Ο Χένρι Κίσινγκερ είχε κάτι κακό να πει για τον Ιωάννη Καποδίστρια

Το όνομα Χένρι Κίσινγκερ έχει μια βαρύτητα. Ένα πρόσωπο φοβερά αμφιλεγόμενο με μια λίστα από πράξεις εις βάρος άλλων λαών που με άνεση θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εγκλήματα. Δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε μόνο στη Λατινική Αμερική, μια ματιά μέχρι την Κύπρο αρκεί.

Παρόλα αυτά, δεν θα μπορούσε κανείς να αρνηθεί τόσο την αυθεντία όσο και την τρομακτική οξυδέρκεια του ανθρώπου που καθόρισε την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών για δεκαετίες και που η επιρροή του πέφτει βαριά μέχρι και σήμερα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

Πριν την είσοδό του στην αμερικανική πολιτική σκηνή, ο Κίσινγκερ είχε γράψει ένα βιβλίο που τράβηξε την προσοχή. Το πόνημα που κέρδισε διάφορους επαίνους για τη δομή και την επιστημονικότητα που το διέκρινε αφορούσε την ειρήνη στην Ευρώπη, στον απόηχο των ναπολεόντειων πολέμων. Με τον τίτλο «A World Restored: Metternich, Castlereagh and the Problems», ο Κίσινγκερ καταπιάνεται με τα προβλήματα της ευρωπαϊκής διπλωματίας, αναλύει και σχολιάζει προσωπικότητες και πολιτικές.

Μέσα σε αυτή την χρονική περίοδο, ασχολείται με δύο προσωπικότητες (προλαβαίνοντας τον Γιάννη Σμαραγδή): τον Μέτερνιχ και τον Καποδίστρια. Ο Κίσινγκερ είχε χαρακτηριστεί πλειστάκις ως ένας Μέτερνιχ της σύγχρονης εποχής. Συνεπώς, δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε με ποιον ταυτίζεται στην ιστορική περίοδο που εξετάζει!

Διαβάστε ακόμη: Oι δύο τύποι που ακολουθούσαν τον Καποδίστρια σε όλη την ταινία

Ο επικεφαλής της αυστριακής διπλωματίας (που απεικονίζεται ως…διάβολος στην πολυσυζητημένη ταινία του Σμαραγδή) είχε πει πως «σε αυτό τον κόσμο, υπάρχουν δύο αντίπαλες παρατάξεις, οι Μέτερνιχ και οι Καποδίστριες». Για τον Κίσινγκερ, είναι τα δύο άκρα αντίθετα.

Ο Μέτερνιχ είναι ο αντιπρόσωπος της λογικής, της πολιτικής που βασίζεται στη λογική, μακριά από ιδεολογίες και συναισθηματισμούς περί ελευθερίας και αυτοδιάθεσης. Ο Καποδίστριας είναι στην αντίπερα όχθη. Χαρακτηρίζεται ως ιδεαλιστής, εκείνος που παλεύει να πείσει τον Τσάρο για την ελευθερία του λαού του, εκείνος που αντιτάσσεται στην απόλυτα ψυχρή λογική του Μέτερνιχ, εκείνος που μιλάει για αυτοδιάθεση και προωθεί ιδεώδη του φιλελευθερισμού.

Βέβαια, δεν του αρνείται τα πολλά χαρίσματα που είχε. Τον κατατάσσει όμως μάλλον στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, γιατί, για τον Κίσινγκερ (όπως φάνηκε από την τρομακτική πορεία του στη διεθνή πραγματικότητα), οι Μέτερνιχ στο τέλος πάντα θα νικούν και οι Καποδίστριες θα μένουν με τους ιδεαλισμούς που τους κοστίζουν.

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.