Η Αθήνα πια δεν μπορεί να μας χωρέσει. Αυτό είναι μια κοινή πεποίθηση, κάτι που λέμε σε περιστάσεις έντονης δυσφορίας ακόμα και όταν παίρνουμε το αυτοκίνητο για μια σύντομη -θεωρητικά- διαδρομή στους κεντρικούς άξονές της. Μια κατάσταση σχεδόν ανυπόφορη, αφού, όσο περνούν τα χρόνια, το κυκλοφοριακό κομφούζιο γίνεται ολοένα εντονότερο και ακόμα και η σκέψη ότι πρέπει να μετακινηθούμε κάπου με αυτοκίνητο, μοιάζει εφιαλτική.
Δεν είμαστε εμείς λιγότερο ανεκτικοί, απλά αυτή η πόλη δεν μπορεί να σηκώσει περισσότερα οχήματα, δεν χωράει άλλο κόσμο στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, δεν έχει διαθέσιμα πάρκινγκ για τα περίπου έξι εκατομμύρια αμάξια που κινούνται στους δρόμους της. Οι κάτοικοι ασφυκτιούν, αφού ο μισός πληθυσμός της χώρας είναι στριμωγμένος στην πρωτεύουσα. Δεν μπορούμε να βρούμε σπίτι, να κινηθούμε, να ανασάνουμε.
Η κατάσταση δυσκολεύει ακόμα περισσότερο, όταν κηρύσσεται κάποια έκτακτη απεργία των Μέσων Μεταφοράς -όπως έγινε εχθές με μετρό, ΗΣΑΠ και τραμ, με αφορμή το τραγικό εργατικό δυστύχημα που σημειώθηκε στον ΗΣΑΠ- με την Αθήνα να βυθίζεται στο «κόκκινο» και όλοι της οι δρόμοι να έχουν αυτοκίνητα που κινούνται σημειωτόν. Σε αυτό το σημείο πρέπει να σημειωθεί ότι προφανώς δεν ευθύνεται μια απεργία για την απελπιστική κατάσταση στην οποία ζούμε, αλλά η πολιτική ηγεσία που φαίνεται να μην δίνει σημαντικά κίνητρα αποκέντρωσης και αποσυμφόρησης της πρωτεύουσας.
Με ποιο τρόπο θα μπορέσει κάποιος να αποχωριστεί την Αθήνα όταν δεν υπάρχουν ευκαιρίες εργασίας και ανέλιξης στην επαρχία; Με ποιο τρόπο θα αφήσει πίσω του όλη του τη ζωή χωρίς να δίνεται το παραμικρό οικονομικό κίνητρο;
Όταν καθημερινά οι τίτλοι ειδήσεων κάνουν λόγω για «Τεράστιο μποτιλιάρισμα στους δρόμους», «Στο κόκκινο ο Κηφισός», «προβλήματα στους δρόμους της Αθήνας», «κόκκινες οι κεντρικές οδικές αρτηρίες της πόλης», με τι σθένος μπορούμε να σηκωθούμε, να ετοιμαστούμε και να εξαντλήσουμε όλα τα αποθέματα της ψυχικής μας υγείας για μία διαδρομή;
«Απλά δε χωράμε άλλοι»
«Στο σχόλασμα από τη δουλειά το απόγευμα, στη διαδρομή από Καλλιθέα στη Νίκαια που είναι το σπίτι μου, έκανα μία ώρα, ενώ κανονικά κάνω 20 λεπτά για να φτάσω», λέει η Ιωάννα μιλώντας στο reader.
«Τις υπόλοιπες μέρες κατεβαίνω τη Συγγρού και στρίβω Παραλιακή, ωστόσο επειδή χθες είδα ότι η Παραλιακή ήταν κυριολεκτικά κοκκαλωμένη, μπήκα μέσα στα στενά της Καλλιθέας και του Μοσχάτου. Ακόμα και εκεί γινόταν χαμός και ήμασταν κολλημένοι για πολλή ώρα. Μετά κάπως κατάφερα και βγήκα εθνική προς Ρέντη για να πάω προς Νίκαια. Τραγική η κατάσταση. Απλά δε χωράμε άλλοι».
Από την πλευρά του, ο Γρηγόρης που εργάζεται σε γυμναστήριο στα Δυτικά, αναφέρει πως «για να καταφέρω να φτάσω από τα Λιόσια που μένω στο Ίλιον, έκανα 50 λεπτά με το αμάξι, ενώ κανονικά φτάνω σε ένα 20λεπτο. Έχω και μηχανή, αλλά δεν μπορούσα να την πάρω λόγω καιρού. Απελπιστικό τουλάχιστον. Νομίζω σε λίγα χρόνια απλά δε θα χωράμε».
«Βρέθηκα και εγώ στο δρόμο γύρω στις 8 παρά το απόγευμα. Στη διαδρομή από Κάτω Χαλάνδρι σε Κυψέλη έκανα 35 λεπτά, ενώ κανονικά είναι ένα 15λεπτο χωρίς κίνηση», λέει από την πλευρά του ο Ορέστης.
Σε μια διαδρομή από Χαλάνδρι μέχρι Εξάρχεια, «ήμουν 45 λεπτά μέσα στο ταξί, ενώ δεν είναι πάνω από 20 η διαδρομή», λέει με τη σειρά του ο Βίκτωρας. «Πάντα παίρνω μετρό και αποφεύγω το αυτοκίνητο γιατί δεν αντέχω την κίνηση. Αυτό που θα είχε μια αξία να αναφέρουμε, είναι ότι πλέον δεν έχει κίνηση μόνο στις λεγόμενες ώρες αιχμής, αλλά από το πρωί μέχρι το βράδυ».
Παράλληλα, γύρω στις 19.00, εγώ πάσχιζα να φτάσω στο σπίτι μου στα Πατήσια, με σημείο εκκίνησης την Αγία Παρασκευή, όπου βρίσκονται τα γραφεία μας. Όταν κατά το σχόλασμα μπήκα να δω πόση ώρα γράφει το GPS, είδα στην οθόνη μου «1 ώρα και 10 λεπτά μέχρι την άφιξη στον προορισμό» την ώρα που κάθε δρόμος και κάθε στενό είχε αυτό το βαθύ μπορντό χρώμα, συνομολογώντας πως η κίνηση είναι στο πικ της. Δεν ήθελα να το πιστέψω. Κι όμως, μπαίνοντας στο αυτοκίνητο ήρθα αντιμέτωπη με το χάος. Να μην τα πολυλογώ, κατάφερα να μπω στο σπίτι μου, κατάκοπη, μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο κολλημένη στον Κηφισό.
Από τα social media και τα story με τις εικόνες μποτιλιαρίσματος, μέχρι τους τίτλους ειδήσεων, σίγουρα η κίνηση είναι ένα από τα πιο βασικά θέματα συζήτησης που κυριαρχεί σε κάθε κοινωνική συναναστροφή. Μέσα σε μια Αθήνα που αγγίζει σχεδόν τη δυστοπία και σε λίγα χρόνια θα μοιάζει σαν ένα επεισόδιο βγαλμένο από Black Mirror, δεν ξέρω αν υπάρχει αρκετό «οξυγόνο» για όλους μας.
Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
