Όταν η σπουδαία Άννα Συνοδινού τα «βρόντηξε» και παραιτήθηκε από βουλευτής

Πολλές φορές στις ημέρες μας όταν η πολιτική όξυνση χτυπάει «κόκκινο», ειδικά μέσα στη βουλή, υπάρχουν πολλοί που λένε «μα καλά, δεν υπάρχει ένας να τα... βροντήξει κάτω κάποιος και να σηκωθεί να φύγει»;

Συνήθως, το ερώτημα αυτό συνοδεύεται και από τη – μάλλον ισοπεδωτική – κουβέντα περί «κουτάλας» και «καρέκλας» αλλά αυτό είναι μία άλλη, μεγάλη, κουβέντα.

Στην πραγματικότητα, στη σύγχρονη κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας, υπάρχει μία περίπτωση που πράγματι μία πολιτικός τα... βρόντηξε και έριξε μαύρη πέτρα πίσω της και αυτό δεν αφορά μόνο την έδρα της στη βουλή αλλά γενικότερα τη θέση της στην πολιτική.

Η πολιτικός αυτή ήταν η σπουδαία Άννα Συνοδινού η οποία όταν διαπίστωσε πως τα όσα γίνονται μέσα στη Βουλή δεν ταιριάζουν στην αισθητική της αλλά και αυτά που η ίδια πρεσβεύει, σηκώθηκε επιτόπου και δήλωσε πως παραιτείται από το βουλευτικό της αξίωμα, αφήνοντας τους πάντες με το στόμα ανοιχτό και παραδίδοντας ένα σπάνιο μάθημα ήθους, ανεξάρτητα από τις ιδεολογικές καταβολές που έχει ο καθένας.

Η σπουδαία τραγωδός Άννα Συνοδινού

«Μοδίστρα ή βιβλιοθηκάριος»! Αυτή ήταν η απάντηση που έδινε η μικρή Άννα Συνοδινού όταν τη ρωτούσαν τι ήθελε να γίνει όταν θα μεγαλώσει. Γεννήθηκε στο Λουτράκι στις 21 Νοεμβρίου 1927 και ήταν το όγδοο παιδί της οικογένειά της.

Ο επαγγελματικός της προσανατολισμός άλλαξε άρδην όταν η Άννα τελείωσε το Γυμνάσιο. Τότε ήταν που άρχισε να παρακολουθεί θεατρικές παραστάσεις στις οποίες συμμετείχε ο οικογενειακός φίλος (και σπουδαίος ηθοποιός) Θάνος Κωτσόπουλος.

«Από τον δεύτερο εξώστη τον ακούω να μιλάει ως Πνεύμα στον Φάουστ του Γκαίτε και αργότερα τον βλέπω να ενσαρκώνει τον Ορέστη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις, με την αείμνηστη Ελένη Παπαδάκη ως Ιφιγένεια. Μετά από αυτό που είδα, ξέχασα και τη μοδιστρική και τη βιβλιοθηκονομία και άρχισα σοβαρά να σκέπτομαι πώς θα γίνω ηθοποιός» έγραψε η ίδια στην αυτοβιογραφία της προκειμένου να περιγράψει το πώς μπήκε μέσα της το... «μικρόβιο» της υποκριτικής.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το οποίο τελείωσε ως αριστούχος έχοντας σαν δάσκαλο τον σπουδαίο σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη. Σε δική του σκηνοθεσία, άλλωστε, έκανε και το θεατρικό της ντεμπούτο το 1948 στο έργο του Εντμόν Ροστάν «Σιρανό ντε Μπερζεράκ».

Η Άννα Συνοδινού δεν είναι από τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη να «αραδιάζεις» το βιογραφικό τους προκειμένου να δείξεις το ποιοι ήταν και το τι έκαναν. Η πορεία τους και το έργο τους μιλάνε από μόνα τους χωρίς εσύ να χρειάζεσαι να πεις (ή να γράψεις) κάτι περισσότερο.

Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, σε ό,τι αφορά την Άννα Συνοδινού θα πρέπει να αναφερθεί κάτι που ίσως οι περισσότεροι (και σίγουρα οι νεότεροι σε ηλικία) δεν γνωρίζουν. Ήταν εκείνη που το 1965 ίδρυσε τον θίασο «Ελληνική Σκηνή» και έψαχνε έναν χώρο προκειμένου να «στεγάσει» τις δραστηριότητές του.

Τότε ήταν που σκέφτηκε ή καλύτερα οραματίστηκε πως αυτός ο χώρος θα μπορούσε να είναι ένα παλιό λατομείο που δέσποζε πάνω από την Αθήνα. Οι κινήσεις που έκανε ήταν άμεσες και έτσι μετά από λίγο καιρό κατάφερε και το μίσθωσε.

Σιγά σιγά και με τη βοήθεια του αρχιτέκτονα Τάκη Ζενέτου έφτιαξαν το θέατρο Λυκαβηττού! Το λατομείο είχε σταματήσει να λειτουργεί από το 1919. Σαν χώρος θεάτρου άνοιξε για πρώτη φορά επί δικτατορίας Μεταξά προκειμένου να πραγματοποιούνται εκεί προπαγανδιστικές εκδηλώσεις.

Όταν το ζήτησε η Συνοδινού βρισκόταν πολλά χρόνια σε καθεστώς εγκατάλειψης.

Το μίσθωσε για 20 χρόνια με την υποχρέωση επιστρέψει την κυριότητά του στο Δημόσιο μετά την πάροδο της περιόδου αυτής.

Το Θέατρο του Λυκαβηττού έκλεισε την περίοδο της Χούντας καθώς η Άννα Συνοδινού είχε χαρακτηριστεί Αριστερή και για τον λόγο αυτό της είχε αφαιρεθεί και το ελληνικό διαβατήριο. Η Συνοδινού διέκοψε κάθε καλλιτεχνική δραστηριότητα και εργαζόταν ως δακτυλογράφος στην εταιρεία που είχε ο σύζυγός της.

Στο θέατρο επανήλθε το 1972, «αναγέννησε» την «Ελληνική Σκηνή», συνεργάστηκε με τον Θάνο Κωτσόπουλο και χάρισε μερικές από τις πιο σπουδαίες παραστάσεις της με το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, καθιερώνοντας την ως μία από τις σπουδαιότερες Ελληνίδες ηθοποιούς δίπλα σε μεγαθήρια όπως η Εκάβη και η Παξινού!

Το ιστορικό επεισόδιο στη Βουλή και η παραίτηση

Μετά την πτώση της δικτατορίας, στην περίοδο της μεταπολίτευσης, η Άννα Συνοδινού ασχολήθηκε ενεργά με την πολιτική. Θα περίμενε κανείς να στρατευτεί σε κάποιο κόμμα της Αριστεράς, ωστόσο, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν αυτός που φρόντισε να τη «σπρώξει» να κάνει τη μεγάλη έκπληξη.

Μία ημέρα, λίγο πριν τις πρώτες μεταπολιτευτικές εκλογές (έγιναν ανήμερα της πρώτης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείο, στις 17 Νοέμβρη 1974), ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας κάλεσε τη Συνοδινού στο γραφείο του προκειμένου να μιλήσουν.

Εκείνη πήγε και ο Καραμανλής της πρότεινε να συμμετάσχει στα ψηφοδέλτια του κόμματος! Μετά την πρώτη έκπληξη η Άννα Συνοδινού του είπε πως αυτή είναι μία... περίεργη πρόταση καθώς είναι γνωστό πως η ίδια είναι Αριστερών καταβολών και πως η κίνηση αυτή θα προκαλούσε αντιδράσεις.

«Θα είσαι η αριστερή πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, Άννα μου» της απάντησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και κάπως έτσι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε αυτόν τον «πολιτικό γάμο».

Η Άννα Συνοδινού μπήκε στα ψηφοδέλτια της ΝΔ και με αυτά εξελέγη βουλευτής Α' Αθηνών σε πέντε διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις (1974, 1977, 1981, 1985, 1989)!

Στη δεύτερη (μεταπολιτευτική) κυβέρνηση Καραμανλή, μάλιστα, η Άννα Συνοδινού διετέλεσε και υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών!

Προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες υποστηρίζοντας την ανωτεροποίηση των Σχολών Θεάτρου και Χορού, την ασφάλιση των καλλιτεχνών, την ίδρυση Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, την εισαγωγή καλλιτεχνικών μαθημάτων στη Μέση Εκπαίδευση, κ.ά. ενώ εισηγήθηκε νομοθετικές προτάσεις για την προστασία των γερόντων, της μητρότητας, των παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες.

«Ας βοηθήσουμε τους νέους να μάθουν. Όλα πρέπει να τα πουλήσει η Ελλάδα και να πληρώσει δασκάλους» έλεγε η Άννα Συνοδινού η οποία τόνιζε πως «Πολιτισμός είναι να μην υπάρχουν ζητιάνοι».

Η πολιτική καριέρα της Άννας Συνοδινού τελείωσε απότομα (ίσως και όχι με τον τρόπο που θα αξίζει σε αυτή τη μεγάλη ηθοποιό) και εντελώς αναπάντεχα, μία ημέρα σαν σήμερα, στις 2 Μαρτίου 1990.

Την περίοδο εκείνη τα πνεύματα στη Βουλή είχαν οξυνθεί (ξανά) εξαιτίας της διαδικασίας για την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Στην τρίτη διαδοχική ψηφοφορία για την ανάδειξη, η αίθουσα της ολομέλειας του κοινοβουλίου είναι ασφυκτικά γεμάτη.

Ακόμα και στα θεωρία επικρατεί το αδιαχώρητο. Μεταξύ, μάλιστα, και των επισκεπτών ήταν και η Δήμητρα Λιάνη η οποία είχε παντρευτεί τον Ανδρέα Παπανδρέου μερικούς μήνες νωρίτερα (13 Ιουλίου 1989).

Την ώρα που, μέσα σε κλίμα έντασης, βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία της ψηφοφορίας, η βουλεύτρια των Οικολόγων Εναλλακτικών, Μαρίνα Δίζη σηκώθηκε από το έδρανό της και άνοιξε ένα μικρό πανό το οποίο έγραφε «Φτάνει το θέατρο για το +1, τον πρόεδρο». Την ίδια στιγμή οι υποστηρικτές της από τα θεωρία άρχισαν να πετούν στα βουλευτικά έδρανα... γαρύφαλλα!

Έξαλλος ο πρόεδρος της Βουλής, Αθανάσιος Τσαλδάρης αρχίζει να φωνάζει: «Να εκκενωθεί το θεωρείο και να συλληφθούν οι ταραξίες. Να απαγγελθούν κατηγορίες στους ταραξίες! Παρακαλώ κυρία Δίζη, σας ανακαλώ στην τάξη. Είναι ντροπή σας».

Και ενώ σταδιακά όλα έδειχναν πως η ηρεμία θα επανέλθει στο κοινοβούλιο, η βουλεύτρια της Νέας Δημοκρατίας Άννα Συνοδινού σηκώθηκε από τη θέση της και ζητά από τον πρόεδρο της Βουλής το λόγο. Εκείνος αρνήθηκε να της τον δώσει και της ζήτησε να κάτσει κάτω.

Η Άννα Συνοδινού, ωστόσο, ήταν εκτός εαυτού, μίλησε εκτός μικροφώνου και ο Αθανάσιος Τσαλδάρης την απείλησε πως θα αναγκαστεί να την αποβάλει αν συνεχίσει. Τότε η Άννα Συνοδινού, έκατσε στη θέση της – φανερά εκνευρισμένη - αλλά λίγο αργότερα ξανασηκώθηκε και άρχισε να φωνάζει προς το προεδρείο πως το όλο σκηνικό είναι απαράδεκτο.

Η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο και ο Αθανάσιος Τσαλδάρης την απέβαλε από την αίθουσα. Η Άννα Συνοδινού, νευριασμένη, μάζεψε τα πράγματά της και έφυγε από την αίθουσα χωρίς ποτέ να επανέλθει σε αυτή.

Η Άννα Συνοδινού παραιτήθηκε από βουλεύτρια της ΝΔ και έβαλε τέλος στην καριέρα της χωρίς ποτέ ξανά να ασχοληθεί με την πολιτική.

Για την ιστορία και μόνο να αναφερθεί πως εκείνη η τρίτη ψηφοφορία για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας ολοκληρώθηκε χωρίς αποτέλεσμα, η βουλή «διαλύθηκε» (ολοκληρώνοντας έτσι και την «αποστολή» της οικουμενικής κυβέρνησης) και έτσι η Ελλάδα οδηγήθηκε σε εκλογές στις 8 Απριλίου 1990 τις οποίες κέρδισε η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. 

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.