίο συνθέτει, γράφει και ερμηνεύει τα τραγούδια του. Δύο από τα τραγούδια του δίσκου ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού.

Δεν έχει το παραμικρό νόημα να αναφερθούμε αναλυτικά στο έργο του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Ειδικής αναφοράς, ωστόσο, χρίζει το διπλό άλμπουμ «Αχ! Πατρίδα μου γλυκειά» που κυκλοφόρησε το 1993, που ουσιαστικά είναι μία καταγραφή της μουσικής πορείας της Ελλάδας τα τελευταία πενήντα χρόνια.

Στη δουλειά αυτή παρουσιάζονται δισκογραφικά για πρώτη φορά κατηγορίες τραγουδιών που ανήκουν στο χώρο της προφορικής παράδοσης, όπως σχολικά, τραγούδια της γειτονιάς, του δρόμου, της κατασκήνωσης, του κατηχητικού, προσκοπικά και ακόμη επτανησιακά, καντάδες, ελαφρά και ρεμπέτικα.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό και πολιτικό Άννα Βαγενά, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, την ηθοποιό Γιασεμή Κηλαηδόνη και την τραγουδίστρια Μαρία Κηλαηδόνη.

Το «ουτοπικό» ελληνικό Γούντστοκ

Εννιά χρόνια μετά την πτώση της χούντας, ο κανόνας ήθελε τις μεγάλες συναυλίες να γίνονται αποκλειστικά σε γήπεδα (ανοιχτά ή κλειστά) και να έχουν ένα πολιτικό χρώμα. Ο δημοφιλής τραγουδιστής «ταίριαξε» στο μυαλό του τρία από τα τραγούδια του: «Τα θερινά σινεμά», «Το πάρτι» και το «Στη Βουλιαγμένη» και γέννησαν την ιδέα μίας συναυλίας που δεν θα ήταν περιορισμένη σε ένα κλειστό χώρο ή έστω σε έναν ανοιχτό χώρο με περιορισμένες θέσεις.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης θέλησε να το αλλάξει αυτό και τα κατάφερε. Ήταν ο πρώτος που έβγαλε τις μεγάλες συναυλίες από τα γήπεδα. Και το έκανε με τρόπο εντυπωσιακό που είναι θέμα συζήτησης ακόμα και στις ημέρες μας.

Το σύνθημα για την έναρξη του πάρτι έδωσε ο ίδιος ο ενορχηστρωτής της βραδιάς, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. «Καλωσορίσατε στο πάρτι μας», αναφώνησε. «Πάντα για τα πάρτι μου έψαχνα το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας ή το απέραντο γρασίδι αυτών των κήπων, πάντα ήθελα να φαίνονται όλα χαλαρά και απρόβλεπτα για να αισθάνονται όλοι σαν το σπίτι τους, όση δουλειά κι αν κρυβόταν από πίσω, πάντα με κρατούσε στην αγκαλιά της η Αθήνα μας, οπότε νιώθω πολύ οικεία σε αυτό τον υπέροχο χώρο και ελπίζω να σημάνει το ίδιο και για σας», συμπλήρωσε.

Μετά από ένα χρόνο οργάνωσης, τη Δευτέρα 25 Ιουλίου 1983, πραγματοποίησε το περίφημο πάρτι στη Βουλιαγμένη που με μια δόση υπερβολής χαρακτηρίστηκε από τον Τύπο της εποχής ως το ελληνικό Γούντστοκ! Για εκείνη τη μαγική βραδιά κόπηκαν περίπου 25.000 εισιτήρια. Οι περίπου 80 σεκιουριτάδες που είχαν επιστρατευτεί για να ελέγχουν τον κόσμο, ωστόσο, ήταν απελπιστικά λίγοι. Υπολογίζεται πως στον χώρο της συναυλίας, στην πλαζ του ΕΟΤ στη Βουλιαγμένη, οι θεατές ξεπέρασαν κατά πολύ τις 50.000!

Ακόμα και κολυμπόντας έφτανε κόσμος. Στη σκηνή που στήθηκε σε μια πλωτή εξέδρα 15 μέτρα από τη στεριά, εμφανίστηκαν, εκτός βέβαια από τον ίδιο, οι Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Βαγγέλης Γερμανός, Διονύσης Σαββόπουλος, Αφροδιτή Μάνου και Γιώργος Νταλάρας. Η συναυλία ξεκίνησε αργά το απόγευμα και ολοκληρώθηκε μετά τις 2 τα ξημερώματα!

«Πηγαινοερχόμουν έξι μήνες. Μέτρησα τα πάντα. Το μόνο που δεν προέβλεψα ήταν η μεγάλη προσέλευση του κόσμου. Δε φταίω εγώ παιδιά αν υπήρξε τέτοια μαζική κινητοποίηση προς τη Βουλιαγμένη. Αυτό που σίγουρα λυπάμαι είναι που ταλαιπωρήθηκαν πολλοί φίλοι. Τώρα που διαπιστώσαμε πως δεν υπάρχουν χώροι για τόσες χιλιάδες κόσμου, την επόμενη φορά θα μαζευτούμε στον κάμπο της Θεσσαλίας» είχε πει με χιούμορ σε συνέντευξή του.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.