Μενού

«Μια μέρα απλά παραιτήθηκα, έφτιαξα ένα σακίδιο και έφυγα»: Πώς είναι να αλλάζεις επάγγελμα μετά τα 30

παραίτηση
Παραίτηση | Shutterstock
  • Α-
  • Α+

Η εργασία είναι κάτι παραπάνω από ένσημα, χρήματα και διεκπεραίωση υποχρεώσεων. Δεν ζούμε για να δουλεύουμε, δουλεύουμε για να ζούμε. Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνες, θα περάσουμε περίπου 90.000 ώρες της ζωής μας στη δουλειά. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ξυπνάμε το πρωί και να θέλουμε να πηγαίνουμε στον χώρο εργασίας μας.

Στην Ελλάδα, βέβαια, υπάρχουν πολλές συνθήκες που ωθούν έναν άνθρωπο να γίνει έρμαιο της καθημερινότητας. Από το σύστημα των Πανελληνίων, που σε καλεί να αποφασίσεις τι θα κάνεις σε όλη σου τη ζωή ήδη από τα 17 σου χρόνια, μέχρι τις πενιχρές εργασιακές συνθήκες και τους χαμηλούς μισθούς που συναντά κανείς αργότερα, είναι συχνά δύσκολο το «σύμπαν» να ευθυγραμμιστεί ώστέ να ακολουθήσεις την διαδρομή που πραγματικά θέλεις. 

Το ότι κάτι είναι δύσκολο, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι είναι και ακατόρθωτο. Μιλήσαμε με ανθρώπους που, είτε λόγω κοσμοθεωρίας είτε λόγω οικονομικών συνθηκών, είτε λόγω κακού επαγγελματικού περιβάλλοντος, κατάφεραν να χαράξουν τη δική τους πορεία και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με την εργασία τους.

Χοακίμ: «Έφτιαξα ένα σακίδιο και έφυγα χωρίς να ξέρω που πηγαίνω»

Με τι ασχολούσουν επαγγελματικά πριν και σε ποια ηλικία αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα; Ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;

Έχω αλλάξει καριέρα αρκετές φορές στη ζωή μου, την πρώτη φορά γύρω στα 30 και ξανά γύρω στα 35.  Πριν από όλα αυτά, δούλευα ως διευθυντής σε μια αλυσίδα εστιατορίων στη Νορβηγία μέχρι τα 23 μου. Δεν είχα ταξιδέψει ποτέ. Μια μέρα απλά παραιτήθηκα από τη δουλειά μου, έφτιαξα ένα σακίδιο και έφυγα χωρίς να ξέρω πού πηγαίνω. Κατέληξα να ταξιδεύω με σακίδιο στην πλάτη στην Ισπανία για ένα χρόνο.

Όταν τα χρήματα τελείωσαν, γύρισα σπίτι, κέρδισα λίγα ακόμα σε ένα άλλο εστιατόριο και μετά έψαξα για το καλύτερο και φθηνότερο μέρος που μπορούσα να βρω, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν ένα σπίτι σε ένα βουνό στην Κρήτη.

Διαβάστε επίσης: Απελπισμένοι οι εργαζόμενοι στην έρευνα λόγω υποχρηματοδότησης: «Κινδυνεύουμε με εξαφάνιση»

Από εκεί έκανα ένα μικρό ταξίδι το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα, ερωτεύτηκα την πόλη, έφτιαξα ξανά τις βαλίτσες μου και βρήκα δουλειά σε ένα τηλεφωνικό κέντρο. Πέρασα τέσσερα χρόνια εκεί πριν καταλάβω ότι δεν ήταν για μένα. Έτσι μετακόμισα στην Αμερική για να μείνω με έναν φίλο και ξεκίνησα τη δική μου επιχείρηση περιπάτου σκύλων, η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Τότε ήρθε το 2020. Συνειδητοποίησα ότι αυτό που έκανα υποτίθεται ότι ήταν για τα σκυλιά, αλλά στην πραγματικότητα αφορούσε τη συσσώρευση χρημάτων και την ξοδέψή τους,  υπερβολικά από τη λεγόμενη «καλή ζωή». Μου θύμισε σκλαβιά. Ήθελα να το αλλάξω για τον εαυτό μου και, ενώ το έκανα, να βοηθήσω να το αλλάξω και για τους άλλους.

Ολοκλήρωσα μια πιστοποίηση 800 ωρών ως βοτανολόγος και τελείωσα την πιστοποίησή μου στο Yin Yoga. Τώρα περνάω τις περισσότερες μέρες μου στο στούντιο, στον κήπο και με τα σκυλιά, τις γάτες, τις κότες, τις γαλοπούλες και τα κουνέλια μας. Έχω μάθει ότι η ζωή έχει να κάνει πραγματικά με το να γίνεσαι αυτοσυντηρούμενος. Αυτό σημαίνει στην πραγματικότητα το να είσαι πλούσιος (για μένα)!

«Δεν ήθελα η δουλειά μου να τροφοδοτεί μια μηχανή, στην οποία δεν πίστευα»

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή στιγμή που λειτούργησε ως καταλύτης για να κάνεις το επόμενο βήμα;

Για μένα ήταν μια συνειδητοποίηση που ξεπερνούσε μια στιγμή. Οι περισσότεροι από εμάς περνάμε τη ζωή μας εργαζόμενοι για μια «ελίτ» που κυβερνά τον κόσμο, και κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε - θα παραμείνουμε μέσα σε αυτό το σύστημα ή θα βγούμε από αυτό; Δεν ήθελα η δουλειά μου και οι φόροι μου να τροφοδοτούν μια μηχανή στην οποία δεν πίστευα. Αυτή η αλλαγή προοπτικής ήταν ο καταλύτης. 

Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος προβληματισμός σου όταν πήρες την απόφαση να αλλάξεις επαγγελματική πορεία;

Αποτυχία. Με απλά λόγια, ο φόβος ότι δεν θα πετύχει.

Με τι ασχολείσαι σήμερα και τι σε ελκύει περισσότερο στη νέα σου επαγγελματική πραγματικότητα;

Άνοιξα ένα μη κερδοσκοπικό στούντιο σε ένα ελληνικό νησί που ονομάζεται Sowilo House. Είναι ένας χώρος για τα πάντα, από κίνηση και προπονήσεις μέχρι διαλογισμό. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι ότι είναι χτισμένο γύρω από το άτομο ως σύνολο - η σωματική και η ψυχική διέγερση είναι και οι δύο σημαντικές, και εγώ μπορώ να βοηθάω τους ανθρώπους να φροντίζουν και τα δύο.

«Αυτό που σε τρομάζει περισσότερο, είναι αυτό που ακριβώς χρειάζεσαι για να ανέβεις ένα σκαλί στη ζωή»

Σε τρόμαξε η αλλαγή;  Ποιες σκέψεις ή αμφιβολίες περνούσαν από το μυαλό σου εκείνη την περίοδο;

Ναι με τρόμαξε. Αλλά έχω μάθει ότι αυτό που σε τρομάζει περισσότερο είναι συνήθως ακριβώς αυτό που χρειάζεται να κάνεις για να ανέβεις ένα σκαλί στη ζωή. Εκείνη την εποχή οι αμφιβολίες μου ήταν οι προφανείς: χρήματα, χρόνος και το να αφήσω πίσω μου τη ζώνη άνεσής μου.

Διαβάστε επίσης: Τα 4 λάθη στο μηχανογραφικό που μπορεί να κοστίσουν τη σχολή των ονείρων σου

Αντιμετώπισες προκαταλήψεις ή αμφισβήτηση επειδή ξεκινούσες κάτι νέο μετά τα 30; Αν ναι, πώς τις διαχειρίστηκες;

Όχι ακριβώς. Στο τέλος της ημέρας, εγώ είμαι αυτός που αποφασίζει τι θα κάνω με τη ζωή μου - κανείς άλλος δεν το κάνει. Και όταν εμφανίστηκαν αμφιβολίες, ο τρόπος να ξεπεραστούν ήταν απλός: να σκέφτομαι τη μία μέρα τη φορά.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αλλάξει καριέρα μετά τα 30;

Όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει πάντα μια άλλη. Πήγαινε να κατακτήσεις τον κόσμο.

Πέτρος: «Ξέρεις τι είναι στην Ελλάδα του σήμερα να αφήνεις δουλειά με καλά λεφτά;»

Με τι ασχολούσουν επαγγελματικά πριν και σε ποια ηλικία αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα; Ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;

Ήμουν πολιτικός μηχανικός σε τεχνικό γραφείο. Αποφάσισα να αλλάξω καριέρα στα 45 μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε κάποιο συγκεκριμένο πλάνο ή κάποια στρατηγική πίσω από αυτή την απόφαση. Όλα ήρθαν αρκετά φυσικά. Κοιτάζοντας πίσω, καταλαβαίνω ότι δεν ήμουν πραγματικά ικανοποιημένος από τη δουλειά μου, αλλά η καθημερινή ρουτίνα δεν μου επέτρεπε να το συνειδητοποιήσω.

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή στιγμή που λειτούργησε ως καταλύτης για να κάνεις το επόμενο βήμα; 

Ναι. Όλα ξεκίνησαν όταν άρχισα να πηγαίνω την κόρη μου στο ωδείο για τα μαθήματα πιάνου. Κάτι ξύπνησε μέσα μου τότε, γιατί η μουσική ήταν ένα απωθημένο που είχα από παιδί. Όσο την περίμενα, παρατηρούσα την αίθουσα με τα ντραμς και ένιωθα όλο και μεγαλύτερη περιέργεια. Το ένα έφερε το άλλο και κάποια στιγμή σκέφτηκα: «Αντί να περιμένω απ’ έξω, γιατί να μην ξεκινήσω κι εγώ μαθήματα;». Έτσι άρχισα να μαθαίνω ντραμς και, χωρίς να το καταλάβω, αυτή η απόφαση άλλαξε τη ζωή μου.

Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος φόβος ή προβληματισμός σου όταν πήρες την απόφαση να αλλάξεις επαγγελματική πορεία;

Οι μεγαλύτεροι φόβοι μου ήταν δύο. Ο πρώτος ήταν το οικονομικό. Ξέρεις τι είναι στην Ελλάδα του σήμερα να αφήνεις δουλειά με καλά λεφτά επειδή κάπως σου κλώτσησε και δεν αντέχεις άλλο; Και να έχεις και ένα παιδί. .  

Είχα συνηθίσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο εισοδήματος και σίγουρα με προβλημάτιζε πολύ η αλλαγή.

Ο δεύτερος φόβος είχε να κάνει με την ηλικία μου. Οι περισσότεροι επαγγελματίες μουσικοί ξεκινούν από πολύ μικροί. Εγώ είχα γράψει την κόρη μου πέντε ετών στο πιάνο και ξαφνικά βρέθηκα, στα σαράντα και κάτι, χωρίς προηγούμενη μουσική εκπαίδευση, να σκέφτομαι σοβαρά να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική. Ήταν τρομακτικό.

Βοήθησε πολύ, βέβαια, η στήριξη του δασκάλου μου. Έβλεπε ότι είχα δυνατότητες, με ενθάρρυνε συνεχώς και αργότερα μου εμπιστεύτηκε και τους πρώτους μου μαθητές. Τίποτα όμως δεν έγινε εύκολα. Χρειάστηκαν αμέτρητες ώρες μελέτης, ξενύχτια και πολλή δουλειά. Πέντε χρόνια αυτή η ιστορία και βάλε. Μάλιστα γράφτηκα και σε θεωρία μουσικής, σολφέζ και γενικά έκανα όλο το ωδειακό πακέτο, γιατί ήθελα να το κάνω σωστά.

Με τι ασχολείσαι σήμερα και τι σε ελκύει περισσότερο στη νέα σου επαγγελματική πραγματικότητα;

Σήμερα διδάσκω ντραμς σε παιδιά. Συνεργάζομαι με δύο ωδεία και παράλληλα κάνω και ιδιαίτερα μαθήματα. Αυτό που με ελκύει περισσότερο είναι ότι νιώθω πως κάνω κάτι που αγαπώ πραγματικά. Επίσης, μου δίνει μεγάλη χαρά να βλέπω τα παιδιά να εξελίσσονται και να αποκτούν σχέση με τη μουσική.

Αντιμετώπισες προκαταλήψεις ή αμφισβήτηση επειδή ξεκινούσες κάτι νέο μετά τα 30; Αν ναι, πώς τις διαχειρίστηκες;

Όχι ιδιαίτερα, κυρίως γιατί δεν συνηθίζω να μπαίνω σε πολλές λεπτομέρειες για το επαγγελματικό μου παρελθόν. Αν με ρωτήσουν, θα πω ότι ξεκίνησα από έναν εντελώς διαφορετικό χώρο και αργότερα έγινα μουσικός, αλλά μέχρι εκεί.

Βέβαια, όταν άρχισα να αναζητώ δουλειά σε ωδεία, υπήρξαν και κάποιες απορρίψεις. Αυτό είναι μέρος της διαδικασίας και της ζωής γενικότερα. Δεν το πήρα προσωπικά και συνέχισα.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αλλάξει καριέρα μετά τα 30;

Θα του έλεγα να μην φοβηθεί και να το τολμήσει. Η ρουτίνα είναι ύπουλη, γιατί πολλές φορές σε κάνει να συνηθίζεις μια κατάσταση που στην πραγματικότητα δεν σε ικανοποιεί. Δεν λέω ότι πρέπει να πάρεις μια απόφαση παρορμητικά, αλλά αξίζει να δώσεις μια ευκαιρία σε αυτό που πραγματικά σε γεμίζει. Κάποιες φορές η ζωή που θέλεις βρίσκεται ακριβώς έξω από τη ζώνη άνεσής σου.

Κρυσταλλία: «Δεν είναι δυνατόν σε όλη σου τη ζωή, να κάνεις αυτό που έκανες στα πρώτα σου βήματα»

Με τι ασχολούσουν επαγγελματικά πριν και σε ποια ηλικία αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα; Ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;

Γύρω στα 36 άλλαξα καριέρα. Δούλευα σε πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία ως executive secretary, στη διεύθυνση ανθρωπίνου δυναμικού. Οι λόγοι που αποφάσισα να φύγω, είναι ότι δούλευα πολλές ώρες, ακόμη και από το σπίτι πολλές φορές. Δηλαδή 12ωρα, χωρίς να πληρώνομαι για αυτό. Και να σημειωθεί ότι και το περιβάλλον δεν ήταν και το καλύτερο. 

Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος προβληματισμός σου όταν πήρες την απόφαση να αλλάξεις επαγγελματική πορεία;

Όταν πήρα την απόφαση δεν είχα κάποιο φόβο, ούτε προβληματισμό. Χρησιμοποίησα το γεγονός ότι μιλούσα άπταιστα αγγλικά επειδή είχα δουλέψει με Αμερικανούς και είμαι Ελληνοαμερικανίδα, οπότε το χρησιμοποίησα αυτό, και πήγα μετά και στο ελληνοαμερικανικό κολέγιο, Είχα δηλαδή αυτά τα πλεονεκτήματα και μου ήρθε εύκολο το να πάρω την άδεια διδασκαλίας. 

Με τι ασχολείσαι σήμερα και τι σε ελκύει περισσότερο στη νέα σου επαγγελματική πραγματικότητα;

Εκμεταλλεύτηκα τα αγγλικά και ασχολούμαι μέχρι και σήμερα με αυτό. Είμαι καθηγήτρια Αγγλικών. Μου αρέσει. Προτιμώ να έχω επαφές με παιδιά παρά ενήλικες. Οι μόνες δυσκολίες που συνταντώ, είναι οικονομικές. Τα φροντιστήρια δεν πληρώνουν αρκετά και δεν μπορείς εύκολα να λείψεις για προσωπικούς λόγους. 

Αντιμετώπισες προκαταλήψεις ή αμφισβήτηση επειδή ξεκινούσες κάτι νέο μετά τα 30; Αν ναι, πώς τις διαχειρίστηκες;

Προσωπικά, δεν αντιμετώπισα προκαταλήψεις ή αμφισβήτηση. Ίσα ίσα εγώ προτείνω σε όλους να αλλάζουν δουλειές. Δεν είναι δυνατόν σε όλη σου τη ζωή να ασχολείσαι με την μια και μοναδική δουλειά που έπιασες από τα πρώτα σου βήματα. Πρέπει να δοκιμάζεις και είναι πιο έυκολο πριν δημιουργήσεις και οικογένεια. Απλά πρέπει να μετράς τα ρίσκα. 

Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αλλάξει καριέρα μετά τα 30;

Γενικά, εγώ αυτό που θα πω είναι αν σε ενδιαφέρει κάτι άλλο, να το κάνεις. Ακόμα και αν παράλληλα με τη δουλειά σου, σου αρέσει κάτι, να το τσεκάρεις και να εξελιχθείς σε αυτό, γιατί μπορεί κάποια στιγμή να γίνει το κανονικό σου επάγγελμα. 

Έφη:  «Με φόβισε πολύ η αλλαγή λόγω ηλικίας»

Με τι ασχολούσουν επαγγελματικά πριν και σε ποια ηλικία αποφάσισες να αλλάξεις καριέρα; Ποιοι ήταν οι βασικοί λόγοι που σε οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;

Ήμουν πωλήτρια λιανικής και αποφάσισα να αλλάξω καριέρα στα 37 λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων. 

Υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός ή στιγμή που λειτούργησε ως καταλύτης για να κάνεις το επόμενο βήμα;

Ήθελα να συνεισφερω στον οικογενειακό προϋπολογισμό. 

Ποιος ήταν ο μεγαλύτερος προβληματισμός σου όταν πήρες την απόφαση να αλλάξεις επαγγελματική πορεία;

Ο μεγαλύτερος φόβος ήταν αν θα πετύχει το νέο εγχείρημα. Με φόβισε πολύ η αλλαγή και λόγω ηλικίας και λόγω ότι ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που έκανα.

Με τι ασχολείσαι σήμερα και τι σε ελκύει περισσότερο στη νέα σου επαγγελματική πραγματικότητα;

Ασχολούμαι με την ονυχοπλαστική και με ελκύει που είναι ένα δημιουργικό επάγγελμα, σε αντίθεση με το προηγούμενο.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που σκέφτεται να αλλάξει καριέρα μετά τα 30;

Θα του έλεγα να το τολμήσει γιατί ποτέ δεν είναι αργά να κάνεις αυτό που σου αρέσει.

 

 

Google News

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.