Οι παράπλευρες απώλειες του πολέμου - Τα μνημεία που άντεξαν στον χρόνο αλλά «έσβησαν» από βόμβες

Η φρίκη του πολέμου «σημαδεύει» ένα τοπίο. Αφαιρεί ζωές, σηματοδοτεί μια τομή στον χρόνο ενός τόπου. Εκτός όμως από τους ανθρώπους, ο πόλεμος εξαλείφει και ό,τι δημιούργησαν. Τα μνημεία που άντεξαν στους αιώνες, ισοπεδώθηκαν από ανθρώπινα χέρια, όταν η βία τα «άγγιξε». 

Αρχαία Παλμύρα, Συρία

Η πόλη αναπτύχθηκε στην κεντρική Συρία περίπου στη Νεολιθική περίοδο. Εξελίχθηκε σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο και οι κάτοικοί της δημιούργησαν αποικίες στον Δρόμο του Μεταξιού. Η Παλμύρα εξελίχθηκε σε ένα σταυροδρόμι λαών και πολιτισμών. Στον αρχαιολογικό χώρο που είχε διαμορφωθεί υπήρχαν ναοί αφιερωμένοι σε παγανιστικές θεότητες της αρχαιότητας, αγάλματα, και πυργίσκοι.

Διαβάστε ακόμη: «Παράθυρο» Τραμπ για συνομιλίες με Ιράν: «Εξαρτάται από τους όρους» - Νέες απειλές για Μοτζτάμπα Χαμενεΐ

Μέχρι που ήρθαν οι τρομοκράτες του ISIS. Με αξίνες ή ακόμη και με βόμβες, διέλυσαν αρχιτεκτονικά στολίδια χιλιετιών που ο χρόνος δεν είχε καταφέρει να αγγίξει. Οι συριακές αρχές δήλωσαν πως όσα γκρέμισαν οι ισλαμιστές θα χτιστούν ξανά αλλά μάλλον αυτό είναι άνευ σημασίας.

Βούδες του Μπαμιγιάν, Αφγανιστάν

Οι Βούδες της κοιλάδας του Μπαμιγιάν αποτελούν ίσως το πιο συγκλονιστικό παράδειγμα πολιτιστικής καταστροφής της σύγχρονης εποχής. Τα δύο αγάλματα, λαξευμένα απευθείας στα βράχια τον 6ο αιώνα μ.Χ., γιγάντια σε μέγεθος (ύψους 53 και 35 μέτρων) στέκονταν στο ίδιο σημείο για σχεδόν 1.500 χρόνια, επιβιώνοντας από το πέρασμα αμέτρητων κατακτητών και αυτοκρατοριών κατά μήκος του Δρόμου του Μεταξιού. Ωστόσο, η πορεία τους στον χρόνο διακόπηκε βίαια τον Μάρτιο του 2001. Το καθεστώς των Ταλιμπάν τα ανατίναξε με δυναμίτη και αντιαρματικά όπλα. Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, ένα ανεκτίμητο μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς μετατράπηκε σε σκόνη και άμορφες πέτρες.

Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας, Πολωνία

Το ιστορικό κέντρο της πόλης, το οποίο είχε αρχίσει να χτίζεται τον 13ο αιώνα, αποτελούσε την καρδιά του πολωνικού έθνους, γεμάτο πολύτιμα παλάτια, ναούς και βιβλιοθήκες που είχαν αντέξει στο πέρασμα του χρόνου. Η μοίρα του σφραγίστηκε το 1944. Μετά την ηρωική αλλά αποτυχημένη Εξέγερση της Βαρσοβίας, η ναζιστική διοίκηση δεν αρκέστηκε στην καταστολή μα διέταξε την εκδικητική και ολοκληρωτική εξάλειψη της πόλης από τον χάρτη. Ειδικά τάγματα ανατίναζαν και έκαιγαν την πόλη τετράγωνο προς τετράγωνο, χρησιμοποιώντας βόμβες, δυναμίτη και φλογοβόλα. Μέσα σε λίγους μήνες, πάνω από το 85% της ιστορικής κληρονομιάς της πόλης μετατράπηκε μεθοδικά σε έναν σωρό από ερείπια και στάχτες. 

Παλαιά Γέφυρα του Μόσταρ, Βοσνία - Ερζεγοβίνη

Χτισμένη το 1566 από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Χαϊρουντίν, με εντολή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, η πέτρινη αυτή γέφυρα στεκόταν αγέρωχη πάνω από τα νερά του ποταμού Νερέτβα για 427 χρόνια. Άντεξε την παρακμή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, την κυριαρχία των Αυστροουγγρικών, καθώς και τη λαίλαπα δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Για εκατοντάδες χρόνια, ένωνε όχι μόνο τις δύο όχθες της πόλης, αλλά και διαφορετικούς πολιτισμούς, Ορθόδοξους, Καθολικούς και Μουσουλμάνους, συμβολίζοντας την δυνατότητα ειρηνικής συνύπαρξης στα Βαλκάνια.

Παρόλα αυτά, το εν λόγω σύμβολο ενότητας δεν κατάφερε να επιβιώσει από τον τυφλό εθνικιστικό φανατισμό του Πολέμου της Βοσνίας. Τον Νοέμβριο του 1993, έπειτα από στοχευμένο και ανελέητο βομβαρδισμό δεκάδων ωρών από κροατικές δυνάμεις με οβίδες αρμάτων μάχης, η γέφυρα κατέρρευσε στα παγωμένα νερά. Η καταστροφή της δεν εξυπηρετούσε καμία ουσιαστική στρατιωτική σκοπιμότητα, ήταν μια ξεκάθαρη πράξη «πολιτισμικής κάθαρσης».

Ακολουθήστε το Reader στα Google News για να είστε πάντα ενημερωμένοι για όλες τις ειδήσεις και τα νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.